Τραγούδια

Οι μυστικές διαδρομές από το χριστιανισμό στον κομμουνισμό στο ελληνικό τραγούδι 

Πρώτος (;) διδάξας ο Κώστας Βάρναλης. Τους πόνους της Παναγιάςμελοποίησε ο Λουκάς Θάνος. Επέλεξα την (μάλλον άγνωστη) ηχογράφηση από μια ζωντανή συναυλία, γιατί ο Νίκος Ξυλούρης αποδίδει το τραγούδι διαφορετικά (και εκπληκτικά…)

http://www.youtube.com/watch?v=kFlJDk7rvws&feature=related

Η ταύτιση του θυσιαζόμενου Ιησού και του θυσιαζόμενου κομμουνιστή είναι προφανής…

*

Δε θέλω να μου δέσετε τα μάτια. Ο Κώστας Βίρβος έγραψε αυτό το τραγούδι για κάποιον πατριώτη που εκτελούν οι Γερμανοί. Πολύ φυσικά, ωστόσο, έγινε τραγούδι των Αριστερών, από τη στιγμή που το μελοποίησε ο Χρήστος Λεοντής και το τραγούδησε ο Στέλιος Καζαντζίδης:

http://www.youtube.com/watch?v=8lPIT9CfigA

Εδώ συναντάμε, προσαρμοσμένη, ολόκληρη τη χριστιανική θεώρηση του θανάτου, δια της αντιστροφής (ή της διαφορετικής νοηματοδότησης):

…κι αν κάνετε τα στήθια μου κομμάτια

εσείς πεθαίνετε και όχι εγώ.

Συναντάμε και την εγκατάσταση εν ουρανοίς, όπου ο εκτελεσμένος αγωνιστής (θα) έχει ρόλο  (περίπου) αγίου:

…πηγαίνω στα ουράνια παλάτια

να στείλω στους ανθρώπους τη χαρά.

Με τον τρόπο αυτό, εντελώς ενταγμένον στη χριστιανική παράδοση, η πικρή θυσία γίνεται επένδυση για το μέλλον, ο θάνατος ζωή και η ήττα νίκη, έστω και στο πεδίο του φαντασιακού.

Αυτό ακριβώς που χρειάζονται οι άνθρωποι – έστω και αν δηλώνουν μαρξιστές – λενινιστές.

*

Την πόρτα ανοίγω το βράδυ. Ο Τάσος Λειβαδίτης μεταλλάσει, χωρίς να κάνει άμεση αναφορά σε αυτή, την Αριστερά με την καταλυτική και παρηγορητική παρουσία του Ιησού. Δεν είναι τυχαίο ότι η καλύτερη εκτέλεση αυτού του τραγουδιού έχει γίνει από τον ίδιο το συνθέτη του, το Μίκη Θεοδωράκη:

Εδώ έχει περάσει πια η ηρωική εποχή των μαχών και των θανάτων. Αριστερά (κατά τον ποιητή και το συνθέτη) σημαίνει προσφορά στον πάσχοντα συνάνθρωπο. Η οποία ευλογείται από τον Ιησού. Το δίδυμο (Λειβαδίτης- Θεοδωράκης) έχει γράψει κι άλλα τραγούδια σε αυτό το μοτίβο. Όπως τομάννα μου και Παναγιά – εδώ σε μια άγνωστη αλλά ενδιαφέρουσα ερμηνεία από τη Φλέρυ Νταντωνάκη:

Θα πρέπει, πριν αφήσουμε το Θεοδωράκη, να κάνουμε μιαν αναφορά στο άξιον εστί, όπου ο Οδυσσέας Ελύτης χρησιμοποιεί πολλά στοιχεία της χριστιανικής μεταφυσικής – και ο συνθέτης βρίσκεται στο στοιχείο του. Αλλά, περί αυτών, μιαν άλλη φορά.

*

Η ασεβής και παιγνιδιάρικη λιτανεία του μάγκα, του επίσης αριστερού Βασίλη Τσιτσάνη, βρίσκεται ήδη πολύ μακριά… Ας τη θυμηθούμε κλείνοντας, όπως την ερμηνεύει ο Πάνος Μιχαλόπουλος:

http://www.youtube.com/watch?v=weGdq1P5QsI&feature=&p=FD118EF4E8F178C2&index=0&playnext=1

Πηγή: Οι μυστικές διαδρομές από το χριστιανισμό στον κομμουνισμό στο ελληνικό τραγούδι | Η καλύβα ψηλά στο βουνό

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s