Από την καλύβα

Αναποδογυρίζοντας την ιστορία! 

Μιχάλης Μιχελής

Η υποθετική ιστορική αλήθεια, είναι ένα παιγνίδι της σκέψης, πολύ προκλητικό για να είναι αληθινό, αλλά και ριζοσπαστικό τέχνασμα, που φέρνει στην επιφάνεια, πολλές και καλά κρυμμένες αδυναμίες, της κυρίαρχης ηθικής.
Ήταν στην μόδα τη δεκαετία των ανατροπών ( την εποχή των εναλλακτικών κινημάτων και των ρηξικέλευθων απόψεων). Τότε λοιπόν, που όλα, μα όλα κρίνονταν με γνώμονα τις αντιλήψεις της φεμινιστικής και χίπικης κουλτούρας, του αντι-επιστημονισμού και του αντι-ρασιοναλισμού, βγήκαν στη φόρα ερωτήματα, που επανέρχονται επίκαιρα σήμερα στην εποχή που ζούμε, των μεγάλων πολιτιστικών και οικονομικών διαψεύσεων.
Ένα από τα κρίσιμα λοιπόν ερωτήματα, ζητάει απάντηση από τους Χριστιανοδημοκράτες πολιτικούς, από τους Χριστιανούς οικονομολόγους, απ’ όλους εν τέλει εκείνους, που στήριξαν και στηρίζουν την κυρίαρχη ηθική και πολιτική κυριαρχία του καπιταλισμού, πάνω στις ηθικές αξίες του αλληλοσεβασμού και της αλληλεγγύης.

Αν είχατε σήμερα σ’ ένα πάνελ, τη σχολή του Λονδίνου (με την συντηρητική της δημοσιονομική άποψη), την Άνγκελα Μέρκελ (με την ενσυνείδητη, όπως δηλώνει χριστιανική κουλτούρα), βαθιά επηρεασμένη από τον θρησκευόμενο λουθηριανό πατέρα της και το ίδιο το Χριστό, πώς θ’ απαντούσατε στην «Παραβολή του Ασώτου»;
Δηλαδή να χρησιμοποιηθεί ως παράδειγμα, εκείνη η σημειολογική ιστορία, βάση της οποίας ο άσωτος γιός έφαγε τις επιχορηγήσεις, τα δάνεια και την περιούσια, πέρασε καλά κι όταν αργότερα επανήλθε μετανιωμένος στην οικογένεια, πήγε να πάρει ακόμα ένα κομμάτι από το συνετό αδελφό του, που δούλευε συνεχώς για χρόνια, αποταμιεύοντας τον μόχθο του και κάνοντας οικονομίες από σαγηνευτικές πολυτέλειες;
Ο Χριστός δικαιολόγησε και συγχώρεσε τον άσωτο. Θεώρησε ότι το πάθημα του, του έγινε μάθημα. Ότι η καλή οικογενειακή σχέση, απαιτεί συγκατάθεση  κι από τις δυό πλευρές, για να επιτευχθεί  μια διαφορετική επανεκτίμηση των ανθρωπίνων αξιών. Ότι η επανορθωτική δικαιοσύνη, δεν στηρίζεται στην τιμωρία και στην μείωση της προσωπικότητας του δράστη, αλλά στη συνεννόηση και λογική της αξιοπρεπούς συμβίωσης, για να μην υπάρξει εθνικισμός,  διαπροσωπικός φανατισμός, υποχθόνιος ή εμφανής ρατσισμός. Για να μην επαναληφτεί με δυό λόγια, όλη αυτή η εβραιοφοβία και εβραιομανία (της προπολεμικής εποχής), που έφερε τον Γερμανό στο γνωστό κόμπλεξ κι από την άλλη να εξευτελιστεί και να ξεχαστεί, η γενικότερη πολύτιμη παλιότερη συνεισφορά του στον παγκόσμιο πολιτισμό. Γιατί λοιπόν τώρα οι Γερμανοί, πέφτουν (με τους δανεισμένους απ’ αυτούς λαούς),  ανόητα στο ίδιο σφάλμα, της απομόνωσής τους;

Οι ενστάσεις σ’ αυτό το υποθετικό σενάριο, έχουν ηθικοπλαστικό και πολιτικό περιεχόμενο. Όμως, το fair play του χριστιανισμού διδάσκει, ότι  όσα κι αν συσσωρεύονται κατά του δράστη, για τον επαχθή χαρακτήρα του και την ελαφρόμυαλη μέχρι κι επικίνδυνη  άσωτη συμπεριφορά του, ο Χριστός, δηλαδή ο κήρυκας της αξιοπρέπειας και της αλληλοβοήθειας, ήταν έτοιμος να  συγχωρέσει τους Έλληνες «ζορμπάδες», στο υποθετικό πάνελ του εν λόγω παραδείγματος.
Οι μαθητές του λοιπόν (Μέρκελ και LSA), γιατί ωρύονται για τους άσωτους, ενώ από την άλλη δηλώνουν βαθιά πίστη στα κηρύγματα και στο νόημα των χριστιανικών λόγων;
Τελικά στο σύγχρονο καπιταλισμό, ο Χριστός θα ήταν κι αυτός «Αγανακτισμένος», γιατί ξέφυγε πολύ ο άνθρωπος από τα λόγια του;
Θα είχε βγάλει το φραγγέλιο, γιατί έχει μεταβληθεί ο ναός του (ο πλανήτης), σε οίκο μόνο του εμπορίου;

