Κατοχή, Πρόσωπα

O άγνωστος προφήτης της Ενωμένης Ευρώπης: Κωνσταντίνος Περρίκος 

Kostas_Perrikos

«Φεύγω με την ικανοποίηση πως αν δεν έκανα το χρέος μου προς την πατρίδα όσο έπρεπε, πάντως το έκανα όσο μπορούσα. Tο χρέος αυτό δεν τελειώνει ποτέ. Aν ζούσα, θα εξακολουθούσα την προσφορά μου και κατά την περίοδο της ειρήνης. Σεις που θα μείνετε, δουλέψτε για να σταματήσουν οι πόλεμοι, να ευημερήσουν όλοι οι άνθρωποι, να ενωθούν τα κράτη της Eυρώπης, να ειρηνεύσει και να ευτυχήσει ο κόσμος. Δουλέψτε για να καταργηθούν οι τεχνικοί φραγμοί που παρεμποδίζουν και σε άπειρες περιπτώσεις ματαιώνουν την πρόοδο των αξιών. Aφιερώστε τη ζωή σας στην Eλλάδα και την ανθρωπότητα.
Eγκαταλείπω τον κόσμο χωρίς μίση και κακίες. Aγωνίσθηκα για την πατρίδα μου. Για τη δική τους πατρίδα αγωνίζονται κι εκείνοι οι οποίοι με καταδίκασαν. Θα ήθελα το αίμα μου να μη μας χωρίσει, αλλά να μας ενώσει στο μέλλον με τους σημερινούς αντιπάλους».

http://www.alithia.gr/newspaper/2005/17092005/17092005,12121.html

Ο ανθυποσμηναγός Κωνσταντίνος Περρίκος έγραψε αυτά τα λόγια λίγη ώρα πριν εκτελεστεί από τους Γερμανούς, ξημερώνοντας η 4η Φεβρουαρίου 1943.Ήταν ο αρχηγός της αντιστασιακής οργάνωσης ΠΕΑΝ, η οποία ανατίναξε τα γραφεία της φιλοναζιστικής ΕΣΠΟ, στην Αθήνα – πράξη που θεωρήθηκε ως το κορυφαίο σαμποτάζ της αντιναζιστικής αντίστασης στην Ευρώπη, σε αστικό χώρο. Τα θύματα της έκρηξης (Γερμανοί και Έλληνες) ήταν πολλές δεκάδες. Αποτέλεσμα αυτής της ενέργειας ήταν ότι ματαιώθηκε η ιδέα (που προωθούσε η ΕΣΠΟ) για συγκρότηση σώματος Ελλήνων εθελοντών, που θα πολεμούσε στο πλευρό των ναζί. Η αντιστασιακή οργάνωση ΠΕΑΝ προδόθηκε (από Έλληνα, για λίρες) και όσα στελέχη της συνελήφθησαν καταδικάστηκαν σε θάνατο.

*

Για την ίδρυση, την ιδεολογική βάση, και τη δράση της ΠΕΑΝ, καθώς και λεπτομέρειες για τον Κ. Περρίκο, διαβάζουμε σε κείμενο του Ε. Χατζηβασιλείου:

Η ΠΕΑΝ ιδρύθηκε το φθινόπωρο του 1941, από τον Κώστα Περρίκο, απότακτο αξιωματικό της Πολεμικής Αεροπορίας, καθώς και τους Αθανάσιο Σκούρα, Ιωάννη Κατεβάτη, Διονύσιο Παπαβασιλόπουλο, Γεώργιο Αλεξιάδη. Οι αρχηγοί της προέρχονταν από το Εθνικό Ενωτικό Κόμμα του Παναγιώτη Κανελλόπουλου. Αν και διατήρησαν επίζηλα την οργανωτική αυτονομία της ΠΕΑΝ, οι ιδέες που εξέπεμψε η τελευταία (όπως και η «αδελφή» οργάνωση, η πρώτιστα φοιτητική Ιερή Ταξιαρχία) συνδέονταν με τον «ενωτισμό» του κανελλοπουλικού κύκλου: αντιφασιστικός και απελευθερωτικός αγώνας· αδιαπραγμάτευτη εμμονή στη δημοκρατική ιδέα· μετά τον πόλεμο και την ήττα του φασισμού, γενναία μεταρρύθμιση του αποστεωμένου πολιτικού συστήματος· αναμόρφωση της οικονομικής και κοινωνικής ζωής της χώρας μέσω μιας αναπτυξιακής παρέμβασης στην οικονομία, της κατοχύρωσης ισότητας ευκαιριών για όλους τους πολίτες, της ανάδειξης της «νέας γενιάς». Εως το καλοκαίρι του 1942, η ΠΕΑΝ είχε προσελκύσει την υποστήριξη πολλών νέων ανθρώπων. Η παράνομη εφημερίδα της, η «Δόξα» είχε αναδειχθεί σε ένα από τα σημαντικότερα αντιστασιακά έντυπα.

