Σύγχρονη διαχείριση

Η ανάπλαση της ιστορικής γέφυρας Κοράκου 

Gefira_Korakou_1937Η φωτογραφία της Γέφυρας ΚΟΡΑΚΟΥ είναι του ΣΠΥΡΟΥ ΜΕΛΕΤΖΗ, τραβηγμένη το 1937

Σε δήλωσή του ο Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Αντόνιο Ταγιάνι, με αφορμή τα 502 χρόνια από την κατασκευή και τα 68 από την ανατίναξη της ιστορικής γέφυρας Κοράκου, στηρίζει την ανάπλαση και ανακατασκευή της και τις αναπτυξιακές προοπτικές της Κοιλάδας του Αχελώου.

 Ο κ. Ταγιάνι, ο οποίος μάλιστα στην εισαγωγή του μιλάει στα Ελληνικά απευθυνόμενος στους κατοίκους της Κοιλάδας του Αχελώου, επισημαίνει ότι τη στιγμή που παλαιές και νέες διχόνοιες αμφισβητούν την Ένωση, τα απτά σύμβολα της ενότητας πρέπει να καθοδηγούν τη σκέψη μας και να μας οδηγούν προς το μέλλον. Οι γέφυρες αναφέρεται συνδέουν τους ανθρώπους και βοηθούν στην ανάπτυξη δικτύων, στη διάδοση της γνώσης, στο εμπόριο προϊόντων, στην πρόσβασης στις υπηρεσίες και στην ανάπτυξη των κοινοτήτων.

«Τις χρειαζόμαστε» τονίζει «για να είμαστε πιο δυνατοί υλικά και πνευματικά και για να ανακαλύπτουμε νέες ευκαιρίες, να έχουμε καλύτερα αποτελέσματα. Η γέφυρα του Κοράκου συνδυάζει την ιστορία με τον πολιτισμό και το αρχιτεκτονικό επίτευγμα. Η σύρραξη κατέστρεψε αυτό που για δεκαετίες αποτελούσε το σύμβολο της περιφερειακής ανάπτυξης και το μέσο επίτευξης της ανάπτυξης σε μια περιοχή με ιδιαίτερη φυσική ομορφιά και κληρονομιά. Για την Ευρώπη σε όλα τα επίπεδα, η ανάπλαση και η ανακατασκευή επισημαίνει αποτελούν την απάντηση στα προβλήματά μας. Ελπίζω αυτό να ισχύει και για τη γέφυρα του Κοράκου στην κοιλάδα του Αχελώου».

Η ιστορία της Γέφυρας Κοράκου


Στην ιστορία της Γέφυρας του Κοράκου αποτυπώνονται τα σημάδια της ταραγμένης πορείας της στο χρόνο, των κατά καιρούς διχασμών και ιδεολογικών αντιπαραθέσεων στην σύγχρονη ελληνική ιστορία.
Η γέφυρα ανατινάχθηκε το 1949 από άνδρες του Δημοκρατικού Στρατού, σε μια προσπάθεια να ανακόψουν την επίθεση που δέχονταν. Έζησε για 435 χρόνια αντέχοντας σε σεισμούς και τις μανιασμένες κατεβασιές του Αχελώου μέχρι που έπεσε κι αυτή θύμα του Εμφυλίου.

Η γέφυρα ήταν κτισμένη πάνω στον άξονα της αρχαίας οδού Τρίκκης – Γόμφων – Αργιθέας – Αμβρακίας και είχε μεγάλη στρατηγική και εμπορική σημασία. Ήταν η μεγαλύτερη μονότοξη γέφυρα των Βαλκανίων, καθώς το άνοιγμα στην βάσης της ήταν 48 μέτρα, το μεγαλύτερο ύψος της 26, το πλάτος της 2,30 ενώ η απόσταση από την μία άκρη έως την άλλη ήταν 80 μέτρα. Λέγεται μάλιστα ότι ειδικά τις μέρες της βαρυχειμωνιάς το πέρασμα της γέφυρας προκαλούσε φόβο και δέος. Οι ηλικιωμένοι της περιοχής θυμούνται ότι, σε πολλές περιπτώσεις, όσοι είχαν υψοφοβία τους έδεναν τα μάτια.

