Αλάτι - πιπέρι

Τα γευστικά μυστήρια των Παρισίων 

Outdoor-market-Paris-French-food-cuisine-bread-cheese-meat-1024x682

Γράφει το μαύρο πρόβατο

Κοντά στη γειτονιά μου, υπάρχει ένα σούπερ μάρκετ που το έχουν Πακιστανοί. Ανήκει σε μια ειδική κατηγορία καταστημάτων, απ’ όπου ψωνίζουν Ινδοί, Πακιστανοί, Σριλανκέζοι, Υεμενίτες και υποσαχάριοι Αφρικανοί – όχι λόγω τιμών, αλλά γιατί εκεί υπάρχουν τα προϊόντα για την κουζίνα τους που δεν έχουν τα αντίστοιχα γαλλικά. Υπάρχουν δεκάδες τέτοια καταστήματα τριγύρω – λογικό γιατί είναι στην “έδρα” της Ινδοπακιστανικής κοινότητας, και κοντά σε έναν κεντρικό σταθμό που συνδέει με τα προάστια, οπότε βρίσκονται περαστικοί και πολλοί Αφρικανοί.
Μπορείς να βρεις αλεύρια απ’ όλων των ειδών τα δημητριακά, δεκάδες ποικιλίες ρυζιού και φακής, πιο παράξενα πράγματα όπως πχ κονσέρβες αρτόκαρπου, φρέσκα άνθη μπανανιάς, μικροσκοπικές λευκές μελιτζάνες, θανατηφόρα καυτερές πιπεριές, μπανάνες για τηγάνισμα, παράξενες αμυλούχες ρίζες, κάτι φύλλα που τα μασάς και ντοπάρεσαι, όλη τη συλλογή από διάφορα κάρυ, και άλλα ακόμη που δεν ξέρω τι είναι και πώς μεταφράζονται. Βρίσκεις και πιο γνωστά τρόφιμα – μακαρόνια, κονσέρβες τόνου, τοματοπελτέ.


