1821

Θ. Κολοκοτρώνης: Παράτησε το κάπνισµα νωρίς 

Του Γιάννη Bach Σπυρόπουλου, από τη ΓΑΛΕΡΑ*
Μια γυναίκα:
«Αφέντη µου
κάµε µου τούτο το καλό
και σκλάβα σου να γίνω!»
Θεόδωρος Κολοκοτρώνης:
«Τι λες µωρή ζουρλή;
Για τη λευτεριά πολεµάµε
και θες να γίνεις σκλάβα µου;»
Βουτιέ «Memoires Paris, 1823»

Στο χέρι του η καταφερτζοσύνη και η επιτηδειότητα έφτανε µέχρι την ετοιµασία των ζωοτροφών, τ’ άλογα κούναγαν τη χαίτη, ο Κολλιόπουλος τα κρατούσε απ’ τα χαλινάρια.
Τ’ αγριοπούλια και τα ζούµπερα µε τα τριφύλλια τους ξεχειµώνιαζαν στον ίσκιο του το ζεστό, και οι στρατιώτες κρατάγανε το βάρος των µολυβένιων διαταγών του αγόγγυστα. Το ‘πε ο γέρος, λέγανε.
Γιγάντιο τύµπανο έφτιαχνε η φωνή του ν’ απλωθεί µισή γη από τη µια µεριά και µισή από την άλλη, µε τα ποτάµια της και τις θάλασσές της ατόφιες, το στρατηγιλίκι του δε χαλνούσε το χάρτη για να περάσει. Ο βράχος βράχος, και η πέρδικα µε τον κεραυνό, αντάµα!
Αρκούσε µόνο η παρουσία του, µια µπαταριά, να χαρεί το ορδί και να σταυροκοπηθεί ο σατανάς µπροστά στη φωτιά που άρπαζε το χαρτί όταν υπέγραφε.
Αγαπούσε πολύ την Πελοπόννησο. Όταν έδινε το λόγο του, στεκόταν δίπλα στα ιερά γράµµατα, το ζαβό έπρεπε να ισιώσει οπωσδήποτε.
Δεν είχε καιρό για καλλιγραφίες και µαλακά κουρδίσµατα στη φωνή του, απότοµος και βιαστικός βοριάς φαινόταν µε µιας, µετά µετανοούσε αλλά ήθελε να µην τον νιώσουν ότι µετανόησε.
«Η πλεονεξία του ήτον τίποτε, καθώς και η φιλαργυρία του, δεν είχε την ευκολία να τα συνάξει, ούτε την φροντίδα να τα φυλάττει, ήτο αµελής εις το είδος αυτό», γράφει ο Γεώργιος Τερτσέτης.
Τους τσαντισµένους τους πέρναγε ψιλό γαζί, τους κοκορόµυαλους τους κουτσούρευε το λοφίο.
Όταν το ποτάµι του κύλαγε ήσυχα, δεν τον ένοιαζε αν είναι ετοιµόλογος ή όχι. Η ροή τον ένοιαζε µόνο, κι όταν σηκωνόταν ο πυρσός µέχρι τα µάτια του, τότε λύγιζαν µπροστά του τα ατσαλένια παραστήµατα όλα.
Δεν του ‘λειψαν ποτέ οι παροιµίες στο λόγο του. Και οι µυθολογίες, καθώς ο χώρος διπλωνόταν σαν τραπεζοµάντιλο, είτε περπατώντας τον είτε έφιππος, το µακριά ή το κοντά ήταν κερδισµένα γι’ αυτόν. Με όλες τις λεπτοµέρειες. Όλα τα περάσµατα των πετούµενων και των αγριµιών, το φρεσκοσπασµένο κλαρί, ήταν µόλις χτες πατηµένο χώµα, από αλόγου φόρα ή από ανθρώπου φόβο.
Θυµόταν την παραµικρή λεπτοµέρεια από την παιδική του ζωή µέχρι αύριο και τα γεγονότα ταξινοµηµένα χωρίς η νοσηρή συναισθηµατικότητα να τον οδηγεί υπέρ ή κατά, όπως το δίκιο του τα ‘γραφε, έτσι τ’ άφηνε.
Του άρεσε να πειράζει τους πάντες, στους παραφορτωµένους µε άρµατα ανακάλυπτε το κουµπί που τους έλειπε και τους έκανε να ξεβρακωθούν σε ανύποπτο χρόνο µπροστά σε όλους.
Δεν ήταν φιλέκδικος, ούτε σήκωνε όπλο σε άνθρωπο, εκτός από τον πόλεµο όπου ο καθένας παίρνει το µερίδιό του από τη φωτιά, τα κάρβουνα, ο καθένας τη µερίδα του στην παλάµη, κι όσο άντεχε να κρατήσει!
Σκότωνε στη µάχη, σα να ‘λεγε: Να το µερδικό σου, κι άσε τον άλλο.
Όταν αρρώσταινε δεν έβαζε µπουκιά στο στόµα του, έπινε µόνο ζεστά. Δεν έτρωγε µεγάλες µερίδες, µόνο κρέας και στεγνά φαγητά, και δεν έβαζε στο στόµα του άλλο σπίρτο εκτός από το κρασί της µέρας, µε το φαγί του µιάµιση οκά το ‘θελε το κρασί για γεύµα και δείπνο. Μόνο στο στρατόπεδο.
Όταν ήταν νέος κάπνιζε αλλά το παράτησε. Δεν φορτωνόταν κανένα ελάττωµα, περιφρονούσε τα γλυκά.
Χόρευε καλά κατά τη συνήθεια των Ελλήνων και νόστιµα τραγουδούσε αυτά που σήµερα τα λέµε κλέφτικα τραγούδια. Και δεν επέτρεπε όπλα στο τραπέζι.
«Στο Μαίναλο πέφτει βροχή
και στον Ταΰγετο το χιόνι
Θοδωρή Κολοκοτρώνη»

—-

  • Οι original σύνδεσμοι δεν ανοίγουν πλέον.
  • Οταν κάποτε ξέμεινε από καπνό, έξυσε το τσιμπούκι του για να καπνίσει όσα υπολείμματα είχαν μείνει, αλλά αηδίασε από την πίκρα. «Ορίστε άνθρωπος που θέλει να ελευθερώσει τον τόπο του και δεν μπορεί ο ίδιος να ελευθερωθεί από το πάθος του. Θεέ μου συγχώρα με», είπε και πέταξε το τσιμπούκι. Αν και έκοψε το κάπνισμα, του άρεσε να ρουφάει με τη μύτη τη μυρωδιά του καπνού από μια ταμπακιέρα που του είχε χαρίσει ο Καποδίστριας.

Πηγή: Θ. Κολοκοτρώνης: Παράτησε το κάπνισµα νωρίς | Η καλύβα ψηλά στο βουνό

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s