Ζαχαριάδης

Μαρτυρία Νίκου Κυριακίδη για Νίκο Ζαχαριάδη

zax7syn

Το 1947 όταν ο Νίκος Ζαχαριάδης ήρθε στο Μπέλες να επισκεφτεί την 6η Μεραρχία του ΔΣΕ και ήταν φιλοξενούμενος του Διοικητή της Μεραρχίας Γιώργου Ερυθριάδη (Πετρή), τη δεύτερη μέρα της άφιξής του όταν το μάθαν οι μαχητές του παράνομου  μηχανισμού της Μεραρχίας ότι έφτασε ο αρχηγός στο Αρχηγείο, θέλησαν να του κάνουν μια ευχάριστη έκπληξη: πήραν τα όπλα τους και βγήκαν για κυνήγι. Σκότωσαν ένα αγριογούρουνο γύρω στα 20-30 κιλά. Το φέραν στο μαγειρείο του Αρχηγείου και το παράδωσαν στη μαγείρισσα, τη θεία Αθηνά, που μαγείρευε καταπληκτικά. Το ετοίμασε και το έριξε στο φούρνο με πατάτες. Όταν ήρθε το μεσημέρι ήταν έτοιμο, το ετοίμασε η θεία Αθηνά στο ταψί. Μοσχοβολούσε από μακριά.

Κλήθηκα να σερβίρω το φαΐ στο γραφείο του Μεράρχου, όπου γευμάτιζε ο αρχηγός μόνος του, γιατί ο Μέραρχος έλειπε σε μια περιοδεία. Πήρα το ταψί με το μυρωδάτο φαΐ και πήγα στο γραφείο, χτύπησα κανονικά, άνοιξα, χαιρέτισα κανονικά. Έβαλα το φαΐ στο τραπέζι και του ευχήθηκα καλή όρεξη. (Όλα τα έκανα με ακρίβεια, όπως μου είπε η θεία Αθηνά, τότε ήμουν 17 χρονών, σύνδεσμος του Μεράρχου, εκείνη τη μέρα ήταν η σειρά μου για τέτοιες δουλειές). Έκανα να φύγω, όταν ο Ζαχαριάδης μου λέει: «μια στιγμή παρακαλώ», λέω ορίστε! Και με ρωτάει: «Αυτή τη στιγμή οι μαχητές, εδώ στο Αρχηγείο, και οι τραυματίες στο Αναρρωτήριο τρώνε πατάτες στο φούρνο με κρέας;» Του είπα όχι. Σήμερα έχουμε καρότο με κεχρί, τότε, μου λέει: «πάρε το ταψί και πήγαινέ το στο μαγειρείο και πέστους να το στείλουν στους τραυματίες, κι’ αν έχεις την καλοσύνη φέρε μου από το φαΐ που θα φάνε όλοι στο Αρχηγείο…».

Πήρα το ταψί, πήγα στη θεία Αθηνά, της λέω πάρε το φαΐ σου πίσω. «Γιατί, μου λέει, δεν του άρεσε;». Του άρεσε της λέω αλλά μου είπε να του στείλεις φαΐ από το καζάνι και αυτό κι’ όλο το κρέας που περίσσεψε να πάει στους τραυματίες. Και η θεία μου λέει στα ποντιακά: «…αυτός πα ντο άρθεπος εν».

Του πήγα μια μερίδα με μεχρί με καρώτο, το έφαγε και μ’ ευχαρίστησε.

