Από την καλύβα, Μεταπολίτευση

Δεκεμβριανά 2008: τι ακριβώς (μας) συνέβη; 

 

(11 Δεκεμβρίου 2008)

Τώρα που η κατάσταση φαίνεται να εκτονώνεται καλό θα ήταν να διατυπώσουμε ορισμένα ερωτήματα, που η προσπάθεια για απάντησή τους θα μας βοηθήσει να καταλάβουμε τι ήταν αυτό που συνέβη στις ελληνικές πόλεις αυτές τις μέρες του Δεκέμβρη. Προκαταβολικά δηλώνω ότι δεν έχω τις απαντήσεις – τουλάχιστον όχι κατασταλαγμένες απαντήσεις. Καταγράφω λοιπόν τα ερωτήματα που με απασχολούν  στο ηλεκτρονικό μου ημερολόγιο και ευελπιστώ να γίνω κι εγώ σοφότερος, με τη συμβολή της παρέας που συζητάει στην καλύβα τις τελευταίες μέρες.

  1. Πως θα χαρακτηρίζαμε τα γεγονότα; Εξέγερση της νεολαίας, εκδηλώσεις διαμαρτυρίας ή πως αλλιώς;
  2. Τι ποσοστό της νεολαίας συμμετείχε; Ποια ταξική (ή κοινωνική) προέλευση είχαν οι νέοι που συμμετείχαν;
  3. Είναι αλήθεια ότι η καθοδηγητική δυνατότητα του «χώρου» πήγε περίπατο, από τις πρώτες ώρες;
  4. Σε τι βαθμό οι πυρπολήσεις και το πλιάτσικο οφείλονται σε αστυνομική ανικανότητα ή προβοκάτσια και σε τι βαθμό σε πρωτογενή κοινωνική αντίδραση μιας μάζας που εκφράστηκε μ’ αυτόν τον τρόπο;
  5. Μετά από τόσες εκατοντάδες κείμενα, ανακοινώσεις και δεκάρικους που ακούστηκαν αυτές τις μέρες, ποιο ήταν το μήνυμα (πολιτικό και κοινωνικό) των γεγονότων;
  6. Τι έκταση πήρε και τι σημασία (μπορεί να) έχει η συμμετοχή νεαρών αλλοδαπών στα γεγονότα;
  7. Πώς θα επηρεάσουν τα Δεκεμβριανά του 2008 την ελληνική κοινωνία στο επόμενο διάστημα; Μπορούν να επαναληφθούν; Τι επιπτώσεις θα έχουν στην κατεστημένη πολιτική ζωή του τόπου;

Τα ερωτήματα αυτά, φυσικά δεν εξαντλούν το θέμα. Ούτε οι απαντήσεις που θα δοθούν, υποθέτω, θα έχουν τη σφραγίδα του οριστικού.

Πηγή: Δεκεμβριανά 2008: τι ακριβώς (μας) συνέβη; | Η καλύβα ψηλά στο βουνό

1. Εξέγερση.
2. Μεγαλύτερο απ’ όσο περίμεναν οι θεσμικοί φορείς της κοινωνίας (κυβέρνηση, κόμματα, μηχανισμοί ασφαλείας), οι αναρχικοί και οι νοικοκυραίοι. Η διαστρωμάτωσή τους ήταν εξαιρετικά ποικιλόμορφη, από τους φοιτητοαντιεξουσιαστές των Εξαρχείων μέχρι τους καλοζωισμένους πιτσιρικάδες που επιτέθηκαν στο ΑΤ Βούλας για να έχουν κάτι να δείχνουν στους φίλους τους στο youtube.
3. Oh yes. Έχω ήδη παραπέμψει σε αναρτήσεις που εκφράζουν απορία και απογοήτευση για το γεγονός από τα άτομα του «χώρου».
4. Η αίσθησή μου από αυτά που διάβασα και από αυτά που είδα, είναι ότι τη Δευτέρα δεν υπήρξε αστυνομική προβοκάτσια. Μπροστά στο φόβο να τα κάνουν μαντάρα οι πραιτωριανοί, έως τη Δευτέρα το βράδυ η ρητή εντολή μοιάζει να ήταν «αφήστε τους να τα κάνουν μαντάρα εκείνοι». Το δεύτερο σκέλος του μεγαλοφυούς σχεδίου των κρατούντων πιθανότατα ήταν πως, εάν τα κάνουν αρκετά μαντάρα οι κακοί αναρχικοί, τότε ο κόσμος θα ζητήσει περισσότερη καταστολή κατά το Σαρκοζίστικο πρότυπο. Παραδόξως για μένα, αυτό δεν λειτούργησε. Ο κόσμος μοιάζει να θέλει προστασία των περιουσιών και των πόλεών του, αλλά χωρίς την παραμικρή συμπάθεια ή ελαστικότητα προς τα ΜΑΤ. Παρά ταύτα, από την Τρίτη και μετά, οι κρατούντες συνέχισαν να κινούνται με βάση το αναποτελεσματικό plan B, με πρόκληση φασαριών και με βεβαιωμένες προβοκάτσιες, σε συνδυασμό με το αγαπημένο τους όπλο των αγανακτισμένων πολιτών.
5. Μήνυμα δεν ξέρω αν υπήρξε. Μόνο συνειδητοποίηση και από πάνω και από κάτω, και από μέσα και από έξω, ότι υπάρχει μια ρήξη του κοινωνικού συμβολαίου απ’ όλες τις πλευρές ταυτόχρονα.
6. Έκταση πήρε μεγάλη, σημασία έχει μικρή (έχει βεβαίως μεγάλη σημασία για τους Χρυσαυγίτες, που επιβεβαίωσαν έναν βολικό γι’ αυτούς στόχο πλάι στους «άπλυτους αναρχικούς» – χρησιμοποιώ δική τους έκφραση).
7. Α, μη μου βάζεις δύσκολα. Εγώ με το παρελθόν ασχολούμαι, άντε να εκφράσω και καμιά γνώμη για το παρόν. Το μέλλον άδηλον.🙂

Η τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων, που δικαιούνται και υποχρεούνται να αντιστέκονται με κάθε μέσο εναντίον οποιουδήποτε επιχειρεί να το καταλύσει με τη βία».»

