Αλάτι - πιπέρι

Σ’ ευχαριστώ, Ελλάδα 

12743736_10208648691234853_3335020730296924847_n

Του Σάιμον Γκας, τ. πρεσβευτή της Βρετανίας στην Ελλάδα

(28-11-2008)

Σε λίγες μέρες η γυναίκα μου κι εγώ αφήνουμε την Αθήνα ύστερα από οκτώ ευτυχισμένα χρόνια στη χώρα σας – πρώτα στη δεκαετία του ’80 και για δεύτερη φορά αυτά τα τελευταία χρόνια. Η Ελλάδα ήταν καλή μαζί μας. Μας χάρισε τον πρώτο μας γιο, που γεννήθηκε εδώ πριν από 23 χρόνια. Μας χάρισε πολλούς φίλους. Μας χάρισε πολλές στιγμές ευτυχίας. Και ποτέ, μα ποτέ δεν μας άφησε να πλήξουμε.

Η Ελλάδα και οι Ελληνες ασκούν έντονη επίδραση στους ξένους. Ο Βρετανός συγγραφέας Lawrence Durrell έγραψε: «Αλλες χώρες μπορούν να σε κάνουν να ανακαλύψεις έθιμα ή παραδόσεις ή τοπία. Η Ελλάδα σου προσφέρει κάτι πιο σκληρό: την ανακάλυψη του εαυτού σου». Στην Ελλάδα εμείς οι Βορειοευρωπαίοι αφήνουμε πίσω μας λίγη απ’ την ψυχραιμία και την επιφυλακτικότητά μας και γινόμαστε πιο εξωστρεφείς, αναζητάμε πιο πολύ τη συντροφιά των άλλων ανθρώπων. Δεν εκπλήσσομαι που η λέξη privacy δεν μεταφράζεται ακριβώς στα Ελληνικά.. Αλλά, πάλι, ούτε η λέξη παρέα μεταφράζεται στα Αγγλικά.

Η Ελλάδα άναψε τον πόθο του ταξιδιού σε γενιές και γενιές Βρετανών, και η Μαριάν κι εγώ προσπαθήσαμε να ακολουθήσουμε τα βήματά τους. Η μυρωδία του καπνού του ξύλου που καίγεται ένα φθινοπωρινό απόγευμα στην Ηπειρο, τα λιβάδια με τ’ αγριολούλουδα στην Πελοπόννησο την άνοιξη, τα κρυστάλλινα γαλανά νερά του Ιονίου το καλοκαίρι είναι μερικές από τις αναμνήσεις που θα πάρουμε μαζί μας φεύγοντας.

Οι Ζουλού λένε ότι οι άνθρωποι είναι άνθρωποι μέσα από άλλους ανθρώπους. Η Ελλάδα δεν θα σήμαινε τόσα πολλά για μας αν δεν υπήρχαν οι άνθρωποι που γνωρίσαμε εδώ. Η γιαγιά που μας φίλεψε ροδάκινα απ’ το καλάθι της όταν χάλασε το αυτοκίνητο της παρέας μας, στη Θεσσαλία το 1975. Το ζευγάρι που μας παραχώρησε το διαμέρισμά του, παρόλο που μόλις μας είχε συναντήσει, στο Ρέθυμνο το 1984. Ο ταξιτζής στη Χίο, το 1992, που όταν ο γιος μου ο Κρίστοφερ ζαλισμένος από το ταξίδι έκανε εμετό κι έκανε χάλια και το ταξί και τον ίδιο, αυτός ανησυχούσε μόνο αν ήταν εντάξει το παιδί. Θα μας λείψουν όλοι αυτοί οι άνθρωποι στην Ελλάδα, που μας έδωσαν τη φιλία τους και τη συντροφιά τους.

