Αναπαραγωγές, ΔΣΕ

Οι απόρρητες οδηγίες στον Μάρκο Βαφειάδη

%ce%bc%ce%b1%cf%81%ce%ba%ce%bf%cf%83-%ce%bc%ce%b5-%cf%83%cf%84%ce%b5%ce%bb%ce%b5%cf%87%ce%b7

Την άνοιξη του 1947 οι αποφάσεις για γενικευμένο Εμφύλιο, εξαναγκασμένες κυρίως από την τυφλά εκδικητική όσο και πολιτικά ανόητη «Λευκή Τρομοκρατία», αλλά και τον τυχοδιωκτισμό του Ζαχαριάδη, όχι μόνο είχαν παρθεί, αλλά και η επεξεργασία τους είχε προχωρήσει πολύ. Έτσι, ο Ελληνικός Στρατός ετοιμαζόταν για εκκαθαριστικές επιχειρήσεις  («Τέρμινους») ενώ ο Δημοκρατικός Στρατός καθόριζε την στρατηγική και την τακτική του. Οι «απόρρητες οδηγίες» του Ζαχαριάδη προς τον Βαφειάδη (υπογράφονται και από τον Ιωαννίδη) είναι ένα από τα ντοκουμέντα – κλειδιά, για τη μελέτη εκείνης της περιόδου. 

Αριθμός 91

Μάρκον

Απολύτως εμπιστευτικό

17.4.1947

Σε μια δύσκολη και υπεύθυνη στιγμή, που το λαϊκό κίνημα περνά, βρίσκεσαι επικεφαλής του ΔΣΕ. [Είναι] στιγμή δύσκολη και υπεύθυνη, πρώτο, γιατί το λαϊκό κίνημα της χώρας έχει να αντιμετωπίσει τον αγγλοαμερικάνικο ιμπεριαλισμό, που δίνει βοήθεια στο μοναρχοφασισμό, [και] δεύτερο, γιατί αποστολή του ΔΣΕ είναι να αποκαταστήσει στην Ελλάδα τη λαϊκή δημοκρατική εσωτερική τάξη και εθνική ανεξαρτησία. Η Καθοδήγηση του ΔΣΕ ποτέ δεν πρέπει να ξεχνά τη βασική αυτή αποστολή του ΔΣΕ και κάθε ενέργεια, πολιτική και στρατιωτική, πρέπει να υποτάσσεται σ’ αυτήν την αποστολή.

Δύο είναι τα κεντρικά πολιτικοστρατιωτικά προβλήματα, που έχει να αντιμετωπίσει η ανώτατη καθοδήγηση του ΔΣΕ:

1. Ο συσχετισμός των δυνάμεων [τόσο] στη χώρα όσο και στα Βαλκάνια και στην Ευρώπη επιτρέπει στο ΔΣΕ να λύσει με επιτυχία τη βασική αποστολή του;

2. Ποιον συγκεκριμένο δρόμο πολιτικά και στρατιωτικά πρέπει να ακολουθήσει ο ΔΣΕ, για να βγάλει αποτελεσματικά πέρα την αποστολή του;

Την απάντηση στο πρώτο ερώτημα δίνουν τα γεγονότα τόσο στον καιρό της κατοχής, όταν η Εθνική Αντίσταση, με ηγεσία το ΕΑΜ, συγκέντρωσε την τεράστια πλειοψηφία του λαού, όσο και στην μεταδεκεμβριανή περίοδο, οπότε ο μοναρχοφασισμός, παρόλη τη βοήθεια των ξένων, δεν μπόρεσε να συντρίψει το λαϊκό δημοκρατικό κίνημα.

Ας μην ξεχνάμε, ότι το κίνημά μας, σαν αναπόσπαστο κομμάτι από το βαλκανικό, το ευρωπαϊκό και το παγκόσμιο δημοκρατικό και σοσιαλιστικό κίνημα, βρίσκει σ’ αυτό σοβαρή υποστήριξη, ηθική και υλική, ενώ παράλληλα οι αντιθέσεις του ιμπεριαλισμού αυξάνουν.

