1821

Το Συμβάν Του Κολοκοτρώνη Με Τον Κυριακούλη Μαυρομιχάλη

KannelosDeligiannis2

Μέσα απο τα απομνημονεύματα του Κανέλλου Δεληγιάννη γίνεται γνωστό ένα συμβάν ανάμεσα στον Κολοκοτρώνη και τον αδελφό του Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη, Κυριακούλη. Το γεγονός εκτυλίχθηκε μετά την κατάληψη της Τρίπολης και δείχνει μια πιο ανθρώπινη πλευρά των ηρώων της επανάστασης του 1821, περισσότερο ευάλωτη στα ανθρώπινα πάθη.

Αναφέρεται συγκεκριμένα περί του γεγονότος:

Την επαύριον —της καταλήψεως της Τριπολιτσάς— υπήγον οι οπλαρχηγοί να διανείμουν τους 50 ίππους των βεζυράδων, να πάρη αναλόγως έκαστος το ανήκον εις το σώμα του μερίδιον. Εγώ έκρινα αναξιοπρεπές δια τον εαυτόν μου να παρευρεθώ εις τοιαύτην διανομήν και υπήγεν ο αδελφός μου ο Δημητράκης. Εδιόρισαν λοιπόν άπαντες τον Κυριακούλην Μαυρομιχάλην ομοφώνως να κάμη την διανομήν και αυτός να δώση αναλογίαν εκάστου και την έκαμεν. Αλλ’ ο Κολοκοτρώνης απήτει να λάβη όλον το μερίδιον της επαρχίας Καρυταίνης, να το αναλογίση αυτός ως αρχηγός. Ο Κυριακούλης τον απήντησεν, ότι όλοι ημείς εγνωρίσαμεν απ’ αρχής του αγώνος μόνους τους Δεληγιανναίους. Θυμωθέντες και οι δύο και λογοτριβούντες, θυμώσας ο Κυριακούλης, διότι τον επρόσβαλε, του έδωσε μίαν κλωτσιάν, ώστε ολίγον έλειψε να τον κρημνίση κάτω από την σκάλαν να συντριφτή, λέξας μετ’ οργής προς αυτόν:

-Σκατόβλαχε. Θα σε κάμω και σένα αρχηγόν και μεγάλον. Παλιόκλεφτα!

Έπεσαν λοιπόν εις τό μέσον ό Αναγνωσταράς, ό Παπαφλέσιας, ό Δ. Δεληγιάννης, οί Γιατράκηδες, έφθασε και ό Γεωργάκης Μαυρομιχάλης και άνεχαίτισαν τον θυμόν του Κυριακούλη και ούτω διελύθη και αυτή ή σκηνή. Άφ’ όσα δε ενδύματα, χρυσόν, άργυρον, μαργαρίτας, πολυτίμους λίθους άλλα έπιπλα, τά όποια έφερον μεθ’ εαυτών τά χαρέμια και οι αυλικοί, δέν τους άφαιρέθη μικρόν τι έξ αυτών.»

Πηγή: Το Συμβάν Του Κολοκοτρώνη Με Τον Κυριακούλη Μαυρομιχάλη. | ΜΑΝΙΑΤΙΚΑ

Σημείωση: Μη πάρετε τοις μετρητοίς την αφήγηση του άρχοντα Κανέλλου. Παρ’ όλο που συνεργάστηκε άψογα με τον Κολοκοτρώνη στην αρχή της Επανάστασης και μάλιστα του παραχώρησε την ηγεσία «των αρμάτων της Καρύταινας», η ζήλια για την επιτυχία του Γέρου εμφανίστηκε πολύ σύντομα. Την καλλιεργούσαν μάλιστα στον αγαθό (καλόκαρδο και μεγαλόψυχο) Κανέλλο οι άλλοι Δεληγιαναίοι, οι οποίοι έφεραν βαρέως ότι κάποιος πρώην υποτακτικός τους (στην υπηρεσία τους) τους επισκίαζε. Ολόκληρο το κείμενο των απομνημονευμάτων του Κανέλλου βγάζει αυτό το ζόρι και το γινάτι, εναντίον του καπετάν – Θοδωράκη. Το σημαντικό όμως παραμένει στην αρχοντική κίνηση του πρώτου καιρού: Ο Κολοκοτρώνης που στην αρχή του αγώνα δεν είχε ούτε άλογο, ούτε… σώβρακο, βρέθηκε επικεφαλής 2.500 επαναστατών, υπό τις άμεσες διαταγές του, ενώ ο ίδιος ο Κανέλλος ανέλαβε την επιμελητεία, ένα καθήκον που επιτέλεσε άψογα. The rest is history. 

