Κατοχή

Οι  Γερμανικές δυνάμεις κατοχής

nazi

Πόσες ήταν οι στρατιωτικές δυνάμεις της Γερμανίας στην Ελλάδα επί Κατοχής;  Ο Μανώλης Γλέζος (Εθνική Αντίσταση 1940-1945, Τόμος Α’, Εκδ. Στοχαστής, σελ. 222) έχει δημιουργήσει μια αναλυτική καταγραφή, χρησιμοποιώντας ως πηγές τους Σαράφη, Ενεπεκίδη, Ρίχτερ και την Ιστορία του Ελληνικού Έθνους.

Διακρίνονται τρεις φάσεις:

  • Εισβολή και κατάληψη: 39 μεραρχίες με 360.000 άνδρες, συν τρεις αερομεταφερόμενες και αλεξιπτωτιστών (25.000)
  • Ως τη συνθηκολόγηση της Ιταλίας: 6 μεραρχίες
  • Μετά τη συνθηκολόγηση της Ιταλίας: 13 μεραρχίες με 300.000 άνδρες.

Την 1η Μαΐου 1944 ήταν καταγραμμένοι στην Ελλάδα 302.168 Γερμανοί στρατιώτες, με την ακόλουθη κατανομή:

  • Φρουρά Κρήτης, 41.518 άνδρες
  • Φρουρά Ρόδου, 23.000 άνδρες
  • 68ο Σώμα Στρατού, έδρα Αθήνα
  • 22ο Σώμα Στρατού, έδρα Ιωάννινα
  • 4η Τεθωρακισμένη Μεραρχία των SS, έδρα Λάρισα
  • 1ο Σύνταγμα SS, Αθήνα
  • Πολεμικό Ναυτικό. Έδρα Σαλαμίνα. 33.000 άνδρες
  • Αεροπορία, έδρα Αθήνα. 12.000 άνδρες
  • 19η Αντιαεροπορική Μεραρχία, Αθήνα
  • 91η Μεραρχία, Θεσσαλονίκη

Αυτές όμως δεν ήταν όλες οι δυνάμεις κατοχής στα 1944. Θα πρέπει να προστεθούν οι 54.956 Βούλγαροι , οι 31.096 μάχιμοι Ιταλοί  που συνεργάστηκαν με τους Γερμανούς (από τη συνολική Ιταλική δύναμη των 250.000 ανδρών που βρέθηκε στην Ελλάδα) , καθώς και άλλοι 6.059 με ποικίλες προελεύσεις (Άραβες [500], Πολωνοί, Ρώσοι, Λευκορώσοι, Τάταροι, Κοζάκοι, Καυκάσιοι)  (Γλέζος, ο.π, σελ. 230)

Σε αυτούς θα πρέπει να συνυπολογιστούν επιπλέον οι ένοπλοι Έλληνες συνεργάτες των κατακτητών (Τάγματα Ασφαλείας και άλλες ομάδες ατάκτων, Μηχανοκίνητο Αστυνομίας  κλπ) Ο ακριβής προσδιορισμός των ενόπλων Ελλήνων συνεργατών δεν είναι εύκολος, αλλά προς το τέλος της Κατοχής πρέπει να ήταν μεγαλύτερος από 30.000.

Οι συνολικές δυνάμεις κατοχής το καλοκαίρι του 1944 ξεπερνούσαν τις 400.000 άνδρες. Ένα εντυπωσιακό πλήθος, του οποίου η επιμελητεία βασιζόταν στην καταλήστευση των πόρων της κατεχόμενης χώρας και του οποίου οι σκοποί ήταν:

  • Η εξασφάλιση της Γερμανικής κατοχής του ελληνικού χώρου και η αποτροπή συμμαχικών αποβάσεων
  • Η διατήρηση των διαμορφωμένων ισορροπιών (συμμαχιών) στην περιοχή των Βαλκανίων και η αποτροπή της Τουρκίας να ταχθεί στο πλευρό των συμμάχων
  • Η καθυπόταξη (τρομοκράτηση) του πληθυσμού ώστε να συνεχίζεται η συστηματική αφαίμαξη των πόρων της  χώρας από τη Γερμανία
  • Η αντιμετώπιση των σταδιακά αυξανόμενων σε αριθμό και σοβαρότητα επιθέσεων και των δολιοφθορών της ένοπλης αντίστασης (ΕΛΑΣ, ΕΔΕΣ κλπ)

Δεν πρέπει να μας διαφεύγει το γεγονός ότι οι ένοπλες δυνάμεις της Αντίστασης ήταν τυπικά και ουσιαστικά συμμαχικός στρατός, που δρούσε στην κατεχόμενη χώρα με την ενίσχυση και υπό τις διαταγές του Συμμαχικού Στρατηγείου, με σύμφωνη απόφαση της ελληνικής κυβέρνησης (του Παπανδρέου) Παρ΄ όλο που ο σκληρός κατοχικός Εμφύλιος, στις διάφορες μορφές του, δημιουργούσε  εύλογες συγχύσεις για τους ρόλους του καθενός.

