Αλάτι - πιπέρι

Το σύνδρομο του παγωμένου άντρα 

0dab4f73f8e74db8e0ccfc58e81bacd1_XL

Ένας από τους καλύτερούς μου φίλους – που ‘ναι κι από τους πιο μεγάλους σύγχρονους ποιητές – σέρνεται σωστό ερείπιο, αυτό τον καιρό στο Λονδίνο. Ήδη στους αρχαίους Έλληνες ήτανε γνωστό – μπορεί να σε πετύχει σ’ οποιαδήποτε ηλικία, αλλά φαίνεται η ηλικία που προσφέρεται περισσότερο γι’ αυτό είναι τα τελευταία χρόνια των σαράντα: εκδηλώνεται σαν μια εσωτερική σκλήρυνση, σαν κράτημα, ένα απόλυτο πάγωμα της ζωϊκής ενέργειας, ένα απόλυτο εσωτερικό πάγωμα – εγώ τ’ ονομάζω «σύνδρομο του παγωμένου άντρα».

Νωρίς ή αργά μας πιάνει όλους μια φορά και υπαινίσσεται μέσα σε φράσεις όπως: «δεν πρόκειται να τα καταφέρω, δεν γίνεται…» ή «είναι πολύ αργά για οτιδήποτε» ή χαιρέτα μας τον πλάτανο». Αλλά συνήθως περνάει απαρατήρητο, σαν μια αόρατη επιπόλαια δυσαρέσκεια κι ο περί ου ο λόγος ξαναεπιστρέφει γρήγορα στην προηγούμενη «φυσιολογική» του ζωή (… ) Με το φίλο μου όμως δεν ήτανε μια τέτοια προσωρινή αδυναμία, η κατάσταση αυτή δεν ήταν μεταβατική ούτε περαστική. Επρόκειτο φαίνεται για μια χρόνια ΟΡΓΑΝΙΚΗ πάθηση.

*

Αν θέλετε να διαβάσετε τη συνέχεια, αναζητείστε το κομμάτι στις «σημειώσεις ενός πορνόγερου» του Τσαρλς Μπουκόφσκι. Αυτή η μετάφραση είναι του Τεό Ρόμβου.

Πηγή: Το σύνδρομο του παγωμένου άντρα | Η καλύβα ψηλά στο βουνό

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Google photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s