Ζαχαριάδης, ΚΚΕ

Η οργανωτική αυτοκτονία του ΚΚΕ στα 1945 

Σε έκθεση του ΚΚΕ προς το ΚΚΣΕ, με ημερομηνία 12.9.1946, την οποία υπογράφει ο Ντενίσοφ (Γιάννης Ιωαννίδης) αλλά την είχε γράψει ο Νίκος Ζαχαριάδης, διαβάζουμε τα εξής αποκαλυπτικά:

Στη διάρκεια του απελευθερωτικού αγώνα το Κόμμα μας έγινε Κόμμα μαζικό. Δημιούργησε παντού οργανώσεις και στο τελευταίο χωριό. Ο αριθμός των μελών του έφτασε το Δ/βρη  του 1944 στα 420.000 μέλη. Σ’ αυτήν την περίοδο δημιουργήθηκαν πολλές χιλιάδες κατώτερα και μεσαία στελέχη. Σήμερα ο αριθμός των μελών του Κόμματος είναι 45.000 περίπου. Η διαφορά αυτή οφείλεται στους εξής λόγους: α) Ύστερα από την απόφαση του 7ουΣυνεδρίου του Κόμματος (Οχτ/βρης, 1945) για την πραγματοποίηση της πολιτικής ενότητας στο χωριό, πέρασαν στο Αγροτικό Κόμμα περίπου 250.000 μέλη, μαζί με όλα τα αγροτικά στελέχη. β) Με την εκκαθάριση που έγινε στο Κόμμα μας ύστερα από τη Συμφωνία της Βάρκιζας, αποκλείστηκαν 20-25.000 μέλη και γ) Τα υπόλοιπα διέρρευσαν μετά τον Δ/βρη του 1944.

Σήμερα έχουμε 7-8.000 έμπειρα, κατώτερα και μεσαία στελέχη (στις καθοδηγήσεις των Κομματικών Οργανώσεων της Βάσης, στα Συνδικάτα και στις άλλες εξωκομματικές οργανώσεις).

Είναι πραγματικά απίστευτο… Από τις 420.000 μέλη οι 250.000 πετάχτηκαν στο «Αγροτικό Κόμμα» – το οποίο μην το είδατε μην το απαντήσατε, στη συνέχεια. Όλη η αγροτιά, τα χωριά που σήκωσαν το μεγαλύτερο βάρος του ΕΑΜ και του ΕΛΑΣ, έξω! Και σα να μη τους έφτανε αυτό, διέγραψαν άλλες 25.000 μέλη μετά τη Βάρκιζα, προφανώς για να τους πείσουν να απομακρυνθούν πολιτικά από το ΚΚΕ ή να πάνε σπίτια τους! Από τα εναπομείναντα 145.000 μέλη, η μεγάλη πλειοψηφία (περί τις 100.000) …διέρρευσαν, δηλαδή σηκώθηκαν κι έφυγαν από μόνοι τους, αφήνοντας τις τελευταίες 45.000 να συνεχίσουν.

Στο πρώτο επίπεδο είναι προφανής η μαζική πολιτική διαφωνία εκατοντάδων χιλιάδων μελών με τις πολιτικές επιλογές του ΚΚΕ και ειδικά με τη σύγκρουση του Δεκέμβρη 1944 (και τις δολοφονίες της ΟΠΛΑ και τους χιλιάδες ομήρους που πήρε μαζί του στα Τρίκαλα ο ΕΛΑΣ κλπ). Μαζί με την πολιτική διαφωνία (την οποία πιθανολογώ χωρίς να μπορώ και να την αποδείξω) έρχονται και οι συνέπειες της εκτίμησης της πλειοψηφίας των μελών του Κόμματος τότε, ότι μετά το Δεκέμβρη του ’44 όλα είχαν τελειώσει και δεν υπήρχε η παραμικρή πιθανότητα επικράτησης του ΚΚΕ. Αποτέλεσμα: 3 στους πέντε (εναπομείναντες) διαρρέουν.

Αλλά πριν από αυτό, σε μια ύψιστη παράσταση πολιτικού παραλόγου, το ΚΚΕ  επέλεξε να αυτοπυροβοληθεί – κόβοντας μόνο του τους ισχυρότατους δεσμούς που είχε διαμορφώσει με την επαρχία και διαγράφοντας δεκάδες χιλιάδες μέλη. Προφανώς επειδή αυτό προέβλεπε η θεωρία των Επαναστάσεων,  που διδάχτηκε ο Ζαχαριάδης (και πολλά άλλα στελέχη) την ΚΟΥΤΒ, δυο δεκαετίες νωρίτερα.

