Δεκέμβρης

Ο Βασίλης Μπαρτζιώτας για το Δεκέμβρη ’44 

foto3

Ο Μπαρτζιώτας ανάμεσα στο Ζαχαριάδη και τον Καραγιώργη σε συγκέντρωση του ΚΚΕ στην Αθήνα (1945)

Επιστολή στην εφημερίδα «Καθημερινή», 1980

Κύριε διευθυντά,

Στο βήμα της κυριακής, εβδομάδα 14-21 (σελ 2-5), ο δημοσιογράφος βάσος μαθιόπουλος, έδωσε σε σχετικό ρεπορτάζ τα στοιχεία-αποκαλύψεις, από γερμανικής (χιτλερικής) πλευράς –που έστειλαν τότε οι γερμανοί πράκτορες στην αθήνα στην κυβέρνησή τους- για την επέμβαση του αγγλικού ιμπεριαλισμού (τσώρτσιλ) στην ελλάδα το δεκέμβρη 1944. Τα στοιχεία αυτά είναι καταπληκτικά, πραγματικός καταπέλτης! Γιατί επιβεβαιώνεται για άλλη μια φορά ποιος ευθύνεται για το αιματοκύλισμα του αθηναϊκού λαού στη ματωμένη κυριακή της 3 δεκέμβρη 1944. Την ευθύνη την έχουν αποκλειστικά οι άγγλοι ιμπεριαλιστές –ο τσώρτσιλ που έδωσε εντολή στον άγγλο στρατηγό σκόμπι να φερθεί στην αθήνα σαν σε κατεχόμενη πόλη κι η ντόπια δεξιά με την τότε λεγόμενη κυβέρνηση της εθνικής ενότητας, μαζί κι ο αστυνομικός διευθυντής αθηνών άγγελος έβερτ!

Είναι πολύ χαρακτηριστικοί οι τίτλοι αυτών των αποκαλύψεων.

Τριαντατρείς ματωμένες μέρες στην αθήνα του 1944

Ουίνστον τσώρτσιλ, ο νέος κατακτητής.

Στρατηγός σκόμπι, ο «χασάπης» της αθήνας

Άγγελος έβερτ. Η φωνή του κυρίου του…

Ξεκαθαρίζεται η αλήθεια για το μεγάλο δεκέμβρη 1944!

Οι αποκαλύψεις του βήματος συντάραξαν τη δεξιά, γιατί επιβεβαίωσαν κατηγορηματικά, επικύρωσαν ΌΛΑ όσα είπε και συνεχίζει να λέει απ’ τις 3 του δεκέμβρη 1944 μέχρι σήμερα το κκε! Και διαψεύδουν, επίσης κατηγορηματικά, όλες τις συκοφαντίες που σερβίρει κάθε χρόνο η δεξιά στα μνημόσυνα του μίσους ενάντια στους κομμουνιστές. Για αυτό και η δεξιά με γράμμα του υπουργού της κύριου μιλτιάδη έβερτ στο βήμα με ημερομηνία 19-12 του 80, προσπάθησε να μειώσει τις εντυπώσεις που προκάλεσε στον ελληνικό λαό το αφήγημα του βάσου μαθιόπουλου.

Το γράμμα του κ. μιλτιάδη έβερτ αρχίζει με τα λόγια: «στο εβδομαδιαίο ένθετο της εφημερίδας βήμα δημοσιεύτηκε την περασμένη κυριακή, ένα ιστορικό αφήγημα για τα δεκεμβριανά, στο οποίο διατυπώνονται ισχυρισμοί όχι μόνο ανακριβείς, αλλά και αντίθετοι προς την πραγματικότητα».

Και συνεχίζει με ένα υβρεολόγιο κατά του κκε και του εαμ, πλαστογραφώντας τα ιστορικά γεγονότα των 33 ημερών του δεκέμβρη 1944 –την εποποιία αυτή του λαού της αθήνας-πειραιά, του λαού της ελλάδας. Απ’ όσα αναφέρει ο κ. έβερτ ΌΛΑ, επαναλαμβάνω όλα είναι ψέματα! Νομίζει ο κύριος αυτός ότι η υπουργική του ιδιότητα του δίνει το δικαίωμα να πλαστογραφεί τα γνωστά ιστορικά γεγονότα. Μόνο ένα ξέχασε: ότι ζουν οι άνθρωποι που πήραν μέρος στα γεγονότα αυτά και θα ξεσκεπάσουν όλα όσα λέει ο κύριος υπουργός.

Ας αρχίσουμε λοιπόν. Είναι το μεγαλύτερο ψέμα ότι από το τμήμα του ελας που δήθεν… κρυβόταν στη διαδήλωση τριών χιλιάδων ατόμων πολιορκήθηκε η οικία του γεωργίου παπανδρέου στην οδό βασιλίσσης σοφίας 16. Από το σπίτι του παπανδρέου περνούσαν χωρίς ούτε καν να σταθούν μόνο μικρές ομάδες εαμιτών που κατευθύνονταν στην πλατεία συντάγματος. Δε σκοτώθηκε κανένας αρχιφύλακας έξω από το σπίτι του παπανδρέου. Είναι δεύτερο ψέμα ότι ένα μέρος των διαδηλωτών πολιόρκησε την αστυνομική διεύθυνση αθηνών κι ότι σκοτώθηκε ένας αστυφύλακας. Κανένας αστυφύλακας, κανένας αστυνομικός δε σκοτώθηκε στις 3 του δεκέμβρη 1944. Ο λαός της αθήνας πάλευε μαζί με τους πατριώτες αστυφύλακες και αξιωματικούς τους που ανήκαν στη μεγάλη πλειοψηφία τους στο εαμ. Είναι τρίτο μεγάλο ψέμα ότι η αστυνομική διεύθυνση αθηνών άρχισε να δέχεται καταιγισμό πυρών από… αυτόματα και πολυβόλα από την οδό όθωνος. Από ένα κτίριο… Δε λέει ο κύριος έβερτ ότι στο κτίριο αυτό ήταν τα γραφεία της κε του κκε. Κανένας καταιγισμός πυρός δεν έγινε ούτε μπορούσε να γίνει από την οδό όθωνος προς την αστυνομική διεύθυνση που η απόσταση είναι περίπου διακόσια μέτρα και στην πλατεία του συντάγματος ήταν δεκάδες χιλιάδες κόσμος…

Γιατί γράφετε κ. έβερτ τόσο μεγάλα ψέματα; Θα σας εξηγήσω παρακάτω: για να κρύψετε το ρόλο των άγγλων και της δεξιάς, το ρόλο του πατέρα σας στο ματοκύλισμα του αθηναϊκού λαού.

