Προπαγάνδα

Πως η μικρή Κορεάτισσα Τσουν έφτασε να γίνει ηρωίδα του σοσιαλισμού και άγαλμα 

Όλα ξεκίνησαν ένα μουντό πρωινό, όταν ο Μεγάλος Ηγέτης Κιμ Κουμ Κουάτ έφτασε στο χωριό της με το τζιπ του, για να επιθεωρήσει αυτοπροσώπως την άμυνα (ήδη στην Κορέα γινόταν της Κορέας). Εκεί, μέσα σε μια απίστευτη λασπουριά (ιδιοτροπία του καλλιτέχνη, υποθέτω) έγινε η μοιραία συνάντηση που άλλαξε για πάντα τη ζωή της μικράς. Το χαμόγελο του Κουμ Κουάτ, η σκέψη του που έλαμπε σαν ήλιος, το νόημα που έδωσε στη ζωή της, οι ορμόνες που βρήκαν ώρα να κοχλάσουν και άλλα μυστηριώδη δεδομένα, οδήγησαν την νεαρή Τσουν στη μεγάλη απόφαση: από δω και μπρος θα γίνει μια ακούραστη μαχήτρια του (κορεάτικου) σοσιαλισμού. Λεπτομέρεια: ο οδηγός του Κουμ Κουάτ αποστρέφει διακριτικά το βλέμμα από το τρυφερό τετ-α-τετ και (παρα)τηράει με ενδιαφέρον το ειδυλλιακό τοπίον. Χάνει έτσι αυτό που είναι όλα τα λεφτά στην εικόνα: ο τρόπος που τηράει η Τσουν τον Κουμ Κουάτ και το πολυσήμαντο ύφος συνοικιακού καμακιού της Πιονγκγιάνγκ που έχει υιοθετήσει εκείνος για την περίσταση.

Με εντολή του Κουμ Κουάτ προς τον τοπικό κομματικό υπεύθυνο (σύντροφε, να την προσέξεις αυτήν) άγημα του Λαϊκού Στρατού έφτασε ξαφνικά στο Γυμνάσιο που φοιτούσε η Τσουν, προς μεγάλη χαρά των υπολοίπων μαθητών, γιατί έχασαν μια ώρα μάθημα. Στο προαύλιο του σχολείου παρεδόθη στην υπερήφανη μαθήτρια ένα ελαφρώς μεταχειρισμένο (σχεδόν καινούριο) τυφέκιον, το οποίο θα χρησιμοποιούσε αυτή για λογαριασμό του σοσιαλισμού και του Κουμ Κουάτ. Κανονικά θα έπρεπε να υπάρχει και μπάντα η οποία να παίζει εύθυμους κομμουνιστικούς σκοπούς, αλλά για να μη τη βάλει ο καλλιτέχνης στην εικόνα θα υπήρχε σοβαρός λόγος. Το πιθανότερο, δεν θα υπήρχε διαθέσιμη μπάντα.  Σύμφωνα με αδιασταύρωτες πληροφορίες τραγούδησαν όλοι με ενθουσιασμό και πατριωτική – επαναστατική έξαρση την κορεάτισσα Τζαβέλαινα και μετά το κουδούνι χτύπησε για μέσα.

Η μάχη που έδινε η Βόρεια Κορέα (μαζί με την Κίνα) εναντίον της Νότιας Κορέας (μαζί με την Ελλάδα) ήταν σκληρή. Η Τσουν σύντομα προήχθη σε ανθυπολοχαγό και απόχτησε πιστόλι με κόκκινη κορδέλα (ελαφρώς μεταχειρισμένο). Το πιστόλι αυτό της φάνηκε πολύ χρήσιμο, όταν σε κάποια μάχη το χρησιμοποίησε για να προστατέψει το συνταγματάρχη Πιούν, μέλος της Κεντρικής Επιτροπής, ακριβώς τη στιγμή που τον σημάδευε ο πράκτορας του εχθρού Σπιούν, ο οποίος δρούσε ως δήθεν λοχαγός του Λαϊκού Στρατού. Αν περίμενε ο Πιούν από το σαλπιστή να πάρει είδηση τον πράκτορα, ακόμα θα περίμενε… Το συμβάν έγινε τραγούδι και η Τσουν φίρμα, αλλά αυτό δεν την εμπόδισε να εκτελεί τα επαναστατικά της καθήκοντα με ακόμα μεγαλύτερη επιμέλεια. Η Τσουν προήχθη σε λοχαγό και ο Πιούν τη ζήτησε σε γάμο (αλλιώς, δεν, του εξήγησε), αλλά λίγες μέρες αργότερα αποκαλύφθηκε ως πράκτορας του εχθρού, που είχε στόχο τη δολοφονία του Κουμ Κουάτ και εκτελέστηκε. Οι μυημένοι (του Κόμματος) έκτοτε αναπαράγουν το θρύλο ότι τον έφαγε ο Κουμ Κουάτ,  γιατί δεν ήθελε να του φάει την Τσούν. Γελοιότητες βέβαια, αλλά τα επόμενα 50 χρόνια δεν πλησίασε την Τσουν ούτε αρσενικός γάτος.