Αρθρο 120.Οι νοικοκυραίοι ασκούν το συνταγματικό τους δικαίωμα.

1. Εξέγερση

2. Τεράστιο ποσοστό της νεολαίας συμμετείχε και από πολλαπλά κοινωνικά στρώματα. Γνώμη μου είναι ότι λόγω της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, ακόμα και αυτοί που μέχρι τώρα γενικώς «είχαν», τώρα που αγχώθηκαν, πέρασαν άθελα τους το μήνυμα και στα παιδιά. Τα οποία παιδιά σίγουρα γνωρίζουν ότι δεν θα πάρουν σύνταξη, αλλά μέχρι τώρα έλεγαν «έχει ο μπαμπάς». Τώρα που ακούν τον μπαμπά να μην έχει, αλλάζουν και τα δικά τους δεδομένα και συμμετέχουν περισσότερο σε κινητοποιήσεις. Όχι βέβαια ότι όλα τα καλοζωισμένα, σύμφωνα με τον π2, ανήκουν σε αυτή την κατηγορία…

3. Προσυπογράφω την απάντηση του π2

4. Προσωπική μου άποψη και πάλι είναι ότι οι πυρπολήσεις και το πλιάτσικο (όχι ο πετροπόλεμος) οφείλονται 100% σε προβοκάτσια της αστυνομίας και το γνωστό παιχνιδάκι που λαμβάνει χώρα στο τέλος κάθε πορείας. Δεν είδα στα βίντεο και τις φωτογραφίες που κυκλοφόρησαν, ούτε μια φορά ΜΑΤ να κυνηγάνε ή να χτυπούν οποιονδήποτε με κουκούλα, ενώ δεν στάθηκαν τόσο ψύχραιμοι όταν βρήκαν μπροστά τους κοπελίτσες. Άρα το σενάριο μου λέει τα εξής: Το σύνολο των μαθητών και πιτσιρικάδων έπαιξε πετροπόλεμο με τους μπάτσους, ή απλώς συμμετείχε σε πορείες. Με άνωθεν εντολές, αφέθηκαν στους δρόμους και οι γνωστοί (πλην όμως μη σεσημασμένοι) κάφροι και έκαψαν και έσπασαν το σύμπαν, ώστε να χαρακτηριστεί ανάλογα το σύνολο της κινητοποίησης. Μέσα στη διάχυτη αίσθηση (γιατί άραγε;;;) ότι τους τελευταίους δεν θα τους πειράξει κανείς, όρμησαν από πίσω και κοινοί πλιατσικολόγοι και μικροπαραβάτες για να πάρουν και αυτοί το κατιτί τους.

5. Το σαφές μήνυμα είναι ότι όπου και όποτε η «νόμιμη βία» θα ξεπερνά τα επιτρεπτά όριο (δανείζομαι την έκφραση από τον Νίκο Δήμου), πάντα θα ακολουθεί μεγάλο πατιρντί. Τόσο μεγαλύτερο, όσο οι καταπιεσμένες ομάδες, που μόνο τους όπλο είναι ο αγώνας, θα νιώθουν να απειλείται η δυνατότητα τους να αγωνιστούν λόγω της αποθράσυνσης της «νόμιμης βίας».

6. Μεγάλη έκταση είχε η συμμετοχή των νεαρών αλλοδαπών οι οποίοι εντάσσονται στους κοινούς πλιατσικολόγους και μικροπαραβάτες του 4 που ανέφερα πιο πάνω. Φυσικά όχι λόγω κάποιας φυλετικής ροπής, αλλά λόγω της περιθωριοποίησης που υφίστανται στην ξενόφοβη χώρα μας.

7. Πιστεύω ότι έχουν μεγάλες πιθανότητες να επαναληφθούν, ίσως όχι άμεσα. Το πολιτικό σύστημα υπέστη μεγάλο πλήγμα σύσσωμο. Από τις «μπάμιες» που εκτοξεύει η Παπαρήγα, μέχρι την κυβέρνηση (αλλά αυτή ούτως ή άλλως έχει πληγεί από όλα τα υπόλοιπα) και μέχρι τον ΣΥΡΙΖΑ (άδικα μεν – όταν όλοι έχουν βαλθεί να τον ταυτίσουν με τους κουκουλοφόρους που παίζουν κλέφτες και αστυνόμους με τα μπατσόνια, κάποτε θα το πιστέψουν όλοι – συμβαίνει δε). Το μεγαλύτερο πλήγμα πάντως κατά τη γνώμη μου το δέχτηκε η αστυνομία, και λόγω της καουμπόικης συμπεριφοράς του καραγκιόζη με το όπλο, και λόγω της γενικευμένης αδυναμίας (σιωπηρής συνεργασίας) τους με τους βάνδαλους. Το τελικό μήνυμα (συνυφασμένο με την οικονομικό – πολιτική κρίση);;; Μην εμπιστεύεστε κανέναν, ούτε τους μπάτσους, ούτε τους πολιτικούς, ούτε τους δημοσιογράφους, ούτε τους ξένους, ούτε τους ημεδαπούς. Και εύχομαι να βγω ψεύτης, αλλά όταν δεν υπάρχει εμπιστοσύνη, ο κόσμος αρχίζει και στρέφεται σε πιο δεξιές πολιτικές. Εντάξει αναφέρομαι στους σκουριασμένους της γενιάς τους Πολυτεχνείου και όχι στα νεανικά, γεμάτα δυναμική, μυαλά (ιδίως τώρα που φαίνεται να ξυπνάν από το Playstation).