Τις παραπάνω διαψεύσεις δεν τις κάνουν μόνο οι κομμουνιστές. Τις ίδιες καταγγελίες για το ρόλο των άγγλων και της δεξιάς τις έκαναν την ίδια μέρα, αμέσως και μετά το αιματοκύλισμα, όλοι οι άγγλοι και αμερικανοί ανταποκριτές, με ανταποκρίσεις στις εφημερίδες τους. Ο αμερικανός συνταγματάρχης μπάιφορντ-τζόουνς, που παραβρέθηκε προσωπικά εκείνη την ώρα στην πλατεία του συντάγματος, λέει στο βιβλίο του «ελληνική τριλογία», ότι η αστυνομία, χωρίς καμιά αφορμή, άνοιξε πυρ ενάντια στον ειρηνικό και άοπλο λαό.

Ο ανταποκριτής της εφημερίδας «τσικάγο σαν» ανακοίνωσε ότι η διαδήλωση στις 3 του δεκέμβρη 1944 ήταν «ειρηνική έκφραση διαμαρτυρίας άοπλου λαού» κι ότι τη στιγμή της διαδήλωσης «γυναίκες κρατούσαν στα χέρια μικρά παιδιά». Κι έρχονται τώρα οι γερμανοί πράκτορες που έστειλαν στην κυβέρνησή τους τις ίδιες πληροφορίες και μάλιστα πήραν χαρακτηριστικές φωτογραφίες από τη φοβερή αυτή σφαγή, που τόσο τάραξαν τα νεύρα του κ. έβερτ!

Σα μέλος τότε της καθοδήγησης του κκε και γραμματέας της κοα του κκε είμαι ένας από τους οργανωτές της ιστορικής διαδήλωσης της 3 του δεκέμβρη 1944. Συνεπώς ξέρω όλες τις λεπτομέρειες της εγκληματικής αιματοχυσίας στη ματωμένη κυριακή  3 του δεκέμβρη 1944.

Οι άλλοι οργανωτές της διαδήλωσης αυτής όπως ο ηρωικός σπύρος καλοδίκης, δολοφονήθηκε από τη δεξιά στη λάρισα το 1947 κι ο γραμματέας του εαμ της αθήνας βασίλης μαρκεζίνης εκτελέστηκε με απόφαση του στρατοδικείου της δεξιάς το 1949.

Αυτά που γράφω παρακάτω είναι λεπτομέρειες για γεγονότα που τα είδα με τα μάτια μου, και από πληροφορίες που είχαμε όχι μόνο από τους κομμουνιστές και εαμίτες της αθήνας, αλλά κι από αξιωματικούς αστυνομικούς στα επιτελεία του άγγελου έβερτ.

Και τα γεγονότα έχουν ως εξής: το κκε οργάνωσε την ειρηνική εκείνη διαδήλωση για να διαμαρτυρηθεί ο λαός της αθήνας-πειραιά ενάντια στην ανοιχτή επέμβαση του αγγλικού ιμπεριαλισμού με τη βοήθεια της ντόπιας δεξιάς. Κυριαρχούσαν τα συνθήματα: «λαοκρατία… λαοκρατία κι όχι άλλη κατοχή!». Ο ελας της αθήνας-πειραιά, έπειτα από πρόταση της κοα, διαταγή του α σώματος του ελας, δεν πήρε μέρος στη διαδήλωση. ΌΛΟΙ οι ελασίτες ήταν στα τμήματά τους. Κι αυτό για να μη δώσουμε καμιά λαβή στο σκόμπι και την κυβέρνηση να χτυπήσουν τη διαδήλωσή μας.

Άλλα όμως σκεφτόταν ο στρατηγός σκόμπι. Για να δικαιολογήσει την αγγλική επέμβαση στην ελλάδα οργάνωσε τη μεγάλη προβοκάτσια του αιματοκυλίσματος του αθηναϊκού λαού στις 3 του δεκέμβρη 1944. Έδωσε εντολή στον αστυνομικό διευθυντή αθηνών άγγελο έβερτ να χτυπήσει στο ψαχνό, να αιματοκυλίσει τους άοπλους διαδηλωτές. Ο έβερτ οργάνωσε ειδικό τμήμα από δικούς του αστυνομικούς (γιατί όπως λέω και παραπάνω η πλειοψηφία των αστυφυλάκων και των αξιωματικών τους ήταν με το εαμ) με επικεφαλής τον αστυνομικό διευθυντή λεωνίδα οικονομάκο (ο άνθρωπος αυτός ήταν διοικητής της τροχαίας και μαζί με τον περιβόητο μπουραντά του μηχανοκίνητου τμήματος της αστυνομίας χτυπούσαν το λαό επί γερμανικής κατοχής). Ο οικονομάκος παρόλο που ήταν ένας πολύ αντιδραστικός αστυνομικός, την τελευταία στιγμή σα να συναισθάνθηκε τις ευθύνες του ρώτησε:

-Στο ψαχνό κύριε έβερτ;

Ο άγγελος έβερτ απάντησε:

-Στο ψαχνό!

Ο λεωνίδας οικονομάκος ρώτησε για δεύτερη φορά:

-Στο ψαχνό κύριε έβερτ;

Ο έβερ πάλι απάντησε:

-Ναι, στο ψαχνό!

Και τρίτη φορά ρώτησε:

-Στο ψαχνό κύριε έβερτ;

Και πήρε και τρίτη φορά την κατηγορηματική απάντηση:

-Ναι! Στο ψαχνό!

Και μόνο έπειτα από αυτό το κατηγορηματικό παράγγελμα του άγγελου έβερτ ο λεωνίδας οικονομάκος διέταξε τους αστυφύλακές του να πυροβολήσουν με τα αυτόματα και τα οπλοπολυβόλα του. Έπεσαν από τα δολοφονικά όπλα του άγγελου έβερτ 24 νεκροί και 140 τραυματίες. Ναι, επρόκειτο για μια οργανωμένη και αισχρή δολοφονία! Το αναγνώρισε κι ο ίδιος ο έβερτ σε δημοσίευμά του το 1958. Την άλλη μέρα 4 του δεκέμβρη στην κηδεία των θυμάτων της 3ης δεκέμβρη, ο έβερτ διέταξε πάλι να χτυπήσουν στο ψαχνό! Τούτη τη φορά μπροστά στα μάτια πεντακοσίων χιλιάδων λαού σκοτώθηκαν 40 διαδηλωτές και τραυματίστηκαν 70. Στην κηδεία των καινούριων θυμάτων στις 5 του δεκέμβρη 1944 το λαό το συνόδευε ο ένοπλος ελας, που τσάκισε και διάλυσε τους χίτες κι αστυνομικούς.

