Ενδιαφέροντα

Ο Τσόρτσιλ για τους Έλληνες και τους Εβραίους

Οι Έλληνες ανταγωνίζονται τους Εβραίους για το ποια από τις δύο φυλές είναι η πιο πολιτικοποιημένη στον κόσμο. Ανεξάρτητα από το πόσο άθλιες είναι οι συνθήκες της ζωής τους ή το πόσο κινδυνεύει η χώρα τους, αυτοί είναι πάντα χωρισμένοι σε πολλά κόμματα, με πολλούς αρχηγούς, οι οποίοι μάχονται μεταξύ τους με ένα απεγνωσμένο πάθος. Η παρατήρηση ότι όπου υπάρχουν τρεις Εβραίοι υπάρχουν δύο Πρωθυπουργοί και ένας αρχηγός της αντιπολίτευσης είναι πράγματι πολύ εύστοχη. Το ίδιο ισχύει και για την άλλη περίφημη αρχαία φυλή, που από τις απαρχές της ανθρώπινης σκέψης δίνει σκληρούς και διαρκείς αγώνες για την επιβίωσή της. Καμία άλλη φυλή δεν έχει αφήσει τόσο έντονα τα σημάδια της στον κόσμο όσο αυτές οι δύο. Η ικανότητά τους για επιβίωση είναι μοναδική, παρά τους ατελείωτους κινδύνους και τα δεινά που έχουν υποστεί από εξωτερικούς εχθρούς και που μπορούν να συγκριθούν μόνο με τις δικές τους ακατάπαυστες διενέξεις, φιλονικίες και βίαιες αναταραχές. Παρά το πέρασμα αρκετών χιλιάδων ετών τα χαρακτηριστικά τους γνωρίσματα παραμένουν αναλλοίωτα, το ίδιο και οι δοκιμασίες τους ή το σφρίγος τους. Έχουν επιβιώσει παρόλα έχει κάνει ο κόσμος εναντίον τους και παρόλα όσα έχουν κάνει στους εαυτούς τους, και καθένας από αυτούς, από πολύ διαφορετικές απόψεις, μας έχει κληροδοτήσει την ευφυΐα και τη σοφία του. Καμία άλλη πόλη δεν υπήρξε τόσο σημαντική για την ανθρωπότητα όσο η Αθήνα και η Ιερουσαλήμ. Τα θρησκευτικά, φιλοσοφικά  και καλλιτεχνικά τους μηνύματα υπήρξαν οι κύριοι φωτεινοί φάροι για τη σύγχρονη πίστη και το σύγχρονο πολιτισμό. Πέρασαν ολόκληροι αιώνες ξένης κυριαρχίας και διαρκούς καταπίεσης και όμως παρέμειναν ζωντανές, δραστήριες κοινότητες και δυνάμεις στο σύγχρονο κόσμο, συνεχίζοντας τις εσωτερικές διενέξεις τους με μια ακόρεστη ένταση. Προσωπικά, ανέκαθεν υποστήριζα και τους δύο λαούς, και πίστευα στην ακαταμάχητη δύναμή τους να επιβιώνουν από τους εσωτερικούς ανταγωνισμούς και τις παγκόσμιες παλίρροιες που απειλούσαν την ύπαρξή τους.

Ουίνστον Τσόρτσιλ, Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος, Εκδόσεις Γκοβόστη, Τόμος Β, σελ. 1172-3.

Πηγή: Ο Τσόρτσιλ για τους Έλληνες και τους Εβραίους | Η καλύβα ψηλά στο βουνό

*

Από τα σχόλια στην ανάρτηση της καλύβας

(δικό μου)

Πάντοτε υπάρχει ένα θέμα ορολογίας.

«Έθνος» δεν μπορούσε να πει, γιατί «έθνος» δεν υπήρχε πριν από τόσους αιώνες, πρόκειται για νεωτερική εφεύρεση.

«Λαός» είναι κάτι πιο… χαλαρό.