Ενοπλο τμήμα

Παράλληλα, ο Περρίκος συγκρότησε το ένοπλο σκέλος της οργάνωσης. Από τον Μάρτιο του 1942, μια ομάδα της ΠΕΑΝ είχε ξεκινήσει σαμποτάζ, κυρίως στο λιμάνι του Πειραιά. Ωστόσο, μια άλλη ομάδα, ο Ουλαμός Καταστροφών, επίσης υπό την ηγεσία του, στόχευσε τις δωσιλογικές οργανώσεις. Οι κυριότερες ήταν η Οργάνωσις Εθνικοσοσιαλιστικών Δυνάμεων Ελλάδος (ΟΕΔΕ) και η ΕΣΠΟ, υπό την ηγεσία του ιατρού Σπύρου Στεροδήμου, η οποία έδρευε στη γωνία Γλάδστωνος και Πατησίων. Η ΕΣΠΟ προσπαθούσε να μετεξελιχθεί σε ελληνικό εθνικοσοσιαλιστικό κίνημα: σκόπευε να μεταφέρει εργάτες στη Γερμανία και να συγκροτήσει ελληνικά μαχητικά τμήματα για τον ναζιστικό αγώνα.

Ο Περρίκος εξασφάλισε εκρηκτικές ύλες από έργα οδοποιίας· η πηγή δεν ήταν οι βρετανικές μυστικές υπηρεσίες, με τις οποίες η ΠΕΑΝ δεν διατηρούσε επαφή. Η πρώτη επιχείρηση του Ουλαμού Καταστροφών ήταν η ανατίναξη της Λέσχης Αξιωματικών του Υγειονομικού του γερμανικού στρατού, στη γωνία των οδών Πατησίων και Βασιλέως Ηρακλείου, στις 15 Αυγούστου 1942 -επέτειο του τορπιλισμού της «Ελλης»- από τους Αντώνη Μυτιληναίο, Ιωάννη Νικολόπουλο και Γ. Παπαγιάννη. Στις 22 Αυγούστου, Σάββατο βράδυ, έγινε η δεύτερη ανατίναξη, των γραφείων της ΟΕΔΕ, στην περιοχή της Ομόνοιας, από τους Μυτιληναίο, Παναγιώτη Μιχαηλίδη και Νίκο Μούρτο.

Στις 20 Σεπτεμβρίου 1942 ήρθε η σειρά της ΕΣΠΟ. Η επιχείρηση θα γινόταν Κυριακή πρωί, όταν συνεδρίαζε η ΕΣΠΟ, ώστε να αποφευχθεί ο θάνατος αθώων, αλλά και να προκληθούν θύματα μεταξύ των δωσιλόγων. Η βόμβα, δέκα οκάδες δυναμίτιδα, μεταφέρθηκε από το σπίτι της Ιουλίας Μπίμπα στο Κουκάκι ώς την πλατεία Κάνιγγος, από την ίδια και τον Μυτιληναίο, σε μια πάνινη τσάντα για ψώνια, σκεπασμένη με χόρτα. Στην επιχείρηση μετείχαν οι Περρίκος, Μυτιληναίος, Μπίμπα, Μούρτος, και οι φοιτητές Μιχαηλίδης (Χημείας), Σπύρος Γαλάτης (Νομικής), Νίκος Λάζαρης (Νομικής), Σπύρος Στανωτάς (ΑΣΟΕΕ). Η ανατίναξη έγινε στις 12 το μεσημέρι, και το κτίριο τυλίχτηκε στις φλόγες. Σκοτώθηκαν πολλά μέλη της ΕΣΠΟ, μεταξύ τους και ο αρχηγός της, Στεροδήμος.

