Αλάτι - πιπέρι

Κόστια

Ο Κόστια, ο φίλος της μαμάς μου, λαγοκοιμόταν. Το ίδιο κι εγώ. Η μαμά έβαζε μπουγάδα. Μας  ξύπνησε ένας βαθύς αναστεναγμός – και η μυρωδιά από το απορρυπαντικό.

*

«Έκ-πλη-ξη» είπε ο Κόστια, χωρίς να ακουστεί τίποτα. Πήρε το ακορντεόν στα χέρια, κι εγώ κάθισα με το βιβλίο μου, κάτω από τη φωτογραφία μου στον πύργο του Άιφελ. Ο Κόστια έπαιξε δυνατά τις πρώτες νότες του «ότσι τσόρνια», η μαμά ξαφνιάστηκε και παραλίγο να του αμολύσει το ρούχο που έπλενε, με τις σαπουνάδες.

Ο Κόστια νόμισε ότι η μαμά γουστάρει και συνέχισε ακάθεκτος να παίζει. Φαίνεται όμως ότι στη μαμά δεν άρεσε πολύ το τραγούδι γιατί την άκουσα να μουρμουρίζει «την ατυχία μου μέσα, δε φτάναν τα υπόλοιπα, ήταν ανάγκη να παίζει και ακορντεόν;»

Πηγή: Κόστια | Η καλύβα ψηλά στο βουνό

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s