Από την καλύβα

Κι η πλάση όλη αναγαλλιάζει 

 

…και το φθινόπωρο ξανανοιώνει η γης.

Σα σεμνή κόρη που περίμενε χρόνια

τον αρραβωνιαστικό της απ’ τα ξένα

και τέλος τον απόλαψε πριν είναι πολύ αργά’

και σαν τη στείρα γραία, που γέννησε θεόπαιδο

κι ευφράνθη στα γεράματά της!

Δος μου κι εμένα άνεση, Παναγιά μου,

πριν ν΄ απέλθω και πλέον δεν θα υπάρχω.

(Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, από την Παναγίτσα στο Πυργί)

Πηγή: Κι η πλάση όλη αναγαλλιάζει | Η καλύβα ψηλά στο βουνό

Ολόκληρο το ποίημα, εδώ:

http://www.myriobiblos.gr/texts/greek/theotokos/papadiam_pyrgi.htm

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Google photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s