Σύγχρονη διαχείριση, Φιλοξενίες

Το αναγκαστικό δάνειο της Κατοχής προς τη Γερμανία 

Του Γιάννη-2

Σε κάτι παραπάνω από ένα μήνα (2010) θα είναι η 65η εππετειος από τη λήξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Θα περίμενε κανείς η Ελλάδα να είχε καταλήξει σε κάποια συμφωνία με την Γερμανία, γιά τις υποχρεώσεις οικονομικής αποζημίωσης που προέκυψαν από την απρόκλητη επίθεσή της, τα δεκάδες χιλιάδες ανθρώπινα θύματα, και την φθορά και αρπαγή δημόσιας περιουσίας και πλούτου στα τρισήμιση χρόνια κατοχής της χώρας.

Δυστυχώς, κάτι τέτοιο δεν έχει συμβεί, και το θέμα ξεθάβεται μόνο όταν προκύπτουν κάποια προβλήματα με την Γερμανία, που γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο απορρίπτεται εύκολα από τον οφειλέτη ως εμφανιζόμενο από την Ελλάδα μόνο γιά αντιπερισπασμό.

Ας απαριθμήσουμε όμως τι είναι γνωστό και τι έχει γίνει μέχρι σήμερα.

Πρώτον οι μεγαλύτερες οφειλές της Γερμανίας προέρχονται από:

–        Τους 56.000 εκτελεσθέντες Έλληνες,

–        Τους 105.000 ομήρους που έχασαν τη ζωή τους σε Γερμανικά στρατόπεδα,

–        Τους 7.000 νεκρούς από βομβαρδισμούς στη διάρκεια της επίθεσης στην Ελλάδα,

–        Τις φθορές Ελληνικού πολεμικού υλικού και Εμπορικών Πλοίων,

–        Τις καταστροφές σε έργα υποδομής (σιδηροδρόμους, λιμάνια, γέφυρες, δημόσια κτίρια, κλπ.)

–        Την αξία των τροφίμων που η Ελλάδα αναγκάστηκε να παραδόσει στον Γερμανικό στρατό που βρισκόταν στην Ελλάδα, αλλά και στη στρατιά του Ρόμμελ (τους πρώτους μήνες της Κατοχής, αυτά «πληρώνονταν» με πλαστά μάρκα του κατοχικού Γερμανικού στρατού!). Αυτή η κατάσχεση των Ελληνικών τροφίμων προκάλεσε την πείνα που στοίχισε τη ζωή σε τουλάχιστον 300.000 Έλληνες.

–        Την αξία πολλών χιλιάδων τόννων μεταλλευμάτων (νικέλιο, ασήμι, βωξίτη, αντιμόνιο, κλπ) που οι Γερμανοί πήραν από τα Ελληνικά ορυχεία

Εκτός αυτών, που βασικά οδηγούν στην ανάγκη Πολεμικών Αποζημιώσεων, υπάρχουν και οι επόμενες οφειλές:

–        Το Αναγκαστικό Δάνειο του 1942, ύψους 3.500.000.000 Μάρκων, που η κυβέρνηση του Τσολάκογλου υποχρεώθηκε να παραχωρήσει στη Γερμανία. Ποιό ήταν το τελικό ποσό που πήραν οι Γερμανοί από την Τράπεζα της Ελλάδος (ΤΕ), πότε έγινε το δάνειο έντοκο, πόσοι είναι οι τόκοι, πόσες δόσεις κατεβλήθησαν από το Γ΄ Ράϊχ στις επόμενες κυβερνήσεις των δοσιλόγων που ακολούθησαν τον Τσολάκογλου, και πολλά άλλα σχετικά με το Δάνειο αμφισβητούνται. Κατά την ΤΕ, το 1944 το χρέος της  Γερμανίας από το Δάνειο (χωρίς τους τόκους) ήταν 228.000.000 Δολάρια, και κατά τον πληρεξούσιο της Γερμανίας στην Ελλάδα Άλτερμπουργκ σε 400.000.000 νέα μάρκα.

–        Τις ράβδους χρυσού και τις χρυσές λίρες που είχαν παραμείνει στα υπόγεια θυσαυροφυλάκια της Τραπέζης της Ελλάδος, τον Απρίλιο του 1941, και τα οποία κατέσχεσαν οι Γερμανοί. Η ακριβής ποσότητα δεν έχει ποτέ βεβαιωθεί, ούτε είναι πιστοποιημένο αν πραγματικά μεταφέρθηκε στη Γερμανία ή χρησιμοποιήθηκε γιά την κάλυψη του Αναγκαστικού Δανείου, που σημαίνει ότι οι δύο οφειλές μπορεί να είναι πραγματικά μία. Ο μεγαλύτερος όγκος του χρυσού είχε μεταφερθεί από τον Φεβρουάριο 1941 στην Κρήτη, και από εκεί πρώτα στην Αίγυπτο και εν συνεχεία στη Νότιο Αφρική. Αυτός ο χρυσός επέστρεψε στην Ελλάδα. Ένα ποσό χρυσού είχε παραμείνει στην Ελλάδα, γιά τις ανάγκες του πολέμου. Αυτή η ποσότητα εγκαταλείφθηκε στην Αθήνα, λόγω της εσπευσμένης αναχώρησης της κυβέρνησης και του βασιλιά Γεωργίου Β’ την 21η Απριλίου 1941, μιά ημέρα μετά συνθηκολόγηση της στρατιάς της Ηπείρου που υπέγραψε ο στρατηγός Τσολάκογλου. (Είναι προφανές εδώ, γιατί συχνά δημιουργείται σύγχιση μεταξύ του Αναγκαστικού Δανείου και του χρυσού που μπορεί να πήρε η Γερμανία).

Η Ελλάδα από το 1945 άρχισε να απαιτεί Πολεμικές επανορθώσεις, και στη διάσκεψη των Παρισίων του 1946 γι’αυτόν τον σκοπό, προσήλθε με απαιτήσεις ύψους 10.5 Δισ. Δολαρίων. Στη συνέχεια, στη διάσκεψη ειρήνης των 4 Υπουργών Εξωτερικών των Μεγάλων Δυνάμεων, διαχώρισε το Δάνειο από τις Πολεμικές επανορθώσεις. Οι τελευταίες υπολογίστηκαν από τις Μεγάλες Δυνάμεις, και έγιναν δεκτές, ότι ήταν 3.4 Δισ. Δολάρια.