Ένα από τα αγαπημένα μου χόμπι είναι να περιδιαβαίνω τέτοια μαγαζιά, να χαζεύω την πραμάτεια τους και να δοκιμάζω ό,τι τολμάω :-))
Το εν λόγω αντιπροσωπευτικό του είδους μαγαζί διαθέτει προϊόντα από δύο μόνον ευρωπαϊκές χώρες: την Ιταλία και βεβαίως την Ελλάδα.
Η διαφορά είναι ότι τα ιταλικά προϊόντα είναι τα ίδια που πουλιούνται δίπλα, στα “συμβατικά” σούπερ μάρκετ: ντοματοπελτές κτλ.
Τα ελληνικά προϊόντα όμως δεν ανήκουν σε αυτήν την κατηγορία: πρόκειται, μεταξύ άλλων, για λάδι, μέλι και γλυκό του κουταλιού, κονσέρβες γίγαντες, μελιτζανοπολτό και χαλβά.
Ρώτησα το μαγαζάτορα και μου είπε ότι προμηθευτής του γι’ αυτά είναι ένας Αρμένιος χονδρέμπορος, παλιός στο χώρο (προπολεμική επιχείρηση).
Μέλι και χαλβά έχει επίσης από τη Συρία. Γενικώς ό,τι συριακό υπάρχει στο μαγαζί, το ξέρουμε καλά στην Ελλάδα (πχ ταχίνι).
Γλυκά του κουταλιού έχει και αρμένικα. Ίδια με τα δικά μας.
Περιττό να πω ότι ο σοφός μαγαζάτωρ έχει οργανώσει τα ράφια του ανά… γεωπολιτικά σύνολα, και τα δικά μας τα καλά βρίσκονται παρέα με τα συριακά, τα αρμένικα και τα λιβανέζικα.
Πιο κάτω στον ίδιο δρόμο, είναι ένας μπακάλης γιουγκοσλάβος. Αυτός πουλάει μόνο πράγματα που ξέρουμε απ’ την καλή κι απ’ την ανάποδη. Ωστόσο η ποσοτική σύνθεση μας ξενίζει λιγάκι: πολλά τουρσιά, πολλά γουρουνοειδή καπνιστά. Βρίσκεις εκεί πράγματα από την Πολωνία (αλλαντικά), την Ουγγαρία (σαλάμια και κρασιά), τις χώρες της Γιουγκοσλαβίας (πιπεριές, τουρσιά, καπνιστά, φύλλο για πίτα λίγο πιο χοντρό από το δικό μας, κρασιά, ρακή από δαμάσκηνα), τη Βουλγαρία (φέτα και κασέρι- πολύ καλύτερα από τα ελληνικά που κυκλοφορούν εδώ), και βεβαίως την Ελλάδα (πιπεριές ουάνς μόρ, φέτα, φύλλο, ελιές, λάδι, ρετσίνα).
Άμα στρίψεις στη γωνία, υπάρχει ένα άλλο “εναλλακτικό” μινιμάρκετ, που το έχουν Τούρκοι. Και σ’ αυτό, αναγνωρίζουμε όλα τα προϊόντα: αμπελόφυλλα σε σαλαμούρα, ντολμαδάκια σε κονσέρβα, γεμιστά σε κονσέρβα επίσης, σουτζούκι, παστουρμάς, ζυμαρικά και ρύζι – όλα σε εκλεκτή ποιότητα και εξευτελιστική τιμή (πολύ μπροστά στο φαΐ οι Τούρκοι!). Από ελληνικά, βρίσκεις πάνω κάτω ό,τι και στο γιουγκοσλάβο. Έχουν και συριακά, λιβανέζικα και ισραηλινά προϊόντα. Από “δυτικά”, τίποτε.
Πιο κάτω στη λεωφόρο, υπήρχε – τώρα έκλεισε – ένας Πέρσης που είχε ένα μικρό μαγαζάκι, με μερικά από τα πιο καταπληκτικά εδέσματα που έχω δει, και δεν έχω συναντήσει πουθενά αλλού; τους εκλεκτότερους χουρμάδες (από τη σεισμογενή περιοχή του Μπάμ; – νομίζω οτι το λένε) χρώματος μωβ, κάτι λιλιπούτεια λευκά ξερά σύκα. Έβρισκες εκεί επίσης προϊόντα του άλλου μέλους του “άξονα του κακού” (Συρία), σουσάμι και ταχίνι. Τούρκικη φάβα. Και κυπριακό λάδι και “κουμανταρία”. Α, και κάτι μυστήρια πέρσικα μοσχοσάπουνα. Από ελληνικά; Μέλι.
Στο “κανονικό” σουπερμάρκετ, το Μονοπρι της γειτονιάς, ελληνικά προϊόντα υπάρχουν – ως εξής:
-στα ράφια με ανατολίτικα προϊόντα, παρέα μαζί με τα λιβανέζικα.
-στα λάδια, ως τα “ακριβά” δίπλα σε ισπανικά, γαλλικά (εμφιαλώσεως και μαγκρεμπίνικης προελεύσεως), ιταλικά (όχι καλά) – όλα τα άλλα, της συμφοράς.
-στις φρουτοκονσέρβες, ιδίως ροδάκινα, ως ανώνυμα προϊόντα (γαλλικής φίρμας, μόνο στην άκρη του κουτιού αναφέρεται ότι το φρούτο και η κονσερβοποίηση είναι ελληνικά).

Όλα τα παραπάνω, αν τα πήρατε για παραβολή, χάσατε. Είναι όλα ακριβή (κατά το δυνατόν) – αλλά οι πτωχοί αυτοί δείκτες εμπειρικής παρατήρησης της καθημερινής ζωής, μας επιτρέπουν ίσως να συμπεράνουμε πώς βλέπουν την “ιδιοπροσωπεία” μας οι άλλοι. Αυτό δε μετράει περισσότερο;

Πηγή: Τα γευστικά μυστήρια των Παρισίων | Η καλύβα ψηλά στο βουνό

ΥΓ. Πάνε σχεδόν 10 χρόνια που γράφτηκε το ποστ – από τότε κύλησε πολύ νερό κάτω από τις γέφυρες του Σηκουάνα. Τα γευστικά μυστήρια των Παρισίων ενδέχεται να έχουν αλλάξει… 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s