Ετσι, η απάντηση στο πρώτο κεντρικό μας πρόβλημα είναι θετική. Ο συσχετισμός των δυνάμεων τοπικά και γενικότερα δείχνει, ότι ο ΔΣΕ, αδιάρρηκτο και πρωτοπόρο ένοπλο τμήμα του λαού, σε αδιάρρηκτη σύνδεση και ενότητα μαζί του, μπορεί να λύσει με επιτυχία τη βασική του αποστολή.

Το δεύτερο πρόβλημα συγκεντρώνει μια σειρά γενικά πολιτικά και στρατιωτικά ζητήματα, καθώς και θέματα με τρέχουσα επικαιρότητα και άμεση επιτακτικότητα. [Ετσι]:

1. Πολιτικά ο ΔΣΕ σε δυο βασικά ζητήματα πρέπει παντού και πάντοτε να δείχνει έντονα το πρόσωπό του και την καθαρή γραμμή του – στην Εθνική Ανεξαρτησία και στη Λαϊκή Δημοκρατία. Αυτά αποτελούν την πολιτική του δύναμη. Η ακτινοβολία τους στο λαό είναι αποφασιστική. Στις περιοχές, που ελέγχει ο ΔΣΕ, τα ζητήματα αυτά πρέπει να βρίσκουν πρακτική έκφραση και λύση. Στις περιοχές αυτές η κρατική δημοκρατική διάρθρωση πρέπει να παίρνει συγκεκριμένη μορφή, με βάση τις λαϊκές επιτροπές, και να αντιμετωπίζονται άμεσα και συγκεκριμένα τα ζωτικά λαϊκά προβλήματα – πρώτα απ’ όλα η απονομή της λαϊκής δικαιοσύνης, η φορολογική πολιτική, ο εκπαιδευτικός και πολιτιστικός τομέας [και] η οργάνωση της νεολαίας και της γυναίκας, σύμφωνα με το πρόγραμμα της Λαϊκής Δημοκρατίας, βασισμένο και στη σχετική πείρα της κατοχής.

2. Ολα τα ζητήματα του σημείου 1 αποτελούν μόνο την αρχή. Η ζωή και οι οργανικές ανάγκες του κινήματος μας αναγκάζουν να πάμε παραπέρα. Ο ΔΣΕ πρέπει να έχει συγκεκριμένο πρακτικό πρόγραμμα λαϊκοδημοκρατικής ανασυγκρότησης της περιοχής, που ελέγχει. Εδώ σε πρώτη γραμμή προβάλλει το αγροτικό ζήτημα, που η πολιτική του σημασία είναι τεράστια και που ο ΔΣΕ πρέπει να το λύσει σύμφωνα με το πρόγραμμα της Λαϊκής Δημοκρατίας και ανάλογα με τις συγκεκριμένες τοπικές συνθήκες. Στον τομέα της ανοικοδόμησης πρέπει να γίνεται δουλειά, όσο επιτρέπουν οι περιστάσεις, έστω και περιορισμένη στο ελάχιστο.

3. Αποφασιστικό όπλο παραμένει για τον ΔΣΕ η πολιτική της λαϊκής ενότητας και συμφιλίωσης, που πρέπει στη ζωή και με έργα να εφαρμόζεται θετικά, πλατειά [και] δημιουργικά. Λάθη και διαστρεβλώσεις εδώ θα μας δημιουργούν πρόσθετες δυσκολίες.