Από τότε, και σε αρκετές περιπτώσεις, η Ελλάδα έχει ζητήσει επιστροφή του Δανείου. Αναφέρω πλέον μόνο το Δάνειο, γιατί κάτι που δεν είναι απόλυτα σαφές γιατί έγινε, και ποιά μορφή είχε, συνέβει το 1959. Τότε, η κυβέρνηση της ΕΡΕ, του Κωνσταντίνου Καραμανλή, έλαβε από τη Δυτική Γερμανία το ποσό των 115 εκατ. Μάρκων γιά Πολεμικές Επανορθώσεις. Γιά μερικά τουλάχιστον χρόνια μετά το 1959, οι Γερμανοί υπεστήριζαν ότι ταυτόχρονα ο Καραμανλής, πότε εγγράφως και πότε διά λόγου, παραιτήθηκε περαιτέρω Πολεμικών αποζημιώσεων. Η τότε Ελληνική κυβέρνηση έκανε και κάτι άλλο ανεξήγητο. Έκλεισε το Ελληνικό Γραφείο Διώξεως Γερμανών εγκληματιών πολέμου και παρέδωσε του 800 περίπου φακέλους του στη Δυτική Γερμανία, η οποία ποτέ δεν δίκασε κανέναν από αυτούς. Σημειώνω ότι η ίδια η Γερμανία, οι ΗΠΑ, η Ιταλία, και ο Καναδάς, ακόμη και πολύ πρόσφατα (το 2009) δίκασαν Γερμανούς εγκληματίες πολέμου και τα Γραφεία Διώξεως συνεχίζουν να λειτουργούν.

Σχετικά με τις Πολεμικές Επανορθώσεις, οι Γερμανοί αργότερα εγκατέλειψαν αυτή τη γραμμή αποφυγής πληρωμής  -ότι ο Καραμανλής παραιτήθηκε αυτών- και προβάλουν είτε ότι η Γερμανία προσέφερε το μεγαλύτερο μέρος των πακέττων βοηθείας που εχει δόσει η ΕΕ στην Ελλάδα, ή ότι μετά τόσες δεκαετίες δεν νοείται η πληρωμή αποζημιώσεων. Φυσικά και οι δύο αυτές γραμμές αμύνης δεν έχουν καμία ισχύ γιά πολλούς λόγους. Δύο είναι οι κυριώτεροι: (1) ποτέ δεν υπεγράφει Συνθήκη Ειρήνης μεταξύ Ελλάδος και Γερμανίας, και (2) γιά θέματα εγκλημάτων εναντίον της ανθρωπότητας, όπως είναι πολλά από τα οποία προέρχονατι οι οφειλές της Γερμανίας, δεν παραγράφονται ποτέ!

Γιά το Δάνειο τώρα, η ιστορία από το 1946 μέχρι σήμερα, είναι τραγική και δείχνει την απόλυτη αποτυχία όλων των κυβερνήσεων να διαχειριστούν το θέμα. Ρηματικές διακοινώσεις της μιά κυβέρνησης λησμονούνται ή μεταβάλλονται από την επόμενη, και τα χρόνια περνούν. Το χειρότερο, το θέμα ανακινείται σε περίοδο είτε κρίσεως ή ανάγκης, όπως έγινε πρόσφατα από τον αντιπροεδρο της κυβερνησης κ. Πάγκαλο. Με αυτόν τον τρόπο όμως αποδυναμώνεται η θέση της Ελλάδος, και διευκολύνεται η οφειλέτης Γερμανία να απορρίπτει τις Ελληνικές απαιτήσεις.

Επίσημες, γνωστές ενέργειες γιά την πληρωμή του Δανείου έγιναν τα κάτωθι έτη:

–        Το 1964,

–        Το 1965 (μάλιστα από τον Ανδρέα Παπανδρέου)

–        Το 1966,

–         Το 1974,

–        Το 1991 (προφορικά, από τον Αντώνη Σαμαρά), και η τελευταία

–        Το 1995 (Ρηματική Διακοίνωση, που διετάχθει από τον Α. Παπανδρέου)

Από τότε, πλήρης ησυχία γιά το Δάνειο. Είχαμε βέβαια, την απόφαση του δικαστηρίου της Λειβαδιάς εναντίον της Γερμανίας γιά τα θύματα των Γερμανών στο Δίστομό που τέθηκε σστο περιθώριο με απόφαση του Αρείου Πάγου. Γι αυτό έχει κατηγορηθεί ευθέως ο Γερμανοσπουδαγμένος Κώστας Σημίτης ότι την εκμέευσε με τη βοήθεια του επίσης Γερνανοσπουδαγμένου υπουργού του της Δικαιοσύνης και του τότε αρεοπαγίτη Ματθία.

Κλείνοντας, σημειώνω ότι η Ιταλία και η Βουλγαρία έχουν πληρώσει Πολεμικές Αποζημιώσεις στην Ελλάδα, αλλά όχι η Αλβανία. Εγώ δεν έχω καμία αμφιβολία ότι η Γερμανία οφείλει Πολεμικές Αποζημιώσεις στην Ελλάδα, όπως οφείλει και μερικές τουλάχιστον δεκάδες δισεκατομύρια γιά το Αναγκαστικό Δάνειο.

 

Πηγή: Το αναγκαστικό δάνειο της Κατοχής προς τη Γερμανία | Η καλύβα ψηλά στο βουνό

Από την ανάρτηση της καλύβας

(…) Υπάρχουν πολλοί λόγοι που οι πολιτικοί μας δεν έχουν επιτύχει τίποτε μέχρι σήμερα γιά τις γενικές Πολεμικές Αποζημιούσεις, μα ούτε και γιά το Δάνειο, που είναι και το πιό ανεξήγητο.

Θα παραθέσω μερικούς, που εγώ νομίζω ότι έπαιξαν σοβαρό λόγο:

– γιά μεγάλες περιόδους (1946-50, 1967-73, 1975-81) είναι νοητό γιατί δεν προωθήθηκε το θέμα.
– μετά την είσοδο της Ελλάδος στην ΕΕ, υπάρχει φόβος να απαιτήσουν τα οφειλόμενα από τη Γερμανία, αναγνωρίζοντας ότι αυτή είναι το αφεντικό εκεί. Είμαι βέβαιος ότι αν δεν ήταν αυτός ο λόγος, ο Ανδρέας Παπανδρέου θα είχε κάνει την Ρηματική Διακοίνωση το 1981, όχι το 1995, λίγο πριν το τέλος του (ήταν η πιό σοβαρή προσπάθεια που έγινε στα 65 χρόνια).
Σχετικά με το πως τα πήραν οι άλλοι. Με σκληρές και επίπονες διαπραγματεύσεις. Η Γερμανία δεν έδωσε σε κανέναν τίποτε οικειοθελώς.
Τα περισσότερα τους πήρε η Πολωνία, η Γιουγκοσλαβία, και το Ισραήλ (μέσω Αμερικανοεβραίων, που διαπραγματεύτηκαν γιά όλα τα θύματα στο Ολοκαύτωμα. Υποθέτω, ότι τα 115 Εκατ. του 1959 προήλθαν από εκεί, γιατί δόθηκαν γιά «αποζημίωση Ελλήνων υπηκόων θιγέντων υπό εθνικοσοσιαλιστικών μέτρων διώξεων» και όχι λόγω αξιώσεως της τότε Ελληνικής κυβέρνησης).