Μείζονα αποτελέσματα

Η καταστροφή υπήρξε ολοκληρωτική, και ποτέ πια οι προδότες συνήλθαν από το πλήγμα. Ηταν το τέλος των προσπαθειών για δημιουργία ενός ελληνικού ναζιστικού κινήματος, και επομένως η ενέργεια της ΠΕΑΝ προκάλεσε μείζονα πολιτικά και κοινωνικά αποτελέσματα στην Ελλάδα της Κατοχής. Το ηθικό του χειμαζόμενου λαού τονώθηκε· οι συμμαχικοί ραδιοσταθμοί ύμνησαν την επιχείρηση, που άλλωστε αποτελούσε το μεγαλύτερο έως τότε σαμποτάζ σε πόλη της κατεχόμενης Ευρώπης. Μόνη παραφωνία, η αποκήρυξη του σαμποτάζ από το ΕΑΜ, που το χαρακτήρισε ως «προβοκάτσια της Γκεστάπο», ενώ αποκάλεσε την ΠΕΑΝ «αντεθνική οργάνωση». Φαίνεται ότι το ΕΑΜ ενοχλήθηκε από την πιθανή εμφάνιση ενός εναλλακτικού πόλου στην αθηναϊκή Αντίσταση.

(…)

Από το κελί των μελλοθάνατων

Αγαπημένο μου παιδί, Μίμη μου:

Ο πατέρας σου έπεσε για τη λευτεριά της πατρίδας μας. Εφυγε απ’ τον κόσμο με την ικανοποίηση πως αν δεν έκαμε το χρέος του όπως έπρεπε, πάντως το έκαμε όσο μπορούσε. Το χρέος αυτό δεν τελειώνει ποτέ. Αν ζούσε θα εξακολουθούσε τις προσπάθειές του και κατά την περίοδο της ειρήνης. Τον ρόλο αυτό επεφύλαξε η Μοίρα για σένα. Δούλεψε για να σταματήσουν οι πόλεμοι, να ευημερήσουν όλοι οι άνθρωποι, να ενωθούν τα κράτη της Ευρώπης, να ειρηνεύση και να ευτυχίση ο κόσμος. Δούλεψε για να καταργηθούν οι τεχνητοί φραγμοί που παρεμποδίζουν και σε άπειρες περιπτώσεις ματαιώνουν την πρόοδο των αξίων. Δούλεψε για την επικράτηση της Δημοκρατίας. Αφιέρωσε τη ζωή σου στην Ελλάδα και στην ανθρωπότητα.

Κ. Περρίκος προς Δημήτρη Περρίκο, Φυλακαί Αβέρωφ, κελί 12,

23 Ιανουαρίου 1943, Αρχείο Κ. Περρίκου, στην κατοχή της οικογένειας Περρίκου.

Μαρία μου:

Μου μένουν ακόμη λίγα λεπτά ζωής. Και στις τελευταίες μου στιγμές θα σ’ αγαπώ και θα σε θυμάμαι. Φίλησέ μου τ’ αγγελούδια μας. Οι φίλοι μου ας κάμουν το χρέος τους. Πεθαίνω για την Ελλάδα και θυμάμαι την τελευταία στροφή του ύμνου του Μιστράλ: «Κι αν πρέπει να πεθάνουμε για την Ελλάδα, τι θεία δάφνη, μια φορά κανείς πεθαίνει».

Εγκαταλείπω τον κόσμο χωρίς μίση και κακίες. Αγωνίσθηκα για την πατρίδα μου. Για την δική τους πατρίδα αγωνίζονται κι’ εκείνοι οι οποίοι με καταδίκασαν. Θα ήθελα το αίμα μου να μην μας χωρίση αλλά να μας ενώση στο μέλλον με τους σημερινούς αντιπάλους.

Κ. Περρίκος προς Μαρία Περρίκου, Φυλακαί Αβέρωφ, κελί 12, 4 Φεβρουαρίου 1943, ώρα 5.20΄ π.μ., Αρχείο Κ. Περρίκου.

Πηγή: http://teachers-limnou.blogspot.com/2010/09/blog-post_26.html

Αξίζει να αντιγράψω από την έκθεση του ιερέα Νικοδήμου Γραικού (Β. Βαρδινογιάννης, δε θέλω να μου δέσετε τα μάτια, έκδοση του ΒΗΜΑΤΟΣ, σελ. 45) τα σχετικά με τις τελευταίες στιγμές του Κ. Περίκου:

Η εκτέλεσις των ανωτέρω εγένετο εις το Σκοπευτήριον της Καισαριανής υπό γερμανικού αποσπάσματος, κατά την εξής σειράν:

1ος) Την 7ην πμ εξετελέσθη ο Κωνσταντίνος Λαμπρόπουλος, ποιήσας προ της εκτελέσεως το σημείον του Τιμίου Σταυρού.

