Σύγχρονη διαχείριση

The Independent – Robert Fisk: ο ελληνικός Εμφύλιος και το ISIS

Η σύγχρονη Ελλάδα και οι κρίσεις της διαμορφώθηκαν από την κληρονομιά μιας βίαιης σύγκρουσης στα μεταπολεμικά χρόνια – μια θηριωδία ξεχασμένη προ πολλού, καθώς  η πάλη για τη σταθεροποίηση της Μέσης Ανατολής αποσπά την προσοχή από τους ηγέτες μας.

golden-dawn-greece-2

«Υποστηρικτές της Χρυσής Αυγής διαδηλώνουν στην Αθήνα την περασμένη εβδομάδα.  Οι ακραίες ιδεολογίες στην Ελλάδα είναι εν μέρει μια κληρονομιά από τον φαύλο εμφύλιο πόλεμο εκεί στα τέλη της δεκαετίας του 1940» Getty

(Η μετάφραση των αποσπασμάτων είναι των «σημειώσεων»)

Μαζικοί αποκεφαλισμοί, κόψιμο λαιμών, βγάλσιμο ματιών, τεμαχισμός πτωμάτων, βασανιστήρια και μαζικές εκτελέσεις πάνω από ανοιχτούς τάφους. Επαγγελματίες δολοφόνοι που προσλαμβάνονται για να αποκεφαλίσουν ανθρώπους. Σας θυμίζει κάτι; Όχι, δεν μιλάμε η βαρβαρότητα του ISIS, η σέχτα που οι επικεφαλείς του Γενικού Επιτελείου Στρατού των ΗΠΑ χαρακτήρισαν με την ένδειξη «της Αποκαλύψεως» μόλις δύο χρόνια πριν, απέναντι στην οποία σήμερα ο Ντόναλντ Τραμπ πιστεύει ότι βρίσκεται σε πόλεμο.

Όχι, σκεφτείτε καλύτερα τους συμπαθητικούς, χαλαρούς Έλληνες, που πίνουν ούζο και σπαταλούν ευρώ. Τα χρόνια από το 1944 έως το 1949 ήταν αρκετά ώστε η γη να γεμίσει με το αίμα όλων στη χώρα όπου υποτίθεται ότι γεννήθηκε ο πολιτισμός και μια νέα μελέτη της εν λόγω φοβερής εξόντωσης στην Ελλάδα διαβάζεται σαν ένα πρότυπο της Συρίας, του Ιράκ και όλων των άλλων σημείων που άλλα βάφονται με το αίμα των θυμάτων του ISIS.

Απαγωγές ομήρων κατά χιλιάδες, έρημα* σπίτια σε ορεινά χωριά, η αργή και σαδιστική θανάτωση των «κατασκόπων», «συνεργατών» και των πολιτικών αντιπάλων, η εκδικητική εκτέλεση γυναικών και παιδιών, βιασμοί. Όσοι πιστεύουν ότι το Ισλάμ είναι μια βίαιη θρησκεία πρέπει να διαβάσουν την ιστορία εκείνων που πολέμησαν μετά τον πόλεμο στη γη του Σωκράτη και του Πλάτωνα.

Μετά από αυτή την εντυπωσιακή εισαγωγή ο Φισκ δίνει το λόγο στον Andre Gerolymatos, έναν Καναδό ιστορικό ο οποίος γράφει «με λύπη, τρόμο και συμπόνια» για το πώς η μητρική του πατρίδα δημιούργησε μια τόσο μαύρη αλλά τώρα ξεχασμένη τραγωδία, στο τέλος του Β’ΠΠ. Αναφέρεται ότι οι Churchill, Stalin και Truman έπαιξαν το δικό τους ρόλο και «ήταν όλοι ένοχοι, αλλά όχι περισσότερο από τους ίδιους τους Έλληνες, αριστερούς και δεξιούς, κομμουνιστές και βασιλόφρονες», οι οποίοι βγήκαν από τη ναζιστική κατοχή για να εμπλακούν σ’ έναν εμφύλιο, του οποίου ο καταλύτης ήταν η πείνα που εξάντλησε μισό εκατομμύριο έως 750.000 ψυχές.

Στη συνέχεια γίνεται αναφορά στις «σοσιαλιστικές και κομμουνιστικές» θανατώσεις που διέπραξε ο ΕΛΑΣ, όπου, όπως γράφει ο Γερολυμάτος «ο παγιωμένος τρόπος της εκτέλεσης ήταν με τσεκούρι ή μπαλτά». Ακολουθεί αναλυτική περιγραφή (δείτε στην πηγή)

Η επόμενη παράγραφος αφιερώνεται στη δολοφονία της Ελένης Παπαδάκη  στα Δεκεμβριανά 1944 και μετά έχουν σειρά αντίστοιχες πρακτικές των «Ταγμάτων Ασφαλείας», χωρίς να διευκρινίζεται ποια κυβέρνηση υπηρετούσαν αυτές οι ένοπλες ομάδες: στο άρθρο αποδίδονται συλλήβδην στη «δεξιά» και κατηγορούνται οι Άγγλοι και ιδίως οι Αμερικανοί που συνεργάστηκαν μαζί τους μέχρι τον καιρό της Χούντας (την οποία «προσέφεραν» οι ίδιοι)  με στόχο «να καταστρέψουν τους κομμουνιστές, οι οποίοι σε μεγάλο βαθμό κέρδισαν την αντίσταση κατά τη Γκεστάπο»

