Αλάτι - πιπέρι

Μικρή, πικρή μου αγάπη 

Το αμάξι μου έκανε ένα έκτακτο και περιεργο «ντούκου ντούκου», εν κινήσει. Σταματημένο παρέμενε χωρίς πρόβλημα. Το πήγα λοιπόν στην αντιπροσωπεία, όπου αφού το εξέτασαν επιμελώς (βήξε, ανάσανε – κάνε ααα κλπ)  του έκαναν εισαγωγή για περαιτέρω εξετάσεις.

Το πόρισμα, ήταν σαφές: ο θόρυβος προέρχεται από τα λάστιχα, τα οποία έχουν ταλαιπωρηθεί (ουφ!). Επιπλέον (κρατάω την ανάσα μου) η εμπρός δεξιά ζάντα είναι θεόστραβη και πρέπει να πάει στο μηχανουργείο για επισκευή, διότι είναι αμαρτία να πληρώνετε για καινούρια ζάντα, ενώ μπορούμε να επισκευάσουμε την ίδια. Ωραία.

Το οποίον ορέα, όταν ακούω το κόστος: με την έκπτωση, το ΦΠΑ, την εργασία, τη ζυγοστάθμιση κλπ (λέει η συμπαθέσταση κυρία που με εξυπηρετεί) τα ΔΥΟ λάστιχα θα σας κοστίσουν 450 ευρώ. Ωχ αμάν αμάν λέω – και κάνω νοερά τον πολλαπλασιασμό επί δύο, γιατί κανονικά θα άλλαζαν και τα πίσω λάστιχα, τι δηλαδή, αυτά θα έμεναν παραπονεμένα; Εννιακόσια ευρά, συν 80 η ζάντα, πάμε στο χιλιάρικο! Άσε που θα έμενα χωρίς αυτοκίνητο για μια μέρα τουλάχιστον (μπορεί και δύο, ξέρετε, ανάλογα τι θα κάνει το μηχανουργείο…)

Το ενιακοσάρι ειδικά για ένα σετ λάστιχα μου ερχόταν στούφος. Δεν κλείνω λοιπόν το ραντεβού, αλλά επιφυλάσσομαι να τηλεφωνήσω. Λίγα λεπτά αργότερα σταματάω στο βενζινάδικο του Βαγγέλη, το οποίο έχει αυτοχαρακτηριστεί και ως «κέντρο ελαστικών». Να μην τα πολυλογούμε, το σετ (4 λάστιχα ΝΟΚΙΑΝ 225-45-17) απαιτούσε 600 ευρώ για να μετακομίσει από την αποθήκη στο αμάξι μου. Και μάλιστα εξελιγμένο (άρα και ακριβότερο, κάποια δεκάρικα) μοντέλο, σε σχέση με αυτό που θα μου πουλούσαν στην αντιπροσωπεία.

Όπερ και εγένετο. Αλλά το κλου ήταν η ζάντα – μεταφέρω τα λόγια του μάστορα:όποιος σας είπε ότι η ζάντα έχει πρόβλημα, να του πείτε ότι είναι μαλάκας! Οι ζάντες είναι όλες άψογες!

Ηθικό δίδαγμα, δεν έχει.

Πηγή: Μικρή, πικρή μου αγάπη | Η καλύβα ψηλά στο βουνό

ΥΓ. Τα παραπάνω συνέβησαν το μακρινό 2010. Το τελευταίο σετ ελαστικών (4) που φόρεσε το βαρύ Τουράν κόστισε μόλις 220 ευρώ. Κάνουν λίγο θόρυβο παραπάνω, αλλά έχουν ήδη κάνει άπειρα χιλιόμετρα χωρίς το παραμικρό πρόβλημα. Βαλκανικά (Σερβία). Τελικά υπάρχει ηθικό δίδαγμα – το γνωστό: δεν υπάρχει τίποτα χειρότερο απ’ τον δημόσιο τομέα, αν εξαιρέσουμε τον ιδιωτικό! (Στον σοσιαλισμό πιθανότατα ισχύει το αντίθετο)

Advertisements

1 thought on “Μικρή, πικρή μου αγάπη ”

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s