4. Ο ΔΣΕ, πρωταγωνιστής για την εθνική ελευθερία και ανεξαρτησία, πρέπει να έχει ξεκαθαρισμένη γραμμή στις συγκεκριμένες εκδηλώσεις ξενικής επέμβασης, με έντονη την υπεράσπιση των κυριαρχικών δικαιωμάτων του λαού, σύμφωνα με την εθνική αξιοπρέπεια, και απαραίτητη πολιτική ελαστικότητα, κάθε φορά που η πολιτική αναγκαιότητα το επιβάλλει.

Περνάμε τώρα στα ειδικότερα στρατιωτικά ζητήματα.

Σκοπός του ΔΣΕ είναι να απελευθερώσει την Ελλάδα από την ξενική κατοχή και τον μοναρχοφασισμό και να εγκαθιδρύσει λαϊκό δημοκρατικό καθεστώς.

Γι’ αυτό είναι καιρός ο ΔΣΕ να απαλλαγεί από τον πρωτογονισμό, τον εμπειρισμό και το ανταρτίστικο πνεύμα, να αντιμετωπίσει το πρόβλημα ολόκληρο και να προσαρμόσει και την πρακτική πολεμική δράση στον κύριο σκοπό.

Ο ΔΣΕ πρέπει δίπλα στη γενική πολιτική γραμμή να ξεκαθαρίσει και τα προβλήματα της στρατηγικής του, έτσι που να εξυπηρετεί αποτελεσματικά τη γενική πολιτική επιδίωξη.

Αυτό απαιτεί να καθορισθεί η κατεύθυνση της βασικής στρατηγικής επιδίωξης του ΔΣΕ σήμερα, που θα καθορίσει και τη συστηματοποίηση, ενοποίηση και συγκέντρωση όλων των επιμέρους προσπαθειών και επιδιώξεών του.

Ο εχθρός, στηριζόμενος και στην εξωτερική βοήθεια, για κύρια επιδίωξή του σήμερα έχει:

Να κρατεί και να ελέγχει βασικά κέντρα και αρτηρίες της χώρας μας.

Να περιορίσει το ΔΣΕ μόνο σε ορεινές περιοχές [και] έτσι να τον αποκόψει από τα βασικά κέντρα εφοδιασμού, να του δημιουργήσει σοβαρές δυσκολίες στη διατήρησή του σαν μαζικού και συγκεντρωτικά συγκροτημένου αξιόμαχου οργανισμού [και] παρατείνοντας την κατάσταση σε μάκρος να τον ξεφτίσει και να τον διαλύσει σαν υπολογίσιμη δύναμη.

Τις επιδιώξεις αυτές του εχθρού ο ΔΣΕ και η καθοδήγησή του πρέπει να τις δουν [και] να τις μελετήσουν, για να τις αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά.

Για να ματαιωθεί το εχθρικό σχέδιο πρέπει ο ΔΣΕ να προχωρήσει στην εκπλήρωση του βασικού προορισμού του, μετατρέποντας τον σημερινό ανταρτοπόλεμο σε τακτικό πόλεμο, με άμεση επιδίωξη τη δημιουργία ελεύθερης περιοχής όχι μόνο σε ορεινές περιοχές μα και σε βασικές από την οικονομικοπολιτική σημασία τους περιφέρειες.

Είναι αυτονόητο, ότι η μετατροπή σε τακτικό στρατό του σημερινού αντάρτικου και η ανάλογη πολεμική του δράση αφορά το ΔΣΕ, που υπάρχει και δρα στις περιοχές της ενιαίας Ελεύθερης Ελλάδας. Στις περιοχές, που κατέχει ο εχθρός, ο αγώνας διεξάγεται από τις αντάρτικες ομάδες, για να εξασφαλίζεται η ευκινησία και ο ανταρτοπόλεμος.

Τα γεγονότα δείχνουν, ότι η περιφέρεια, που για τον εχθρό αποτελεί το πιο αδύνατο και νευραλγικό σημείο και που για το λαϊκοδημοκρατικό κίνημα συγκεντρώνει ευνοϊκές πολιτικοκοινωνικές προϋποθέσεις, είναι η Μακεδονία και η Θράκη, με κέντρο τη Θεσσαλονίκη.