2ος) Την 7.10 ο Σάββας Μιχαλόπουλος.

3ος) Την 7.30 πμ ο Υποσμηναγός Κωνσταντίνος Περίκος, ο οποίος προ της εκτελέσεώς του είπε τα εξής προς τους παριστάμενους Γερμανούς: «Δεν αισθάνομαι εναντίον σας τίποτε. Εσείς εκάματε το καθήκον σας. Ομοίως και εγώ έκαμα το καθήκον μου. Είμαι Έλλην αξιωματικός της Αεροπορίας, υποσμηναγός. Σας ευχαριστώ πολύ». Οι δε παριστάμενοι Γερμανοί αξιωματικοί εχαιρέτησαν άπαντες στρατιωτικώς.

Ολίγον δε προ της εκτελέσεώς του ανεφώνησε: «Ζήτω η Ελλάς».

4ος) Την 7.40 πμ ο Ηλίας Ντάικος.

Άπαντες μέχρι της εκτελέσεώς τους ετήρησαν ψυχραιμία και θάρρος απαράμιλλον.

Μετά την εκτέλεσιν, τα πτώματα ετέθησαν εντός φερέτρων και παρεδόθησαν εις κληθέντα αστυφύλακα επί αποδείξει, αφού προηγουμένως εψάλη υπ’ εμού Τρισάγιον.

Κάτι εντελώς αναπάντεχο:

Κάποια μέρα, τέλος Νοεμβρίου, γυρίζοντας από ανάκριση από τον Πειραιά στις φυλακές Αβέρωφ ζήτησε από τον Αυστριακό αξιωματικό που τον συνόδευε να του επιτρέψει να επισκεφθεί το σπίτι του, στην Αθήνα (Μιχ. Βόδα 137) για να δη την γυναίκα του και τα παιδιά του, δίνοντας του τον λόγο της στρατιωτικής του τιμής ότι δεν θα αποδράσει. Πράγματι ο Αυστριακός Αξιωματικός τον πήγε σπίτι του όπου παρέμεινε μισή ώρα.

Πηγή: http://www.notiosxtypos.gr/2009/05/blog-post_13.html

Ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος:

«Πώς μπορώ να σας δώσω το ζωντανό πορτραίτο ενός ανθρώπου που η ζωή ξεχείλιζε από μέσα του σαν ακράτητος χείμαρρος. Δεν έχω γνωρίσει άνθρωπο με τόση ζωντάνια. Δεν μπορούσα όμως τότε να μαντέψω τι δύναμη κρυβόταν μέσα του. Έβλεπα και χαιρόμουν την ζωντάνια του αλλά δεν ήξερα, ούτε μπορούσα να προβλέψω ότι ο ολοζώντανος αυτός άνθρωπος θα γίνονταν ισχυρότερος από τον θάνατο, ότι θα γινόταν, όπως έγινε, αθάνατος».

(από τον ίδιο σύνδεσμο)

Ο Φρέντυ Γερμανός:

«Αναρωτιέμαι πόσοι από τους εραστές της σημερινής Ενωμένης Ευρώπης θα είχαν το κουράγιο να κάνουν αυτή την γενναία προφητεία την ώρα που τους σημάδευαν τα Γερμανικά πολυβόλα; Δέκα, πέντε, τρεις, ένας , κανένας; Κάτι μου λέει ότι η προτομή του Κ. Περρίκου δεν έπρεπε να στηθεί στα Χαυτεία. Έπρεπε να στηθεί στην καρδιά της Ευρώπης. Ίσως μπρος στο Κοινοβούλιό της. Εκεί είναι η θέση του. Του την χρωστάτε. Ένας απλός Έλληνας Αεροπόρος σάς άνοιξε το 1943 το δρόμο, στον οποίο σήμερα πορεύεστε».