Και από τον ριζοσπαστικό Χριστό, ας μεταφερθούμε στην μητέρα του Μαρία.
Μια φτωχή γυναίκα, μπορεί συνεχώς να επαναλαμβάνει το παράδειγμα της Παναγίας;

Δηλαδή, να μην γνωρίζει ότι η καλύτερη συμπεριφορά της, σε μια απροσδόκητη εξέλιξη της ζωής της, είναι να γνωρίζει από την αντισύλληψη;
Το φεμινιστικό αυτό ζήτημα, τέθηκε στην τολμηρή αγγλικανική εκκλησία
του Όκλαντ της Νέας Ζηλανδίας, από τον εφημέριο  του Αγίου Ματθαίου, Glynn Cardy, που ούτε λίγο ούτε πολύ, κηρύσσοντας το μήνυμα του Ευαγγελίου, σημείωσε στους πιστούς του, ότι επ’ ουδενί λόγο δεν θα ήθελε να δει μια φτωχή γυναίκα του τόπου του, να έμενε έγκυος, έτσι επειδή της ήρθε μια φαντασίωση από ένα όνειρο, να γίνει κι αυτή μητέρα, ακολουθώντας το παράδειγμα της Παναγίας!

Γι’ αυτόν λοιπόν τον ιερωμένο, το πνεύμα των Χριστουγέννων, είναι να δείξουμε κατανόηση και συμπαράσταση σ΄ αυτά τα θύματα των προκαταλήψεων, που οδηγούν ανύπαντρες και φτωχές γυναίκες, χωρίς περίσκεψη να γεννούν, επειδή σώνει και καλά, είναι το κυρίαρχο ηθικό πρότυπο της κοινωνίας. Μια κοινωνία, που όπως σημειώνει ο εν λόγω ιερωμένος, δείχνει αδίστακτη στο συνάνθρωπο εκείνο, που τυχόν θα περιπέσει σε σφάλμα και δεν προνοήσει να προφυλάξει τον εαυτό του και το παιδί του, από τις κακοτοπιές, ενός στυγνού οικονομικού ανταγωνισμού!

Σημειωτέον ότι η εν λόγω εκκλησία, είχε σοκάρει για μια ακόμη φορά το 2009, όταν με βάση μια φωτογραφία ο ρηξικέλευθος ιερωμένος, είχε κατακρίνει τον Ιωσήφ και την Μαρία, γιατί αφέθηκαν στην χωρίς προφυλάξεις σεξουαλική συνεύρεση της μιας νύκτας (one night stand), ενώ θα μπορούσαν κάλλιστα να χρησιμοποιήσουν τον οικολογικό έρωτα!

Και ποιος είναι το fair play, του οικολογικού έρωτα;
Το προφυλακτικό. Το 2011 33,3 εκατομμύρια άτομα μολύνθηκαν παγκόσμια από τον ιό του AIDS, εκ των οποίων τα 22,5 στη υποσαχάρεια Αφρική (Σαχέλ), με θνησιμότητα 1,4 εκατ. ανθρώπους.
Σύμφωνα με το πρόγραμμα του ΟΗΕ για τις Δραστηριότητες του Ανθρώπου (UNPFA), το 2005 χρησιμοποιήθηκαν 10,4 εκατομ. προφυλακτικά στις χώρες εκείνες του Τρίτου Κόσμου, με την μεγαλύτερη τάση σε γεννήσεις. Δηλαδή 1 προφυλακτικό, κάθε 1.300 περίπου συνουσιάσεις!
Το προφυλακτικό είναι φυσική μέθοδος προφύλαξης και δεν υποβάλει τον οργανισμό σε δοκιμασίες, όπως το αντισυλληπτικό χάπι, που περιέχει ορμόνες και οιστρογόνα, που επιπλέον βλάπτουν το περιβάλλον με την αποβολή τους.
Μια άλλη οικολογική μέθοδος είναι το IUD, που είναι κατασκευασμένο από χαλκό κι είναι μια οικονομική προφύλαξη, παρέχοντας επίσης το πλεονέκτημα της αποτρεπτικής εγκυμοσύνης.
Με αυτό λοιπόν το μήνυμα οι θρησκευόμενο φτωχοί της Νέας Ζηλανδίας πήραν τα δωράκια τους, που ήταν ένα πακέτο προφυλακτικών, ενώ η ενορία της εν λόγω εκκλησίας, μαζεύει χρήματα, για να ξεκινήσει στην Αφρική, μια εκστρατεία αντισύλληψης.
Όπως λέει ο  πρώην χίπης ιερωμένος, μάθαμε από το παρελθόν μας, ότι η Παναγία αν ζούσε σήμερα, θα σκέπτονταν πολύ, αν θα γεννούσε σε μια κοινωνία, που στηρίζεται στον εγωισμό και στην αδιαφορία του διπλανού.
Σήμερα δεν υπάρχουν γραφικές σπηλιές για να γεννήσεις κι ούτε  πρόθυμοι μάγοι να φέρουν δώρα στο νεογέννητο.
Το παιδί, θα δυσκολεύονταν ν’ ακολουθήσει το μήνυμα του Χριστού. Όλα έχουν ανατραπεί, απ’ εκείνους που μιλάνε για τα Χριστούγεννα της κατανάλωσης και της ευδαιμονίας!

Μιχάλης Μιχελής

Πηγή: Αναποδογυρίζοντας την ιστορία! | Η καλύβα ψηλά στο βουνό

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s