Έτσι άρχισε ο δεκέμβρης του 1944 κύριε μ. έβερτ. Ο στρατηγός σκόμπι κήρυξε το στρατιωτικό νόμο. Ο λαός της αθήνας-πειραιά ξεσηκώνεται και βρίσκεται στο δρόμο. Όταν ο ελας αφόπλιζε τα αστυνομικά τμήματα, ο συγκεντρωμένος λαός φώναζε στους αστυνομικούς και χωροφύλακες να παραδοθούν. Το βράδυ της 4ης του δεκέμβρη 1944 ο πρωθυπουργός γ. Παπανδρέου υπόβαλε την παραίτησή του. Στις 5 του δεκέμβρη 1944 ο ελας της αθήνας είχε σχεδόν καταλάβει όλα τα αστυνομικά τμήματα κι είχε αποκλείσει τους αστυνομικούς που βρίσκονταν εκεί. Πολλοί από τους εαμίτες αστυνομικούς κατατάχτηκαν στον ελας. Επίσης ο ελας είχε καταλάβει και διαλύσει τα τάγματα εθνοφρουράς του παπανδρέου.

Ο στρατηγός σκόμπι ζήτησε από τον αρχηγό των φιλελευθέρων θεμιστοκλή σοφούλη να υποστηρίξει τον παπανδρέου. Ο σοφούλης αρνήθηκε. Επέμβηκε ο τσώρτσιλ για να ματαιώσει κάθε τυχόν ειρηνική διευθέτηση της κρίσης. Είπε στο σκόμπι:

-Μην ασχολήστε πλέον με τους διάφορους ελληνικούς κυβερνητικούς συνασπισμούς.

Ύστερα από διαταγή του τσώρτσιλ, τα αγγλικά τανκς έβαλαν κατά του ελας στην οδό πατησίων. Ήμουν προσωπικά εκείνη τη στιγμή στο τμήμα του ελας που απόκρουσε την επίθεση των αγγλικών τανκς. Ο λαός απάντησε στη βία με τη βία. Οι συνοικίες της αθήνας κι όλος ο πειραιάς απελευθερώνονται. Οι άγγλοι κι η αντίδραση κρατούν μόνο το κέντρο της αθήνας (οδός σταδίου και μέρος από το κολωνάκι). Γι’ αυτό κι ονομάζονταν κράτος της οδού σταδίου. Οι αιματηρές μάχες συνεχίστηκαν 33 μέρες.

Αυτά είναι τα γεγονότα κύριε έβερτ. Και τα γεγονότα είναι πεισματάρικα όπως λέει και μια αγγλική παροιμία. Ναι, επρόκειτο για μια ανοιχτή ομαδική δολοφονία –σφαγή άοπλων διαδηλωτών από τον αστυνομικό διευθυντή άγγελο έβερτ. Και καμιά προσπάθειά σας δε μπορεί να τον απαλλάξει από την κατηγορία αυτή. Άλλωστε είναι γνωστό στο πανελλήνιο ο ρόλος του άγγελου έβερτ, του τότε αστυνομικού διευθυντή αθηνών. Ήταν την ταραχώδικη εκείνη εποχή ταυτόχρονα άνθρωπος των γερμανών κατακτητών και των άγγλων ιμπεριαλιστών. Υπηρετούσε και τους δυο εν γνώσει τους…

Να κι ένα ακόμα ντοκουμέντο για την πολιτεία του άγγελου έβερτ στη γερμανική κατοχή. Ο ριζοσπάστης της δευτέρας 19/24 της 2 φεβρουαρίου 1947 δημοσίευσε φωτοτυπία διαταγής του αστυνομικού διευθυντή αθηνών έβερτ με αρίθ. Επ22 της 29ης απριλίου 1944 που απονέμει στους αστυνομικούς β οικονομόπουλο νικόλαο και στασινόπουλο παλαιολόγο, έπαινο και χρηματική αμοιβή 500χιλιάδων δρχ στον πρώτο και 300χιλιάδων στο δεύτερο, για τον ηρωισμό που επέδειξαν στη σύγκρουση με… αναρχικούς και τη σύλληψη ενός απ’ αυτούς.

Οι… «αναρχικοί» αυτοί ήταν εαμίτες κι ελασίτες που πολεμούσαν τους γερμανούς κατακτητές στην αθήνα. Γιατί και για τους χιτλερικούς κι άγγλους ιμπεριαλιστές κοινός τους εχθρός στάθηκε ο ηρωικός ελληνικός λαός που θυσιάστηκε στον αγώνα κατά των χιτλερικών κι ιταλών κατακτητών και δεν ήθελε να γίνει δούλος των άγγλων ιμπεριαλιστών. Για αυτό κι οι υπηρεσίες ασφαλείας του κράτους της δεξιάς, της δικτατορίας της 4ης αυγούστου του μεταξά, παρέδωσαν τους καταλόγους των φυλακισμένων κι εξορίστων κομμουνιστών κι άλλων αντιφασιστών στην χιτλερική γκεστάπο. Ήμουνα κι εγώ ένας από αυτούς στο στρατόπεδο της ακροναυπλίας (αργότερα με απελευθέρωσε ο ελας της αθήνας με 55 άλλους συντρόφους μου από τη «σωτηρία»). 300 κομμουνιστές από την ακροναυπλία, 140 κομμουνιστές από την ανάφη, φυλακισμένοι κι εξόριστοι στα 4 χρόνια της μεταξικής δικτατορίας εκτελέστηκαν μαζί με χιλιάδες έλληνες πατριώτες από τους χιτλερικούς κατακτητές. Κι όταν φύγαν οι γερμανοί, οι ίδιες υπηρεσίες ασφαλείας, στις οποίες ανήκε κι ο άγγελος έβερτ, παρέδωσαν τον κατάλογο των κομμουνιστών και αντιφασιστών (πλουτισμένο κι από την χιτλερική γκεστάπο) στους άγλλους ιμπεριαλιστές.

Να το έργο του άγγελου έβερτ που ενεργούσε τότε με εντολή των άγγλων και της ντόπιας ολιγαρχίας, πρωτοστατούσε μετά τη βάρκιζα στο μονόπλευρο εμφύλιο πόλεμο που οδήγησε τελικά στον εμφύλιο πόλεμο το 1946-49.

Στο βιβλίο μου «εθνική αντίσταση και δεκέμβρης 1944» διηγούμαι λεπτομερειακά τις προσωπικές μου εμπειρίες από τα γεγονότα του 1944. Και δίνω εκεί πολλά στοιχεία και ντοκουμέντα για το ρόλο των άγγλων ιμπεριαλιστών και της αντιδραστικής δεξιάς. Στο βιβλίο μου αυτό βάζω μια σειρά καυτά ερωτήματα –τα ερωτήματα αυτά τα επαναλαμβάνω κι εδώ- και περιμένω την απάντηση από τους τιτλούχους της δεξιάς που τίποτα δε διδάχτηκαν στα 36 χρόνια που πέρασαν από τα ιστορικά εκείνα γεγονότα:

– Ποιος πυροβόλησε τη διαδήλωση της 3 δεκέμβρη 1944;

Ο άγγελος έβερτ, όπως αναγνώρισε ο ίδιος, με όργανο το λεωνίδα οικονομάκο με εντολή του άγγλου στρατηγού σκόμπι. Και έτσι άρχισε ο δεκέμβρης 1944.