 

Πηγή: Ο Α. Ταγιάνι υπέρ της ανάπλασης της ιστορικής γέφυρας Κοράκου (video) – ert.gr

*

(Μενέλαος Παπαδημητρίου – απόσπασμα)

 H ΓΕΦΥΡΑ ΚΟΡΑΚΟΥ ΑΝΑΤΙΝΑΣΣΕΤΑΙ

 Η Γέφυρα Κοράκου άντεξε στο χρόνο.

Στις 11 Ιουλίου του 1566 ημέρα Πέμπτη «έγινε μέγας και φοβερός σεισμός» του οποίου οι μετασεισμοί κράτησαν έναν ολόκληρο χρόνο. Στα Άγραφα και στο Ραδοβίσδι «έπεσαν εκκλησίαι και οίκοι ούκ ολίγοι και φόνοι άπειροι εγένοντο και τα όρη εσπάραξαν…».

Η Γέφυρα Κοράκου άντεξε.

Άντεξε στην κατακλυσμιαία βαρυχειμωνιά του 1700, στις πλημμύρες του 1729 που χαρακτηρίσθηκαν «νέος κατακλυσμός του ΝΩΕ», στους σεισμούς του 1743, 1751 και 1781.

Έμελλε όμως η μοίρα της να πέσει από ανθρώπινα χέρια, όπως από ανθρώπινα χέρια φτειάχθηκε.

Όπως στο προοΐμιο αναφέρθηκε, στις 28 Μαρτίου του 1949, ημέρα Δευτέρα έγινε στη Βρεσθενίτσα και στη Γέφυρα Κοράκου μια από τις φονικότερες μάχες της φοβερής εμφύλιας σύρραξης και ο επίλογος γράφτηκε με την ανατίναξή της στις 9,15 βραδινή ώρα.

Το Μάρτιο του 1949 τα τμήματα της Ι και ΙΙ Μεραρχίας του ΔΣΕ υπο τους Καπετάν Γιώτη (Χαρίλαο Φλωράκη) και Καπετάν Διαμαντή (Γιάννη Αλεξάνδρου) μετά τη μάχη του Καρπενησίου κινήθηκαν από Ευρυτανία προς Άρτα με σκοπό ή να προσβάλλουν την πόλη πραγματικά ή να παραπλανήσουν τον Εθνικό Στρατό για να φέρει από το Γράμμο δυνάμεις στην Άρτα ώστε οι εκεί προσβαλλόμενες δυνάμεις του ΔΣΕ να ανακουφιστούν, πράγμα που έγινε.

Προσβληθείσες οι Μεραρχίες των ανταρτών από τον Τακτικό Στρατό συμπτύσσονται τα τμήματά τους και οπισθοχωρώντας κινούνται για τις γέφυρες Αυλακίου και Κοράκου. Πλήν όμως η γέφυρα Αυλακίου είχε καταληφθεί και μόνο η γέφυρα Κοράκου είναι ελεύθερη, περίεργο γιατί.

Το 2ήμερο αυτό και κατά την οπισθοχώρηση οι δυνάμεις των ανταρτών προσβάλλονται από αέρος κυρίως με τα αεροπλάνα και από εδάφους.

Η Ι Μεραρχία του Καπετάν Γιώτη βρίσκει ανοιχτή τη Γέφυρα τα ξημερώματα της 28ης Μαρτίου και ως το μεσημέρι περνάνε τα τμήματά της προς Αργιθέα, δίχως εμπλοκή. Από τα 5 Αδέρφια προχωρούν στην Καπετανόβρυση, όπου διανυκτερεύουν Η άλλη μέρα τους βρίσκει στο Ανθηρό όπου ο Χαρίλαος επί 2ημερο στρατοπεδεύει στην Πετρένια, στου Μήτρου Τσιούμα. Αυτά κατά τη μαρτυρία του αντάρτηΚΩΣΤΑ ΚΟΛΟΒΟΥ που ήταν στην Ταξιαρχία του Μπαντέκου και πέρασε τη γέφυρα εκείνη την ημέρα.