1. Πως θα χαρακτηρίζαμε τα γεγονότα; Εξέγερση της νεολαίας, εκδηλώσεις διαμαρτυρίας ή πως αλλιώς;

εκδηλώσεις διαμαρτυρίας, τις οποίες εκμεταλλευόμενοι κάποιοι έστησαν μια τεράστια προβοκάτσια για να συζητηθούν άλλα θέματα απο τα αυτονόητα

2. Τι ποσοστό της νεολαίας συμμετείχε; Ποια ταξική (ή κοινωνική) προέλευση είχαν οι νέοι που συμμετείχαν;

Πολλά παιδιά, αλλά το βίαιο κομμάτι ήταν μικρός αριθμός

3. Είναι αλήθεια ότι η καθοδηγητική δυνατότητα του «χώρου» πήγε περίπατο, από τις πρώτες ώρες;

τέτοιες ώρες τέτια λόγια

4. Σε τι βαθμό οι πυρπολήσεις και το πλιάτσικο οφείλονται σε αστυνομική ανικανότητα ή προβοκάτσια και σε τι βαθμό σε πρωτογενή κοινωνική αντίδραση μιας μάζας που εκφράστηκε μ’ αυτόν τον τρόπο;

αστυνομική ανικανότητα και ταυτόχρονα ξέσπασμα νεολαίων

5. Μετά από τόσες εκατοντάδες κείμενα, ανακοινώσεις και δεκάρικους που ακούστηκαν αυτές τις μέρες, ποιο ήταν το μήνυμα (πολιτικό και κοινωνικό) των γεγονότων;

σας … τα λύκεια

6. Τι έκταση πήρε και τι σημασία (μπορεί να) έχει η συμμετοχή νεαρών αλλοδαπών στα γεγονότα;

?

7. Πώς θα επηρεάσουν τα Δεκεμβριανά του 2008 την ελληνική κοινωνία στο επόμενο διάστημα; Μπορούν να επαναληφθούν; Τι επιπτώσεις θα έχουν στην κατεστημένη πολιτική ζωή του τόπου;

Η χαρακτηριστική βολή στη ΝΔ. Εκτέθηκε το ΚΚΕ. Το ΠΑΣΟΚ εισπράττει. Σε λίγους μήνες όλα θα έχουν μπει πάλι σε μια «σειρά».

Θα επιχειρίσω στα πολύ γρήγορα να πώ δυό λόγια:

1.
Πως θα χαρακτηρίζαμε τα γεγονότα;

Πρόκειται για εξέγερση της νεολαίας. Για ακόμη μια φορά το πιο ζωντανό κομμάτι της κοινωνίας κάνει δημόσια και έντονη την αμφισβήτισή του για την ελληνική νοοτροπία. Πρόκειται για το πιο ξένο προς αυτή την νοοτροπία και ταυτόχρονα το πιο εσωτερικό κομμάτι της κοινωνίας. Κι αυτό με μικρές και μεγάλες αποκλίσεις διαπερνά τα οικονομικά και κοινωνικά στρώματα οριζόντια. Οι πιθανές αντιρρήσεις για τον τρόπο και τα συνεπακόλουθα με τις περιουσίες των νοικοκυραίων είναι δευτερεύουσες. (Μη το κάνουμε κι εμείς εδώ μεγαλύτερο το θέμα απ’ οσο είναι). Ας μας πει κάποιος πως αλλιώς θα μπορούσε η νεολαία να χτυπήσει το χέρι στο τραπέζι. (Μήπως με το να πάει να εγγραφεί ώς μέλος στις κομματικές νεολαίες, από τα κανάλια και τα παράθυρα της τηλεόρασης ή με την ψήφο του;)

Aυτό που αναφέρθηκε ήδη εδώ σαν «ρήξη συμβολαίου» έχει πολύ ζουμί.
Παλιά τίθονταν το ερώτημα περί «χάσματος γενεών». Καλά και χρήσιμα τα οικονομικά (μαρξιστικά) κριτήρια για να αναλύσουμε κοινωνικά φαινόμενα, αλλά δεν είναι αρκετά. Στην Ελλάδα οι αντιφάσεις μιας κοινωνίας που θέλει να πιστεύει ότι έχει δεσμούς με ενός είδους παράδοση και ταυτόχρονα λειτουργεί με δυτικούς ευρωπαικόυς όρους συσωρεύονται εδώ και δεκαετείες.
Ούτε συνέχεια παράδοσης, υπάρχει ούτε οι όροι της δυτικής νοοτροπίας είναι εδραιωμένοι. Από την μία μεριά: σημαντικές αποφάσεις (σχεδόν σε όλες τις εκδηλώσεις του κοινωνικού γίγνεσθαι) μπορούν να παρθούν μόνο από ανθρώπους που είναι πάνω από 50-55 χρονών.
Από την άλλη: πολύτιμο σπουδαγμένο δυναμικό της νεότητας του τόπου μένει στην άκρη γιατί οι προυποθέσεις για την ενεργοποίησή του ουδέποτε ενδιέφεραν την συντηριτική υπό κατάθλιψη διατελούσα φοβισμένη σκυταλοδρομία που λάβενε χώρα από τον εμφύλιο και μετά. Στην ίδια γεροντική σκυταλοδρομία υποτάσσονται αριστεροί και δεξιοί αγωνιστές του μόχθου, της διανόησης της πολιτικής της τέχνης αλλά κυρίως των επιχηρήσεων και της οργάνωσης παραγωγικών διαδικασιών. Ο κονφορμισμός, δηλαδή η συμόρφωση είναι η σταθερή επιταγή για όποιον θέλει να «πάει μπροστά». Έτσι τίποτα δεν αλλάζει προς την κατευθηνση που θα έδινε αυτόχθονο νόημα στην ανακυκλώμενη πλέον εκτός πεδίου εκπαίδευση της νεολαίας καθώς και στις εισαγώμενες αλλαγές σε τομείς της τεχνολογίας, την επικοινωνίας της διαχείρισης. (από δω και πέρα μπορεί να συνεχίσει κανείς με αναλύσεις πολιτικής οικονομίας και οικονομικά κριτήρια αν θέλει). Στη συντριπτική της πληοψηφία η παραγωγική διαδικασία στην Ελλάδα κυριαρχείται από το οικογενειακό όραμα που ευετελίζει τις νοοτροπίες σε ένα φασμα που κειμένεται από το βόλεμα μέχρι τη μεγάλη μπάζα. (Αναρωτηθείτε τί θέση μπρούν να έχουν σ’ αυτό το πλαίσιο οι σπουδές βιολογίας και οι χιλιάδες απόφοιτοι του φιλολογικού. Σε ποιόν θα χρησιμέυσουν οι σπουδες για project managment στο Λονδίνο σε μια χώρα με ελάχιστα projects και όπου κανείς δεν αλλάζει τα εργαλεία του)