– Ποιος έκανε το δεκέμβρη 1944 και τα ομαδικά εγκλήματα πάνω από 15000 από τον άμαχο πληθυσμό (ανδρών, γυναικών και παιδιών) συν 5000 ελασίτες που σκοτώθηκαν ή ακρωτηριάστηκαν; Εμείς ή ΑΥΤΟΙ; Εμείς ή οι άγγλοι με την επέμβασή τους (και τη βοήθεια της δεξιάς) το δεκέμβρη; Ποιος πυροβολούσε τα καροτσάκια με τα μικρά παιδιά και τα σκότωνε; Εμείς ή οι άγγλοι αεροπόροι;

– Ποιος σκότωσε στις 10 του δεκέμβρη (μέρα κυριακή)  στην πλατεία κυψέλης ακόμα και τα παιδιά των αγγλόφιλων με τα πυροβόλα από το λυκαβηττό; Εμείς ή οι άγγλοι και η δεξιά;

– Ποιος βομβάρδισε με το πυροβολικό, την αεροπορία και τον αγγλικό στόλο της μεσογείου τις λαικές συνοικίες της αθήνας, την καισαριανή, περιστέρι κλπ; Εμείς ή ΑΥΤΟΙ; Με προσωπική διαταγή του τσώρτσιλ όταν ήρθε τα χριστούγεννα στην αθήνα;

– Ποιος έβαλε πυροβολικό στην ακρόπολη; Αν απαντούσε ο ελας με το πυροβολικό του ποιος θα είχε τις ευθύνες για την καταστροφή του παρθενώνα; Εμείς ή ΑΥΤΟΙ; Εμείς ή οι άγγλοι και η δεξιά;

– Ποιος έστειλε στην ελ τάμπα της αφρικής 30000 αθηναίους και πειραιώτες άοπλους, άμαχους, σαν όμηρους; Εμείς ή ο άγγλος αρχιστράτηγος σκόμπι;

– Ποιος έβαλε στις φυλακές 50000 πολίτες της αθήνας-πειραιά μετά την υποχώρηση του ελας από την πρώτευουσα; Ποιος ρήμαξε, έκλεψε, λεηλάτησε τις συνοικίες της αθήνας και του πειραιά. Ποιος βίασε κτηνώδικα τις γυναίκες μας; Εμείς ή ΑΥΤΟΙ; Εμείς ή οι άγγλοι και η δεξιά;

Τα ερωτήματα είναι συντριφτικά και τους έχουν καθίσει για πάντα στο σκαμνί της ιστορίας. Ούτε τους νεκρούς μας δε σεβάστηκαν. Ξέθαψαν τα πτώματα των ηρωικών ελασιτών μας, τα ακρωτηρίασαν, τους έβγαλαν ακόμα και τα μάτια για να τους παρουσιάσουν σα θύματα του κκε στο σερ σιτρίν!!!

Επειδή ο κ. μ. Έβερτ αναφέρει στο γράμμα του και το όνομά μου και την περίφημη «αυτοκριτική» του μπαρτζιώτα (εννοεί το βιβλίο μου «η εθνική αντίσταση και ο δεκέμβρης 1944»), ένα έχω να πω στον κύριο υπουργό. Ναι παραδέχομαι ότι το μεγαλύτερο λάθος της καθοδήγησης του κκε τότε (που κι εγώ ήμουνα μέλος της) είναι ότι δε βάλαμε σωστά, δε λύσαμε το ζήτημα της εξουσίας και δεν πήραμε την εξουσία, στις 12 του οκτώβρη και στις 3 του δεκέμβρη 1944, έπειτα από την απάνθρωπη σφαγή των διαδηλωτών από τον σκόμπι και τον άγγελο έβερτ. Είχαμε όλες τις δυνατότητες. Δεν προετοιμάσαμε το λαό μας για να αντιμετωπίσουμε νικηφόρα την επέμβαση των άγγλων. Δεν κάναμε εκείνο που έπρεπε να κάνουμε, να πάρουμε την εξουσία. Διαφορετική, πολύ διαφορετική θάταν η εξέλιξη της κατάστασης στην ελλάδα. Γι’ αυτό ας μας κρίνει η ιστορία.

Μετά τιμής,

Β. Μπαρτζιώτας (Φάνης)

Πηγή: Σφυροδρέπανο: Το εαμ, οι άγγλοι κι ο δεκέμβρης του 1944

Advertisements

1 thought on “Ο Βασίλης Μπαρτζιώτας για το Δεκέμβρη ’44 ”

  1. Το παλλαϊκό συλλαλητήριο της 3 του Δεκέμβρη 1944 και η γενική απεργία. Οι πρώτες συγκρούσεις Η ΜΑΤΩΜΕΝΗ ΚΥΡΙΑΚΗ – 3 του Δεκέμβρη 1944

    Βασίλης Μπαρτζώτας, «Εθνική Αντίσταση και Δεκέμβρης 1944».

    Πηγή: http://sfyrodrepano.blogspot.gr/2013/12/blog-post_3.html

    Ο Μεγάλος Δεκέμβρης άρχισε με το μεγαλειώδικο συλλαλητήριο του λαού της Αθήνας και του Πειραιά στην πλατεία του Συντάγματος, την Κυριακή 3 του Δεκέμβρη 1944 και με την κήρυξη ΓΕΝΙΚΗΣ ΑΠΕΡΓΙΑΣ.

    Και οι δύο αυτές εκδηλώσεις οργανώθηκαν πολύ καλά, επιτελικά, απ’ την Κομματική Οργάνωση της Αθήνας. Την 1η του Δεκέμβρη 1944 έγινε στα Γραφεία της ΚΟΑ, στην Κυψέλη, ένα μεγάλο ακτίφ, στο οποίο πήραν μέρος οι Γραμματείς των αχτίδων και άλλα στρατιωτικά και πολιτικά μας στελέχη.

    Την εισήγηση, εκ μέρους του Γραφείου της ΕΠ της ΚΟΑ, την έκανε ο Γραμματέας της ΚΟΑ*. Αφού αναφέρθηκε στις τελευταίες πολιτικές εξελίξεις και το τελεσίγραφο του στρατηγού Σκόμπυ, έβγαλε το συμπέρασμα ότι τραβάμε αναπόφευχτα για ένοπλη σύγκρουση. Εξήγησε τη μεγάλη σημασία του παναθηναϊκού συλλαλητηρίου και της γενικής απεργίας σαν πρώτης απάντησης στο ιταμό τελεσίγραφο του Σκόμπυ και πρότεινε σειρά από πραχτικά μέτρα για την καλύτερη οργάνωση του συλλαλητήριου και της γενικής απεργίας. Υπογράμμισε ότι όλες οι δυνάμεις του ΕΛΑΣ Αθήνας – Πειραιά πρέπει να βρίσκονται «επί ποδός πολέμου», για να συναντήσουμε τα επερχόμενα γεγονότα.