Άλλη γνωριμία με το Νίκο Ζαχαριάδη ήταν στη Ρουμανία στη σχολή της ΕΠΟΝ στο Μπουστένι. Ήμουνα γραμματέας της σχολής το 1951, ειδοποιηθήκαμε από τα διευθυντή Φαράκο ότι ο αρχηγός θα μας κάνει μια διάλεξη για το εργατικό κίνημα της Ελλάδας και ο ρόλος της νεολαίας σ’ αυτό. Αλλά μόλις μπει στην αίθουσα θα σηκωθούμε όλοι όρθιοι και θα τραγουδήσουμε: «Το μπουντρούμι δεν τον λυγά…». Ήρθε ο αρχηγός. Όλοι στην αίθουσα όρθιοι μόλις μπήκε μέσα. Εμείς αρχήσαμε το τραγούδι, αυτός αμέσως βγήκε έξω και όταν τελείωσε το τραγούδι μπήκε μέσα και μας έκανε μια κατσάδα που ήταν όλη δική μας, μας είπε: «αυτά τα λέμε στη σωρό ενός συντρόφου όταν έχει πράξει στο ακέραιο το καθήκον του προς το λαό και το κόμμα…».

Η τρίτη φορά που συναντήθηκα με το Νίκο Ζαχαριάδη ήταν το 1955 μετά την 5η Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ στην Πράγα, όταν μας ανέλυσε την 5η Ολομέλεια. Μας μίλησε για τα γεγονότα στην Τασκέντη, μας είπε για το ποιος τα δημιούργησε και κρύβετε πίσω από αυτά. Ανέλαβε τις πολιτικές του ευθύνες σαν Γραμματέας του Κόμματος και λίγο πολύ λογικά σκεπτόμενοι στην Ολομέλεια της Κομματικής Επιτροπής Τσεχοσλοβακίας, πήραμε τα μήνυμα, ότι μας περιμένουν φουρτούνες, οι οποίες δεν άργησαν να μας έρθουν, μετά το 20ο συνέδριο του ΚΚΣΕ και την 6η «ιστορική» Ολομέλεια του ΚΚΕ. Άρχισε η καταδίωξη των κομμουνιστών με υπόδειξη των ελλήνων από τα ντόπια όργανα, φυλακές, εξορίες, εξαγορά συνειδήσεων, κόψιμο συντάξεων, διώξιμο από τα σχολεία, κλπ. Όταν το 1966 πήραμε τη φωτογραφία μαζί με το Ζωγράφο, Ζάχο, Μπλαχιλκόφ και τον άγνωστο της KGB, με το Ζαχαριάδη, μετά την απεργία πείνας, καθίσαμε και βγάλαμε σε μια νύχτα 300 φωτογραφίες και την άλλη μέρα στείλαμε διαμαρτυρίες με τη φωτογραφία σε όλα τα Κόμματα της τις Πρεσβείες στην Πράγα. Αλλά κανένας δεν έδωσε καμιά απάντηση από πουθενά, ο ρεβιζιονισμός είχε ριζώσει παντού. Ζητήσαμε απ’ όλο τον κόσμο να βοηθήσουνε για τη λευτεριά του Νίκου Ζαχαριάδη, να τον σώσουμε από τη βίαιη εξόντωσή του.

Έτσι γνώρισα το Νίκο Ζαχαριάδη και χαράχτηκε στη μνήμη και τη συνείδησή μου.

Στη μνήμη του,

Νίκος Κυριακίδης, Γιαννιτσά 2000

Πηγή: Νίκος Ζαχαριάδης: Μαρτυρία Νίκου Κυριακίδη για Νίκο Ζαχαριάδη

Advertisements

1 thought on “Μαρτυρία Νίκου Κυριακίδη για Νίκο Ζαχαριάδη”

  1. Ο κοινός πρόλογος στη μπροσούρα του Ν. Ζαχαριάδη «Προβλήματα κρίσης του ΚΚΕ» των κομμουνιστών που ζούσαν στη Βουλγαρία, Ουγγαρία, Πολωνία, Τσεχοσλοβακία και Σοβιετική Ένωση
    «Φωνή της Αλήθειας», αρ. φυλ. 6, 1-15 Γενάρη 1994, σελ. 2

    ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΠΑΛΗΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΩΝ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΧΡΟΥΣΤΣΙΟΦΙΚΟ ΡΕΒΙΖΙΟΝΙΣΜΟ

    Αναδημοσιεύουμε τον παρακάτω κοινό πρόλογο στη μπροσούρα του Ν. Ζαχαριάδη «Προβλήματα κρίσης του ΚΚΕ» των κομμουνιστών που ζούσαν στη Βουλγαρία, Ουγγαρία, Πολωνία, Τσεχοσλοβακία και Σοβιετική Ένωση

    Πάνω από 7 χρόνια τώρα, το ηρωικό μας κόμμα το ΚΚΕ δέρνε τα) από μία βαθειά και διαβρωτική κρίση, τέτοια, που στα 45 χρόνια της ύπαρξης του δεν ξαναγνώρισε.

    Την κρίση αυτή τη δημιούργησε η «6η πλατειά ολομέλεια της ΚΕ και της ΚΕΕ του ΚΚΕ» = (προνοντσιαμέντο στο ΚΚΕ), οπότε στην ηγεσία του κόμματος, με αντικομματικό -αντιλενινιστικό τρόπο, επιβλήθηκε μία ομάδα κλίκα, που τα κύρια χαρακτηριστικά της συνοψίζονται στον φραξιονισμό, οπορτουνισμό, λικβινταρισμό, ρεβιζιονισμό.

    Η κρίση αυτή δυνάμωσε και βάθαινε πιο πολύ ύστερα απ το «8ο συνέδριο» – παρασυναγωγή – του κόμματος, που συγκλήθηκε το 1961 με αντικαταστατικό, αντικομματικό τρόπο, κρυφά απ’ τους έλληνες κομμουνιστές, με κύριο και μόνο σκοπό την επισημοποίηση της θλιβερής κατάστασης που υπάρχει στις γραμμές του ΚΚΕ και την εξαπάτηση των μελών του κόμματος καθώς και του ελληνικού λαού.

    Οι κομμουνιστές της Ελλάδας, τόσο στην πατρίδα μας, όσο και στο εξωτερικό, απ’ την πρώτη στιγμή αντιτάχθηκαν στις διαπιστώσεις και αποφάσεις που έκανε η «6η ολομέλεια», δεν αναγνώρισε τη διορισμένη ομάδα των φραξιονιστών – οπορτουνιστών και παλαίβουν ενάντια στην οπορτουνιστική – συνθη­κολόγο προδοτική πολιτική τους. Οι έλληνες κομμουνιστές, με όλη τη δύναμη τους καταδίκασαν το πρωτοείδωτο ανώμαλο εσωτερικό καθεστώς που επέβαλαν οι διορισμένοι, όπως και τις μέθοδες τους και τις θεωρίες τους.

    Ύστερα απ την «6η ολομέλεια» το περήφανο φλάμπουρο του κόμματος μας, η σημαία των ηρωισμών και των θυσιών, των επαναστατικών αγώνων, των αξιών και των εθνικών τίτλων υποστάλθηκε βίαια. Με μεγάλη λύπη οι έλληνες κομμουνιστές και οι οπαδοί του ΚΚΕ είδαν να στήνεται στη θέση του το κουρελόπανο του εξευμενισμού, του χβοστισμού, του οπορτουνισμού, της συνθηκολόγησης και του αναθεωρητισμού, εξωραϊσμένο με μία κούφια επαναστατική φρασεολογία. Καταπατήθηκαν κομματικές αρχές και νόρμες, αποσιωπήθηκαν ή και καταδικάστηκαν υπέροχοι εθνικοί αγώνες, επιβλήθηκε και δέσποσε το «διαίρει και βασίλευε», ο σφογγοκολαρισμός, η κολακεία και η διαφθορά συνειδήσεων. Διώχτηκαν, συκοφαντήθηκαν με βαντερλουμπιστικές μέθοδες, διαγράφηκαν, φυλακίστηκαν και εξορίστηκαν μπαρουτοκαπνισμένοι αγωνιστές της Εθνικής μας Αντίστασης, αφοσιωμένοι στο κόμμα, κομμουνιστές, εργάτες, τιμημένοι με μετάλλια για τη συμβολή τους στην σοσιαλιστική ανοικοδόμηση και μαζί μ’ αυτούς και ο νόμιμος γραμματέας του κόμματος σ. Νίκος Ζαχαριά­δης που σήμερα βρίσκεται στη Σι­βηρία για να εξοντωθεί φυσικά.