Η ΙΙ Μεραρχία το απόγευμα προς βράδυ της 28 Μαρτίου φτάνει στη γέφυρα ενώ τα αεροπλάνα συνεχίζουν το βομπαρδισμό των δυνάμεών της και της γέφυρας. Προσπαθεί ο Τακτικός Στρατός να την γκρεμίσει για να εμποδίσει το πέρασμα των ανταρτών μα δεν το πετυχαίνει. Η μάχη είναι τρομερή. Ο ίδιος ο Καπετάν Διαμαντής με το οπλοπολυβόλο στο χέρι καθοδηγεί από τη μεριά της Κούλιας τηνάμυνα ενώ οι δυνάμεις του Εθνικού Στρατού τους επιτίθενται. Οι κύριες δυνάμεις του Καπετάν Διαμαντή περνούν και βλέποντας τις δυνάμεις του στρατού να πλησιάζουν για να περάσουν δίνεται η εντολή και η υπονομευμένη γέφυρα ανατινάσσεται. Στη μάχη αυτή από μεριάς του Τακτικού Στρατού συμμετέχει ο από τις Πηγές στρατιώτης ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΒΕΛΑΕΤΗΣ και από το ΔΣΕ ο στρατευμένος αντάρτης ΑΛΕΚΟΣ ΚΑΤΣΙΚΗΣ του Βασιλείου από την Καρυά Αργιθέας, που είναι ανάμεσά μας σήμερα.

 Ο Αλέκος Κατσίκης τραυματίας της μάχης εκείνης, πέρασε τη γέφυρα υποβασταζόμενος από συντρόφους του και θυμάται να υπάρχουν καλώδια στο μέσον της γέφυρας και προς την Κούλια προς Αργιθέα και επάνω στο οδόστρωμά της, στο πόδι προς Αργιθέα μία γούρνα. Εκεί προφανώς ήταν η εκρηκτική ύλη. Άλλες μαρτυρίες λένε πως όμοια γούρνα υπήρχε και στο μέρος προς Άρτα. Η καλωδίωση έφτανε στην Κούλια από όπου ο Καραντάος πυροδότησε τον εκρηκτικό μηχανισμό και το θρυλικό γιοφύρι ανατινάχθηκε.

 Σε ρεπορτάζ του 6 Γενάρη του 2006 στο Ριζοσπάστη(σελίς 14) με τίτλο ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ ΣΤΗΝ ΑΡΓΙΘΕΑ ΜΕ ΔΙΕΙΣΔΥΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΗΠΕΙΡΟ – Στα μονοπάτια του Θριάμβου και της Τραγωδίας ο Αργιθεάτης εκ Πετρωτού ΧΡΗΣΤΟΣ ΚΟΦΑΣ γράφει μεταξύ άλλων για τη μάχη στη γέφυρα του Κοράκου:

………………………………………………………………………

Τα τμήματα του ΔΣΕ συμπτύσσονται από την περιοχή του Βάλτου, προς τη γέφυρα Κοράκου. Όλα τα περάσματα είναι πιασμένα. Ο ΔΣΕ με πολύ κόπο και σθένος κρατάει τη γέφυρα, τα «Πέντε Αδέρφια», και το ύψωμα πάνω από τη γέφυρα στις Πηγές.