    {*Τα βασικά ζητήματα της εισήγησής μου τα είχαμε δει και συζητήσει ξεχωριστά με τους Γιώργη Σιάντο και Γιάννη Ιωαννίδη και είχαν συμφωνήσει}.

    Μίλησαν μέσα σε ατμόσφαιρα μεγάλου ενθουσιασμού πολλά πολιτικά και στρατιωτικά μας στελέχη, όπως ο Σπύρος Καλοδίκης, ο Βασίλης Μαρκεζίνης, ο καπετάν Νέστορας (Σπύρος Κωτσάκης), ο Μπάμπης Πατάκας (Παναγόπουλος), ο Βασίλης Κωτσάκης, η Καίτη Νισυρίου-Ζεύγου, ο Μπάμπης Γρηγοριάδης, ο Γιάννης Πυριόχος, ο Χρ. Μαχαιρόπουλος, ο Κορνήλιος Νικολαΐδης, ο Κώστας Λυκούρης, ο Αθηνέλλης, ο Αλεξάνδρου και πολλοί άλλοι.

    Στο τέλος βγήκε οργανωτική επιτροπή του συλλαλητήριου, με επικεφαλής το σ. Σπύρο Καλοδίκη, δεύτερο Γραμματέα της ΕΠ της ΚΟΑ, και δόθηκαν συγκεκριμένες οδηγίες στους επικεφαλής της φράξιας μας στο Εργατικό Κέντρο Αθήνας, Μαχαιρόπουλο και Λυκούρη, για την οργάνωση της γενικής απεργίας.

    Στο ακτίφ μπήκε το ζήτημα, αν έπρεπε να κατεβάσουμε στο συλλαλητήριο τμήματα του ΕΛΑΣ με τα όπλα, για να το υπερασπίσουν, στην περίπτωση που ο εχθρός θα χρησιμοποιούσε τα όπλα, και αποφασίσαμε, προς το παρόν, να μην κατέβουμε με τα όπλα. Ο ΕΛΑΣ, όμως, της Αθήνας – Πειραιά θα ‘ταν σε αυστηρή επιφυλακή και πλήρη πολεμική κινητοποίηση.

    … Ξημέρωσε Κυριακή, 3 του Δεκέμβρη 1944. Η μέρα αυτή θα ανοίξει μια καινούρια χρυσή σελίδα στην ιστορία της Νεώτερης Ελλάδας και θα μείνει αξέχαστη… Δεν πέρασαν περισσότερο από 52 μέρες, απ’ τις 12 του Οχτώβρη 1944, που απελευθερώσαμε την Αθήνα απ’ τους γερμανούς φασίστες και πάλι έτοιμοι για καινούριους αγώνες ενάντια στους άγγλους ιμπεριαλιστές, την αγγλοκρατία.

    Η τεράστια προετοιμαστική δουλιά που έγινε από την ΚΟΑ, το ΕΑΜ της Αθήνας – Πειραιά και την ΕΠΟΝ –εκατοντάδες χιλιάδες προκηρύξεις και τρικ, χιλιάδες τηλεβόες, συνελεύσεις στα εργοστάσια και τα καταστήματα, γύρισμα από σπίτι σε σπίτι κτλ. κτλ – έφερε τους καρπούς της.. Από νωρίς το πρωί, οι λαοθάλασσες της Αθήνας και του Πειραιά ξεκίνησαν από τις προσυγκεντρώσεις τους σε όλες τις πλατείες, ξεχύθηκαν στους δρόμους της Αθήνας και κατευθύνονταν με τα λάβαρά τους και τα πλακάτ με τα εαμικά συνθήματα, στην πλατεία του Συντάγματος. Εκατοντάδες χιλιάδες λαού με επικεφαλής την εργατική τάξη της Αθήνας –Πειραιά κατακλύζουν την πλατεία Συντάγματος και τους γύρω δρόμους. Οι διαδηλωτές απαιτούν την κατοχύρωση των ελευθεριών του λαού. Κυριαρχούν τα συνθήματα: «Λαοκρατία,… «Λαοκρατία», «Όχι άλλη κατοχή», «Παπανδρέου παραιτήσου», «ΕΑΜ – Λαοκρατία», «Ζήτω το ΚΚΕ», «ΕΑΜ – ΚΚΕ».

    Δε θα ‘ταν περισσότερο από τις 11 η ώρα. Τότε μπροστά στο Μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη, οι διαδηλωτές δέχονται τα δολοφονικά πυρά των αστυνομικών και των χαφιέδων που είχαν οχυρωθεί κάτω από την προστασία των βρετανικών τανκς στα Παλαιά Ανάκτορα και την ταράτσα της αστυνομικής διεύθυνσης Αθηνών. Το αιματοκύλισμα, η ματωμένη Κυριακή της 3ης του Δεκέμβρη έγινε με προσωπική εντολή του πρωθυπουργού Γ. Παπανδρέου και την καθοδήγηση του αστυνομικού διευθυντή Αθηνών, Άγγελου Έβερτ. Από τα δολοφονικά όπλα έπεσαν 24 νεκροί και πάνω από 140 τραυματίες. Επικράτησε πανικός. Η πλατεία άδειασε για λίγα λεπτά. Έμειναν μόνο οι νεκροί και οι τραυματίες που τους σήκωνε ο κόσμος για να τους δόσει τις πρώτες βοήθειες. Οι συγκεντρωμένοι έφευγαν, για να σωθούν. Έμειναν μόνο οι νεκροί μας και πάνω από 140 βαριά τραυματίες, μαζί με τους αστυνομικούς, που… νικητές (;;) μπήκανε με τα όπλα στο χέρι στην πλατεία του Συντάγματος!

    Ναι! Επρόκειτο για μια οργανωμένη και αισχρή δολοφονία! Ο αμερικανός συνταγματάρχης Μπάιφορντ – Τζόουνς, που παραβρέθηκε προσωπικά, εκείνη την ώρα, στην πλατεία του Συντάγματος, λέει στο βιβλίο του «Ελληνική Τριλογία», ότι η αστυνομία, χωρίς καμιά αφορμή, άνοιξε πυρ ενάντια στον ειρηνικό και τον άοπλο λαό.

    Ο ανταποκριτής της εφημερίδας «Τσικάγο Σαν» ανακοίνωσε ότι η διαδήλωση στις 3 του Δεκέμβρη 1944 ήταν «ειρηνική έκφραση διαμαρτυρίας άοπλου λαού» και ότι τη στιγμή της διαδήλωσης «γυναίκες κρατούσαν στα χέρια τους μικρά παιδιά».