Τα γράφω αυτά χωρίς να έχω μπροστά μου την προοπτική καμιάς μεγάλης πολιτικής επανάστασης, με τα παραπάνω αναφέρομαι μόνο στο φθηνό παλλαχώς επαγγελθέν στόχο ενός κατα βάθος συντηριτικόυ εκσυχρονισμού που θα επέτρεπε μια σχετική ειρήνη και θα ενίσχυε την επώαση και το άνθισμα του πραγματικού δυναμικού του τόπου. Ενός δυναμικού που είναι πολύτιμο και όταν δεν εξάγεται με την μορφή αιμμοραγίας, λουφάζει και καρκινογονεί σαν καλό παιδί καταπίνοντας τις ευμενώς αποκαλούμενες ελληνικές ιδιομορφίες.

Δείτε το παράδειγμα του ΓΑΠ, (μέχρι και απαγορευμένες ουσίες κάπνισε ο κανακάρης, πίνει και πράσινο τσάϊ και σε τίποτα δεν συγκρίνοταν με τους παλαιοκομματικούς του λαικίστικου κόμματος του μπαμπά. Ακόμη, ακόμη και τον πρώην Καραμανλή, αν προσέχατε, νέος ώραίος ανανεωτής με όνειρα εκσυχρονισμού των δομών και των λειτουργειών του κράτους καμία σχέση με την παλιά δεξιά … Αλλά πριν και μετά την παράδωση της σκυτάλης έγινε πρώτα από τα ίδια τα πράγματα σίγουρο ότι θα βαδίσουν το ίδο μονοπάτι. Δεν πρόκειται για πρόσωπα ικανά να διατυπώσουν ούτε τη πιθανή πρόταση ενός καινούριου συμβολαίου ούτε φυσικά έχουν το ενδιαφέρον και την τόλμη να κάνουν πραγματικές μεταρυθμιστικές αλλαγές στα κόμματά τους, στην κοινωνία και στις ισχύουσες νοοτροπίες. Όποιος έχει ειληκρινείς προθέσεις για κάτι τέτοιο θα πρέπει να είναι έτοιμος να καεί στην προσπάθεια και χωρίς απογοήτευση να ποντάρει στους χιλιάδες άλλους που θα πέρνουν τη θέση του μετά από αυτόν. Αλλά τέτοιες φιγούρες δεν ευνοεί το σύστημα γιατί μέχρι να βρεθείς στη θέση στην οποία θα «καείς» σαν χαρτί έχεις φάει τόσα σκατά που λυπάσαι τον εαυτό σου και δεν κάνεις τίποτα.

Τα υπόλοιπα ερωτήματα που θέτεις Πάνο με αφήνουν λιγότερο ή περισσότερο αδιάφορο. Μόνο το τελευταίο πάλι είναι πολύ σημαντικό:

7.
Πώς θα επηρεάσουν τα Δεκεμβριανά του 2008 την ελληνική κοινωνία στο επόμενο διάστημα; Μπορούν να επαναληφθούν; Τι επιπτώσεις θα έχουν στην κατεστημένη πολιτική ζωή του τόπου;

Το εξωφρενικό είναι ότι το ΠΑΣΟΚ και ο ΓΑΠ έχουν καλές προυποθέσεις να βγάλουν κέρδος από τα γεγoνότα. Επίσης εξωφρενική είναι η ελληνική αριστερίστικη λαική παράδοση της μετατροπής του αυθόρμητου σε στίλ. Ίσως μια γενικότερη πιο σκληρή συνεπής στάση της αστυνομίας να βοηθούσε πράγματι στις εξελίξεις. Τη λεώ αυτή την υπερβολή γιατί ότιδήποτε φέρνει την ελληνική κοινωνία πιο κοντά στην κατά πρόσωπο αντιπαράθεση με τις αντιθέσεις της, την βοηθάει να μην κρύβεται στις λιακάδες και την «ομορφότερη χώρα του κόσμου» που επιτέλους έδωσε χάρη στα νιάτα της, διεθνή πρωτοσέλιδα ειληκρίνιας.

