Σύγχρονη διαχείριση

Σημαντικές αλλαγές στο μάθημα Ιστορίας από το Δημοτικό έως το Λύκειο

Oικογενειακή και τοπική ιστορία του μαθητή στη Δ’ Δημοτικού αντί για τα γεγονότα στην αρχαία Ελλάδα (σ.σ. μετατίθεται η ιστορία της αρχαιότητας στην επόμενη τάξη), περιορισμός των στρατιωτικών γεγονότων της Επανάστασης του 1821 με προβολή κυρίων κοινωνικών ιστορικών γεγονότων και σαρωτική αλλαγή στην Ιστορία της Α’ Λυκείου με στροφή στη σύγχρονη Ιστορία που φθάνει μέχρι τον πόλεμο της Γιουγκοσλαβίας και την εισβολή στο Ιράκ.

Σύμφωνα με τον Ελεύθερο Τύπο, αυτές είναι μερικές από τις βασικότερες αλλαγές που προτείνει το ΙΕΠ στο Σχέδιο Προγραμμάτων Σπουδών για το μάθημα της Ιστορίας από τη Γ’ Δημοτικού έως και την Α’ Λυκείου.

Σε γενικό πλαίσιο το ΙΕΠ «πειράζει» λίγο τη ροή της διδασκαλίας της Ιστορίας, προτείνει περισσότερες πηγές και ψηφιακά εργαλεία, προτάσσει τη συσχέτιση της εθνικής και της παγκόσμιας πορείας και επισημαίνει στην ηγεσία του υπουργείου Παιδείας ότι οι ώρες στη διδασκαλία της Ιστορίας «δεν αρκούν».

Το πόρισμα του ΙΕΠ καταδικάζει τις επαναλήψεις των ιστορικών κύκλων, όμως, δεν προχωράει σε μεγάλες τομές πλην δύο τάξεων, της Δ’ Δημοτικού και της Α’ Λυκείου. Παράλληλα, παίρνει το διδακτικό ενδιαφέρον από στρατιωτικά γεγονότα και το στρέφει σε κοινωνικά, εμμένοντας στο προσφυγικό στοιχείο, ενώ στο πλαίσιο της διδασκαλίας της διεθνούς ιστορίας εμπλουτίζονται τα κεφάλαια με γεγονότα που ξεφεύγουν από την ιστορία του Δυτικού Κόσμου, όπως ο Ψυχρός Πόλεμος και η πτώση των κομμουνιστικών καθεστώτων.

Βασικές θέσεις

  • Προτείνεται αύξηση κατά μία ώρα στη διδασκαλία Ιστορίας σε όλες τις τάξεις Γυμνασίου και Λυκείου (πλην της Γ’ Γυμνασίου), καθώς όπως αναφέρει το πόρισμα «οι δύο ώρες διδασκαλία δεν επαρκούν».
  • Τέλος στην «επανάληψη» ιστορικών κύκλων, ειδικότερα η αρχαία, μεσαιωνική και νεότερη εποχή, η οποία, όπως σημειώνεται, διδάσκεται τρεις φορές, μία στο Δημοτικό, μία στο Γυμνάσιο και μία στο Λύκειο.
  • Περιορισμός ιστορικών γεγονότων που αφορούν την πολιτική ιστορία που εστιάζει σε πολιτική, στρατιωτική και διπλωματική δράση των μεγάλων προσωπικοτήτων.
  • Ενίσχυση της κοινωνικής και οικονομικής ιστορίας, ιστορία της τέχνης.
  • Σύνδεση της διδασκαλίας με επίσκεψη σε μουσεία, ιστορικά μνημεία και αρχαιολογικούς χώρους.

Οι αλλαγές ανά βαθμίδα

Η μεγαλύτερη αλλαγή που παρατηρείται στις τέσσερις τάξεις της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης που διδάσκεται η Ιστορία (σ.σ. από τη Γ’ έως και τη ΣΤ’ Δημοτικού) παρατηρείται στη Δ’ τάξη.

Ενώ μέχρι και σήμερα οι μαθητές διδάσκονται από την αρχαία ελληνική Ιστορία, άνοδο της Ρώμης, Γεωμετρική Εποχή, Περσικούς Πολέμους, τον Χρυσό Αιώνα του Περικλή, τον Μέγα Αλέξανδρο, όλα τα παραπάνω βάσει της πρότασης του ΙΕΠ απουσιάζουν πλήρως από αυτή την τάξη. Στη θέση τους μπαίνει η διδασκαλία της οικογενειακής, προφορικής, τοπικής ιστορίας που συνδέεται με το άμεσο οικογενειακό και κοινωνικό περιβάλλον των μαθητών.