    Όλα όμως τα μέτρα που πάρθηκαν, εξορίες, φυλακίσεις μαζικές διαγραφές χιλιάδων συντρόφων μας, οικονομικές και άλλου είδους πιέσεις, δεν στάθηκαν και ούτε θα σταθούν ικανά να σπάσουν την αγωνιστική διάθεση των μελών και στελεχών του κόμματος μας, στην πάλη τους ενάντια στη διορισμένη στην ηγεσία του ΚΚΕ φραξιονιστική οπορτουνιστική ομάδα και την οπορτουνιστική – συνθηκολόγο προδοτική πολιτική της.

    Η τεράστια πλειοψηφία των κομμουνιστών που βρίσκονται πρόσφυγες στις χώρες του σοσιαλισμού με απανωτά γράμματα τους σε μία σειρά Κομμουνιστικά και Εργατικά κόμματα, αλλά και στις συνελεύσεις των οργανώσεων τους όταν και όσο τους επέτρεπαν απαίτησαν, μία και μπαίνει ζήτημα εκτίμησης της γραμμής και της πολιτικής του κόμματος, να γίνουν, πριν απ όλα, σεβαστές οι διακηρύξεις των συσκέψεων της Μόσχας του 1957 και 1960 και ειδικά τα σημεία τα σχετικά με την αυτοτέλεια και ανεξαρτησία των κομμάτων. Απαίτησαν να μη θεωρείται ξένο προς αυτές το ΚΚΕ αλλά και οι διακηρύξεις αυτές να ισχύουν και γι αυτό. Απαίτησαν σε συνέχεια απ’ αυτό να αποκατασταθούν στις γραμμές του ΚΚΕ οι χιλιάδες κομμουνιστές που διαγράφηκαν απ’ τη διορισμένη

    φραξιονιστική οπορτουνιστική ομάδα Κολιγιάννη – Παρτσαλίδη και Σία, να γυρίσουν στις οικογένειες τους οι φυλακισμένοι και εξόριστοι σύντροφοι μας αποκαταστημένοι φυσικά κομματικά και μαζί τους και ο νόμιμος γραμματέας του ΚΚΕ σ. Ν. Ζαχαριάδης. Ύστερα απ’ αυτά να προγραμματιστεί και να οργανωθεί μια πλατειά συζήτηση για την γραμμή και πολιτική του κόμματος. Εξυπακούεται ότι η συζήτηση αυτή πρέπει να αγκαλιάσει όλα τα μέλη και στελέχη του κόμματος, απ’ τα κάτω ως τα πάνω και να επιτραπεί σ’ αυτά να εκφράζουν τις απόψεις και γνώμες τους και με τον εκδιδόμενο κομματικό τύπο, τη διεύθυνση του οποίου πρέπει να την αναλάβουν σύντροφοι κοινής εμπιστοσύνης όλων των μελών και στελεχών του κόμματος.

    Έτσι νομίζουμε ότι θα ανοίξει ο δρόμος για την επίλυση της κρίσης που δέρνε) το κόμμα μας.

    Ένα ακόμα που θα βοηθήσει στη συζήτηση αυτή είναι και το άρθρο «Προβλήματα της κρίσης του ΚΚΕ» του σ. Ν. Ζαχαριάδη, που δημοσιεύεται σε συνέχεια και για το οποίο πρέπει να τον ευχαριστήσουμε για το ενδιαφέρον και τη φροντίδα του για τα ζητήματα του αγαπημένου και ηρωικού μας κόμματος.