Είμαι στο γραφείο και δεν μπορώ να συνεχίσω με την ελπιδοφόρα μεριά μου. Ίσως όμως να μας μείνει κάτι πολύ καλό από τις αναταραχές. Όπως για παράδειγμα η αποδυνάμωση των πατροπαράδοτων καναλιών πληροφόρησης. Το κατεστημένο είναι αργοκίνητο και ξεπερασμένο, και του διεφυγε ότι σήμερα δεν είναι καθόλου εύκολο να θέσει υπό τον έλεγχό του τις πληροφορίες. Κι αυτές είναι όπως γνωρίζουμε το πολυτιμότερο αγαθό της εποχής μας. (Αλλά αν το πεις αυτό σ’ ενα εξηντάχρονο θα κουνήσει το κεφάλι του και θα σου πει: καλά παιδάκι ‘μ, και θα πιάσει το τηλεκοντρόλ να αλλάξει κανάλι στην οθόνη που παίζει όλη μέρα μπροστά του βαρύγδουπα καδραρισμένα ανακοινωθέντα και αποτριχωμένες μουνίτσες)

Νομίζω οτι η όποια αποτίμηση είναι πρόωρη. Αν υπάρχει εκτόνωση, αυτή αφορά το μπάλαχο. Αντίθετα βλέπουμε τους μαθητές στο προσκήνιο. Η διαμαρτυρία μπορεί να εξελιχτεί σε διεκδίκηση. Υπομονή!

Όσο για την ταξική προέλευση των μαθητών εμένα με ενδιαφέρει περισσότερο αυτή των μπαχαλάκηδων. Αυτούς που εγώ ξέρω προέρχονται απο μικρομεσαία στρώματα, με γονείς που ανήκουν στην παραδοσιακή αριστερά. Αλλά δε ξέρω αν αυτό είναι και το κυρίαρχο.

Οι αλλοδαποί μαθητές που προφανώς συμμετέχουν, δε συμμετέχουν ως αλλοδαποί αλλά ως μαθητές. Το ίδιο ισχύει και για το πλιάτσικο.
Να τολμήσω όμως εδώ ένα ερώτημα, που ίσως ακουστεί προβοκατόρικο, αλλά με βασανίζει απ’ την πρώτη στιγμή: Αν στη θέση του Αλέξανδρου ήταν ένα Αλβανάκι ή ένα τσιγγανάκι απ’ το Ζεφύρι, θα ακολουθούσε αυτή η έκρηξη;

είναι πιο συγκινητικό να δολοφονείται ένας αστός παρά ένας αλβανός που κλέβει καρπούζια. στη β’ περίπτωση άντε να γίνει μια συναυλία φρικιών.

και το γγάλοπ..

1.Πως θα χαρακτηρίζαμε τα γεγονότα; Εξέγερση της νεολαίας, εκδηλώσεις διαμαρτυρίας ή πως αλλιώς;

μαζική διαμαρτυρία υποβοηθούμενη από τα σκάνδαλα και την κρίση, με αφορμή μια δολοφονία, εκφυλιζόμενη σταδιακά στα γνωστά αντιεξουσιαστικά.

2. Τι ποσοστό της νεολαίας συμμετείχε; Ποια ταξική (ή κοινωνική) προέλευση είχαν οι νέοι που συμμετείχαν;

αυτό θα μας το πουν οι έρευνες. πάντα οι διαδηλωτές είναι μικρό μέρος και λιγότεροι από όσους κάθονται στα σπίτια τους, ειδικά οι «εξεγειρόμενοι» (και όχι απλώς «διαμαρτυρόμενοι»). δίχως να έχει επίδραση στην επιρροή των διαδηλώσεων.

3. Είναι αλήθεια ότι η καθοδηγητική δυνατότητα του «χώρου» πήγε περίπατο, από τις πρώτες ώρες;

αν συνδυάσεις τις γενναίες δόσεις ημιαναρχισμού του συν, τη χαρά των αναρχικών και των αριστερών για το κίνημα που τάχα γεννήθηκε και τη κακιασμένη λύπη του κκε που δεν μπόρεσε να κάνει μπολσεβίκους τα 15χρονα, θα το βρεις.

4. Σε τι βαθμό οι πυρπολήσεις και το πλιάτσικο οφείλονται σε αστυνομική ανικανότητα ή προβοκάτσια και σε τι βαθμό σε πρωτογενή κοινωνική αντίδραση μιας μάζας που εκφράστηκε μ’ αυτόν τον τρόπο;

οι πυρπολήσεις και το πλιάτσικο έγιναν με την απόλυτη ανοχή της αστυνομίας κ κυβέρνησης, ώστε με αυτό το κακό να θεραπευτεί/εκτονωθεί το προηγούμενο και να αποφευχθεί ένα πιθανό επόμενο (κακό), το οποίο ήταν η άμεση πτώση της νέας δημοκρατίας. οι προβοκάτορες πάντα υπάρχουν, αλλά δεν εξηγείται έτσι πλήρως το φαινόμενο. όσο για τη μαζα κλπ, άμα είναι να το ψάξουμε ψυχολογίστικα ναι, είναι ο φθόνος μπροστά στο κατάστημα με τα προϊόντα τα οποία μπορούσε άνετα να αγοράζει ο αλέξης και η παρέα του, αλλά όχι εμείς οι υπόλοιποι. αλλά δε χρειάζεται να το πάμε ούτε εκεί ούτε να θεωρήσουμε σοβαρό ποσοστό της κοινωνίας/των αλλοδαπών/των φτωχών κλπ όσους πλιατσικολογούσαν, ώστε να λέμε το πλιάτσικο κοινωνική αντίδραση. κάποιος έκανε την αρχή και ακολούθησαν οι άλλοι, για τους ίδιους ή άλλους λόγους, επαναστατικούς ή πιο πεζούς.

5. Μετά από τόσες εκατοντάδες κείμενα, ανακοινώσεις και δεκάρικους που ακούστηκαν αυτές τις μέρες, ποιο ήταν το μήνυμα (πολιτικό και κοινωνικό) των γεγονότων;

α. εκλογές, για να βγει το πασοκ ξανά, ώστε να μειωθεί ο δικομματισμός από το 85 στο 80 και να χαιρόμαστε σα γύφτικα σκεπάρνια.