Θα θέλαμε επίσης, η Μαριάν κι εγώ, να ευχαριστήσουμε όλους αυτούς που ήταν τόσο επιεικείς και συγχωρητικοί όσο εμείς κατακρεουργούσαμε την ελληνική γλώσσα. Θέλω να ζητήσω ιδιαιτέρως συγγνώμη από μια κυρία που γνώρισα σε μια δεξίωση πριν από λίγα χρόνια. Τη ρώτησα τι δουλειά έκανε ο άντρας της. Μου απάντησε ότι ήταν γεωπόνος. Δυστυχώς, μπέρδεψα τη λέξη γεωπόνος με τη λέξη Γιαπωνέζος. Καθώς η συζήτηση προχωρούσε, διαπίστωσα με έκπληξη ότι δεν ήξερε σχεδόν τίποτε για την Ιαπωνία. Και καθώς επέμενα με τις ερωτήσεις μου για τον ιαπωνικό πολιτισμό, έβλεπα σιγά σιγά τον πανικό να φουντώνει στα μάτια της.

Θα ήθελα ακόμη να ζητήσω συγγνώμη κι από τον προβεβλημένο εκείνον υπουργό, που παρέμεινε ατάραχος όταν τον ρώτησα πώς σκόπευε να αντιμετωπίσει όλες τις προσκλήσεις και όχι τις προκλήσεις του τομέα ευθύνης του. Τώρα ήρθε ο καιρός να πάμε σε μιαν άλλη χώρα. Χαιρόμαστε με την προοπτική των νέων εμπειριών, των νέων ενδιαφερόντων που πάντα φέρνει ένα νέο διπλωματικό πόστο. Όπως λέει κι ο ποιητής:

«Πολλά τα καλοκαιρινά πρωινά να είναι

που με τι ευχαρίστηση, με τι χαρά

θα μπαίνεις σε λιμένες πρωτοϊδωμένους»

Αλλά, δεν θα είναι Ελλάδα.

Αυτό για το οποίο μπορούμε να είμαστε σίγουροι είναι ότι θα επιστρέψουμε. Δεν νομίζουμε ότι η Ελλάδα μας έχει δώσει ακόμη την άδεια να την εγκαταλείψουμε οριστικά. Και όταν επιστρέψουμε δεν θα το κάνουμε μόνο για τους ανθρώπους ή για το τοπίο, αλλά και γιατί η Ελλάδα είναι μια χώρα που θαυμάζουμε για πάρα πολλά πράγματα.

Αλλά αυτό που ιδιαίτερα θαυμάζουμε εδώ είναι η σημασία που δίνουν οι Ελληνες στους οικογενειακούς δεσμούς και τη φιλία, την επιμονή σας να χαίρεστε τη ζωή, την ανοιχτόκαρδη διάθεσή σας, τη γενναιοδωρία σας και την αίσθηση αξιοπρέπειας και ευπρέπειας. Το ταλέντο των Ελλήνων ξεχειλίζει σε κάθε τομέα, από τις καλές τέχνες ώς τον κάθε χώρο δουλειάς και δημιουργίας. Ενα από τα προνόμια που είχα ως πρέσβης στην Ελλάδα ήταν η ευκαιρία που μου έδωσε να συναντήσω τόσους προικισμένους, ζωντανούς ανθρώπους από φοιτητές μέχρι δισεκατομμυριούχους.

Ομολογώ ότι ακόμη και τώρα, μετά οκτώ χρόνια στην Ελλάδα, υπάρχουν ακόμη μερικά πράγματα που δεν καταλαβαίνω. Δεν καταλαβαίνω την ελληνική μανία να βουτάνε όλοι στη θάλασσα κάθε φορά που η θερμοκρασία ανεβαίνει πάνω από τους δέκα βαθμούς. Εγώ μεγάλωσα σε μια χώρα που η θάλασσα ήταν κρύα και γκρίζα και, γενικώς, έπρεπε να αποφεύγεται.

Δεν καταλαβαίνω γιατί τα κινητά είναι τόσο δημοφιλή, ενώ τόσες και τόσες Ελληνίδες σε διακοπές έχουν τη συνήθεια να φωνάζουν τόσο δυνατά και σε τόσο ψηλές νότες ώστε οι φωνές τους να σκίζουν τον αιθέρα και λόγγοι και ραχούλες να αντηχούν «έλα Τούλααα». Θαυμάζουμε το πάθος των Ελλήνων για προσωπική ελευθερία και ελευθερία του λόγου. Ακόμη δεν έχω καταλάβει τα παραθυράκια στην τηλεόραση. Πώς καταλαβαίνει ο ένας τι λέει ο άλλος όταν όλοι μιλούν ταυτόχρονα; Ο στρατηγός Ντε Γκολ αναρωτήθηκε κάποτε πώς είναι δυνατόν να κυβερνήσει κανείς μια χώρα που παράγει 246 διαφορετικά είδη τυριών.