*

Πηγή αποσπάσματος: Φίλιππος Ηλιού, Ο Ελληνικός Εμφύλιος Πόλεμος. Η Εμπλοκή του ΚΚΕ. Εκδ. Θεμέλιο, 2005

Πηγή: Η οργανωτική αυτοκτονία του ΚΚΕ στα 1945 | Η καλύβα ψηλά στο βουνό

Επιλογή από τα σχόλια της ανάρτησης στην καλύβα

Και έτσι ένας άνθρωπος που δεν έζησε ούτε την Κατοχή, ούτε την Αντίσταση, ούτε καν τα Δεκεμβριανά και την Βάρκιζα, που θεωρούσε τον Σιάντο πράκτορα, αποφάσισε πως είχαν ωριμάσει οι συνθήκες για την Ελληνική Λαϊκή Δημοκρατία..

Αντιγράφω από το blog του αμέσως προηγούμενου σχολιαστή Στάθη957 τη φράση της ημέρας υπό του ζοφερού Ηerman Melville :

«For whatever is truly wondrous and fearful in man, never yet was put into words or books. «

(δικό μου) 

Μα δεν τον έλεγαν παραλογισμό, αγαπητέ. Τον έλεγαν «οικοδόμηση ενός λενινιστικού κόμματος νέου τύπου» – με βάση τας γραφάς του Λένιν και του Στάλιν. Η έννοια της «εκκαθάρισης» ήταν κάτι σαν ευαγγέλιο, μαζί με κάτι άλλες σαβούρες του τύπου «ατσάλωμα της ιδεολογικοπολιτικής ενότητας στις γραμμές του κόμματος», «πρωτοπορία της εργατικής τάξης» κλπ. Και βέβαια η δημιουργία του ΑΚΕ ουδεμία σχέση είχε με την αναβολή ή τη ματαίωση του εμφυλίου. Απλά ήταν αδιανόητο για τους φωστήρες οι αγρότες να πλειοψηφούν στο κόμμα του προλεταριάτου! Τους έδιωξαν λοιπόν όλους μαζί – και δεν τους ξαναβρήκαν ποτέ!

Πράγματι, σοφές πολιτικές κινήσεις…

Και για να μιλήσω κι εγώ σοβαρά, το κογκλάβιο της επανάστασης by the book ποτέ δε χώνεψε ότι την εποποιία του ΕΛΑΣ την έκαναν αγρότες και μικροαστοί – πάντως όχι η εργατική τάξη! Ήδη από το 1945 σε κομματικά κείμενα κάνουν λόγο για τα λάθη και τις αδυναμίες του ΕΛΑΣ – τα οποία φρόντισαν να «διορθώσουν» σχηματίζοντας το ΔΣΕ, με τραγικά αποτελέσματα. Ακόμα και το 1949 περίμεναν (μάταια βέβαια) την εργατική τάξη των πόλεων να ξεσηκωθεί και να… καθαρίσει.

Μετά, τους έφταιγε ο Τίτο!

ΥΓ. Εγώ ουδέποτε έκανα λόγο για «ανίκανους» στην ηγεσία του ΚΚΕ. Στο… είδος τους ήταν μοναδικοί! Μόνο που εφάρμοσαν λάθος πολιτικές, σε λάθος χώρα και σε λάθος χρόνο.

ΚΙ αυτό για δυό λόγους:
– έτσι είχαν μάθει (βλ.ΚΟΥΤΒ και «επαναστατικά εγχειρίδια») και
– οι σοβιετικοί τους εκμεταλλεύτηκαν για δικά τους (κρατικά) συμφέροντα και επανειλημμένα (Δεκέμβρης του ’44, 1946 με την έναρξη του Εμφυλίου) τους έριξαν στη φωτιά και μετά τους πούλησαν κυνικότατα, ΧΩΡΙΣ ΚΑΝ ΝΑ ΤΟΥΣ ΕΞΗΓΗΣΟΥΝ ΤΟ ΓΙΑΤΊ!