β. ψήφο στα 16. στράτευση στα 18. επανεμφάνιση των ακραίων τάσεων, δεξιών (πού ναι ο στρατός) και αριστερών (τι καλή η βία+αναλύσεις στυλ ’70) και όσων τις αποδέχονται.

6. Τι έκταση πήρε και τι σημασία (μπορεί να) έχει η συμμετοχή νεαρών αλλοδαπών στα γεγονότα;

εξαρτάται από το ποσοστό αυτών που πλιατσικολογούσαν και αυτών που, νοιώθοντας ένα με τους ημεδαπούς ή εμφορούμενοι από αριστερές αντιλήψεις ενώθηκαν πλήρως με τους έλληνες. οι δεύτεροι γεφυρώνουν το χάσμα ελλήνων-ξένων, οι πρώτοι το διευρύνουν.

7. Πώς θα επηρεάσουν τα Δεκεμβριανά του 2008 την ελληνική κοινωνία στο επόμενο διάστημα; Μπορούν να επαναληφθούν; Τι επιπτώσεις θα έχουν στην κατεστημένη πολιτική ζωή του τόπου;

α. του χρόνου θα έχει ξεχαστεί, ενδεχομένως να βγουν κάποιες εγκύκλιοι για το πώς θα πυροβολούν οι αστυνομικοί. β. θα επαναλαμβάνονται ως ωραία εκτόνωση με αέρα μαη 68, όποτε γίνεται κάτι πέρα από τα όρια. γ. θα μαραζώσουν κι άλλο αλλά δε θα καταστρέψουν το δικομματισμό.

«1. Πως θα χαρακτηρίζαμε τα γεγονότα; Εξέγερση της νεολαίας, εκδηλώσεις διαμαρτυρίας ή πως αλλιώς;»
Αντίδραση σε μια αρρωστημένη κατάσταση/κοινωνία, γιατί είχε αρχίσει να γίνεται εμφανές ότι η τελευταία δεν θα μπορούσε να εκπληρώσει το (αρρωστημένο) όνειρο που υποσχόταν.«2. Τι ποσοστό της νεολαίας συμμετείχε; Ποια ταξική (ή κοινωνική) προέλευση είχαν οι νέοι που συμμετείχαν;»
Μεγάλο σε σύγκριση με άλλες κινητοποιήσεις των νέων που διαπερνούσε οριζόντια όλα τα οικονομικά στρώματα. Τάξεις, αστική, μεσο-, μικρο-αστική, προλεταριάτο κτλ. δεν υπάρχουν στην Ελλάδα. Το 99% του πληθυσμού είναι μικροαστοί.

«3. Είναι αλήθεια ότι η καθοδηγητική δυνατότητα του «χώρου» πήγε περίπατο, από τις πρώτες ώρες;»
Η δύναμη των μέσων κοινωνικής δικτύωσης (από SMS, μέχρι blogs κτλ) φάνηκε από τις πρώτες ώρες. Πολλοί δεν την κατάλαβαν (βλέπε Πάκης) και μιλούσαν για προσχεδιασμένα γεγονότα. Το σύστημα που δημιουργούν τα μέσα αυτά είναι αυτοσυνεπές και αυτο-οργανούμενο. Κανείς δεν το ελέγχει, εξελίσσεται από μόνο του σαν ένας ζωντανός οργανισμός.

«4. Σε τι βαθμό οι πυρπολήσεις και το πλιάτσικο οφείλονται σε αστυνομική ανικανότητα ή προβοκάτσια και σε τι βαθμό σε πρωτογενή κοινωνική αντίδραση μιας μάζας που εκφράστηκε μ’ αυτόν τον τρόπο;»
Οι πυρπολήσεις και ειδικά το πλιάτσικο είναι παράπλευρα γεγονότα όταν μια μάζα ανθρώπων λειτουργεί σαν όχλος. Ειδικά το πλιάτσικο δεν δεν είναι κοινωνική αντίδραση. Η αστυνομία και η πολιτική ηγεσία ήταν ανίκανες τόσο να κατανοήσουν τη δυναμική του φαινομένου όσο και να το αντιμετωπίσουν.

«5. Μετά από τόσες εκατοντάδες κείμενα, ανακοινώσεις και δεκάρικους που ακούστηκαν αυτές τις μέρες, ποιο ήταν το μήνυμα (πολιτικό και κοινωνικό) των γεγονότων;»
Το μόνο μήνυμα ήταν ένα: Αρρωστημένη κατάσταση. Οι αγανακτισμένοι πολίτες 2 χρόνια μετά (τόσο της άνω όσο και της κάτω πλατείας) έδειξαν ότι οι αλλαγές που ο κόσμος ήθελε ήταν σε περισσότερο αρρωστημένες καταστάσεις.

«6. Τι έκταση πήρε και τι σημασία (μπορεί να) έχει η συμμετοχή νεαρών αλλοδαπών στα γεγονότα;»
Δεν ήμουν παρών και δεν μπορώ να ξέρω. Αλλά θα το έθετα αλλιώς: Η συμμετοχή στα γεγονότα κάποιων οικονομικών/εισοδηματικών ομάδων ήταν περισσότερο σημαντική από άλλες;

«7. Πώς θα επηρεάσουν τα Δεκεμβριανά του 2008 την ελληνική κοινωνία στο επόμενο διάστημα; Μπορούν να επαναληφθούν; Τι επιπτώσεις θα έχουν στην κατεστημένη πολιτική ζωή του τόπου;»
Το όνειρο έγινε εφιάλτης και νομίζω το έχουν καταλάβει όλοι. Η νέοι δεν έχουν ακόμα φτιάξει ένα νέο όνειρο να διεκδικήσουν. Μια κοινωνική έκρηξη από ένα παρόμοιο ατύχημα όμως δεν μπορεί να αποκλειστεί. Οι επιπτώσεις στην κατεστημένη πολιτική ζωή του τόπου καταρχήν/άμεσα θα είναι μικρές (θα επιταχύνει την άνοδο του συριζα στην κυβέρνηση). Θα είναι όμως τεράστιες ως συνέπεια των δραματικών επιπτώσεων στην οικονομική ζωή του τόπου.