Advertisements

4 thoughts on “Το Συμβάν Του Κολοκοτρώνη Με Τον Κυριακούλη Μαυρομιχάλη”

  1. μανιατης δημοσιογραφος χρησιμοποιει τα απομνημονευματα του δεληγιαννη σαν φυσικη πηγη για το βιβλιο του με το βαρυγδουπο τιτλο το Το 1821 χωρίς δάφνες και στεφάνια
    τι γνωμη εχεις για την αποψη Πιζανια και αλλων ακαδημαικων, την οποια και αναπαρηγαγε προσφατα βρετανος ελληνιστης σε βιβλιο του για το βυρωνα,
    για την αντιθεση του κολοκοτρωνη στην ιδρυση εθνικου κρατους και στην προτιμηση του εγκαθιδρυσης τοπικης ηγεμονιας στην πελοπονησσο κατ αυτους ηταν ευτυχημα η ηττα του στον εμφυλιο

    Μου αρέσει!

  2. ΔΓ/ΔΑ.

    Με δεδομένο ότι έχω διαβάσει τον ίδιο τον Κολοκοτρώνη (στα απομνημονεύματα) να περιγράφει το πολιτικό πλαίσιο και τους στόχους της Επανάστασης (συνέπιπτε με εκείνο της Φιλικής Εταιρείας), το περί «τοπικής ηγεμονίας» φαίνεται ακατανόητο.

    Ο Μάρτης (των «σημειώσεων») ανήκει στο 1821. Να το δούμε.

    Μου αρέσει!

  3. Οι Σουλιώτες έγιναν το πλέον πιστό και αποτελεσματικό στράτευμα της επαναστατικής κυβέρνησης και προσωπικά του προέδρου του εκτελεστικού (πρωθυπουργού) Αλέξανδρου Μαυροκορδάτου. Οι ορεσίβιοι αυτοί ποιμένες ήταν τόσο πειθαρχημένοι πολιτικά, ώστε μαζί με τους Ρουμελιώτες και ύστερα από εντολή του μινίστρου του πολέμου Ιωάννη Κωλέττη, εισέβαλαν το 1824 στην Πελοπόννησο κατά τη διάρκεια του εμφυλίου και κατέστειλαν την ανταρσία των σχισματικών «αντιπατριωτών» την οποία καθοδηγούσαν ο Θ. Κολοκοτρώνης και ο Δεληγιάννης, οι οποίοι επεδίωκαν με τη στήριξη της Ρωσίας να δημιουργήσουν ένα προτεκτοράτο στην Πελοπόννησο με δικό τους έλεγχο. Ηταν ένα παλαιό όνειρο των Πελοποννήσιων κοτζαμπάσηδων, και τότε στον εμφύλιο και χάρη σε αυτόν, ενταφιάστηκε οριστικά. Η σωτηρία της ιδέας του έθνους στη διάρκεια της Επανάστασης, πλάι στους Ρουμελιώτες, τους νησιώτες και τους διανοούμενους, οφείλεται και στους πολύ πειθαρχημένους και περήφανους Σουλιώτες.

    απο αρθρο του που ειχαν βαλει σε σχολιο στο αλλο μπλογκ σου σε ποστ με τιτλο
    Ιστορία; Απαγορεύεται!

    http://www.blod.gr/lectures/Pages/viewlecture.aspx?LectureID=2721
    και εδω ο Ρόντρικ Μπήτον συγγραφεας του βιβλιου Ο πόλεμος του Μπάιρον: ΡΟΜΑΝΤΙΚΗ ΕΞΕΓΕΡΣΗ, ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ

    Μου αρέσει!

  4. Την μεγάλη ζημιά στο Μοριά το 1824 δεν την έκαναν οι Σουλιώτες (οι οποίοι ήταν οι καλύτεροι πολεμιστές, αριθμητικά όμως ήταν λίγοι) αλλά τα σώματα των Ρουμελιωτών καπετάνιων (μεταξύ των οποίων ο Καραϊσκάκης, ο Μακρυγιάννης κ.α.) οι οποίοι και «νίκησαν» σ’ εκείνο τον Εμφύλιο. Για το επίμαχο (Ρωσικό προτεκτοράτο στην Πελοπόννησο) ενδέχεται να ειπώθηκε κάτι πάνω στην αναταραχή, το πιθανότερο όμως είναι ότι πρόκειται για πολιτική συκοφαντία των αντιπάλων. Και το λέω αυτό γιατί δεν είναι γνωστή καμιά σοβαρή κίνηση προς αυτό το στόχο, στην οποία να συμμετείχε ο Κολοκοτρώνης.

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s