Γύρω από τη γέφυρα μια κόλαση φωτιάς και σίδερου. Αεροπορία, πυροβολικό έχουν στόχο να ρίξουν τη γέφυρα, να αποκόψουν τα τμήματά μας. Η αεροπορία ανέλαβε να καταστρέψει το γεφύρι με πολυβολισμούς και ρουκέτες. Τα ΣΠΙΤΦΑΪΡ πραγματοποίησαν 150 εξόδους. Με αυτή την αποστολή, ολόκληρη τη μέρα 28η Μάρτη 49 γύρω από το γεφύρι Κοράκου εκτυλίχτηκαν μερικές από τις πλέον άγριες συμπλοκές ολόκληρου του Εμφυλίου.

Τα τμήματά μας περνούν, ο μεγάλος τους όγκος. Μια διμοιρία μόνο ξεκόπηκε δυτικά του Αχελώου. Ώρα 21.15 στις 28 Μάρτη 1949 η γέφυρα του Κοράκου τινάζεται στον αέρα.

Τα τμήματα του ΔΣΕ τράβηξαν για τα Πετρίλια.

Η Ι Μεραρχία του Φλωράκη έμεινε στο χώρο της Αργιθέας. Η II του Διαμαντή τράβηξε για τη Ρούμελη. Δεν ξανασυναντήθηκαν ποτέ.

Ο Βασίλειος Αναγνωστόπουλος στο βιβλίο του <ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΜΙΑΣ ΕΠΟΠΟΙΪΑΣ> (δ΄ έκδοση -2006- Σύγχρονη Εποχή) γράφει στις σελίδες 216 – 217 επόμενες σε σχέση με τα πολεμικά γεγονότα:

«…Πρέπει να περάσουμε προς την Αργιθέα Θεσσαλίας από την ιστορική γέφυρα…

 Η αυγή 28 του Μάρτη πρόβαλε λαμπρή. Ούτε σύννεφο, ούτε καταχνιά. Φωτίστηκαν οι σκοτεινές κλεισούρες των απάτητων βράχων, ρόδισαν οι κορφές των Αργιθεάτικων βουνών…. Ο Ασπροπόταμος κατέβαζε όγκους νερού, καθώς έβγαινε ορμητικός απ’ το φοβερό φαράγγι τους….. Με το χέρι στη σκανδάλη περιμένουν όλοι ν’ αρχίσει η μάχη…. κι αυτή αρχίζει από τον ουρανό. Τα χόρβαρδ… οι γαλατάδες… γράφουν τους πρώτους κύκλους στην κοιλάδα του Αχελώου και βυθίζονται στο φαράγγι να εξετάσουν τη γέφυρα Κοράκου… Λίγο αν τέντωνε η νύχτα το σκοτάδι της, λίγο αν βοσκούσε πάνω στη γη, θα διαβαίναμε, θα γλιτώναμε. Μα τώρα να, φτάσαν τα σπιρτφάϊερ σε μικρά σμήνη. Στον τομέα μας, φαίνεται, πως βασική αποστολή έχουν το γκρέμισμα της γέφυρας, που την κρατάμε σταθερά και το μηχανικό μας την έχει υπονομεύσει.

Οι διλοχίες του στρατού κινήθηκαν επιθετικά και οι λόχοι μας μπλέχτηκαν σε άνισο αγώνα, αν και η γέφυρα είναι ανοιχτή…. Τα αεροπλάνα κάνουν κι αυτά απεγνωσμένο αγώνα να πετύχουν τη γέφυρα με τις βόμπες τους…

 Η Ι Μεραρχία του Γιώτη δέχεται κι αυτή στη διάταξή της τη μεγάλη πίεση των υπέρτερων δυνάμεων του στρατού που έφτασε από το Γράμμο.

Τα τμήματά μας άρχισαν να περνούν τη γέφυρα… Κατά τις βραδινές ώρες που τελείωσε η σύμπτυξη των τμημάτων μας οι δυνάμεις του στρατού κατευθύνονται προς τη γέφυρα… Το αρμόδιο τμήμα του μηχανικού την τινάζει αφού την είχε υπονομεύσει. Το αρχαίο κτίσμα του 16ου αιώνα χάνεται μέσα στον όγκο των θολών νερών του Ασπροποτάμου. Οι ωραίοι κτίστες του που έφτιαξαν το καλό έργο, ας μας συγχωρήσουν….. Στον αυχένα, πάνω από το συνοικισμό της Συκιάς στη Θεσσαλική γη της Αργιθέας, καταφτάνουν λίγοι – λίγοι, σαν δαρμένα πουλιά από τη μπόρα, οι μαχητές μας….