Εκτονωση.

(ε,αι σιχτιρ πια!…)

2. Τι ποσοστό της νεολαίας συμμετείχε; Ποια ταξική (ή κοινωνική) προέλευση είχαν οι νέοι που συμμετείχαν;

Αρκετοι,κυριως οι «απο καιρο ετοιμοι».Απο παντου,αλλα κυριως μικροαστικης και μεσοαστικης προελευσης.

3. Είναι αλήθεια ότι η καθοδηγητική δυνατότητα του «χώρου» πήγε περίπατο, από τις πρώτες ώρες;

Δεν ελεγχεται το χαος.

4. Σε τι βαθμό οι πυρπολήσεις και το πλιάτσικο οφείλονται σε αστυνομική ανικανότητα ή προβοκάτσια και σε τι βαθμό σε πρωτογενή κοινωνική αντίδραση μιας μάζας που εκφράστηκε μ’ αυτόν τον τρόπο;

Μα οι πυρπολησεις και -δευτερευοντως- το πλιατσικο δεν ηταν το γεγονος?….

5. Μετά από τόσες εκατοντάδες κείμενα, ανακοινώσεις και δεκάρικους που ακούστηκαν αυτές τις μέρες, ποιο ήταν το μήνυμα (πολιτικό και κοινωνικό) των γεγονότων;

Απογνωση,αντιδραση και καταστροφη.
Οταν οι πολιτικες ηγεσιες δεν λαμβανουν το μηνυμα,αυτο ερχεται δυστυχως με καταστροφικους/αυτοκαταστροφικους τροπους.

6. Τι έκταση πήρε και τι σημασία (μπορεί να) έχει η συμμετοχή νεαρών αλλοδαπών στα γεγονότα;

Δεν βλεπω κατι εδω.

7. Πώς θα επηρεάσουν τα Δεκεμβριανά του 2008 την ελληνική κοινωνία στο επόμενο διάστημα; Μπορούν να επαναληφθούν; Τι επιπτώσεις θα έχουν στην κατεστημένη πολιτική ζωή του τόπου;

Εχει γινει υπερεκτιμηση των γεγονοτων του 2008,σαφως και ο ορος «δεκεμβριανα» ειναι υπερβολικος,ειδικα οταν υπαρχουν τα Δεκεμβριανα του `44….
Λειτουργησαν μαλλον σαν εκτονωση και εκφοβιστικα προς τον γενικο πληθυσμο.
Επισης,στο πισω μερος του μυαλου πολλων ,ηταν η αφετηρια της αποχωρησης απο Ελλαδα.

Εδω στα Χανια,εγιναν καταστροφες σε τραπεζες και κρατικα κτηρια .
Οταν εγινε,και γω ειχα ενα αισθημα «καλα να παθουν ,αυτοι δεν ακουνε τιποτα…’
Την επομενη μερα κατεβηκα στο κεντρο και βλεποντας το τι ειχε γινει…ψιλοσοκαριστηκα και σκεφτηκα αλλιως καποια πραγματα.

Πολιτικα ηταν ενα πληγμα για την κυβερνηση καραμανλη .
Η πιο ενδιαφερουσα αρνητικη επιπτωση παντως ηταν στο συριζα,λογω της στασης του ως προς τα επεισοδια.

*

Μπόνους Ι:

…το περιεργο που συμβαινει στην Ελλαδα προσπαθησα να το σκιαγραφισω ανωτερω: ξεσηκωθηκαν οι μικροαστοι και …η Λόλα κινδυνευει!
Ο μεσηλικας μικροαστος -πρωην εξεγερμενος- τακανε μουνι-καπελο και ο ψευτικος κοσμος που ειχε φτιαξει για το βλασταρι του αρχισε να τριζει με κινδυνο τη γενικη καταπλακωση ολων.
Ο ιδεατος κοσμος που ο πρωην λιγουρης -νυν χορτατος- κατασκευασε στο τεκνο του με παραισθησιογονες αληθειες, ψευδή ονειρα και ανεφικτες υποσχεσεις κινδυνευει να καταρευσει γιατι αυτον τον κοσμο δεν φροντισε να τον (υπο)στηριξει θετωντας τον σε μια υγειη βαση.

Αυτη η χωρα συμβαινει να εδρευει σε ενα απο τα καλυτερα οικοπεδα του πλανητη, αν υπολογισεις και την πισινα (θαλασσες) ειναι σε εμβαδον μια απο τις μεγαλυτερες χωρες της ηπειρου. Και ειμαστε μονο 10 εκατομυρια ανθρωποι.
Αυτο το θαυμα της φυσης ο αυτοχθων μικροαστος τοχει κανει σαν τα μουτρα του τοσο απο πλευρας δομισης οσο και απο «αναπτυξης & διαχειρισης» γενικως: το …»κεραμυδι του φτωχου» και το «κεραμυδι του ..εξωχικου του φτωχου» εχουνε καταστρεψει το συμπαν.
Παντου «Ρουμς του ρεντ» για Εγγλεζες νοσοκομες και την απανταχο ντρογκα.

Η αστικη ταξη αυτου του τοπου ειναι κατι αμορφωτοι γυφτοι χθεσινοι φτωχομπινεδες που τα πιασανε με κομπινες και διαπλοκοπαρτουζες.
Οι αναπτυξιακοι νομοι αποτελεσανε το Δουρειο Ιππο της κλοπης: ολοκληρες πολιτειες φαντασματα -λεγε με βιομηχανικα παρκα- καταμαρτυρουν την καταληστευση του δημοσιου πλουτου. Εργοστασια που ποτε δεν λειτουργησαν απλως στηθηκανε οπως-οπως τα κελύφη, με υπερτιμολογησεις, χωρις ποτε να λειτουργησουν και τα λεφτα βγηκανε στις Ελβετιες.
Και μια χωρα χωρις σοβαρη αστικη ταξη ειναι για τα μπαζα.