Ετσι, από αυτά τα πράγματα σήμερα βασική επιδίωξη του ΔΣΕ είναι η κατάληψη της Θεσσαλονίκης, που θα φέρει αποφασιστική αλλαγή στην κατάσταση και θα λύσει βασικά όλο το πρόβλημά μας.

Η πραγματοποίηση ενός τέτοιου αντικειμενικού σκοπού είναι δυνατή κάτω από δύο προϋποθέσεις, [τις εξής]:

1. Το Γενικό Αρχηγείο του ΔΣΕ, συνεχίζοντας αδιάκοπα και ακούραστα τη φθορά και την αποσύνθεση των αντίπαλων δυνάμεων, θα φέρει τη φθορά και την αποσύνθεση των αντίπαλων δυνάμεων, θα φέρει τη φθορά αυτή σε τέτοιο σημείο, ώστε, όταν δοθεί το χτύπημα για τη Θεσσαλονίκη, η εξάντληση των εχθρικών δυνάμεων να έχει φθάσει στο ανώτατο σημείο και η δυνατότητα αντίπραξης να περιοριστεί στο ελάχιστο.

2. Για να διεξαχθεί με επιτυχία τέτοια επιχείρηση, πρέπει το Γενικό Αρχηγείο να προετοιμάσει, να εξασκήσει και να εφοδιάσει τις εμπειροπόλεμες εφεδρικές δυνάμεις, που θα μείνουν έξω από τις άλλες επιχειρήσεις και με βάση ένα καλά δουλεμένο επιτελικό σχέδιο θα διεξαγάγουν το αιφνιδιαστικό χτύπημα ενάντια στη Θεσσαλονίκη, που βασικά πρέπει να κρίνει την τύχη για όλη τη Θράκη και τη Μακεδονία, ίσως και την Ηπειρο, και θα απωθήσει το θέατρο επιχειρήσεων προς τη Θεσσαλία και τη Στερεά.

Η αντικειμενική εξέταση της πραγματικότητας πείθει, ότι γiα το λαϊκό δημοκρατικό κίνημα και τον ΔΣΕ υπάρχουν όλες οι προϋποθέσεις, για να αποβλέψουν σε τέτοιους αντικειμενικούς σκοπούς.

Το πρωταρχικό είναι ο ΔΣΕ από σύνολο αντάρτικων ομάδων να μετατραπεί σε τακτικό στρατό. Μερικές υποδείξεις πάνω σ’ αυτό [είναι οι εξής]:

1. Ο ΔΣΕ και το Γενικό Αρχηγείο πρέπει να αποκτήσουν επιτελικό επιστημονικό εγκέφαλο και το Γενικό Αρχηγείο με άμεση ζωντανή επαφή να είναι πάντα εν γνώσει της κατά τόπο πραγματικής κατάστασης, για να εξασφαλίζει την ενότητα δράσης του ΔΣΕ.

2. Το Γενικό Αρχηγείο, στηριζόμενο βασικά στις δικές του δυνάμεις, να λύσει θαρραλέα με δίχτυ σχολών το πρόβλημα στελεχών, προωθώντας αδίστακτα κάθε αξία και ταλέντο, χωρίς να επηρεάζεται από γραφειοκρατικούς τύπους.

3. Να λύσει το ζήτημα των εφεδρειών, βασικά κάτω από το φως της προετοιμασίας του βασικού χτυπήματος κατά της Θεσσαλονίκης.

4. Να αναπτύξει πολιτική δουλειά στο ΔΣΕ, ώστε να δώσει στον κάθε άνδρα πολιτική σαφήνεια και αυτοπεποίθηση.