«Γεωγραφική /Πολιτισμική / Πολιτική/ θρησκευτική (κλπ) κοινότητα» (που θα ήτανε και πολιτικά ορθό, την σήμερον ημέραν) μάλλον δεν του πέρασε από το μυαλό – άσε που κάποιοι από τους προσδιορισμούς δεν κολλάνε είτε στους Έλληνες είτε στους Εβραίους.

Βεβαίως, υπήρχε και η βέλτιστη εκδοχή να μην πει τίποτα και για κανέναν και με οποιοδήποτε τρόπο – και να έχει το κεφάλι του ήσυχο! 😉

Ενδιαφέρον παρουσιάζει επίσης ότι αγνοεί τη Ρώμη, η οποία μαζί με τις άλλες δυο αρχαίες πόλεις θεωρείται σήμερα από πολλούς στην Ευρώπη η βασική «τριάδα» για τον ευρωπαϊκό πολιτισμό – της αποικιοκρατίας και του ιμπεριαλισμού (αλλά και του διαφωτισμού και του ουμανισμού) περιλαμβανομένων.

(…) Κατά την προσωπική μου ταπεινή γνώμη πάντως η Ρώμη είναι ασύγκριτα σημαντικότερη από τις άλλες δύο πρωτεύουσες ως προς την επίδραση που λέγαμε πριν – αλλά αυτό είναι μια άλλη μεγάλη συζήτηση…

Η αφετηρία μου πάντως για την ανάρτηση του ποστ ήταν η οξυδερκής παρατήρηση του σερ για τις συνεχείς «εσωτερικές διενέξεις», οι οποίες ταλαιπωρούν «αυτούς που λέγονται Έλληνες» (άλλης τάξεως εισαγωγικά) εξαρχής – και μάλλον θα τους ταλαιπωρούν ως το τέλος της Ιστορίας (τους).

elias

Υπάρχουν δύο διαφορετικές προσεγγίσεις των εθνών, η βιολογική και η κοινωνική. Η πρώτη που είχε μεγάλη διάδοση κατά την περίοδο του μεγάλου πολέμου και αποτέλεσε και την βάση της ρητορικής του ναζισμού (αλλά είχε επηρεάσει το τρόπο σκέψης των περισσότερων δυτικών , τουλάχιστον έτσι ισχυρίζεται ο Μαζάουερ στην Σκοτεινή Ευρώπη) τελευταία έχει πέσει σε ανυποληψία. Η δεύτερη είναι κυρίαρχη και ισχυρίζεται ότι καταλύτης για την διαμόρφωση της κοινωνικής συνείδησης είναι το περιβάλλον που ανδρώνεται κάποιος. Υπάρχου διαφορετικοί τρόποι σκέψης (διαφορετικά σκέφτεται ο φανατικός μουσουλμάνος, διαφορετικά ένας Ευρωπαίος), αλλά ο λόγος της διαφοροποίησης είναι η εντοπιότητα και όχι τα γονίδια. Με αυτή την άποψη συμφωνώ και εγώ.

Τώρα για το ποιες είναι οι σημαντικότερες πόλεις στην ιστορία διαφωνώ με το Πάνο στο ότι είναι η Ρώμη και πιστεύω ότι είναι η Αθήνα και τα Ιεροσόλυμα όπως ακριβώς το λέει ο Τσώρτσιλ. Όχι λόγω των κατακτήσεων αλλά γιατί σε αυτές δημιουργήθηκαν δύο διαφορετικά μοντέλα σκέψης, που έμελλε να καθορίσουν την Ευρωπαική Ιστορία. Η επιστημονική προσέγγιση και η θρησκεία όπως τη γνωρίζει η δύση. Αυτό είναι ένα θέμα που μου αρέσει να το συζητάω αλλά σταματάω εδώ για να μη με κατηγορήσετε για λογοδιάρροια.