    Ήμασταν μαζί με το Σπύρο Καλοδίκη στο «Στρατηγείο του συλλαλητήριου», απ’ το πίσω μέρος της Μητρόπολης. Αμέσως, με τους συνδέσμους μας, δόσαμε εντολή στην εφεδρική κολώνα, να τραβήξει και να μπει στην πλατεία του Συντάγματος και παράλληλα ειδοποιήσαμε τον καπετάν Νέστορα να διατάξει τα προχωρημένα τμήματα του ΕΛΑΣ, να κατέβουν και να πιάσουν την οδό Σόλωνος.

    Το τι έγινε τότε, είναι ανώτερο από κάθε περιγραφή… Οι φάλαγγες της εφεδρικής κολώνας, απ’ τους δρόμους Φιλελλήνων, Μητροπόλεως, Ερμού, η εργατιά απ’ το Ζάππειο και οι διανοούμενοι απ’ το Μοναστηράκι δεν περπατούσαν μα έτρεχαν, για να πάρουν θέση μάχης στην πλατεία του Συντάγματος. Μόλις έφτασαν εκεί άρχισαν τις ζητωκραυγές –στην ουσία πολεμικές ιαχές- αφόπλισαν τους αστυνομικούς (πάνω από 200 πιστόλια έφεραν, αργότερα, στην ΚΟΑ, στην Κυψέλη), σήκωσαν τους νεκρούς και τραυματίες, βάφοντας με το νωπό αίμα τους τα μαντήλια τους.

    Τότε πρωτακούστηκε το τραγούδι:
    «Το ‘χουμε γράψει στο Σύνταγμα με αίμα,
    ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ και όχι κατοχή».

    Ο λαός είχε πια κυριαρχήσει στο κέντρο της Αθήνας. Απ ‘τα Γραφεία της ΚΕ του ΚΚΕ μίλησαν στο συγκεντρωμένο λαό ο Μήτσος Παρτσαλίδης, Γενικός Γραμματέας της ΚΕ του ΕΑΜ και ο Γιάννης Ζεύγος, εκ μέρους των παραιτηθέντων υπουργών μας. Οι ομιλητές καυτηρίασαν το καινούριο έγκλημα – τη δολοφονία αόπλων διαδηλωτών και κάλεσαν το λαό, να βρίσκεται σε επιφυλακή!

    Άφησα το Σπύρο Καλοδίκη στο «Στρατηγείο του Συλαλλητήριου» και πήγα στα Γραφεία της ΚΟΑ στην Κυψέλη, για να δούμε τι θα κάναμε παρακάτω. Στο αναμεταξύ, ο αγαναχτισμένος από τις ομαδικές δολοφονίες λαός ξεχύθηκε στους δρόμους της Αθήνας, αυτός ήταν ο κυρίαρχος εκείνες τις δραματικές στιγμές στην Αθήνα, φωνάζοντας:
    -Λαοκρατία! Να μπει τέρμα στο καθεστώς των δολοφόνων!
    -Να φύγουν αμέσως οι Άγγλοι!
    -Ανεξαρτησία και όχι αγγλική κατοχή!

    Οι Άγγλοι, τρομαγμένοι απ’ αυτό το πρωτόφαντο λαϊκό ξέσπασμα, που στο διάβα του σάρωνε το καθετί, απ’ αυτή τη λαϊκή θύελλα, κλείστηκαν στο άντρο τους, το Μετοχικό Ταμείο. Ούτε ένα αγγλικό τανκ, ούτε ένας άγγλος στρατιώτης δε βρισκόταν στους δρόμους. Οι δολοφόνοι αστυνομικοί του Έβερτ εξαφανίστηκαν. Στους δρόμους κυριαρχούσε απόλυτα ο λαός!

    Στα Γραφεία της Επιτροπής Πόλης της ΚΟΑ έγινε κοινή συνεδρίαση του Γραφείου της ΕΠ και της διοίκησης του Α’ Σώματος Στρατού του ΕΛΑΣ Αθήνας (διοικητής συνταγματάρχης Πυριόχος, επιτελάρχης συνταγματάρχης Προκάκις και ο καπετάνιος συνταγματάρχης Νέστορας). Στη συνεδρίαση παραβρέθηκε και το μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Χρύσα Χατζηβασιλείου. Αφού εξετάσαμε την κατάσταση που δημιουργήθηκε, καταλήξαμε ομόφωνα στην απόφαση, να προτείνουμε στην ΚΕ του ΕΛΑΣ, ν’ αρχίσουμε αμέσως τις στρατιωτικές επιχειρήσεις και να δόσουμε εκείνη την ώρα το βασικό χτύπημα, πιάνοντας το τρίγωνο Μακρυγιάννη – Μνημείο Φιλοπάππου – Βεΐκου, τσακίζοντας σύμφωνα με το σχέδιό μας τις δυνάμεις του Παπανδρέου που βρίσκονταν εκεί και αναγκάζοντας τους Άγγλους, να φύγουν προς το Φάληρο ή να παραδοθούν.

    Το απόγευμα προς το βράδυ της 3 του Δεκέμβρη 1944 ήταν η πιο κατάλληλη στιγμή και έμπαινε σε μας το δίλημμα: Ή τώρα ή ποτέ! Μπορούσαμε και μόνο με τις δυνάμεις του Α’ Σώματος Στρατού του ΕΛΑΣ Αθήνας να κάνουμε γενική έφοδο και να ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ.

    Αποφασίσαμε να πάμε, εγώ με την Χρύσα Χατζηβασιλείου, στο συνοικισμό της Φιλαδέλφειας, όπου βρισκόταν η ΚΕ του ΕΛΑΣ κι εκεί να βάλουμε και να υπερασπίσουμε την πρότασή μας. Ο Γιώργης Σιάντος μας άκουσε, σαν να μην ήμασταν μέλη του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ αλλά τίποτα… περαστικοί. Είπε ότι θα συνεννοηθεί με τους στρατηγούς Μάντακα και Χατζημιχάλη, κι εκεί που περιμέναμε την απάντηση, τον βλέπουμε να φεύγει στο αυτοκίνητο μαζί με τους δυο στρατηγούς προς την Αττική, λέγοντας σε μας να περιμένουμε διαταγή της ΚΕ του ΕΛΑΣ… Αλληλοκοιταχθήκαμε με την Χρύσα Χατζηβασιλείου και δεν ξέραμε πώς να χαρακτηρίσουμε τη στάση αυτή του Γιώργη Σιάντου.

