Αλάτι - πιπέρι

Η Άτοσσα, ο Δημοκήδης και πως μια χειρουργική επέμβαση άλλαξε την Ιστορία 

Η Άτοσσα ήταν θυγατέρα του Κύρου, Μεγάλου Βασιλέα των Περσών, σύζυγος του Δαρείου και μητέρα του Ξέρξη – αυτού του πανύψηλου φρικιού που είδαμε στην ταινία, η ίδια που πρωταγωνιστεί στην τραγωδία του Αισχύλου Πέρσες.

Κάποια μέρα παρατήρησε ένα εξόγκωμα που αιμορραγούσε στον μαστό της*. Η βασίλισσα, γεμάτη ντροπή, απομονώθηκε. Δεν ήθελε να ζητήσει τις συμβουλές των γιατρών – προφανώς γιατί ένοιωθε την ασθένειά της ως μίασμα.

Ο Δημοκήδης ήταν σκλάβος ιατρός, Ελληνικής καταγωγής. Με κάποιον τρόπο έπεισε την άτυχη βασίλισσα να του επιτρέψει να κόψει τον όγκο.

Η επέμβαση έγινα και ήταν, προσωρινά τουλάχιστον, επιτυχής: η Άτοσσα ένοιωσε θεραπευμένη – και, φυσικά, γεμάτη ευγνωμοσύνη στον Έλληνα σκλάβο.

Εδώ αρχίζει (για την ακρίβεια  πιθανολογείται ότι αρχίζει) η δραματική επίδραση του τυχαίου στην Ιστορία.

Ο Δαρείος σχεδίαζε εκστρατεία εναντίον των Σκυθών, στα ανατολικά του σύνορα. Η Άτοσσα τον έπεισε, για χάρη του Δημοκήδη, οποίος ήθελε να επιστρέψει στην πατρίδα του, να εκστρατεύσει δυτικά, όπως κι έγινε.

Το κακό με αυτή την επέμβαση είναι ότι (όπως συμβαίνει και σε όλα τα θαύματα της Βίβλου) δεν υπάρχει follow – up του περιστατικού. Δεν ξέρουμε αν η Άτοσσα ιάθηκε, πόσο έζησε μετά, σε ποια κατάσταση κλπ. Επιπλέον, τι ακριβώς συνέβη το είδε και το ήξερε μονάχα ο Δημοκήδης. Δεν είμαι ογκολόγος, αλλά τα συμπτώματα που περιγράφει (και τα μεταφέρει στους αιώνες) ο Ηρόδοτος είναι προφανώς ασύμβατα με τη συνέχεια, δηλ. την επιβίωση της Άτοσσας για χρόνια.

Η ψυχρή (μου) λογική λέει ότι η επέμβαση έγινε, αλλά σε άλλη γυναίκα, στον βασιλικό κύκλο (όπου ο Δ. είχε ήδη εισχωρήσει ξεκουτσαίνοντας τον Δαρείο, όταν αυτός είχε πέσει από το άλογο). Και ότι ο Δαρείος ήθελε εξαρχής να βάλει χέρι στους Έλληνες, που κυριαρχούσαν στην ανατολική Μεσόγειο, συνεπώς η «μεταστροφή» του ήταν και πάλι παραμύθι του Δημοκήδη, ο οποίος δεν μπορούσε βεβαίως να εμφανιστεί ως εκούσιος απεσταλμένος / κατάσκοπος του Δαρείου – ειδικά στην πατρίδα του. Το μόνο που δεν κολλάει είναι το τέλος της ιστορίας (ο Δ. το σκάει από τους Πέρσες συνοδούς του + οι πατριώτες του τους ξυλοφορτώνουν κλπ) – αλλά έτσι κι αλλιώς αν η ιστορία αυτή ήταν φίξιον, δεν θα μπορούσε να έχει διαφορετικό τέλος.

Από την άλλη, ως άνθρωπος παθιασμένος με τις ωραίες ιστορίες… επιστρέφω στην αρχική αφήγηση.

—-

* ενδέχεται, γράφει ο Σ. Μούκερτζι, ο οποίος βρήκε αυτή την αφήγηση στον Ηρόδοτο, το εξόγκωμα να οφειλόταν σε έναν ιδιαιτέρως κακοήθη τύπο καρκίνου του μαστού που χαρακτηρίζεται ως φλεγμονώδης. (Η μεγάλη ασθένεια, εκδ. Μεταίχμιο)

Μπόνους:

Δημήτρης Σαραντάκος: ο πολύπλαγκτος γιατρός Δημοκήδης

https://sarantakos.wordpress.com/2013/01/27/democedes/

Ρογήρος: Η συνωμοσία του Δαρείου

https://rogerios.wordpress.com/tag/%CE%AC%CF%84%CE%BF%CF%83%CF%83%CE%B1/

Πηγή: Η Άτοσσα, ο Δημοκήδης και πως μια χειρουργική επέμβαση άλλαξε την Ιστορία | Η καλύβα ψηλά στο βουνό

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s