Οι μαθητές επανέρχονται στη «ροή» ιστορικών γεγονότων στην Ε’ τάξη, όπου ξεκινούν από την προϊστορία και διδάσκονται μέχρι και την οθωμανική κατάκτηση.

Κόφτης σε αναλυτική παρουσίαση των στρατιωτικών γεγονότων της Επανάστασης του 1821 προτείνεται για τη διδασκαλία της Ιστορίας της ΣΤ’ Δημοτικού. Το ΙΕΠ προτείνει να διδάσκονται οι μαθητές από το 15ο αιώνα έως και τη σύγχρονη εποχή (όπως συμβαίνει και σήμερα), όμως στη διδακτική ενότητα για την ελληνική επανάσταση προωθεί κυρίως τη διδασκαλία σε βασικά κοινωνικά χαρακτηριστικά της ελληνικής κοινωνίας όπως ο εκσυγχρονισμός και η εκβιομηχάνιση. Για τους πρωταγωνιστές της Επανάστασης προτείνει θεματικό φάκελο με θέμα: «Επώνυµοι και «ανώνυµοι» πρωταγωνιστές της Ελληνικής Επανάστασης. Η καθημερινή ζωή των επαναστατημένων. Συνήθειες και πρακτικές.

Πηγή: Σημαντικές αλλαγές στο μάθημα Ιστορίας από το Δημοτικό έως το Λύκειο

Advertisements

3 thoughts on “Σημαντικές αλλαγές στο μάθημα Ιστορίας από το Δημοτικό έως το Λύκειο”

  1. Βασ. Αναστασόπουλος

    Το μόνο καθήκον μας απέναντι στην Ιστορία είναι να την ξαναγράψουμε
    08/04/2017

    Δεν πρόλαβαν, καλά-καλά, να δουν το φως της δημοσιότητας οι προτάσεις του Ινστιτούτου Εκπαιδευτικής Πολιτικής (ΙΕΠ) για τις αλλαγές στο μάθημα της Ιστορίας, σε όλες τις εκπαιδευτικές βαθμίδες από το Δημοτικό μέχρι το Λύκειο, και τα… γιαταγάνια βγήκαν, για να πάρουν κεφάλια.

    «Ανθέλληνες», «απάτριδες», «ανιστόρητοι», «προδότες», «παραχαράκτες» της Ιστορίας ήταν μερικοί μόνο από τους χαρακτηρισμούς που αποδόθηκαν στους εισηγητές, επειδή, άκουσον-άκουσον, προτείνουν στο υπουργείο Παιδείας να βάλει «κόφτη» στην παρουσίαση των στρατιωτικών γεγονότων της Ελληνικής Επανάστασης, αλλά και να δώσει (σ.σ. επιτέλους) ένα τέλος στην επανάληψη των ιστορικών κύκλων, ειδικότερα της αρχαίας, της μεσαιωνικής και της νεότερης εποχής, οι οποίες, όπως επισημαίνεται, διδάσκονται τρεις φορές: μία στο Δημοτικό, μία στο Γυμνάσιο και μία στο Λύκειο. Εάν κανείς δεν γνώριζε, θα μπορούσε εύκολα να πιστέψει πως η Ελλάδα επέστρεψε στην περίοδο της Τουρκοκρατίας και τα μαθήματα λαμβάνουν χώρα στο «κρυφό σχολειό»…

    Είναι, όντως, αυτή η πραγματικότητα; Θα μου επιτρέψετε να πω κατηγορηματικά «όχι». Αν κλείσουμε για λίγο τα αυτιά στις… εξάρσεις εθνικισμού και στις… κορώνες πλειοδοσίας σε πατριωτισμό, θα διαπιστώσουμε ενδεχομένως ότι οι αλλαγές που εισηγείται το Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής στη διδασκαλία της Ιστορίας κινούνται προς την σωστή κατεύθυνση -εκτός κι αν πιστεύει κανείς ότι η ελληνική Ιστορία εξαντλείται στο Βυζάντιο, στην Επανάσταση του 1821 και στη Μικρασιατική Καταστροφή. Γιατί αυτά θυμάμαι να μας διδάσκουν στο σχολείο μια ζωή, από το Δημοτικό μέχρι το Λύκειο. Από κει και πέρα επικρατούσε το απόλυτο σκοτάδι, αν δεν το έψαχνε κανείς από μόνος του.