Παπούλης

(…)

Πάνο :

Πράγματι λείπει από τη αναφορά του η σημαντικότατη Ρώμη , αλλά και η αντίληψη του για το χαρακτήρα αυτών των δύο «εθνών» παραείναι επιφανειακή . Ο Γουίνστον εξ απαλών ονύχων ενθουσιαζόταν με διάφορα ζητήματα και δραστηριότητες. Η ζωγραφική του θεωρώ ότι είναι πιό επιτυχημένη από τα συγγραφικά του . Στη πρώτη συνήθως έχουμε εξαιρετικές νεκρές φύσεις , ενώ στα δεύτερα αυτό που κυριαρχεί είναι ο εγωκεντρισμός του και η μέχρι τέλους προσκόλληση του στο ύψιστο αγαθό του βρεταννικού ιμπέριουμ παρά την ήδη τότε δεδομένη κατάρρευση του. Η «Ιστορία» του Β Παγκοσμίου Πολέμου είναι το δεύτερο μου ανάγνωσμα για το ΒΠΠ μετά το παραμυθάκι του Ρεημόν Καρτιέ σε εποχή που ορισμένοι εδώ δεν είχαν γεννηθεί . Έκτοτε και μετά από πολλά εξειδικευμένα διαβάσματα κατέληξα στο συμπέρασμα που υπονοώ για το έργο που τώρα διαβάζεις . Παράλληλα είναι νομίζω δίκαιο να πούμε ότι η πέννα του είναι λογοτεχνικά εξαιρετική στα πολλά συγγραφικά του έργα ακόμα και στις ιδιωτικές επιστολές του και τους λόγους του που κατά το μέγιστο μέρος έγραφε ο ίδιος. Προφανώς δεν πήρε γι αυτό το Νομπέλ , αλλά ίσως το άξιζε έτσι και αλλιώς.:)

Για κάποιους εδώ που μίλησαν για Μουσολίνι είναι νομίζω σκόπιμο να σημειώσω ότι μέχρι και το 39 οι Βρεταννική πολιτική στήριζε το ντούτσε με την ελπίδα ότι θα «συγκρατήσει» το μπογιατζή στα απολύτως απαραίτητα και ήδη συμπεφωνηθέντα της «διανομής» . Αυτό δεν άλλαξε ακόμα και με την Αιθιοπία ή και την Αλβανία , για να αλλάξει πλέον με τη πρώτη επίθεση των Ιταλών στη Β. Αφρική . Ο Μουσολίνης άλλωστε , όπως επιβεβαιώθηκε πρόσφατα ήταν μισθοδοτούμενος πράκτορας της βρεταννίας μέχρι και το 1920 . Και αυτές οι «σχέσεις» αφήνουν δια βίου ουρές.

Και για την αντιγραφή : Τζοκ Κόλβιλ 😆

δεξιός

Nα και η άποψη του συγκεκριμένου για τους Εβραίους.
http://www.patriot.dk/churchill.html
Γράφεται το 1920 εν μέσω ρωσικού εμφυλίου πολέμου όταν πάρα πολλοί είχαν παρατηρήσει ότι πάμπολλοι Εβραίοι ήσαν μπολσεβίκοι και αυτό αναζωπύρωσε τον αντισημιτισμό παντού και ήταν τα προεόρτια του ναζισμού.
Αλλά ο Τσώρτσιλ έχει άλλο φάρμακο για τη ροπή των Εβραίων προς την αριστερά από την εξόντωσή τους.

Nothing could be more significant than the fury with which Trotsky has attacked the Zionists generally, and Dr. Weissmann in particular. The cruel penetration of his mind leaves him in no doubt that his schemes of a world-wide communistic State under Jewish domination are directly thwarted and hindered by this new ideal, which directs the energies and the hopes of Jews in every land towards a simpler, a truer, and a far more attainable goal. The struggle which is now beginning between the Zionist and Bolshevik Jews is little less than a struggle for the soul of the Jewish people.

Βάλτε τους να τρέχουν για το Ισραήλ και θα ξεχάσουν τη παγκόσμια επανάσταση.

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s