Αναρωτιέμαι πώς είναι δυνατόν να κυβερνήσει κανείς μια χώρα που έχει σχεδόν τόσους τηλεοπτικούς και ραδιοφωνικούς σταθμούς όσα τυριά έχει η Γαλλία. Αυτό που καταλαβαίνω και ξέρω καλά είναι ότι η Μαριάν και εγώ αισθανόμαστε τεράστια τρυφερότητα, ευγνωμοσύνη και θαυμασμό για μια χώρα που μας φέρθηκε τόσο καλά.

Σ’ ευχαριστώ, Ελλάδα.

Σάιμον Γκας

Πηγή: ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ (28-11-2008)

Πηγή: Σ’ ευχαριστώ, Ελλάδα | Η καλύβα ψηλά στο βουνό

Η φωτογραφία είναι τραβηγμένη από το Παλαιόκαστρο. 

Advertisements

2 σκέψεις σχετικά με το “Σ’ ευχαριστώ, Ελλάδα ”

  1. (Ένα σχόλιο από την παλαιά ανάρτηση – 2009)

    Έχω πάθει πλάκα, κατά το κοινώς λεγόμενον, με την εκπληκτική απουσία αυτοκατάφασης και αυτοσεβασμού, η οποία οδηγεί σε υπερτίμηση / θεοποίηση των «άλλων», της κρατικής τους δομής και της κοινωνικής τους αποτελεσματικότητας και ευαισθησίας!

    Η οποία, με τη σειρά της, οδηγεί σε ανελέητο αυτομαστίγωμα…

    Για σιγά, ορέ κλεφτόπουλα…

    Θυμηθείτε ποιός λαός/ κράτος βύθισε στην Αδριατική πριν λίγα χρόνια το καϊκι με τους εκατοντάδες Αλβανούς μετανάστες μέσα.

    Θυμηθείτε ποιά κοινωνία άφησε να ψοφήσουν σαν τα σκυλιά εκατοντάδες ηλικιωμένοι στην πρωτεύουσά της, όταν έκανε υπερβολικό καύσωνα, για να μη χαλάσουν τις διακοπές και τη ζαχαρένια τους οι πολιτισμένοι αστοί απόγονοί τους.

    Θυμηθείτε ποιά χώρα εξακολουθεί να παραμένει ο φόβος και ο τρόμος, με τους χουλιγκάνους που ακολουθούν τις ποδοσφαιρικές της ομάδες στην Ευρώπη. Θυμηθείτε το Χέυζελ.

    Θυμηθείτε τη χώρα (της ΕΕ, βεβαίως) η οποία είναι τόσο πολύ γονατισμένη από το θρησκευτικό φανατισμό, που απαγορεύει τις εκτρώσεις και τον οικογενειακό προγραμματισμό.

    …και τις άλλες, που όντας μέλη της ΕΕ γράφουν στα παλιά τους τα παπούτσια στοιχειώδη πολιτικά δικαιώματα των αντιφρονούντων μειοψηφιών.

    Κι αφού τα θυμηθείτε όλα αυτά, κάντε μια «επισκόπηση» του πολιτικού προσωπικού, ανά την Ευρώπη και τον κόσμο. Μπους, Μπερλουσκόνι, Αυστριακή ακροδεξιά, Πολωνέζικες πολιτικές μαφίες… Και, πάνω απ’ όλα, μια αδυσώπητη, αυτο-αναφορική και άκρως επικίνδυνη για τους λαούς της Ευρώπης γραφειοκρατία της ΕΕ, που συνεχώς διευρύνεται εις βάρος των Ευρωπαίων.