Στις 28 Μαρτίου 1949, το βράδι, ο επίλογος της μάχης της ιστορικής γέφυρας γράφτηκε με την ανατίναξή της. Η γέφυρα που άντεξε τόσα και τόσα στα 434 χρόνια ζωής της δεν άντεξε στα 20 κιλάδυναμίτιδα (κατά άλλους 60 κιλά) που πυροδότησαν ο Καραντάος και ο Σακοράφας μέσα από το φυλάκιο της Κούλιας.

Ο Καπετάν Διαμαντής (Γιάννης Αλεξάνδρου) από τα Πέντε Αδέρφια έστειλε στο ΚΓΑΝΕ το ακόλουθο ραδιοτηλεγράφημα: «Τμήματα πέρασαν γέφυρα ΣΤΟΠ. Ξεκόπηκε μια διμοιρία δυτικά Αχελώου ΣΤΟΠ. Γέφυρα ανατινάξαμε 21.15 ΣΤΟΠ. Κρατάμε Πέντε Αδέρφια-Κρανιά ΣΤΟΠ. 28.3.49, ώρα 23.50 ΔΙΑΜΑΝΤΗΣ».

 Στα αρχεία του Γενικού Επιτελείου Στρατού (τ. 4 Ιούνιος 1953 σελίς 25) αναφέρεται επί λέξει για τις απώλειες των συγκρούσεων: «Αι μέχρις στιγμής ταύτης απώλειαι ανέρχονται δια μεν τους συμμορίτας εις 281 νεκρούς και 23 συλληφθέντας και παραδοθέντας, δια τα ημέτερα τμήματα εις 2 νεκρούς και 11 τραυματίας».

 Τον Καραντάο συνάντησε αργότερα στο Βόλο ο αείμνηστος σήμερα Βασίλης Καπερώνης κι όταν εκείνος παινεύονταν για τη πράξη του της ανατίναξης τον χαστούκισε. Ήταν από τις Πηγές ο αείμνηστος Βασίλης Καπερώνης και δεν ανέχθηκε το ύφος του Καραντάου κι όχι γιατί τη γκρέμισε. Η Γέφυρα του Κοράκου για τις Πηγές, για την Αργιθέα ήταν ιερή.

Ολόκληρη η περιοχή Αργιθέας και Τετραφυλλίας αποκόπηκαν από τη μεταξύ τους σύνδεση για πολλά χρόνια, ως το 1959 – 1961 που κατασκευάσθηκε η σημερινή αμαξογέφυρα.

Ήταν τότε που ο Ανθηριώτης Θωμάς Καναβός του Νικολάου έφτιαξε την πρώτη Περαταριά στον Άγιο Βασίλειο Πηγών με καρούλι και σχοινί – συρματόσχοινο και εξυπηρετούσε τον κόσμο για να περάσουν τον Άσπρο. Για αυτό και στις τότε Εθνικές Εκλογές ο κόσμος τον ψήφισε δίχως να είναι υποψήφιος.
Τα ψηφοδέλτια έγραφαν: ΚΑΝΑΒΟΣ – ΠΕΡΑΤΑΡΙΑ!!

Πηγή: http://www.katafylli.gr/index.php/arthra-apopsis/402-gefira-korakou-64-xronia-apo-tin-anatinaksi

ΥΓ. Από το katafylli.gr προέρχεται η φωτογραφία του Μελετζή. Συνιστώ μια επίσκεψη στην πηγή για την εκπληκτική ιστορία της γέφυρας, αλλά και για τα μοναδικά τεχνικά της χαρακτηριστικά.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s