Αλάτι - πιπέρι

Σε κοίταζα μ’ όλο το φως και το σκοτάδι που έχω 

Άλλο έψαχνα να βρω, έπεσα ξαφνικά πάνω σ’ αυτόν τον εξαίσιο στίχο του Σεφέρη (από τα τρία κρυφά ποιήματα) και πώς να προχωρήσω; Στέκομαι λοιπόν και τον χαίρομαι. Και σκέφτομαι ότι αλλιώς ο Σεφέρης φαντάστηκε τη σύνθεση (μεταφυσική – με τους όρους του καλού και του κακού σε διαρκή αντιπαράθεση) κι αλλιώς την προσλαμβάνω εγώ, ο ταπεινός μαθητής αυτού που είπε οδός άνω κάτω μια και ωητή – δηλαδή το καλό και το κακό είναι ΕΝΑ, ενιαίο, αδιαχώριστο. Όπως το φως και το σκοτάδι!

Και σαν απογεύομαι τη χαρά του σεφερικού στίχου και του ηρακλείτειου στοχασμού που ανέσυρε, έρχεται να με βρει, σαν το βόλι, ο σκληρός λόγος του μεγάλου Κρητικού, από την Ασκητική του:

Και το ένα ετούτο, δεν υπάρχει!

Πηγή: Σε κοίταζα μ’ όλο το φως και το σκοτάδι που έχω | Η καλύβα ψηλά στο βουνό

Advertisements

Μια σκέψη σχετικά μέ το “Σε κοίταζα μ’ όλο το φως και το σκοτάδι που έχω ”

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Google photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s