Πριν οτιδήποτε άλλο, η Ελλάδα οφείλει να παρουσιάσει πάλι μιά σοβαρή Ρηματική Διακοίνωση που θα περιέχει τις οφειλές της Γερμανίας (μετά την ένωσή της έχει χάσει το μεγαλύτερο όλο της που χρησιμοποιούσε ως άμυνα: δεν έχουν λήξει γιά μας οι συνέπειες του πολέμου), και να απαιτηθούν ΕΠΙΣΗΜΑ από τον Υπουργό Εξωτερικών.
Η απάντηση της Γερμανίας θα καθορίσει και το δρόμο που θα ακολουθηθεί στη συνέχεια: ΟΗΕ, Βρυξέλλες, Χάγη, πολιτικά δικαστήρια της Ελλάδος και κατασχέσεις Γερμανικών περιουσιών (ότι έκανε πρόσφατα το Κουβέϊτ, όταν το Ιρακ είπε ότι δεν θα πληρώσει τις καταστροφές εκεί γιατί τις έκανε ο Σαντάμ -ρε πως ξεχάστηκε).

Βλέπεις όμως ότι μπορεί να μην εύκολο, γι’αυτό οι πολιτικοί μας το αποφεύγουν. Μερικοί ίσως είχαν κι άλλους λόγους.Εκείνος που δεν μπορώ γιατί δεν έκανε τίποτε είναι ο Παπάγος (μαζί με τον Σπύρο Μαρκεζίνη).

Rodia, με το «Γερμανοσπουδαγμένος» δεν υπονοώ προδοτική στάση, αλλά οπωσδήποτε θέληση παρουσίασης φιλίας προς τους Γερμανούς, από τους οποίους αντλούσε πολιτική στήριξη, έστω και αν αυτό σήμαινε παραπέταμα των συμφερόντων της χώρας.

Το αυτό ισχύει και γιά τον πρώτο Καραμανλή, με την υποστήριξη της Γερμανίας άρχισε την πορεία προς την Ευρώπη το 1961 και με αυτήν μπήκε στην ΕΕ το 1980 ( όχι της Γαλλίας που πραγματικά ούτε μετρούσε, και ούτε μετρά).

Σχετικά με τη σχέση του Σημίτη με τη Γερμανία, υπάρχει η θεωρία ότι τα Ίμια έγιναν ακριβώς γιά να αντιληφθεί ότι υπήρχαν και ΑΛΛΕΣ εστίες δύναμης. Και το αντελήφθη (Ευχαριστώ………….).

Αυτό που απομένει είναι να δούμε αν ο ΓΑΠ θα ξεπληρώσει την Μέρκελ με μιά εμπεριστατωμένη Ρηματική Διακοίνωση με απαίτηση των δεκάδων Δισεκατομυρίων Ευρώ που η ενωμένη Γερμανία οφείλει στην Ελλάδα ακόμη.

Να δούμε.

ΥΓ. Έχω διαβάσει κάπου ότι όταν ο Γερμανός πρόεδρος της Δημοκρατίας επισκέφθηκε πριν λίγα χρόνια τα Καλάβρυτα, είπε ότι λυπάται που η πατρίδα του δεν έχει ακόμη ξεπληρώσει το χρέος της προς τους απογόνους των θυμάτων. Δεν ξέρω αν ισχύει. Ίσως κάποιος σχολιαστής μπορεί να βοηθήσει.

Τα χρήματα εκείνα δεν είχαν να κάνουν καμμία σχέση με τους διακρατικούς ενδοευρωπαικούς διακανονισμούς. Τα 115 εκατομμύρια ήταν προϊόν αποκλειστικής διαπραγμάτευσης Ελλάδας και ΟΔΓ και από αυτά περίπου 5/10 δόθηκαν υπό μορφή αποζημιώσεων στον Ελληνικό Εβραϊσμό. Υπάρχουν πολλές αναφορές στις εφημερίδες της εποχής στις οποίες οι έλληνες χριστιανοί βουλευτές «νουθετούν» τους εβραίους που διαμαρτύρονται λέγοντας οτι οι αποζημιώσεις δεν είναι αναλογικές και εύλογο είναι να σταματήσουν να μιλούν. Μόνη εξαίρεση ήταν οι επιζώντες από ιατρικά πειράματα στο Αουσβιτς και την Τρεμπλίνκα που έλαβαν συντάξεις απ’ευθείας από την ΟΔΓ, χωρίς την παρέμβαση του ελληνικού κράτους, πχ ο Σαμ Προφέτα.

Οι πολεμικές αποζημιώσεις, IMHO, αποτελούν χαμένο θέμα. Το αναγκαστικό δάνειο όχι, άλλωστε και η ΙΚΘ διεκδικεί και αυτή τα λύτρα ομηρίας για την επιστροφή χιλιάδων θεσσαλονικέων από τα καταναγκαστικά έργα στο Λιτόχωρο, το Λιανοκλάδι, την Αλεξάνδρεια Ημαθίας κα

Επίσης η Ελλάδα έχει επεκτείνει την ασυλία στους ναζιστές εγκληματίες πολέμου όχι μόνο στους γερμανούς αλλά και στους αυστριακούς – παραπέμπω στο άρθρο του Φλάισερ.

Πάντως οφείλω να προσθέσω κάτι ακόμα: ελπίζω οτι όλοι εμείς που δείχνουμε την αρμόζουσα προσοχή σε διεκδικήσεις της ελληνικής πλευράς, να θυμόμαστε οτι υπάρχουν ανοικτά θέματα με την μαζική λεηλασία εβραϊκών περιουσιών, που ειδικότερα στην Θεσσαλονίκη αφορούν 11.000 σπίτια, 3.500 καταστήματα και κοινοτική περιουσία όπως τα 350 στρέμματα του νεκροταφείου.