    Δείτε τον κόσμο, πριν φτύσετε με τόση αηδία στον καθρέφτη…😉


    Α, να μη ξεχάσουμε και τις διεθνείς εξαγωγές …πολιτισμού: τους βομβαρδισμούς της Σερβίας. Τις δύο εισβολές στο Ιράκ. Την άμεση και ξαδιάντροπη υποστήριξη των εγκλημάτων του Ισραήλ στη Γάζα. Τα στραβά μάτια (και την αγαστή συνεργασία) με την Κινέζικη δικτατορία, η οποία διοργάνωσε και Ολυμπιακούς Αγώνες. Για να μην πάμε λιγάκι παραπίσω στο χρόνο – και τα παίξουμε εντελώς, με τις κοινωνίες και τα κράτη που είναι «καλύτερα» και «προτιμότερα να ζει κανείς» από την Ελλάδα!

    Μου αρέσει!

  2. (άλλο σχόλιο)

    …ιδού λοιπόν οι μερικοί θετικοί λόγοι για τους οποίους μου αρέσει να ζω στην Ελλάδα:
    – η θάλασσα είναι (από παντού) σε απόσταση βολής
    – λατρεύω το μεσογειακό φυσικό περιβάλλον, με τις εκπληκτικές του εναλλαγές και την απεριόριστη ποικιλία του
    – μου αρέσει πάρα πολύ η (αφανής) πολυπολιτισμικότητα των σύγχρονων Ελλήνων, οι αντιθέσεις και οι ιστορίες τους
    – ξεχωριστοί λόγοι: κάθε ένα από τα νησιά Αιγαίου και Ιονίου και κάθε (σχεδόν) χωριό, από τη Μεσσηνία ως τον Έβρο
    – λατρεύω που σε κάθε βήμα που κάνω, μου μιλάει η ιστορία των ανθρώπων που έζησαν εδώ τους περασμένους αιώνες. Γουστάρω που η γλώσσα μου είναι απόγονος (α’ βαθμού) με τη δική τους
    – εκτιμώ αφάνταστα την ελληνική κουζίνα: λάδι, τυροκομικά, ζαρζαβατικά και χόρτα
    – τη βρίσκω που, όταν θέλω, σε ΕΛΑΧΙΣΤΟ χρόνο είμαι στο βουνό ή στη θάλασσα, μακριά από τα αστικά κέντρα
    – με συγκινεί αφάνταστα η έμφυτη αριστοκρατικότητα, η ευπρέπεια, η ευγένεια, η φιλοξενία και η αλληλεγγύη των απλών ανθρώπων, στην πόλη και στην επαρχία
    – με τρελαίνει πραγματικά που ΚΑΘΕ νομός, διαθέτει και ένα και δύο και πολλά εκπληκτικά μέρη για να πας και να ξαναπάς
    – μου αρέσει πολύ που πολλές χιλιάδες ελληνόπουλα σπουδάζουν συστηματικά μουσική, μαθαίνουν και καλλιεργούν την παράδοσή τους
    – μου αρέσει που υπάρχουν άπειροι πολιτιστικοί σύλλογοι και αμέτρητες ερασιτεχνικές θεατρικές ομάδες
    – μου αρέσει που οι Έλληνες μιλάνε μεταξύ τους ( = έχουν ανθρώπινες σχέσεις) και με ξετρελαίνει το γεγονός ότι προσπαθούν (και τα καταφέρνουν) να δημιουργούν πολύ εύκολα ομάδες και συλλογικότητες
    – μου αρέσει ότι στη χώρα αυτή επιβιώνει ακόμα η έννοια της οικογενειακής εστίας
    – γουστάρω τρελά που οι πατριώτες μου έχουν πρόσωπα και δεν είναι άτομα και μάζα
    – μου αρέσει που, σε πείσμα των καιρών, οι κάτοικοι αυτού του τόπου εξακολουθούν να δημιουργούν ακόμα και σήμερα λαϊκό πολιτισμό υψηλού επιπέδου.

    Φυσικά, κι αλλού μπορείς να βρεις παρόμοια χαρακτηριστικά. Αμφιβάλλω πολύ, ωστόσο, αν όλα αυτά μπορείς να τα βρεις μαζεμένα!

    Και κάτι ακόμα, που ίσως λίγοι το έχουν προσέξει: μου αρέσει που ο ελληνικός μύθος (ή το ελληνικό παράδειγμα) εξακολουθεί να είναι γοητευτικό και να ενσωματώνει τόσο εύκολα τους αμέτρητους μετανάστες που έρχονται και μένουν μόνιμα σ’ αυτό τον τόπο.

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s