    Αναγκαστήκαμε να γυρίσουμε πίσω στα Γραφεία της ΚΟΑ (Κυψέλη) και να περιμένουμε. Κατά τις 10 η ώρα το βράδυ της 3 του Δεκέμβρη 1944 ήρθε η διαταγή (η βασική διαταγή) των επιχειρήσεων της ΚΕ του ΕΛΑΣ. Τη διαβάσαμε με προσοχή, έχοντας μπροστά μας τον χάρτη της Αθήνας, οι Πυριόχος, Προκάκις, καπετάν Νέστορας κι εγώ. Μείναμε κατάπληχτοι. Η βασική διαταγή με τις υπογραφές Μάντακας – Χατζημιχάλης – Σιάντος ανάτρεπε ολοκληρωτικά το παλιό μας στρατηγικό σχέδιο με κύρια αποστολή την κατάληψη του τρίγωνου Μακρυγιάννη –Μνημείο Φιλοπάππου – Βεΐκου. Η διαταγή αυτή έδινε δευτερεύουσες αποστολές στο Α’ ΣΣ του ΕΛΑΣ Αθήνας, όπως η κατάληψη των αστυνομικών τμημάτων! Η διαταγή έδινε αποστολή στην ΙΙ Μεραρχία του ΕΛΑΣ Αττικής, να εξοντώσει την 3η Ορεινή Ταξιαρχία, που ήταν οχυρωμένη στο Γουδί. Η γενική διαταγή επιχειρήσεων της ΚΕ του ΕΛΑΣ ήταν στο σύνολό της λαθεμένη. Και με τέτια λαθεμένη διαταγή θα αρχίζαμε ένα τόσο μεγάλο αγώνα…

    Δεν ξέραμε τι να κάνουμε. Η διαταγή είναι διαταγή και ο πόλεμος είναι πόλεμος και δε γίνεται χωρίς διαταγή, ούτε με τη γνώμη και τις διαθέσεις των κατώτερων διοικητών, έστω κι αν είναι σωστές. Αναγκαστήκαμε να βγάλουμε ειδική διαταγή του Α’ Σώματος Στρατού στα Τμήματά μας, σύμφωνα με τη γενική διαταγή επιχειρήσεων της ΚΕ του ΕΛΑΣ, για την έναρξη των επιχειρήσεων στις πρωινές ώρες της 4ης του Δεκέμβρη.

    Ταυτόχρονα στείλαμε με το αυτοκίνητο τον επιτελάρχη του Α’ ΣΣ του ΕΛΑΣ Πυριόχο Γιάννη στην έδρα της ΚΕ του ΕΛΑΣ, για να ζητήσει διευκρινίσεις πάνω στη διαταγή των επιχειρήσεων και παράλληλα να τους πει τις γνώμες μας – του Α’ ΣΣ Αθήνας (και δικό μου προσωπικό σημείωμα στο Γ. Σιάντο), που συγκεντρώνονταν σε τούτο το βασικό σημείο: Να πολεμήσουμε, σύμφωνα με το παλιό στρατηγικό σχέδιο του ΕΛΑΣ Αθήνας.

    Αποτραβηχτήκαμε στις 11 η ώρα, για να κοιμηθούμε για μερικές ώρες. Δεν προφτάσαμε, όμως, να κλείσουμε τα μάτια στη 1 η ώρα τα μεσάνυχτα μας ξύπνησαν, για να μας αναγγείλουν την πρώτη αποτυχία μας στη μάχη του Δεκέμβρη! Το καλύτερο Σύνταγμα της ΙΙ Μεραρχίας του ΕΛΑΣ Αττικής, με διοικητή το συνταγματάρχη Παπαζήση και με καπετάνιο τον ανθυπίλαρχο Δημητρίου (καπετάν Νικηφόρο) κατέβαινε στην Αθήνα δια μέσου της λεωφόρου Κηφισιάς, με τραγούδια και λουλούδια στις κάνες των όπλων, σα να πήγαινε σε γιορτή… Πηγαίνοντας για να πάρει τις θέσεις εξόρμησής του στο Γηροκομείο σταμάτησε στη Φιλοθέη, στη Μάντρα του Αγγλικού Κολλέγιου για να ξεκουραστεί. Δεν πάρθηκε κανένα μέτρο προφύλαξης, οι αντάρτες ξάπλωσαν κατά μήκος της Μάντρας σαν μπουλούκι… τους πήρε ο ύπνος κι εκεί τους αιφνιδίασαν οι άγγλοι. Τα αγγλικά τανκς περικύκλωσαν το Σύνταγμα, το αφόπλισαν χωρίς αντίσταση και το αιχμαλώτισαν. Πολλοί αντάρτες κατόρθωσαν να ξεγλυστρίσουν. Δεν πιάστηκε και ο καπετάνιος Νικηφόρος που είχε πάει στη διοίκηση του 5ου Συντάγματος (Προαστείων) του Α’ ΣΣ στη Κηφισιά-Μαρούσι για να φροντίσει – όπως είπε – για την εκκαθάριση των εχθρικών εστιών της περιοχής, ενώ δεν είχα καμιά αρμοδιότητα. Ο Νικηφόρος χωρίς το Σύνταγμά το ήρθε στο Σταθμό Διοίκησης του Α’ ΣΣ του ΕΛΑΣ συντριμένος, κυριολεκτικά ράκος.

    Ο τρόπος που κατέβαινε το Σύνταγμα αυτό στην Αθήνα, δε δείχνει μόνο το ότι δεν υπήρχε ούτε η παραμικρή στρατιωτική προετοιμασία, μα και συνδέεται με το όνομα του καπετάν Ορέστη, καπετάνιου της ΙΙ Μεραρχίας, πρώην ενωμοτάρχη με σκοτεινό παρελθόν. Επίσης, είναι πολύ περίεργο, πώς ένα τόσο έμπειρος στρατιωτικός, ο συνταγματάρχης Ρήγος, διοικητής της μεραρχίας, επέτρεψε στο Σύνταγμα Παπαζήση – Νικηφόρου να κατέβει στην Αθήνα μ’ αυτό τον… πανηγυρικό τρόπο.

    Στο αναμεταξύ, γύρισε απ’ την έδρα της ΚΕ του ΕΛΑΣ (σ’ ένα χωριό της Αττικής) ο συνταγματάρχης Πυριόχος, που μας είπε, ότι οι Σιάντο – Μάντακας –Χατζημιχάλης δε συμφωνούν με τις προτάσεις μας κι έβγαλαν καινούρια διαταγή, που ανέστελλε τη βασική τους διαταγή επιχειρήσεων, ύστερα απ’ το ατύχημα του Συντάγματος Παπαζήση – Νικηφόρου… μέχρι νεωτέρας διαταγής!