Και σε αυτά τα δυο θέματα δεν υπάρχει καμμία «διπλωματική δυσκολία» – εξαρτώνται αποκλειστικά από την θέληση μας.

*

Πρόσφατες δημοσιεύσεις για το θέμα

Η Νέα Δημοκρατία φαίνεται να διαφωνεί με το ποσό των γερμανικών αποζημιώσεων, έτσι όπως το παρουσιάζει ο ΣΥΡΙΖΑ, αναφέρει το γερμανικό περιοδικό Der Spiegel σε δημοσίευμα με τίτλο «Οι Έλληνες συντηρητικοί αμφισβητούν το ποσό των γερμανικών πολεμικών αποζημιώσεων».

Τον Απρίλιο η κυβέρνηση του πρώην πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα είχε ανακοινώσει ότι οι πολεμικές αποζημιώσεις που οφείλει η Γερμανία στην Ελλάδα ανέρχονται στο ποσό των 278 δισ. ευρώ, βασιζόμενη στους υπολογισμούς που είχε κάνει η κοινοβουλευτική επιτροπή, η οποία εξέτασε το θέμα.

Η Νέα Δημοκρατία φαίνεται να μην συμφωνεί με αυτό το ποσό, επισημαίνοντας ότι «υπάρχουν μεθοδολογικά προβλήματα», αναφέρει το Spiegel, που φιλοξενεί δήλωση του προέδρου της ΝΔ Ευάγγελου Μεϊμαράκη ότι «το όλο θέμα χρήζει νέας προσέγγισης. Στον τρέχοντα υπολογισμό και τις εκτιμήσεις υπάρχουν μεθοδολογικά προβλήματα».

Παρόλα αυτά, το γερμανικό περιοδικό σημειώνει ότι η Νέα Δημοκρατία εξακολουθεί να θεωρεί ανοικτό το θέμα των γερμανικών αποζημιώσεων, αν και δεν θεωρεί ότι οι απαιτήσεις του ΣΥΡΙΖΑ θα γίνουν αποδεκτές από το Βερολίνο.

Τέλος, όπως επισημαίνει το Spiegel, εκπρόσωπος της ΝΔ φέρεται να είπε ότι θα πρέπει να διαχωριστεί το αναγκαστικό δάνειο προς τη Γερμανία από το νομικά δύσκολο ζήτημα των πολεμικών αποζημιώσεων.

http://www.tanea.gr/news/politics/article/5274783/spiegel-h-nd-diafwnei-me-to-poso-twn-germanikwn-apozhmiwsewn/

«Δίκαιες απαιτήσεις» είναι ο τίτλος δημοσιεύματος του περιοδικού Der Spiegel, στο οποίο επισημαίνεται δήλωση γερμανού δικαστή του Ανώτατου Διοικητικού Δικαστηρίου υπέρ της ελληνικής διεκδίκησης των αποζημιώσεων και του αναγκαστικού κατοχικού δανείου.

«Αρκετά στοιχεία συνηγορούν υπέρ του ότι πρόκειται για δάνειο», δηλώνει ο δικαστής Ντίτερ Ντάιζεροτ και χαρακτηρίζει εύλογη την ελληνική απαίτηση για την αποπληρωμή του. Προσθέτει δε ότι θα μπορούσε να ικανοποιηθεί και το αίτημα για αποζημιώσεις μεμονωμένων θυμάτων, ενώ διευκρινίζει ότι δεν μπορεί να γίνει λόγος για παραγραφή των απαιτήσεων λόγω της Συμφωνίας 2+4, που αποτελεί κλασικό παράδειγμα σύμβασης εις βάρος τρίτου.

«Η Ελλάδα δεν παραιτήθηκε από τις απαιτήσεις της», εξηγεί ο κ. Ντάιζεροτ, καθώς, όπως λέει, δεν εκφράστηκε γραπτώς και «δεν υπάρχει παραίτηση μέσω της σιωπής». Προτείνει δε, σε ό,τι αφορά τον τρόπο διεκδίκησης, την προσφυγή στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, για το οποίο όμως απαιτείται συμφωνία του Βερολίνου, ή εναλλακτικά στο Δικαστήριο Συμβιβασμού και Διαιτησίας του ΟΑΣΕ.

http://www.tanea.gr/news/greece/article/5239465/spiegel-germanos-dikasths-krinei-eyloges-tis-apaithseis-ths-elladas-gia-apozhmiwseis-kai-katoxiko-daneio/

Η θέση της γερμανικής κυβέρνησης για την ελληνική διεκδίκηση πολεμικών επανορθώσεων είναι ξεκάθαρη και δεν έχει αλλάξει, επανέλαβε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος της Γερμανίας Στέφεν Ζάιμπερτ, απαντώντας σε ερωτήσεις σχετικά με πρόσφατες δηλώσεις του προέδρου της Γερμανίας Γιοάχιμ Γκάουκ, οι οποίες ερμηνεύθηκαν ως «άνοιγμα» για ενδεχόμενη καταβολή αποζημιώσεων.

Ο κ. Ζάιμπερτ τόνισε δε ότι και από την συνέντευξη του κ. Γκάουκ καθίσταται σαφές ότι η γερμανική Προεδρία συμμερίζεται απόλυτα τη νομική αντίληψη που έχει εκφράσει η κυβέρνηση και αναφέρθηκε στην συνεργασία των δύο χωρών, στο πλαίσιο του Ελληνογερμανικού Εργαστηρίου Νεολαίας, του Ταμείου για το Μέλλον, της Ελληνογερμανικής Συνέλευσης και της Ομάδας Δράσης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, αλλά και στην επαναλειτουργία των ιδρυμάτων των γερμανικών πολιτικών κομμάτων στην Ελλάδα.

«Η Γερμανία έχει αναγνωρίσει την ευθύνη της για τα θύματα του Εθνικοσοσιαλισμού. Ειδικά αυτές τις μέρες, της 70ής επετείου από το τέλος του Β´ Παγκοσμίου Πολέμου, φαίνεται ξεκάθαρα ότι η Γερμανία παίρνει σοβαρά αυτή την ευθύνη. Σε αυτό το πνεύμα θελουμε να αναπτύξουμε περαιτέρω τις διμερείς μας σχέσεις με την Ελλάδα», συνέχισε ο κ. Ζάιμπερτ.