Ακολουθεί μια μάλλον δηλητηριώδης παράγραφος: «Έμελλε να ακολουθήσουν χρόνια στρατιωτικής δικτατορίας – μια ιστορία που ξέχασε η ΕΕ όταν δεχόταν ως μέλος της αυτό το κατεστραμμένο  έθνος στα 1981. Αλλά πως θα μπορούσαν αυτές οι ακίνδυνες Μεσογειακές φάτσες με τα αρχαία τους, τα μπουζούκια και τη βαρεμάρα τους, με τους παπάδες που φοράνε επίπεδα καπέλα, να διαπράξουν τέτοιες φρικαλεότητες εντός της Χριστιανοσύνης;»

Ο Φισκ προσπαθεί να το ερμηνεύσει μιλώντας για το Ολοκαύτωμα και τη φασιστική κατοχή της Ευρώπης. Για τη γενοκτονία των Χριστιανών (Ελλήνων και Αρμενίων) της  Μικράς Ασίας στις αρχές του 20ου αιώνα. Για τη μάζα των προσφύγων και τον εκτοπισμό της αγροτιάς στις μεγάλες πόλεις κατά τη διάρκεια του εμφυλίου: Όλα αυτά συνέβαλαν στο να θεωρηθούν «φυσιολογικές» οι φρικαλεότητες.

Σύμφωνα με τον Gerolymatos, ο κομμουνιστικός ΕΛΑΣ, ο αριστερόφρονας ΔΣΕ, η ακροδεξιά «Λευκή Τρομοκρατία» και ο συνεργατικός (με τους Γερμανούς) «Ιερός Λόχος» ο οποίος αργότερα συνεργάστηκε με τους Άγγλους (εδώ υπάρχουν σοβαρά έως ανεπίτρεπτα λάθη) «είχαν μολυνθεί από τη βία»

Φτάνουμε έτσι στο κρίσιμο σημείο: Όπως το ISIS, υποστηρίζει ο  Gerolymatos, έτσι ο ΕΛΑΣ και ο ΔΣΕ προσέλκυσαν εγκληματίες και σφαγείς κατά τη διάρκεια της κατοχής και μετά απ’ αυτήν. Κάτι που έκαναν επίσης πλήθος Γερμανοί, Ουκρανοί, Αρμένιοι, Αλβανοί μουσουλμάνοι και Τσετσένοι, οι οποίοι ξέμειναν στην Ελλάδα μετά την κατοχή. Υπήρχαν, αναφέρει, λαθρέμποροι και βασανιστές αλλά και σκληροπυρηνικοί κομμουνιστές που πίστευαν «όσο πιο ανελέητα, τόσο το καλύτερο». Οι χωρικοί έβρισκαν πάνω στο τραπέζι της ταβέρνας το κεφάλι κάποιου που γνώριζαν. Υπήρχαν και οι ομάδες της δεξιάς, όπως η Χ, που τεμάχιζαν και βασάνιζαν κομμουνιστές.

Μεσολαβούν μερικές (αμφισβητήσιμες) παράγραφοι, ώσπου διαβάζουμε ότι στην εξέγερση του Δεκέμβρη 1944 οι Βρετανοί στρατιώτες στεκόντουσαν αδύναμοι στους δρόμους της Αθήνας καθώς (οι ελασίτες) έβγαζαν τα μάτια των Ελλήνων αστυνομικών με μαχαίρια και μετά τους έβλεπαν με κομμένους λαιμούς. Ήταν κι ένας δημοσιογράφος, ο Τζορτζ Πολκ, που πυροβολήθηκε στο κεφάλι στη Θεσσαλονίκη αντί να μαχαιρωθεί όπως οι συνάδελφοί του στη Συρία σήμερα «πιθανά γιατί είχε κατηγορήσει κυβερνητικούς αξιωματούχους για διαφθορά» Αναφέρεται επίσης ότι ένας δημοσιογράφος του BBC, είδε την «δίκη» μιας γυναίκας γιατρού, η οποία ήταν ύποπτη για υποστήριξη των κομμουνιστικών αξιώσεων ότι η Θεσσαλονίκη είναι  Βουλγαρική πόλη. Αυτός παρακολούθησε τον Επίσκοπο του Βόλου να φωνάζει: «Σκοτώστε τη,  στρατηγέ μου! Στο όνομα της θρησκείας, σκοτώστε τη όπως στέκεται!»

Και ο Gerolymatos συμπεραίνει ότι τα φαντάσματα του εμφυλίου έχουν επανέλθει στην Ελλάδα, καθώς οι διαδηλωτές της κρίσης του 2015 χλεύαζαν τους αντιπάλους τους απειλώντας με μαζικούς τάφους – «ένα φαινόμενο που πέρασε ευρέως απαρατήρητο από χιλιάδες ρεπόρτερ που βρισκόντουσαν στην Αθήνα εκείνη την περίοδο». Καταλήγει λέγοντας πως οι ακραίες ιδεολογίες, η υπερτροφική και ανεύθυνη δημόσια διοίκηση και η χρόνια πολιτική διαφθορά στη σύγχρονη Ελλάδα είναι κληρονομιά του τέλους της δεκαετίας του 1940.

Ο Φίσκ ολοκληρώνει το άρθρο με μια αναφορά στις ξεχασμένες «δικές μας αμαρτίες»  (σημ: της Δύσης) στο Αφγανιστάν και στο Ιράκ και στο διαταραγμένο μυαλό του Ντόναλντ Τραμπ, αναρωτώμενος για πόσο καιρό ακόμα το ISIS θα εξακολουθήσει να στοιχειώνει με τα εγκλήματά του τη Μέση Ανατολή.

Πηγή: What the history of Greece can tell us about the fight against Isis | The Independent

  • Κατά λέξη: «οστεοφυλάκια»
Advertisements

1 thought on “The Independent – Robert Fisk: ο ελληνικός Εμφύλιος και το ISIS”

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s