Πρόσωπα

Μαρίνος Μητραλέξης

mitralexis

«Και λοιπόν;»

«Ο οδηγός του ασθενοφόρου που στάθμευε στο Δερβένι τηλεφώνησε προ ολίγου στο Νοσοκομείο μας, απ’ τα γραφεία της Κοινότητας στα Λαγκαδίκια, αναφέροντας εκπληκτικά γεγονότα. Είδε να περνά πάνω απ’ το Δερβένι με κατεύθυνση τη Γερακαρού ένα βομβαρδιστικό των Ιταλών, ακολουθούμενο από ένα καταδιωκτικό δικό μας, μ’ εμφανή πτητική δυσκολία και των δύο. Ευθύς αμέσως έσπευσαν αυτός κι’ οι τραυματιοφορείς ν’ ακολουθήσουν από εδάφους την εναέρια διαδρομή των αεροπλάνων. Πρόλαβαν να δουν Ιταλούς αλεξιπτωτιστές να πηδούν, εγκαταλείποντας το βομβαρδιστικό τους, το οποίο πήρε κλήση και συνετρίβη στο έδαφος»

«Ο δικός μας;»

«Τον βρήκαν οι τραυματιοφορείς στα χωράφια, μαζί με χωρικούς απ’ τα Λαγκαδίκια και τη απ’ τη Γερακαρού, που έσπευσαν εξαγριωμένοι στην περιοχή, να πιάσουν τους Ιταλούς αλεξιπτωτιστές. Στραβά κουτσά είχε καταφέρει να προσγειώσει το μονοπλάνο του»

«Και μετά τι έγινε;»

«Ο πιλότος μας, κύριε Διοικητά, μόλις είδε τους χωρικούς να κουνάνε απειλητικά τις αξίνες, τράβηξε το περίστροφο και τους είπε μην τυχόν και τολμήσουν ν’ αγγίξουν τους Ιταλούς, διότι είναι αιχμάλωτοι πολέμου, που τους θέτει υπ’ ευθύνη του»

Ο Διοικητής και οι αξιωματικοί δεν πίστευαν στ’ αυτιά τους.

«Και γιατί χασομεράει το ασθενοφόρο στα Λαγκαδίκια και δεν τους παίρνει όλους να τους φέρει στο νοσοκομείο, να βγάλουν μιαν ακτίνα;»

«Διότι ο Μητραλέξης επέμενε να κεράσει έναν καφέ τους Ιταλούς στην κοινότητα, να συνέλθουν πρώτα πίνοντας κι’ ένα ποτήρι νερό και μετά να φύγουν»

Ο Διοικητής Αντωνίου σταυροκοπήθηκε.

«Κύριε ελέησον! Είπαμε ότι είμαστε οι ιππότες των αιθέρων! Αλλά να είμαστε ιππότες και επί του εδάφους;»

Χαμογελούσε όμως.

Πηγή: Κρίτων Σαλπιγκτής, Τελευταίο Δρομολόγιο, Εκδόσεις Αιγαίον, 2012, σελ. 36-7

Δείτε, για το βιβλίο: http://ologiomofeggari.blogspot.gr/2012/12/blog-post_2615.html

*

Το περιστατικό συνέβη στις 3 Νοεμβρίου 1940, όταν ένα ιταλικό σμήνος έφτασε στη Θεσσαλονίκη και τη βομβάρδισε, χωρίς σπουδαία αποτελέσματα (Σύμφωνα με τον Σαλπιγκτή είχε χτυπηθεί μια περιοχή πάνω σε μια νοητή διαγώνια γραμμή που ξεκινούσε από την πλατεία Αριστοτέλους και, τέμνοντας την οδό Καρόλου Ντηλ, έφτανε ως την πλατεία Αγίας Σοφίας)

Από τη βάση στις Σέδες, όπου είχε την έδρα της η 113η Πτέρυγα Μάχης απογειώθηκαν ελληνικά καταδιωκτικά τα οποία εντόπισαν τα ιταλικά βομβαρδιστικά καθώς αποχωρούσαν με κυκλική πορεία στην περιοχή Λαγκαδά. Καταδιώκοντας ένα ιταλικό, αφού τελείωσαν τα πυρομαχικά του, ο Μητραλέξης έκανε μια παράτολμη πράξη: χτύπησε με τον έλικά του το ουραίο πηδάλιο του εχθρικού αεροπλάνου, το οποίο κατέπεσε.  Από τους πέντε Ιταλούς του πληρώματος  ένας σκοτώθηκε και τέσσερις σώθηκαν πηδώντας με τα αλεξίπτωτα. Στη συνέχεια τους συνέλαβε ο Μητραλέξης, ο οποίος είχε κάνει αναγκαστική προσγείωση, με τον τρόπο που περιγράφει ο Σαλπιγκτής.