Ο ίδιος σημείωσε ότι οι αδικίες δεν μπορούν να ακυρωθούν, «αλλά 70 χρόνια μετά το τέλος του Πολέμου και 35 χρόνια μετά την ένταξη της Ελλάδας στην ΕΕ, θέλουμε να κοιτάζουμε απο κοινού το μέλλον (…) αλλά δεν θέλουμε να ξεχάσουμε το παρελθόν».

http://www.tanea.gr/news/politics/article/5235101/berolino-h-thesh-mas-gia-tis-polemikes-epanorthwseis-paramenei-idia-kai-safhs/

«Βλακώδεις» χαρακτήρισε ο υπουργός Οικονομίας και αντικαγκελάριος της Γερμανίας Ζίγκμαρ Γκάμπριελ τις εκτιμήσεις της ελληνικής κυβέρνησης για τις πολεμικές αποζημιώσεις.

Ο Γκάμπριελ, υπουργός Οικονομίας και αντικαγκελάριος, ερωτηθείς σχετικά με τις εκτιμήσεις ότι οι πολεμικές αποζημιώσεις ανέρχονται σε 287,7 δισ. ευρώ, απάντησε: «Ειλικρινά, βρίσκω ότι είναι βλακώδεις» και πρόσθεσε ότι η Ελλάδα επιδιώκει με αυτόν τον τρόπο να εξασφαλίσει μεγαλύτερα περιθώρια από τους εταίρους της στην ευρωζώνη, ώστε η Αθήνα να ξεπεράσει την κρίση κρατικού χρέους που αντιμετωπίζει.

«Και αυτό το περιθώριο δεν έχει απολύτως καμιά σχέση με τον Β΄Παγκόσμιο Πόλεμο ή τις πολεμικές αποζημιώσεις» συνέχισε ο Γκάμπριελ, ο ηγέτης των Σοσιαλδημοκρατών (SPD), του κόμματος που αποτελεί τον ήσσονα εταίρο στην κυβέρνηση υπό την καγκελάριο Ανγκελα Μέρκελ.

Ο ίδιος τόνισε πάντως ότι η Γερμανία έρχεται ξανά και ξανά αντιμέτωπη με το ερώτημα εάν είναι αρκετά όσα έχει κάνει: «Αν και με την Συμφωνία 2+4 υπάρχει μια επίσημη λήξη αυτής της συζήτησης για επανορθώσεις, δεν μπορούμε στην Γερμανία στο ορατό μέλλον να δώσουμε ένα τέλος στην συζήτηση για την ευθύνη που απορρέει από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο», σημείωσε και πρόσθεσε ότι θα ήταν δίκαιο, εάν η Γερμανία, η οποία έχει ωφεληθεί από την νομισματική ένωση όσο σχεδόν καμία άλλη χώρα, «έδινε και κάτι πίσω».

Το Βερολίνο θέλει να κλείσει το ζήτημα και αξιωματούχοι έχουν επιμείνει επανειλημμένα ότι η Γερμανία έχει εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της, αναφερόμενοι σε μια πληρωμή 115 εκατ. μάρκων που είχε γίνει στην Ελλάδα την δεκαετία του 1960.

Διχασμένα τα γερμανικά κόμματα 

Εκπρόσωπος του γερμανικού υπουργείου Οικονομικών, ερωτηθείς σχετικά από το Γαλλικό Πρακτορείο, επανέλαβε ότι για το Βερολίνο το ζήτημα «έχει κλείσει, νομικά και πολιτικά».

Εν τω μεταξύ, διχασμένα εμφανίζονται τα γερμανικά κόμματα σε ό,τι αφορά την ελληνική διεκδίκηση πολεμικών επανορθώσεων, με την Αριστερά και τους Πράσινους να υποστηρίζουν το αίτημα και τους Χριστιανοδημοκράτες/Χριστιανοκοικωνιστές (CDU/CSU) και τους Σοσιαλδημοκράτες (SPD) να το απορρίπτουν.

Από την πλευρά της Χριστιανικής Ενωσης (CDU/CSU), ο εκπρόσωπος για δημοσιονομικά θέματα Εκχαρτ Ρέμπεργκ κατηγόρησε την ελληνική κυβέρνηση ότι θέλει συνειδητά να μπερδέψει την κρίση χρέους και τις μεταρρυθμιστικές υποχρεώσεις με τις αποζημιώσεις και τις επανορθώσεις.

«Το νούμερο των 278,7 δισεκατομμυρίων των δήθεν πολεμικών χρεών δεν μπορώ να το καταλάβω και δεν στέκει με κανέναν τρόπο. Το θέμα των επανορθώσεων έχει για μας πολιτικά και νομικά κλείσει. Αυτό ισχύει και για το λεγόμενο αναγκαστικό δάνειο» δήλωσε ο κ. Ρέμπεργκ στο ειδησεογραφικό πρακτορείο Reuters.

Ο εκπρόσωπος των Πρασίνων για την ευρωπαϊκή πολιτική Μανουέλ Σάρατσιν και η επικεφαλής της Γερμανοελληνικής Ομάδας Βουλευτών στην Μπούντεσταγκ Ανέτε Γκροτ τάχθηκαν υπέρ της καταβολής του αναγκαστικού δανείου.

Ολες τις άλλες αιτιάσεις θα έπρεπε η Γερμανία και η Ελλάδα να τις ελέγξουν «από κοινού και με συνεννόηση» στο Διεθνές Δικαστήριο, δήλωσε ο κ. Σάρατσιν, ενώ η κυρία Γκροτ τόνισε ότι «ο αριθμός των 278,7 δισεκατομμυρίων ευρώ αποκτά άλλη σημασία, αν δει κανείς το ελληνικό χρέος και την αγορά ομολόγων της ΕΚΤ κάθε μήνα».

Η γερμανική κυβέρνηση θα έπρεπε τουλάχιστον να συζητήσει με την ελληνική πλευρά από τί αποτελείται αυτό το νούμερο, πρόσθεσε η κυρία Γκροτ και υποστήριξε ότι το κατηγορηματικό «όχι» του Βερολίνου δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να παραμείνει.

http://www.tanea.gr/news/politics/article/5227064/gkampriel-eilikrina-briskw-blakwdeis-tis-ektimhseis-gia-tis-polemikes-apozhmiwseis/

Αρθρογράφος στο γερμανικό Spiegel προτείνει να πληρωθούν στην Ελλάδα αποζημιώσεις για την Κατοχή, δίνοντας δύο λόγους: Αφ’ ενός θα ήταν ηθικά δίκαιο (και κυρίως ηθικά, όχι νομικά, όπως τονίζει), και αφ’ ετέρου «η ελληνική κυβέρνηση θα είχε έτσι μία δικαιολογία λιγότερη για την σημερινή οικονομική κατάσταση».