«Που κολλάει η ΕΣΣΔ με τα Δεκεμβιανά,αυτό δεν μπορώ να το καταλάβω…»

Πολύ λογικό να μη μπορείς να καταλάβεις. Γιατί πρέπει να έχεις δει το διεθνές περιβάλλον (Αγγλία/ Πολωνία – φόβοι για απόβαση ‘Αγγλων σε Αλβανία) και -ταυτόχρονα- να συσχετίζεις τα γεγονότα επί ελληνικού εδάφους: ΜΑΖΙ με τα (αυθόρμητα, λες εσύ) Δεκεμβριανά, έχουμε την εκστρατεία των Σαράφη και Άρη κατά του ΕΔΕΣ στην ‘Ηπειρο, ακριβώς για να μην διαθέτουν (ως δυνατότητα) προγεφύρωμα οι Άγγλοι για απόβαση.

Η εσωτερική πολιτική κατάσταση λειτουργούσε συμπληρωματικά, αλλά δεν ήταν το καθοριστικό αίτιο για το Δεκέμβρη.

Όλες οι σοβαρές μαρτυρίες και οι αναλύσεις δείχνουν ότι ήταν κεντρική επιλογή κορυφής του ΚΚΕ η σύγκρουση του Δεκέμβρη – αποφασισμένη ήδη από τα μέσα Νοεμβρίου. Η αλήθεια είναι ότι δεν περίμεναν να εξελιχθεί με αυτό τον τρόπο (=να συγκρουστούν απευθείας με αγγλικά στρατεύματα) ούτε να έχει αυτή την κατάληξη (=να ηττηθούν ολοκληρωτικά και σε στρατιωτικό και -κυρίως- σε πολιτικό επίπεδο). Αλλά όταν ανοίγεις το μπουκάλι με το τζίνι, συμβαίνουν αυτά…

Heinz A Richter ( καθηγητής της Ελληνικής και Κυπριακής ιστορίας στο πανεπιστήμιο του Mannheim. Έχει δημοσιεύσει μεγάλο αριθμό μελετών για την Ιστορία της Ελλάδος και της Κύπρου και το 2000 τιμήθηκε από την Ελληνική Δημοκρατία με τον Χρυσό Σταυρό του Τάγματος του Φοίνικα )

«Η εθνική αντίσταση και οι συνέπειες της «

(σε μετάφραση Ελίζας Παναγιωτάτου Φανής Γαϊδατζή Άννας Μαρκουδάκη)
σελίδες από 373 έως 388

– «στις εκλογές του 1932 και του 1933 έλαβε (το ΚΚΕ) σχεδόν το 5% των ψήφων . Συγχρόνως η παρέμβαση της κουμμουνιστικής διεθνούς έθεσε τέρμα στις εσωτερικές του διαμάχες και το ΚΚΕ μετασχηματίστηκε σε λενινιστικό-σταλινικό κόμμα στελεχών. Μέχρι το 1936 , ο αριθμός των μελλών του αυξήθηκε στις 14.000 περίπου από τους οποίους οι 2.000 περίπου μπορούν να θεωρηθούν πραγματικοί κουμουνιστές. Ιδεολογικά το ΚΚΕ ακολούθησε την γραμμή της κομιντέρν και από το 1934 προπαγάνδιζε το «Λαϊκό Μέτωπο»

– » τα παλιά συνδικάτα, που ήταν διασπασμένα σε περισσότερες από 1000 ομάδες ενώθηκαν σε μια ενιαία οργάνωση του Εργατικό ΕΑΜ (ΕΕΑΜ) η οποία..»

– Είναι βέβαια γεγονός ότι το ΚΚΕ συμμετείχε ουσιαστικά στην ίδρυση, την οργάνωση και την ηγεσία του ΕΑΜ και των υποοργανώσεων του , το ΕΑΜ δεν ήταν όμως δημιούργημα του ΚΚΕ. Καθώς η επιτυχία του μεγάλωνε και ο αριθμός των μελών του αυξανόταν , η επιρροή του ΚΚΕ μειωνόταν. Παρ ότι το ΚΚΕ είχε τοποθετήσει στελέχη του σε πολλές τις νευραλγικές θέσεις, ο αριθμός τους ήταν πολύ μικρός για να μπορούν να επιβάλουν την ορθόδοξη γραμμή στις μαζικές οργανώσεις της αντίστασης. Επιπλέον είχαν δημιουργηθεί νέες μορφές διαμορφώσεις πολιτικών απόψεων , που βασίζονταν στην ανοιχτή συζήτηση και στην ελεύθερη ψηφοφορία. Συγχρόνως το ΚΚΕ γνώρισε μαζική προσέλευση νέων μελών. Μέχρι το τέλος της κατοχής ο αριθμός των μελών του έφτασε τις 200.000( με βάση ρεαλιστικούς υπολογισμούς [1]). Ο αριθμός των 400.000 που αναφέρεται σε έγγραφα του ΚΚΕ της εποχής είναι σίγουρα υπερβολικός. Η αύξηση των μελών , όπως είναι φυσικό, είχε με την σειρά της αντίκτυπο στον χαρακτήρα του κόμματος. Το μονολιθικό κόμμα στελεχών λενινιστικού-σταλινικού τύπου μεταβλήθηκε σε μαζικό κόμμα, στο οποίο ο πλουραλισμός των απόψεων και οι εσωκομματικές αντιπαραθέσεις βρισκόταν στην ημερήσια διάταξη.
Τα νέα μέλη δεν ήταν πειθαρχημένα στελέχη και κουμουνιστές με ομοιόμορφο ιδεολογικό προσανατολισμό, αλλά άνθρωποι που επιθυμούσαν την κοινωνική αλλαγή και μια δημοκρατική μεταπολεμική Ελλάδα, και σε καμία περίπτωση την επιστροφή στο πελατειακό σύστημα που υπήρχε προπολεμικά.