    Εμείς οι χιλιάδες κομμουνιστές που ζούμε στις φιλόξενες χώρες του σοσιαλισμού, πιστεύουμε ακράδαντα, ότι το κόμμα μας θα βγει γρήγορα απ’ την κρίση του. θα γίνει πάλι ο μπροστάρης του λαού μας στους αγώνες του ενάντια στην ελληνική πλουτοκρατική ολιγαρχία, την αμερικανοκρατία και αμερικανοδουλεία. Η σημαία των επαναστατικών αγώνων θα ξαναστηθεί ψηλά και θα κυματίζει, θα εμπνέει και θα καθοδηγεί τους κού­κου έδες στην καθημερινή τους πάλη. Πιστεύουμε ότι ο Μαρξισμός – Λενινισμός θα αποκατασταθεί και στο ΚΚΕ όσο και αν θέλει η διορισμένη ομάδα Κολίγίάννη -Παρτσαλίδη και Σία να ακολουθεί το Κόμμα μας τη γραμμή που θυμίζει το μύθο του Αισώπου για την αλεπού που πεινούσε και ακολουθούσε το κριάρι, περιμένοντας πότε θα πέσουν τα πισινά του να τα φάει.

    Με την πεποίθηση στο θρίαμβο του αγώνα μας στέλνουμε τους φλογερούς επαναστατικούς χαιρετισμούς μας στους δεσμώτες συντρόφους μας στην Ελλάδα και στη Σιβηρία, στον αγωνιζόμενο ελληνικό λαό, σ’ όλους τους κομμουνιστές των αδελφών κομμάτων που συμπαραστέκονται στην πάλη μας, στην πάλη του ελληνικού λαού κατά της αμερίκανοδουλείας και αμερικανοκρατίας, σ’ όλους όσους μας βοήθησαν και μας βοηθούν, εμάς και το λαό μας για την αποκατάσταση των δημοκρατικών ελευθεριών στην πατρίδα μας, σ’ όλους όσους αγωνίζονται για την ειρήνη, τη δημοκρατία και ανεξαρτησία.

    Οι έλληνες κομμουνιστές στέκουν στο πρώτο χαράκωμα των αγωνιστών και παλαίβουν τον ιμπεριαλισμό, τον σύγχρονο αναθεωρητισμό και την αντίδραση. Είναι βέβαιο ότι ο Μαρξισμός – Λενινισμός θα θριαμβεύσει.

    – Ζήτω ο Μαρξισμός – Λενινισμός

    – Ζήτω η ενότητα και αδελφότητα των λαών του σοσιαλιστικού στρατοπέδου

    – Ζήτω το ΚΚΕ

    Προλετάριοι όλων των χωρών ενωθείτε στην πάλη ενάντια στον ιμπεριαλισμό και το σύγχρονο αναθεωρητισμό.

    (Το παρόν άρθρο του σ. Ν. Ζα­χαριάδη δημοσιεύεται με απαίτηση των κομμουνιστών που ζουν στη Λ .Δ. Βουλγαρίας, στη Σ.Δ. Ουγγαρίας, στη Σ .Δ. Πολωνίας, στη Σ.Δ. Τσεχοσλοβακίας και τη Σοβιετική Ένωση και οι οποίοι δεν συμφώνησαν με τις αποφάσεις της «6ης ολομέλειας» κα) δεν αναγνώρισαν κα) παλαίβουν ενάντια στη διορισμένη ηγεσία του ΚΚΕ και την οπορτουνιστική συνθηκολόγο προδοτική πολιτικής της).

    Σεπτέμβρης 1963

    Πηγή: http://zaxariadis.blogspot.gr/2012/08/blog-post_3000.html

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s