Ο αρθογράφος λέει ότι τα χρήματα θα έπρεπε να πάνε σε συγγενείς θυμάτων και όχι για να «γίνουν οι νέες πηγές εσόδων που ψάχνει η κυβέρνηση Τσίπρα» -κατηγορώντας δηλαδή ανοικτά την Αθήνα πως η ανακίνηση του ζητήματος είναι υστερόβουλη.

Ο αρθρογράφος υποστηρίζει ότι το Βερολίνο πρέπει να υποχωρήσει στο θέμα των πολεμικών επανορθώσεων, καθώς αυτό θα ήταν ηθικά και πολιτικά ορθό, ενώ θα εμπόδιζε την κυβέρνηση Τσίπρα να συνδέει τα οικονομικά της προβλήματα με το παρελθόν.

«Οφείλει ακόμη η Γερμανία στους Έλληνες επανορθώσεις για τους Ναζί; Αυτή την στιγμή απαντούν και οι δυο πλευρές σε αυτή την ερώτηση με μια σαφήνεια η οποία στην πραγματικότητα δεν υπάρχει» επισημαίνει ο αρθρογράφος και αναφέρεται στην «απειλή» κατάσχεσης γερμανικών ακινήτων, «σαν να μην έχουν παρόμοια σχέδια ήδη επανειλημμένα καταρρεύσει ενώπιον διεθνών δικαστηρίων».

Υπάρχουν δε και κυβερνητικοί αξιωματούχοι, όπως ο υπουργός Άμυνας Πάνος Καμμένος, που θεωρούν ότι οι απαιτούμενες επανορθώσεις θα μπορούσαν να αποτελούν λύση στη σημερινή κρίση χρέους, αναφέρει o συντάκτης και εκτιμά ότι κάτι τέτοιο, 70 χρόνια μετά το τέλος του πολέμου και έπειτα από δεκαετίες μεταβιβάσεων κεφαλαίων στο πλαίσιο της ΕΕ, θα ήταν ανέντιμο.

Την ίδια ώρα, ωστόσο, και η γερμανική κυβέρνηση αφήνει τον εαυτό της εκτεθειμένο στην κριτική, απορρίπτοντας το ζήτημα ως «διευθετημένο και οριστικά διευκρινισμένο», ενώ κατάφερε, μετά την επανένωσή της, με έξυπνες διατυπώσεις και διαπραγματευτικές τακτικές, να μην επιτρέψει στην Ελλάδα να προβάλει περαιτέρω απαιτήσεις – η γερμανική κυβέρνηση πέτυχε έτσι να αποφύγει την εξόφληση του αναγκαστικού δανείου ύψους 476 εκατομμυρίων κατοχικών μάρκων που πήραν οι Ναζί».

Ο αρθρογράφος επισημαίνει ότι κατά το παρελθόν η Γερμανία έχει αποζημιώσει ομάδες θυμάτων, πχ. με το Ίδρυμα για την Αποζημίωση της Καταναγκαστικής Εργασίας επειδή η πολιτική πίεση ήταν πολύ ισχυρή για ομαδικές αγωγές στις ΗΠΑ. «Ενα τέτοιο Ίδρυμα πρεπει να δημιουργήσει η Γερμανία τώρα και για τους Έλληνες επιζήσαντες από τις θηριωδίες των Ναζί και για τους συγγενείς των θυμάτων» αναφέρει ο συντάκτης και προσθέτει ότι ηθικά η αποζημίωση θα ήταν αναμφισβήτητα σωστή, κάτι που είχε αναγνωρίσει και ο Πρόεδρος της Γερμανίας Γιοάχιμ Γκάουκ, όταν επισκέφθηκε την Ελλάδα.

Οικονομικά, διευκρινίζει, θα ήταν εφικτή η αποζημίωση, καθώς στην περίπτωση του Διστόμου, πρόκειται για 28 εκατομμύρια ευρώ. «Και πολιτικά, ένα Ίδρυμα θα αποτελούσε σημαντικό μήνυμα: η Γερμανία αναγνωρίζει μια υποχρέωση προς την πολύ μικρότερη Ελλάδα – όχι από υποχρέωση, αλλά από πεποίθηση».

Ο αρθρογράφος αναφέρει ακόμη ότι τα τελευταία χρόνια υπήρχε στην Ελλάδα η αντίστροφη εικόνα, ότι οι κυβερνήσεις έκαναν ό,τι αποφασιζόταν στο Βερολίνο και επισημαίνει ότι με ένα Ίδρυμα θα μπορούσε η Γερμανία να αποσυνδέσει την Ιστορία από το παρόν και η ελληνική κυβέρνηση, η οποία τώρα παίρνει χρήματα και από τα ασφαλιστικά ταμεία, θα είχε τώρα μία δικαιολογία λιγότερη για την σημερινή οικονομική δυσπραγία.

Στο ίδιο περιοδικό, δημοσιεύεται ακόμη συνέντευξη του καθηγητή Δημοσίου Δικαίου Φρανκ Σόρκοπφ, ο οποίος υποστηρίζει ότι η ελληνική διεκδίκηση είναι αδικαιολόγητη, καθώς, «οικονομικά, πολιτικά και ηθικά, οι απαιτήσεις έχουν από καιρό ικανοποιηθεί» και αναφέρεται στις «τεράστιες μεταβιβάσεις κεφαλαίων οι οποίες πραγματοποιήθηκαν τις τελευταίες δεκαετίες, όχι ως αποζημιώσεις, αλλά ως πόροι για την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση. Πρόκειται για διψήφιο αριθμό δισεκατομμυρίων» τονίζει και εκτιμά ότι αυτά τα ποσά θα έφθαναν το ύψος πιθανών επανορθώσεων.

http://www.tanea.gr/news/economy/article/5219036/arthografos-spiegel-as-dwsoyme-apozhmiwseis-na-exoyn-mia-dikaiologia-ligoterh/

Την άποψη ότι οι απαιτήσεις της Ελλάδας για το κατοχικό δάνειο και κάθε είδους αποζημιώσεις των θυμάτων του γερμανικού στρατού κατοχής, είναι νομικώς ενεργές και δικαστικώς επιδιώξιμες, διατύπωσε για ακόμη μια φορά ο Προκόπης Παυλόπουλος, από την Κόνδανο των Χανίων όπου παραβρέθηκε για την επέτειο των 75 χρόνων από την καταστροφή του χωριού από τη ναζιστική Γερμανία.