(από τον ίδιο σύνδεσμο)

Διαβάζοντας μια μεταπτυχιακή εργασία (Π. Κουσιλίνης)  βρήκα τα εξής για τη στάση του ΕΑΜ/ΚΚΕ απέναντι στην ανατίναξη των γραφείων της ΕΣΠΟ, η οποία είχε χαρακτηριστεί ως «προβοκάτσια της Γκεστάπο»: Η θέση αυτή άλλαξε όταν ο ραδιοφωνικός σταθμός της Μόσχας χαρακτήρισε αυτή την ανατίναξη ως μία από τις χαρακτηριστικές πράξεις αντίστασης κατά των δυνάμεων κατοχής. Το ΚΚΕ άλλαξε τότε στρατηγική, διόρθωσε την προηγούμενη τοποθέτησή του για το συμβάν και επέρριψε την ευθύνη για την προηγούμενη θέση σε ένα από τα στελέχη του, τον Καρβούνη που τον κατηγόρησε ως όργανο της Γκεστάπο.

(Ως πηγή δίνεται το βιβλίο του Γιάννη Πετσόπουλου)

14 σκέψεις σχετικά με το “O άγνωστος προφήτης της Ενωμένης Ευρώπης: Κωνσταντίνος Περρίκος ”

  1. Το ΚΚΕ, όπως πάντα, αποφάσιζε ανάλογα με το πως φυσούσαν οι άνεμοι από την Ρωσία. Και για να μην χρεωθεί βέβαια η ηγεσία του το κόστος για το γεγονός ότι άλλαζε γραμμή, ενίοτε πιο γρήγορα και από ότι άλλαζε πουκάμισα, πάντα έβρισκαν κάποιον χρήσιμο ηλίθιο χαμηλά στην κομματική ιεραρχία ώστε να του τα φορτώσουν όλα, και με τις γνωστές πάντα κατηγορίες – «γκεσταπίτης», «πράκτορας του διεθνούς ιμπεριαλισμού», «προβοκάτορας» , «χαφιές», και δε συμμαζεύεται.

    Ο Περρίκος ήταν ένας ήρωας, και μπροστά από την εποχή του. Κρίμα που έφυγε νωρίς (και όπως έφυγε) και δεν πρόλαβε να δει το όραμα του να γίνεται πραγματικότητα.

    Μου αρέσει!

  2. Κατά την ταπεινή μου γνώμη, δεν θα έπρεπε να υπάρχει κανένα Ελληνόπουλο στο οποίο να μην έχει δοθεί η ευκαιρία (σε κάποια φάση τής μαθητικής του ζωής) να διαβάσει τα γράμματα / σημειώματα του Περρίκου προς τη γυναίκα του και τα παιδιά του, καθώς και τα λόγια που ο σπουδαίος αυτός Έλληνας και άνθρωπος απηύθυνε στους Γερμανούς εκτελεστές του λίγο πριν το τέλος.
    Κάτι ανάλογο θα μπορούσε κανείς να πει και για το συγκλονιστικό βίντεο με την εκπομπή τού Φ. Γερμανού.

    Αλλά το Υπουργείο Παιδείας τής Ελλάδας, μιας Ελλάδας που οδεύει ακάθεκτη προς το τέλος της ιστορικής της διαδρομής, μιας Ελλάδας που αυτοκτονεί, περί άλλα (εν πολλοίς άσχετα και άχρηστα) τυρβάζει…

    Προς αποφυγήν τυχόν παρεξηγήσεων, μιλάω για μια παιδεία που να εμπεριέχει μια ευδιάκριτη εθνική και πατριωτική διάσταση, και όχι για μια παιδεία εθνικιστική / σοβινιστική.

    Μου αρέσει!

  3. Οι εκδόσεις ΜΕΝΑΝΔΡΟΣ και το ΟΜΗΡΕΙΟ Πνευματικό Κέντρο Δήμου Χίου σας προσκαλούν στην παρουσίαση του βιβλίου των Παντελή Βατάκη (Σμήναρχος), Κων/νου Λαγού (Καθηγητής Ιστορίας)
    και Βασίλη Φίλια (π. Πρύτανης Παντείου Πανεπιστημίου)

    “Κωνσταντίνος Δ. Περρίκος (1905-1943)
    Η Βιογραφία ενός Ήρωα”

    η οποία θα πραγματοποιηθεί την Πέμπτη 1 Φεβρουαρίου 2018 και ώρα 19:00
    στο Εθνικό Ιστορικό Μουσείο (Μέγαρο Παλαιάς Βουλής, οδός Σταδίου 13, Αθήνα)

    Ομιλητές:
    Δημήτρης Αλευρομάγειρος – Αντιστράτηγος ε.α. Επίτιμος Γενικός Επιθεωρητής Στρατού
    Τάσος Σακελλαρόπουλος – Καθηγητής Ιστορίας, Υπεύθυνος Ιστορικών Αρχείων Μουσείου Μπενάκη
    Μιχάλης Καριάμης – Πλοίαρχος Εμπορικού Ναυτικού
    Παντελής Βατάκης – Συγγραφέας, Σμήναρχος Π.Α.

