Αλάτι - πιπέρι, Χωρίς κατηγορία

ΚΑΠΗ 

22_03_13_11_lg

Χθες ήμουν καλεσμένος για μια ομιλία σ’ ένα ΚΑΠΗ. Περιμένοντας, παρατηρούσα τις πολυπληθείς, χαρούμενες γιαγιές (μ.ο. ηλικίας άνω των 80), που είχαν καταλάβει τα μπροστινά καθίσματα. Μια νεότερη κυρία, υπεύθυνη για τη λειτουργία του ΚΑΠΗ, έκανε διάφορες ανακοινώσεις:

Το πρόγραμμα για τη γιόγκα ματαιώνεται, γιατί η κυρία που το έκανε έχει κάποιο πρόβλημα…

Απογοήτευση στον γυναικείο πληθυσμό («Αχ, όχι…», «κρίμα…» κλπ). Εγώ τσιμπιέμαι: ασχολούνται και με γιόγκα στα ΚΑΠΗ; Η κυρία στο μικρόφωνο συνεχίζει:

Έχουμε όμως κάτι καινούριο: μια κυρία προσφέρθηκε να μας κάνει μαθήματαμοντέρνου χορού. Δηλαδή λάτιν, αλλά όχι μόνο – και ρούμπα, τσα τσα, τσάρλεστον…

Οι γιαγιές πανηγυρίζουν, ενθουσιασμένες. Στο βάθος της μεγάλης αίθουσας οι παππούδες σοβαροί, σχεδόν μελαγχολικοί, δε δίνουν δεκάρα τσακιστή για όλ’ αυτά.

*

Γι’ αυτό οι γυναίκες δεν πεθαίνουν. Κι αν τύχει καμιά φορά – θα είναι στου χορού τα βήματα επάνω… Ενώ οι άντρες… Το είπε ο στιχουργός Μιχάλης Μπουρμπούλης (μουσική Στάμος Σέμσης, δίσκος ΓΕΝΝΑΙΟΙ ΕΡΩΤΕΣ, τραγουδά ο Ανδρέας Καρακόττας):

Έτσι είμαστε οι άντρες

πάντα μελαγχολικοί

κι όταν φτάσουμε στον Άδη

δε μας θέλουν ούτε ‘κει…

Πηγή: ΚΑΠΗ | Η καλύβα ψηλά στο βουνό

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s