Από την πρώτη στιγμή η Τσουν διακρίθηκε ως διαφωτίστρια. Το στόμα της πήγαινε ροδάνι καθώς εξηγούσε στους στρατιώτες του Λαϊκού Στρατού (πάνω) και τους χωρικούς (κάτω) την ανωτερότητα των ιδεών του Μαρξ, του Μάο και του Κουμ- Κουάτ και την επερχόμενη κατάρρευση του καπιταλισμού μέσα στη δυστυχία και την ανέχεια. Οι ιδέες της γινόντουσαν πάντοτε ομόφωνα αποδεχτές, καθώς αποδείχτηκε ότι όποιος δεν τις αποδεχόταν ονομαζόταν πράκτορας και λακές του καπιταλισμού και τον έτρωγε η μαρμάγκα.

Από τα πάμπολλα περιστατικά στην καριέρα της Τσουν στο Λαϊκό Στρατό επιλέγουμε να σας παρουσιάσουμε την περίφημη μάχη του καζανιού, από τον Καιρό της Επαγρύπνησης (η οποία εντείνεται σε καιρό ειρήνης, ως γνωστόν – και επεκτείνεται επ’ αόριστον). Η Τσουν υπεράσπισε και έσωσε το συσσίτιο ενός ολόκληρου χωριού (πατάτες μπλουμ) από κλέφτες, που είχαν εισχωρήσει από τη φτωχή καπιταλιστική Κορέα, με σκοπό να βρούνε κάτι να φάνε. Το (ελαφρώς μεταχειρισμένο) πιστόλι που είχε ως Ταγματάρχης αποδείχτηκε αποτελεσματικό και, επιπλέον, δεν ξέφυγε ούτε τρίχα από τη χωρίστρα της.

Μετά την αποστρατεία της η Τσουν διορίστηκε ως καθηγήτρια Μαρξισμού  – Μαοϊσμού – Κουμκουατισμού στο Πανεπιστήμιο της Πιονγιάγκ. Παράλληλα, το επαναστατικό καθεστώς εξακολούθησε να τη χρησιμοποιεί σε προπαγανδιστικά πόστερ, πολλές φορές δίπλα στον Μεγάλο Ηγέτη Κιμ Κουμ Κουάτ. Σας παρουσιάζουμε ένα από τα πιο χαρακτηριστικά: ο Κουμ Κουάτ επιθεωρεί μαζί με την Τσουν τα πλούσια σικαλοχώραφα. Παρ’ όλο που περπατεί μες τις λάσπες, τα λουστρίνια του αστράφτουν, όπως και το χαμόγελό του, καθότι είναι ικανοποιημένος από την αλματώδη άνοδο της παραγωγής. Η Τσουν, πάντοτε κομψή και στυλάτη, κρατάει στα χέρια της, για να δίνει το καλό παράδειγμα, το σύγγραμμα που διδάσκει στους φοιτητές της, μια μικρή συλλογή από λόγους του Κουμ Κουάτ. Ο Ηγέτης την αγγίζει στην πλάτη, μια κίνηση που αποτέλεσε γρίφο για τους Κορεάτες: είναι μια συντροφική κίνηση (και δεν τρέχει μία) ή μια έκφραση τρυφερότητας προς την ερωμένη μιας ζωής; (Πάντως όσοι απρόσεχτοι το αναρωτήθηκαν φωναχτά, δεν ξαναμίλησαν, γενικώς).

Άλλα τιπς της εικόνας: Η γεροδεμένη Κορεάτισσα που οδηγεί, στο βάθος, τη θεριστική μηχανή (=εκσυγχρονισμός και μηχανοποίηση της γεωργίας, όχι σαν τους καπιταλιστάς). Οι πολύχρωμες σημαίες στους αγρούς, μεταξύ τους και αυτή με το γαλάζιο σφυροδρέπανο. Τα ανθάκια που φυτρώνουν στις μπάντες. Και, πάνω απ’ όλα, τα στάχυα που κρατάει στο χέρι του ο Κουμ Κουάτ, θέλοντας να πει ότι όσο είναι αυτός στα πράγματα (και μετά από αυτόν ο υιός και διάδοχός του, ο Κουμ Καν) η Κορέα δεν θα πεινάσει!

Η Τσουν πέθανε λίγους μήνες μετά το θάνατο του Μεγάλου Ηγέτη, του Ήλιου που φώτιζε τις καρδιές των Κορεατών. Άλλοι λένε από τον καημό της, άλλοι επειδή την καθάρισε η αντίπαλη εσωκομματική κλίκα. Αυτό που ενδιαφέρει την Ιστορία (ή, τουλάχιστον, το ποστ της καλύβας) είναι ότι το άγαλμά της βρίσκεται σε κεντρικό πάρκο της Πιονγκ Γιάνγκ, με στολή ανώτερου αξιωματικού – και δερμάτινες μπότες, παρακαλώ, αντί για τα λευκά καλτσούνια με τα οποία δοξάστηκε! Η ιστορία της διδάσκεται με κάθε λεπτομέρεια στο βιβλίο Ιστορίας της Στ’ Δημοτικού, ενώ πολυάριθμοι δρόμοι, πλατείες, πανεπιστήμια, αεροδρόμια και αεροδιαστημικοί σταθμοί φέρουν το ένδοξο όνομά της. Συντρόφισσα Τσουν, η σοσιαλιστική Κορέα θα σε τιμά και θα σε δοξάζει στους αιώνες των αιώνων!

Πηγή: Πως η μικρή Κορεάτισσα Τσουν έφτασε να γίνει ηρωίδα του σοσιαλισμού και άγαλμα | Η καλύβα ψηλά στο βουνό

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s