5. Να λύσει έτσι το ζήτημα του εφοδιασμού, ώστε και τις ανάγκες να ικανοποιεί και να μη δημιουργεί οξείες αντιθέσεις με τον αγροτικό κυρίως πληθυσμό.

6. Εξαιρετική σημασία έχει η οργάνωση του δικτύου πληροφοριών.

7. Το Γενικό Αρχηγείο και την πολιτική ηγεσία του πρέπει σοβαρά να απασχολήσει η οργάνωση της διαβρωτικής δουλειάς στις γραμμές των ενόπλων δυνάμεων του εχθρού.

Αποφασιστικό βήμα εδώ [αποτελεί] η σωστή γραμμή ενότητας και συμφιλίωσης προς όλους τους άνδρες των [εχθρικών] ενόπλων δυνάμεων.

Θεωρήσαμε σκόπιμο να συγκεντρώσουμε στα παραπάνω την προσοχή σου, που είναι βασικά για την ανάπτυξη και την επιτυχία του αγώνα μας.

Τα παραπέρα ζητήματα εφαρμογής και δράσης είναι δικά σου και δικά μας.

Εμείς κάνουμε, ό,τι πρέπει, για το ανώτατο δυνατό όριο του υλικού εφοδιασμού του ΔΣΕ.

Για ό,τι χρειάζεσαι, να απευθύνεσαι, χωρίς δισταγμό, σε μας.

Φυσικά, πριν καταλήξετε σε συγκεκριμένες οριστικές αποφάσεις στα παραπάνω, πρέπει να μας κρατάς ενήμερους για όλη την επεξεργασία των ζητημάτων αυτών και την αποκρυστάλλωση των αποφάσεών σας.

 Γεια χαρά

Ν. [Ζαχαριάδης] Διονύσης [Ιωαννίδης]

Πηγή: Αρχειακό υλικό: «ΟΙ ΑΠΟΡΡΗΤΕΣ ΟΔΗΓΙΕΣ ΣΤΟ ΜΑΡΚΟ ΒΑΦΕΙΑΔΗ»

Advertisements

2 σκέψεις σχετικά με το “Οι απόρρητες οδηγίες στον Μάρκο Βαφειάδη”

  1. Μπορεί να είναι λόγω επαγγελματικής διαστροφής (με άλλα λόγια, να μιλάω ως βυζαντινολόγος και όχι γενικά ως ιστορικός), αλλά η όλη σύλληψη του κειμένου μού θυμίζει τη στρατηγική του Βούλγαρου τσάρου Σαμουήλ στον αγώνα κατά των Βυζαντινών του Βασιλείου Β΄ την περίοδο 976-1018: κατοχή των ορεινών όγκων της Δ. Μακεδονίας και των Σκοπίων, με έδρα του κράτους στην περιοχή των Πρεσπών, σταδιακή κατάληψη απομονωμένων αστικών κέντρων, επίθεση σε πεδινά μέρη όπως η Λάρισα και μεταφορά του πληθυσμού σε βουλγαρικά εδάφη, οργάνωση της επιμελητείας και της φορολογίας με τρόπο που να μην επιβαρύνει την τοπική αγροτική οικονομία (καταβολή μέτριων φόρων και μάλιστα σε είδος, όχι σε χρήμα), αναζήτηση συμμαχιών στον ευρύτερο βαλκανικό και εξωβαλκανικό χώρο (σερβικές ηγεμονίες, Δυρράχιο, Ουγγαρία, Πετσενέγγοι), και τέλος σταδιακή απομόνωση της Θεσσαλονίκης και ίσως κατάληψή της. Βεβαίως, αν βγω και τα γράψω όλα αυτά δημοσίως, μαύρο φίδι που μ’ έφαγε! Σύγκριση ανάμεσα σε Βουλγάρους και ΔΣΕ; Άντε μετά να αποδείξεις ότι Δεν είσαι ελέφαντας – ή Καλύβας…
    Φιλικά
    Χρήστος

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Google photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s