-…αντί να ενημερωθεί αρχικά για τις εξελίξεις των τελευταίων ετών ο Ζαχαριάδης ξεκίνησε αμέσως το έργο του και προσπάθησε να επιβάλει τον λεγόμενο δημοκρατικό συγκεντρωτισμό… Στην συνέχεια ο Ζαχαριάδης διαπίστωσε στην 12η Ολομέλεια, στα τέλη του Ιουνίου του 1945, ότι οι αιτίες της αποτυχημένης εξέλιξης βρισκόταν κατά κύριο λόγο στην λανθασμένη κοινωνική σύνθεση του κόμματος: μόνο το 18% των μελών του ήταν εργάτες. Για να διορθωθεί αυτό έπρεπε να διαλυθούν οι κομματικές οργανώσεις στα χωριά και τα μέλη του κόμματος που ήταν αγρότες έπρεπε να μεταγραφούν στο Αγροτικό Κόμμα Ελλάδας(ΑΚΕ) . Αυτό συνέβη τους επόμενους μήνες.
Μέχρι τον Απρίλιο του 1946 το ΚΚΕ είχε χάσει έτσι πάνω από 100.000 μέλη. Ένα μέρος της μείωσης αυτής των μελών μπορεί βέβαια να αποδοθεί στην τρομοκρατία που ασκούσε η δεξιά, κρίσιμο όμως ήταν το γεγονός ότι το ΑΚΕ δεν ήταν οργανωτικά σε θέση να αφομοιώσει αυτά τα νέα μέλη. Κατ αυτόν τον τρόπο οι αγρότες, που κατά την διάρκεια της κατοχής αποτελούσαν το 60% των μελών του ΚΚΕ και του ΕΑΜ , αφέθηκαν στην τύχη τους και έγιναν έρμαια του παρακράτους . Το ΚΚΕ μεταβλήθηκε σε κόμμα στελεχών. Τον Οκτώβριο του 1946 η 7η Ολομέλεια του κόμματος χαιρέτησε το μέτρο αυτό και εισήγαγε ως επιπρόσθετο μέσο ελέγχου για την πειθάρχηση των μελών την «Επιτροπή Ελέγχου» του ΚΚΕ. Το ΚΚΕ είχε σταλινοποιηθεί ξανά επιτυχώς .»

[1] ο συγγραφέας αφού παραδέχεται ότι «δεν υπάρχει ακόμη μια ανταποκρινόμενη σε επιστημονικές απαιτήσεις συνολική παρουσίαση της Ιστορίας του ΚΚΕ» παραπέμπει στο «Lexicon des Sozialismus» ,εκδ Thomas Meyer (Κολονία 1986) σελ 361-363

Μην μας διαφεύγει επίσης το γεγονός ότι το ΚΚΕ μόλις τον Ιούνιο του 49 αποφάσισε να μοιράσει κομματικές ταυτότητες θέλοντας ίσως να μετρήσει τις πραγματικές εναπομείναντες δυνάμεις του μετά την ήτα του ΔΣΕ (τα αποτελέσματα φυσικά αγνοούνται )

(δικό μου) 

Συγγνώμη, αλλά δεν καταλαβαίνω τι λόγο (ή τι συμφέρον) μπορεί να είχε ο Ζαχαριάδης ώστε να υπερδιπλασιάζει τα νούμερα – και μάλιστα απευθυνόμενος στο ΚΚΣΕ, με κίνδυνο δηλαδή να εκτεθεί ανεπανόρθωτα, ως τερατολόγος.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s