Πως το είδαν οι Ιταλοί;

ΑΣ ΑΦΗΣΟΥΜΕ όμως, τον Ιταλό ανθυποσμηναγό Brussolo Garibaldo,
πιλότο του καταρριφθέντος βομβαρδιστικού, την αφήγηση του
παράτολμου εγχειρήματος του Μαρίνου Μητραλέξη. Λέγει λοιπόν ο
Ιταλός αεροπόρος σε αξιωματικούς μας της Στρατιωτικής
Διοίκησης: _Το Σμήνος μας, αποτελούμενο από πέντε
βομβαρδιστικά, συνοδευόμενα από ένα καταδιωκτικό, έλαβε
διαταγή να προβεί στο βομβαρδισμό της Θεσσαλονίκης. Ήταν 2α
Νοεμβρίου 1940. Όταν πλησιάσαμε στο στόχο, συναντήσαμε σφοδρόν
αντιαεροπορικό φράγμα πυρός, το οποίο κατέρριψε ένα από τα
βομβαρδιστικά μας. Παρ_ όλα αυτά, καταφέραμε να ρίξουμε τις
βόμβες και αρχίσαμε να απομακρυνόμαστε από το χώρο προσβολής
ακολουθώντας κυκλική πορεία γιά μεγαλύτερη ασφάλεια. Όταν όμως
πετούσαμε πάνω από τον Λαγκαδά, διακρίναμε τρία Ελληνικά
καταδιωκτικά να μας επιτίθενται, οπότε ένα βομβαρδιστικό μας,
επλήγη στο ντεπόζιτο της βενζίνης, απομακρύνθηκε από το Σμήνος
και κατέπεσε κοντά στα Ελληνοαλβανικά σύνορα. O σχηματισμός
των υπολοίπων τριών αεροπλάνων μας, διαλύθηκε καταδιωκόμενος
από τα Ελληνικά καταδιωκτικά. Το αεροπλάνο μου, προσεβλήθη από
Ελληνικό καταδιωκτικό και όταν ο πιλότος του εξήντλησε όλα τα
πυρομαχικά του, εφόρμησε εναντίον μου και με την έλικα του
αεροπλάνου, κατέστρεψε το ουραίο πηδάλιο του δικού μου, το
οποίο δεν μπορούσε πλέον να ελεγχθεί. Καθώς βρισκόμαστε σε
ύψος 7.000 ποδών, προφθάσαμε να χρησιμοποιήσουμε τα αλεξίπτωτά
μας και να προσγειωθούμε σε ένα χωράφι στην περιοχή του
Λαγκαδά. Σε μικρή απόσταση από μας, λίγο αργότερα προσγειώθηκε
αναγκαστικά, λόγω σοβαράς βλάβης της έλικας του αεροπλάνου
του, ο αντίπαλός μας ο οποίος έσπευσε προς το μέρος μας και
μας είπε ότι ονομάζεται Μητραλέξης, σφίγγοντας φιλικότατα και
συναδελφικότατα το χέρι μου. Το συνάδελφο Μητραλέξην που κατά
τη μεταφορά μας στη Θεσσαλονίκη, δεν παρέλειψε να μου πει ότι
είναι ευτυχής για τη γνωριμία μας, θαυμάζω για την αυτοθυσία
του, την ευγένεια και γενναιοψυχία του και σε ανταπόδοση των
ευγενικών του αισθημάτων, του παρέδωσα σαν ενθύμιο της
γνωριμίας μας, το ατομικό μου δελτίο ταυτότητος_.

Πηγή: http://istoria-korosisgeorge.blogspot.gr/2011/11/blog-post.html

Ο Μαρίνος Μητραλέξης, ένα φτωχόπαιδο από τη Μεσσηνία, σκοτώθηκε σε αναγνωριστική πτήση στο Αιγαίο, στα 1948.

*

*

Δείτε, τέλος, μια πιο «τυπική» εξιστόριση: http://3kala-strava-paraloga.blogspot.gr/2009/10/blog-post_28.html

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s