    Το… τάιμινγκ, βέβαια, είναι κακό. «Την ώρα που ο Ερντογάν λέει ότι οι Τούρκοι έριξαν τους Έλληνες στη θάλασσα, πας εσύ και βάζεις “κόφτη” στην εξιστόρηση των στρατιωτικών γεγονότων της Επανάστασης του ’21;» θα πουν κάποιοι, παραβλέποντας «σκανδαλωδώς» το γεγονός ότι, για να… άργησε μόνο 400 χρόνια η Επανάσταση, μάλλον οι πρόγονοί μας «τα είχαν βρει» με τους κατακτητές τους και δεν… καίγονταν κιόλας να αλλάξουν το «status quo» -ας μην ξεχνάμε, άλλωστε, ότι η Επανάσταση του 1821 ξεκίνησε και υποκινήθηκε από τους «χορτάτους», τους προύχοντες, και όχι από τον απλό λαό.

    Οι ίδιοι, δε, θα παραβλέψουν εξίσου εύκολα την μαζική «παραγωγή» μαθητών-«παπαγάλων», που τους σταματάνε στον δρόμο και τους ρωτάνε «τι έγινε την 25η Μαρτίου του… 1940;» και κανείς δεν καταλαβαίνει ότι του κάνουν πλάκα.

    Η Ιστορία, όσο και αν αυτό μπορεί να εκπλήξει πολλούς, δεν είναι αυτή ακριβώς που διδάσκεται στα ελληνικά σχολεία. Δεν είναι, δηλαδή, μια «στείρα» παράθεση ημερομηνιών και στρατιωτικών μαχών, δεν σταματάει στην Μικρασιατική Καταστροφή ή, στην καλύτερη των περιπτώσεων, λίγο μετά την λήξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Η Ιστορία γράφεται διαρκώς, γράφεται ανεξίτηλα, έχει ροή, συνέχεια, παλμό και «σφυγμό». Δεν είναι «νεκρή» και δεν θα πρέπει να αρκείται στην αρχαιολατρεία και στην παρελθοντολαγνεία.

    Δεν γίνεται, για παράδειγμα, να διδάσκονται οι μαθητές τα πάντα για την μάχη της Τριπολιτσάς, αλλά να μην μαθαίνουν για τον Εμφύλιο, τα Δεκεμβριανά και την Χούντα. Δεν μπορεί να μαθαίνουν για το μεγαλείο των αρχαίων προγόνων μας, δίχως να τους εξηγούμε τι ήταν αυτό που τους έκανε σπουδαίους, δίχως να τους δίνουμε να καταλάβουν ότι πρώτοι οι Έλληνες φιλόσοφοι αμφισβήτησαν τα πάντα και έθεσαν ερωτήματα, τα οποία κανείς μέχρι τότε δεν τολμούσε να θέσει. Ούτε μπορούν οι μαθητές του Λυκείου να συνεχίσουν να βγαίνουν στον «στίβο» της ζωής, δίχως να γνωρίζουν τίποτα για την φεουδαρχία, τον κομμουνισμό, τον καπιταλισμό, τον σοσιαλισμό και τα λοιπά συστήματα πολιτικής και κοινωνικής οργάνωσης ή να μην διδάσκονται καν την Ιστορία της χώρας μας στον 20ό αιώνα, προκειμένου να κατανοήσουν το γεωγραφικό-κοινωνικό-πολιτικό πλαίσιο, στο οποίο τοποθετείται σήμερα η χώρα μας.

    Είναι αδήριτη ανάγκη τα βιβλία της Ιστορίας να ξαναγραφτούν. Φυσικά, το πρόβλημα είναι ποιος θα κληθεί να τα ξαναγράψει. Δυστυχώς, σε μια χώρα που βιώνει τις πληγές της οικονομικής κρίσης και συνεχίζει να ζει σαν να βρίσκεται σε έναν διαρκή εμφύλιο, δεν φαίνεται στον ορίζοντα καμία ελπίδα εθνικής συνεννόησης, που είναι απαραίτητη, για να γραφτεί αυτή η Ιστορία. Κι έτσι, όποιος τολμήσει να θίξει τα… ιερά και τα όσια, με τα οποία γαλουχήθηκαν γενεές επί γενεών, κινδυνεύει αυτομάτως να βρεθεί αντιμέτωπος με «πογκρόμ» -και αυτός είναι ακόμα ένας όρος, τον οποίο αμφιβάλλω αν γνωρίζουν οι Έλληνες μαθητές…

    ΥΓ: Ο τίτλος του παρόντος άρθρου είναι «δανεικός» από τον σπουδαίο Ιρλανδό συγγραφέα Όσκαρ Ουάιλντ.

    http://www.protothema.gr/blogs/blogger/post/669547/to-mono-kathikon-mas-apenadi-stin-istoria-einai-na-tin-xanagrapsoume/

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s