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας επεσήμανε την ανάγκη υπεράσπισης της ιστορικής αλήθειας και χαρακτήρισε χρέος του να βρίσκεται σε χώρους θυσίας που στέλνουν το μήνυμα «ποτέ πια πόλεμος».

«Πολλώ μάλλον όταν υπάρχουν ακόμα και σήμερα ιστορικοί και δη Γερμανοί, ευτυχώς ελάχιστοι και απομονωμένοι, που δεν αισχύνονται να αρνούνται ιδίως τη σφαγή της Κανδάνου και της Βιάννου από τον γερμανικό στρατό κατοχής. Πρόκειται για πραγματικούς διαστροφείς της ιστορίας, οι οποίοι θα παίρνουν πάντα την απάντηση που τους αξίζει. Τα, δε, Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα της χώρας μας, προτίστως για λόγους επιστημονικής δεοντολίας, οφείλουν να είναι ιδιαιτέρως προσεκτικά ως προς τις διακρίσεις που απονέμουν. Και από την άλλη πλευρά, την απαρέγκλιτη εφαρμογή του διεθνούς δικαίου ως στοιχειώδες δείγμα γραφής για την τελική επικράτηση του δικαίου και της νομιμότητας. Διότι, δίχως την επικράτησή τους υπάρχει ο κίνδυνος, ολοκαυτώματα όπως αυτό της Κανδάνου, έστω και με άλλη μορφή, να διαπραχθούν μελλοντικώς» συμπλήρωσε ο κ. Παυλόπουλος κατά την ομιλία του.

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας ανακυρήχθηκε επίτιμος δημότης του δήμου Κανδάνου-Σελίνου, ενώ κατέθεσε στεφάνι στο μνημείο της Κανδάνου. Είχε προηγηθεί δοξολογία στον Ιερό Ναό Αναλήψεως Κανδάνου, στην οποία χοροστάτησε ο αρχιεπίσκοπος Κρήτης, Ειρηναίος.

Την κυβέρνηση εκπροσώπησε ο υφυπουργός επικρατείας, Τέρενς Κουίκ, ενώ το «παρών» έδωσε το σύνολο των τοπικών Αρχών.

http://newpost.gr/politiki/538780/paylopoylos-nomikws-energes-katoxiko-daneio-kai-apozhmiwseis-apo-th-germania

«Και τώρα δεν τρέφουμε μόνο τα στρατεύματα κατοχής, δεν πληρώνουμε μόνο τα γλέντια τους, τα μεθύσια τους, τα όργιά τους με τα κορίτσια μας και τις αδερφές μας, όλη την αφάνταστη σπατάλη τους σε έργα, σε μεταφορές, σε χτίρια άχρηστα για μας, σε αεροδρόμια, σε φρούρια που χτίζουν απάνω στη χώρα μας, παρά ταΐζουμε εμείς και το στρατό του Ρόμμελ, για να υποβοηθήσουμε να εγκαθιδρυθεί η «νέα τάξη» και στην Αφρική. Η «νέα τάξη» των γκάνγκστερς! Έτσι κατάντησαν να πεθαίνουν εκατοντάδες και χιλιάδες άνθρωποι από την πείνα, καταντήσαμε να δρασκελάμε κουφάρια στους δρόμους, να θάφτουμε τους νεκρούς μας σωριασμένους μέσα στα κάρρα των σκουπιδιών μας. Έτσι καταντήσαμε όλοι σκελετοί και τα παιδιά μας ατροφικά με καλαμένια ποδαράκια και μάτια σβυσμένα. Έτσι φυτεύεται στα στήθια μας η φυματίωση, κι η ατροφία, κι ο εκφυλισμός.».Δημήτρης Γληνός «Τι είναι και τι θέλει το ΕΑΜ», 1942.

http://tvxs.gr/news/egrapsan-eipan/germanikes-apozimioseis-poios-fobatai-tin-alitheia

Εξόφληση των πολεμικών αποζημιώσεων της Γερμανίας προς την Ελλάδα και μάλιστα μεαποπληρωμή σε ράβδους χρυσού προτείνει ο Γερμανός ιστορικός Κάρλ Χάιντς Ροτ που δηλώνει φίλος της ιστορικής αλήθειας.

Ο Κάρλ Χάιντς Ροτ είναι καθηγητής Ιστορίας και Ιατρικής στα Πανεπιστήμια Κολονίας, Βόννης, Ντίσελντορφ, Αμβούργου και Βρέμης και συγγραφέας του βιβλίου «Γερμανικές πολεμικές επανορθώσεις – Η Ελλάδα μπορεί».

Ο Ροτ απευθύνεται στο γερμανικό κοινό με γεγονότα, τεκμήρια και αριθμούς παρουσιάζοντας τους φριχτούς φόνους αμάχων, τις καταστροφές υποδομών, τιςκλοπές αγαθών, τις αρπαγές εγκαταστάσεων στην καθημαγμένη Ελλάδα, με αποκορύφωμα τοαναγκαστικό δάνειο που επέβαλε το Γ’ Ράιχ για έξοδα διατροφής των δυνάμεων κατοχής.

Αρχικά αναφέρεται στις προσπάθειες της κυβέρνησης να θέσει το 2015 σε υψηλό επίπεδο το ζήτημα των αποζημιώσεων, που όμως βρήκαν τείχος άρνησης. Επισημαίνει επίσης ότι οι γερμανικές ελίτ θεωρούν «εξωτική» την απαίτηση των Ελλήνων για αποζημιώσεις,«σαν να μην έχουν συγχωρήσει μέχρι σήμερα τον μικρό Νοτιοευρωπαίο εταίρο των συμμάχων που προέβαλε τόσο σθεναρή αντίσταση στις δυνάμεις κατοχής που κατέστρεψαν οικονομικά την Ελλάδα».

Το ποσό

Κάνοντας μετριοπαθείς υπολογισμούς και με βάση τις ισοτιμίες ο Γερμανός ιστορικός εκτιμά το συνολικό οφειλόμενο ποσό στα 90 δισ. ευρώ. «Στη Γερμανία το ποσό αυτό θα θεωρηθεί σκανδαλώδες από τη συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών και θα απορριφθεί εν μέσω οργής», σημειώνει και παραθέτει τα παρακάτω επιχειρήματα που αντικρούουν τους ισχυρισμούς του Βερολίνου:

Ισχυρισμός: Από τη Συμφωνία των Παρισίων το 1946 έχουν παρέλθει σχεδόν 70 χρόνια.