    Στείλαμε και την καινούρια διαταγή στις μονάδες του Α’ Σώματος Στρατού. Όμως δεν μπορούσαμε πια να κάνουμε τίποτε. Ήταν ξημερώματα και οι στρατιωτικές επιχειρήσεις άρχισαν πρώτα στον Πειραιά, γιατί δεν έφθασε στη διοίκηση του 6ου Ανεξάρτητου Συντάγματος του ΕΛΑΣ η διαταγή της αναστολής των επιχειρήσεων. Τα μέλη του ΠΓ της ΚΕ που μίλησα μαζί τους είχαν την ίδια γνώμη με μένα, ότι δεν μπορεί να αναβληθεί η σύγκρουση. Άλλωστε δεν αντέδρασε ούτε η τριμελής Κεντρική Επιτροπή του ΕΛΑΣ, όταν έμαθε πως άρχισαν οι επιχειρήσεις!

    Εδώ πρέπει να υπογραμμίσουμε, για άλλη μια φορά, ότι ο Μεγάλος Δεκέμβρης, η ένοπλη σύγκρουση, άρχισε, ενώ η ΚΕ του ΕΛΑΣ είχε αναστείλει την εφαρμογή της βασικής της διαταγής επιχειρήσεων! Το ζήτημα αυτό θέλει παραπέρα έρευνα και μελέτη, όταν αυτό γίνει δυνατό με βάση τα Αρχεία της ΚΕ του ΕΛΑΣ. Μόνο το «ατύχημα» του αφοπλισμού από τους Άγγλους του Συντάγματος Παπαζήση – Νικηφόρου της ΙΙ Μεραρχίας του ΕΛΑΣ δε δικαιολογεί την αναστολή αυτή.

    Τη Δευτέρα της 4 του Δεκέμβρη 1944, τα ξημερώματα, άρχισε η επίθεση των τμημάτων του ΕΛΑΣ Αθήνας για τον αφοπλισμό όλων των αστυνομικών τμημάτων της Αθήνας και των Ταγμάτων Εθνοφρουράς του Παπανδρέου. Το 6ο Ανεξάρτητο Σύνταγμα του ΕΛΑΣ Πειραιά (διοικητής Κυβέλος Σωτήρης –καπετάνιος Κεπέσης Νίκανδρος) με μια ορμητική επιχείρηση κατέβηκε στο κέντρο της πόλης –στο λιμάνι- και το κατέλαβε, διώχνοντας τους Άγγλους προς το Μοσχάτο*! Έτσι άρχισε ο Μεγάλος Δεκέμβρης!

    {*Σημείωση: Ό,τι γράφω στο κεφάλαιο αυτό για τον ΕΛΑΣ της Αθήνας (τα 5 συντάγματά του) ισχύει και για το 6ο Σύνταγμα του ΕΛΑΣ Πειραιά, που πάλεψε ηρωικά και με μαστοριά στη διάρκεια των μαχών του Δεκέμβρη. Αποφεύγω τις λεπτομέρειες γιατί δε διαθέτω τα απαραίτητα στοιχεία}

    Το πρωί – 11.00 η ώρα – της 4 του Δεκέμβρη 1944 έγινε η κηδεία των θυμάτων του μεγάλου συλλαλητηρίου της Κυριακής 3 του Δεκέμβρη. Πήραν μέρος πάνω από 300.000 λαού. Κατά την επιστροφή από την κηδεία (στο Α’ Νεκροταφείο) των θυμάτων, αστυνομικοί, δοσίλογοι και χίτες επιτέθηκαν αιφνιδιαστικά κατά του λαού. Καινούρια θύματα: 40 νεκροί και 70 τραυματίες! Όμως, τούτη τη φορά, το λαό το συνόδευε ο ένοπλος ΕΛΑΣ, που τσάκισε και διάλυσε τους χίτες και τους αστυνομικούς!

    Στις 4 του Δεκέμβρη 1944 ο άγγλος στρατηγός Σκόμπυ κήρυξε το στρατιωτικό νόμο. Ο λαός ξεσηκώνεται και βρίσκεται στο δρόμο. Όταν ο ΕΛΑΣ αφόπλιζε τα αστυνομικά τμήματα, ο συγκεντρωμένος λαός φώναζε στους αστυνομικούς και χωροφύλακες να παραδοθούν. Το βράδυ της 4ης του Δεκέμβρη ο πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου υπόβαλε την παραίτησή του.

    Στις 5 του Δεκέμβρη 1944 ο ΕΛΑΣ Αθήνας είχε κιόλας καταλάβει σχεδόν όλα τα αστυνομικά τμήματα κι είχε αφοπλίσει τους αστυνομικούς που βρίσκονταν σ’ αυτά. Πολλοί απ’ τους εαμίτες αστυνομικούς κατατάχτηκαν στον ΕΛΑΣ. Επίσης, ο ΕΛΑΣ είχε καταλάβει και διαλύσει όλα τα Τάγματα Εθνοφρουράς του Παπανδρέου.

    Ο στρατηγός Σκόμπυ ζήτησε απ’ τον αρχηγό των Φιλελεύθερων Θεμιστοκλή Σοφούλη να υποστηρίξει τον Γ. Παπανδρέου. Ο Σοφούλης αρνήθηκε. Επέμβηκε ο Τσώρτσιλ, για να ματαιώσει κάθε τυχόν ειρηνική διευθέτηση της κρίσης. Είπε στον Σκόμπυ:
    «Μην ασχολείσθε πλέον με τους διαφόρους ελληνικούς κυβερνητικούς συνασπισμούς».

    Ύστερα από διαταγή του Τσώρτσιλ, τα αγγλικά τανκς έβαλαν κατά του ΕΛΑΣ στην οδό Πατησίων. Ήμουνα προσωπικά εκείνη τη στιγμή στο τμήμα του ΕΛΑΣ που απόκρουσε την επίθεση των αγγλικών τανκς. Ο λαός απαντά στη βία με τη βία. Οι συνοικίες της Αθήνας και όλος ο Πειραιάς απελευθερώνονται. Οι Άγγλοι και η αντίδραση κρατούν μόνο το κέντρο της Αθήνας (οδό Σταδίου και μέρη απ’ το Κολωνάκι), λιγότερο από ένα τετραγωνικό χιλιόμετρο! Σωστά χαρακτήρισαν οι τότε εφημερίδες του εξωτερικού το κράτος του Παπανδρέου – Σκόμπυ: Κράτος της οδού Σταδίου! Το… κράτος αυτό έμεινε χωρίς νερό, γιατί απεργούσαν οι εργάτες της Εταιρείας Ούλεν. Οι αστικές εφημερίδες δημοσίεψαν τις φωτογραφίες της Κυβέλης, τότε γυναίκας του Γ. Παπανδρέου, που συγύριζε… μόνη της το διαμέρισμα στο ξενοδοχείο της «Μεγάλης Βρετανίας». Απεργούσε, επίσης, και το προσωπικό του πολυτελέστατου αυτού ξενοδοχείου. Δημιουργήθηκε κατάσταση πολύ δύσκολη, δραματική και τραγική (όπως ομολογεί ο στρατηγός Τσακαλώτος) για τις αγγλικές δυνάμεις του στρατηγού Σκόμπυ!

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s