    Χαιρετισμός εκδήλωσης:
    Χρήστος Τακιδέλλης (εκδότης)
    Ηλίας Σμυρνιούδης (Πρόεδρος Ομηρείου Πνευματικού Κέντρου Χίου)

    Ανάγνωση αποσπασμάτων:
    Δρ. Κατερίνα Παλιού, εντεταλμένη περιφ. σύμβουλος εθνικών θεμάτων
    Συντονισμός:
    Δημήτρης Θωμάς, δημοσιογράφος ΕΡΤ, διαπιστευμένος ΥΠ.ΕΘ.Α.

    https://tovivlio.net/%CE%A0%CE%B1%CF%81%CE%BF%CF%85%CF%83%CE%AF%CE%B1%CF%83%CE%B7-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%B2%CE%B9%CE%B2%CE%BB%CE%AF%CE%BF%CF%85-%CE%9A%CF%89%CE%BD%CF%83%CF%84%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%AF%CE%BD%CE%BF%CF%82/

    Μου αρέσει!

  4. http://www.doew.at/erinnern/fotos-und-dokumente/1938-1945/ns-terror-enthauptet-erschossen-justifiziert/personensuche-b

    το πιστοποιητικο θανατου της Ιουλιας Μπιμπα

    «Η Ιουλία Μπίμπα, πατρώνυμο Γκαρμπολά (έτος γέννησης 1910) από την Αθήνα, ήταν μέλος της Ελληνικής Αντίστασης εναντίον της Γερμανικής Κατοχής. Στις 31 Δεκεμβρίου 1942 καταδικάστηκε σε θάνατο παρά του Γερμανικού Στρατιωτικού Διοικητή νοτίου Ελλάδος Στρατοδικείου για παράνομη κατοχή εκρηκτικών υλών και όπλων, σαμποτάζ, και απόπειρα φόνου και στις 26 Φεβρουαρίου 1943 εκτελέστηκε στο Περιφερειακό Δικαστήριο της Βιέννης»….

    Η εκτελεση εγινε με γκιλοτινα
    Εντεκα ημερες νωριτερα στις 15/2 εκτελεστηκε στην ιδια γκιλοτινα η πολωνικης καταγωγης Μαρια Γιαννατου (Μπαλτσερ) συζυγος Δημητρη Γιαννατου, συνεργατες και οι 2 του Ιβανοφ

    Αρέσει σε 1 άτομο

  5. Ιστορική αποκάλυψη. Τι απέγινε η Ιουλία Μπίμπα, η ηρωική δασκάλα της κατοχής που έγινε σαμποτέρ και τίναξε στον αέρα την προδοτική ΕΣΠΟ. Βρέθηκε το πιστοποιητικό θανάτου στη Βιέννη όπου εκτελέστηκε με γκιλοτίνα…

    Διαβάστε όλο το άρθρο: http://www.mixanitouxronou.gr/istoriki-apokalypsi-ti-apegine-i-ioulia-biba-i-iroiki-daskala-tis-katoxis-pou-egine-saboter-kai-tinakse-ston-aera-tin-prodotiki-espo-vrethike-to-pistopoiitiko-thanatou-stin-vienni-opou-ektelestike/

    Μου αρέσει!

  6. Η θρυλική Μπίμπα δεν πρέπει να εκτελέσθηκε «με πέλεκυ», όπως γράφετε.
    Φαίνεται να εκτελέσθηκε με γκλιλοτίνα, στη Βιέννη, στις 26.2.1943.
    Δείτε σχετικά εδώ: https://www.mixanitouxronou.gr/istoriki-apokalypsi-ti-apegine-i-ioulia-biba-i-iroiki-daskala-tis-katoxis-pou-egine-saboter-kai-tinakse-ston-aera-tin-prodotiki-espo-vrethike-to-pistopoiitiko-thanatou-stin-vienni-opou-ektelestike/

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s