Από την καλύβα

Μαξ βαν ντερ Στουλ 

Του Μιχάλη Μιχελή

(2011)

Καλό Πάσχα (σε όσους πιστεύουν σε τούτα τα έθιμα, με τα κοψίδια και τις βαρυστομαχιές).

Ειδησεογραφικά, για τους παλαιότερους (ηλικιακά), ένα δυσάρεστο μαντάτο. Πέθανε σήμερα σε ηλικία 86 χρονών, ο παλαίμαχος Σοσιαλδημοκράτης πολιτικός (και πρώην υπουργός εξωτερικών της Ολλανδίας) Μαξ βαν ντερ Στουλ. Για όσους δεν ξέρουν περι του αξιόλογου τούτου ανθρώπου, ήταν εκείνος, που τον καιρό της δικτατορίας, ύψωσε στεντόρια τη φωνή του και καταδίκασε τη χούντα, βγάζοντας έξω από το Συμβούλιο της Ευρώπης την Ελλάδα, για την καταπάτηση της δημοκρατίας στην χώρα μας (1969). Ήταν ο μεγάλος φίλος της Ελλάδας, που την υποστήριξε με πάθος στο διπλωματικό επίπεδο και μεταπολιτευτικά, απ’ όλες τις θέσεις που υπηρέτησε. Ήρθε στην Ελλάδα πολλές φορές. Αγόρασε σπίτι (στην Τήνο) κι έγινε στην Ολλανδία ο πρωτεργάτης της φιλοελληνκής πολιτικής, για την είσοδο της χώρας μας στην ΕΟΚ.

Ο Βαν ντερ Στούλ τιμήθηκε στη χώρα μας το 2007, με το ανώτατο τιμητικό παράσημο (Μεγάλο Σταυρό του Φοίνικα).

Ας θυμηθούμε, ένα χαρακτηριστικό στιγμιότυπο που καταγράφει ο αντιναύαρχος Κωνσταντίνος Γκορτζής από την υποδοχή που επιφύλαξε ο Βαν ντερ Στουλ, στο πλήρωμα του πολεμικού «Βέλος», όταν αποχώρησε από άσκηση του ΝΑΤΟ και ζήτησε πολιτικό άσυλο στην Ιταλία (1973). (Ο συγγραφέας ως νεαρός σημαιοφόρος τότε, ήταν από τους πρωταγωνιστές της «ανταρσίας»).

«Την άλλη μέρα συνεχίζουμε προς Χάγη. Μας παραλαμβάνει Ολλανδός αξιωματούχος του Υπουργείου Εξωτερικών και μας εγκαθιστά σ’ ένα παραδοσιακό ξενοδοχείο σαν αυτό που έβλεπα στα όνειρά μου μικρός διαβάζοντας τα παραμύθια με τους βατραχοπρίγκηπες. Στόμα ανοιχτό. Σε λίγο στο σαλόνι του ξενοδοχείου μπαίνει ψηλός ξερακιανός γκριζομάλλης που ορμάει προς τον Παππά, λες και τον ήξερε χρόνια, και τον αγκαλιάζει δακρυσμένος! Μετά γυρνάει κι αγκαλιάζει κι εμάς και στέκεται αμίλητος, κατασυγκινημένος, και μας κοιτάζει. Ο Βαν Ντερ Στουλ!
Είχα ακούσει για φιλέλληνες, είχα διαβάσει για φιλέλληνες, αλλά τη φλόγα αυτού του ανθρώπου για τον ελληνικό πολιτισμό, τη Δημοκρατία, την Ελευθερία, την Πολιτεία, δεν μπορούσα να τη διανοηθώ καν.
Ο Υπουργός Εξωτερικών της Ολλανδίας, λοιπόν, αφιέρωσε –πέρα από τη φιλοξενία- ώρες πολλές για να συζητήσει με τον Παππά, και μαζί μας, για τα γεγονότα, και να δώσει και πολύτιμες συμβουλές για τον χειρισμό των πραγμάτων από δω και μπρος».

Τέτοιοι άνθρωποι ήταν κάποτε οι φίλοι της χώρας μας, σε άλλες εποχές, με ένα άλλο πάθος αλληλεγγύης. Δυστυχώς και σ’ αυτό το σημείο, εφτωχεύσαμε.

Μιχάλης Μιχελής

Πηγή: Μαξ βαν ντερ Στουλ | Η καλύβα ψηλά στο βουνό

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s