Απάντηση: Σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο η συμφωνία ισχύει. ‘Αλλωστε και το γερμανικό εξωτερικό χρέος έναντι ιδιωτών πιστωτών του 1924 εξυπηρετείτο κανονικά μέχρι την οριστική εξόφληση που έγινε στη δεκαετία του 1980. Επίσης, οι υψηλοί τόκοι που χρωστούσε η Δυτική Γερμανία για επανορθώσεις του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου μπορεί να πάγωσαν για ένα χρονικό διάστημα αλλά καταβλήθηκαν στο ακέραιο με την τελευταία δόση στις 3 Οκτωβρίου του 2010, περίπου έναν αιώνα μετά το τέλος του πολέμου.

Ισχυρισμός: Οι σημερινοί Γερμανοί φορολογούμενοι και συνταξιούχοι δεν είναι δίκαιο να πληρώσουν τις αποζημιώσεις του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Απάντηση: Η σημερινή Γερμανία ως κράτος αποτελεί συνέχεια της κρατικής υπόστασης του Ράιχ και έχει δεσμευθεί με τη Συνθήκη Ειρήνευσης να προβεί σε αποζημιώσεις όταν θα επέλθει η συνένωση, γεγονός που συνέβη με την ενσωμάτωση της Ανατολικής Γερμανίας. Εκτός αυτού, πέρα από τη Ράιχσμπανκ, το γερμανικό δημόσιο, τους εμπορικούς συνδέσμους και τα οικονομικά επιτελεία της Βέρμαχτ, εκείνοι που οργάνωσαν τις λεηλασίες στην Ελλάδα και επωφελήθηκαν από αυτές ήταν κυρίως οι μεγάλες επιχειρήσεις που εξακολουθούν και σήμερα να θησαυρίζουν με την ελληνική υπόθεση. Μιλάμε για την πολεμική βιομηχανία Thyssen Krupp, την Siemens, την κατασκευαστική Todt, την deutsche Bank, την καπνοβιομηχανία Reemsma που το 1941 επίταξε και απέστειλε στη Γερμανία 85.000 τόνους ακατέργαστου καπνού και μόλις το 1967 δέχθηκε να καταβάλει 4, 8 εκατομμύρια μάρκα μόνο για 2.000 τόνους.

Προς Γερμανία: Πληρώστε τις πολεμικές αποζημιώσεις 

Ο μελετητής προχωρεί ένα βήμα παραπέρα. Στο τελευταίο κεφάλαιο προτείνει στην κυβέρνηση της χώρας του να εξοφλήσει επιτέλους τα χρέη της, μεταβιβάζοντας στην Τράπεζα της Ελλάδας ως πρώτη δόση ράβδους χρυσού αξίας 7 δισ. ευρώ από τα αποθέματα της Μπούντεσμπανκ, η οποία είναι νόμιμός διάδοχος της Ράιχσμπανκ.

Να ακολουθήσει μια δεύτερη δόση χρυσού αξίας 28 δισ. προς τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας ως μερίδιο της Γερμανίας στο νέο πρόγραμμα δανεισμού. Μια τρίτη δόση χρυσού αξίας 25 δισ. ευρώ θα πρέπει να κατατεθεί στην Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων με τη μορφή άτοκου δανείου σε μια ελληνική τράπεζα ανασυγκρότησης.

Επίσης, προτείνει η Κεντρική Τράπεζα της Γερμανίας να πουλήσει ράβδους χρυσού αξίας 8 δισ. ευρώδιαθέτοντας το ποσό σε ένα ελληνικό Ταμείο Πολεμικής Αποζημίωσης και Ιστορικής Μνήμης για να αποζημιωθούν οι κληρονόμοι όσων σφαγιάσθηκαν ή κρατήθηκαν αιχμάλωτοι από τους Ναζί.

Τέλος, ο Ροτ προτείνει το εναπομείναν ποσό των 22 δισ. ευρώ να το καταθέσει η Ελλάδα σε ένα κοινό Ταμείο Επανορθώσεων για θύματα των άλλων κρατών – μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

http://tvxs.gr/news/ellada/germanos-istorikos-pliroste-tis-polemikes-apozimioseis-stin-ellada-se-xryso

Επιλογικό σχόλιο

Το θέμα των πολεμικών αποζημιώσεων της Γερμανικής προς την Ελληνική Δημοκρατία για την περίοδο 1941-44 παραμένει ανοιχτό. Εύχομαι να το διαχειριστεί αποτελεσματικά μια ελληνική δημοκρατική κυβέρνηση του προσεχούς μέλλοντος.

 

Advertisements

4 σκέψεις σχετικά με το “Το αναγκαστικό δάνειο της Κατοχής προς τη Γερμανία ”

  1. εδω ο Χριστοδουλακης στο βιντεο 02 ο Φλαισερ που εχει κανει και σχετικη ερευνα στα γερμανικα και ελληνικα αρχεια, σε αλλα βιντεο παρεμβαινουν και μερικοι ψεκασμενοι. Τελος παντων.

    Στους συγγραφεις/πηγες δεν εμφανιζονται τα ποστ των σημειωσεων.

    Το κατοχικό δάνειο. Πότε και πώς εξοφλείται το χρέος στο παρελθόν;
    Συζητούν:
    Νίκος Χριστοδουλάκης, πρώην υπουργός οικονομικών
    Χάγκεν Φλάισερ, ιστορικός
    Δημήτρης Μάρδας, υφυπουργός εξωτερικών με αρμοδιότητα στις διεθνείς οικονομικές σχέσεις
    Γιώργος Χρηστίδης, ανταποκριτής του περιοδικού Der Spiegel
    Αντώνης Λιάκος, ιστορικός
    Με αφορμή το βιβλίο του Νίκου Χριστοδουλάκη, Άγος απλήρωτον. Τα οφειλούμενα για το κατοχικό δάνειο και μια ευκαιρία επίλυσης (2013)

    Μου αρέσει!

  2. http://www.efsyn.gr/arthro/na-plirosoyn-ta-thymata-ki-ohi-oi-thytes
    Συντάκτης:
    Χάγκεν Φλάισερ, Καρλ Χάιντς Ροτ, Κριστόφ Σμινκ-Γκουστάβους

    απαντηση στους ισχυρισμους του γερμανου ιστορικου Ριχτερ (για μια ακομα φορα αδιαβαστος) περι κατοχικου δανειου και αποζημιωσεων

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Google photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s