Ο Ελλην εργαζομενος δεν εχει να επεδειξει κανενα ζηλο να …ιδρωσει τη φανελα.

Οι παπαδες γαμιουνται κι εχουνε ακριβα γουστα, το εκπαιδευτικο προσωπικο εχει μετατραπει σε νονους, η φοιτητιωσα νεολαια ειναι σε παρακμη (ουτε ΕΦΕΕ δεν ιφισταται), το πολιτικο προσωπικο διεκδικει τη θεση του πιο λουμπεν κοματιου της κοινωνιας, οι ομοφιλοφιλοι θελουνε να παντρευτουνε και να νοικοκοιρευτουνε.

Τελικα ποιος κοινωνικος χωρος παρουσιαζει μια στοιχειωδη υγεια?

Η Ελλαδα ειναι μια χωρα που ο μικροαστισμος αποτελει την κρατουσα αντιληψη και νοοτροπια: ειναι η συνειδηση της!
Ο μικροαστος αναρχικος ειναι ο πιο κυριαρχος τυπος αυτης της κοινωνιας: δεν υπαρχει χωρα στον κοσμο που η κυρα Κατινα με τα μπικουτι γραφει στο μ’νι της το κρατος και τους νομους του: να περναει με κοκκινο κι οποιονε παρει ο χαρος (2.500 νεκροι και 8.000 βαρεια τραυματιες το χρονο σε τροχαια)!
Τις τελευταιες 2 δεκαετιες ο μικροαστος εζησε το «ελληνικο ονειρο» και …μετα ξυπνησε σ’εναν εφιαλτη: αυτες τις μερες ζουμε την επανασταση των μικροαστων αναρχικων.

Αν λοιπον κατι εχω να πω σ’ενα παιδι αυτο θα αφορουσε τα λαθη μου και οχι να προβαλω σ’αυτο τα μικροαστικα μου απωθημένα.

*

Μπόνους ΙΙ

Έκανα μια μικρή επιλογή από τα πολλές δεκάδες ποστ της καλύβας για τον περυσινό Δεκέμβρη. Νομίζω ότι εξακολουθούν να έχουν ενδιαφέρον – ίσως μας δώσουν μια αφορμή για μια πιο ψύχραιμη (και ψυχρή, γιατί όχι) αποτίμηση.

Εφαρμόζουν το «δόγμα Κοσσίγκα» ή είναι απλώς ηλίθιοι;

https://panosz.wordpress.com/2008/12/08/kossiga/

Δεκεμβριανά 2008: τι ακριβώς (μας) συνέβη;

(Συλλογικό πόνημα των καλυβίστας)

https://panosz.wordpress.com/2008/12/11/december_2008-2/

Η ανάλυση του θείου Ισίδωρου για τα Δεκεμβριανά

https://panosz.wordpress.com/2008/12/11/isidoros-11/

Τι γράφεται στα μπλογκ για τα Δεκεμβριανά – μικρή επιλογή

https://panosz.wordpress.com/2008/12/12/december2008/

«Περίμενα κάτι τέτοιο» λέει η Ντόρα Μπακογιάννη για τις ταραχές

https://panosz.wordpress.com/2008/12/14/thodora/

Τι είπε ο Άνθιμος για την εξέγερση των νέων

https://panosz.wordpress.com/2008/12/14/anthimos-2/

Είχαμε έγκαιρα διαγνώσει τα προβλήματα της χώρας (γράφει ο  ΓΑΠ)

https://panosz.wordpress.com/2008/12/15/gap-3/

Μπλογκόσφαιρα: στους δρόμους και τα στέκια μιας δικτυακής πόλης

https://panosz.wordpress.com/2008/12/17/blogs-2/

Εφημερίδα ΚΟΥΚΟΥΛΟΦΟΡΟΣ

https://panosz.wordpress.com/2008/12/17/december2008-7/

Ο Άκης Γαβριηλίδης αφηγείται γιατί είναι με το νέο 1821, ήτοι με τους κουκουλοφόρους

https://panosz.wordpress.com/2009/01/09/akis_gavriilidis/

Advertisements

1 thought on “Δεκεμβριανά 2008: τι ακριβώς (μας) συνέβη; ”

  1. Το όμορφο ΑΠΘ όμορφα καίγεται
    https://panosz.wordpress.com/2008/12/12/thanassimos-3/

    *

    Ο Καραμανλής πληρώνει τώρα την ανεξάρτητη πολιτική του
    https://panosz.wordpress.com/2008/12/19/tzimas/

    *

    http://www.boston.com/bigpicture/2008/12/2008_greek_riots.html

    ΥΓ. Πρόκειται για την πληρέστερη φωτογραφική συλλογή από τα γεγονότα που έχω δει ως τώρα.

    *

    Πανώ στην Ακρόπολη
    https://panosz.wordpress.com/2008/12/18/december2008-8/

    *

    TV Control
    https://panosz.wordpress.com/2008/12/16/tv-control/

    *

    Η αβάσταχτη ελαφρότητα του Υπουργού Παιδείας
    https://panosz.wordpress.com/2008/12/12/december2008-3/

    *

    Βουλιάζουμε ακόμα πιο βαθιά στην αφασία
    https://panosz.wordpress.com/2008/12/07/december_2008/

    *

    Ηλικία, Ωριμότητα, Επαναστατικότητα
    https://panosz.wordpress.com/2007/11/28/age_maturity_revolution/

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s