Advertisements

22 thoughts on “Οι  Γερμανικές δυνάμεις κατοχής”

  1. Εισβολή και κατάληψη: 39 μεραρχίες με 360.000 άνδρες
    Δεν νομίζω ότι ισχύει αυτό. Οι γερμανικές δυνάμεις που επιτέθηκαν στην Ελλάδα τον Απρίλιο του 1941 ήταν περίπου 180.000. Αποτελούνταν από τρεις Τεθωρακισμένες Μεραρχίες, δύο Ορεινές Μεραρχίες, τέσσερις (συν μία εφεδρική) πεδινές Μεραρχίες και δύο ανεξάρτητα Συντάγματα.
    https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%93%CE%B5%CF%81%CE%BC%CE%B1%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%AE_%CE%B5%CE%B9%CF%83%CE%B2%CE%BF%CE%BB%CE%AE_%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD_%CE%95%CE%BB%CE%BB%CE%AC%CE%B4%CE%B1#.CE.91.CE.BC.CF.85.CE.BD.CF.84.CE.B9.CE.BA.CE.AD.CF.82_.CE.BA.CE.B1.CE.B9_.CE.B5.CF.80.CE.B9.CE.B8.CE.B5.CF.84.CE.B9.CE.BA.CE.AD.CF.82_.CE.B4.CF.85.CE.BD.CE.AC.CE.BC.CE.B5.CE.B9.CF.82

    Μου αρέσει!

  2. συμφωνα με τον Φλαισερ (Ιστορια του Ελληνικου εθνους τομος ιστ)

    Τη 1η Μαρτιου 1944 η στρατιε Ε διεθετε για την καλυψη του ελληνικου χωρου 142.263 Γερμανους
    στρατιωτικους ολων των βαθμιδων. Με χαλαρη συνδεση προσετιθεντο 19290 ανδρες των Εςες,4500 ανδρες του ναυτικου και της Λουφτβαφε, σκορπισμενοι ιδιως στα νησια, καθως και 3495 ανδρες κυριως με διοικητικα καθηκοντα
    Απο το συνολο των 210048 ανδρων το πολυ τα δυο τριτα ηταν μαχιμοι με τα κριτηρια που ισχυαν κατα την εναρξη του πολεμου
    συν 54965 Βουλγαροι στη Μακεδονια
    31096 Ιταλοι απο τους οποιους οι 20000 Hiwis δηλ αοπλοι συνεργατες, ενω οι υπολοιποι ως δηλωμενοι φασιστες θεωρουνταν μαχιμοι.
    συν 6059 αλλοφυλοι λεγεωναριοι και Hiwis, οι οποιοι εκτος απο 500 Αραβες προερχονταν απο τις καυκασιανες φυλες της ΕΣΣΔ και ειχαν καταταχθει λιγοτερο η περισσοτερα εθελοντικα

    http://istoriakatoxis.blogspot.gr/2012/08/1941-1945.html
    Στο 1ο τεύχος του διμηνιαίου περιοδικού Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος είχε δημοσιευτεί άρθρο που αναφερόταν αναλυτικά στις γερμανικές μονάδες που ήταν στην Ελλάδα την περίοδο της Κατοχής.
    Χωρίς πολλά σχόλια αναδημοσιεύουμε τις σχετικές εικόνες με την διάταξη των γερμανικών δυνάμεων ανα έτος:

    το καλοκαιρι του 1943 μαλλον προσθεσαν 8 μεραρχιες (μεχρι τοτε διατηρουσαν μονο 1) γιατι περιμεναν συμμαχικη αποβαση στην Ελλαδα

    Μου αρέσει!

    1. Θα πρέπει να αναφερόμαστε σε μια σταθερή περίδοδο (μήνα), αλλιώς κάπου χάνεται η μπάλα.

      Ο αριθμός 4500 «ανδρες του ναυτικου και της Λουφτβαφε» είναι προφανώς εκτός πραγματικότητας.

      Μου αρέσει!

  3. το λημμα τη wikipedia που εδωσε ο d-t χρησιμοποιει σαν πηγη το βιβλιο
    Blau, George E. (1986) [1953]. The German Campaigns in the Balkans (Spring 1941)
    http://www.history.army.mil/books/wwii/balkan/20_260_3.htm
    Chapter 14: The Attack Forces

    Καλα ο Γλεζος μαλλον δεν τα πηγαινει και πολυ καλα με τους αριθμους, αν δεν κανω λαθος υποστηριζει στο βιβλιο του οτι οι αριστεροι, θυματα της λευκης τρομοκρατιας ηταν 80000.
    Θα δινει σιγουρα και αριθμο γερμανικων απωλειων εξαιτιας της αντιστασης

    ασχετο στο ιδιο λημμα της βικις και λινκ για το αρθρο
    Κολιόπουλος Ιωάννης , Η στρατιωτική και η πολιτική κρίση στην Ελλάδα τον Απρίλιο του 1941

    Μου αρέσει!

  4. «Η Ελλάδα δεν έδωσε «αναγκαστικό δάνειο» στο Γ’ Ράιχ, ισχυρίζεται ο Γερμανός Ιστορικός Γιούργκεν Κίλιαν, μέλος της Επιτροπής Ιστορικών του γερμανικού υπουργείου Οικονομικών, στην μελέτη του υπό τον τίτλο «Πόλεμος με έξοδα των άλλων. Το υπουργείο Οικονομικών του Ράιχ και η οικονομική κινητοποίηση της Ευρώπης για τον πόλεμο του Χίτλερ».

    Η μελέτη, την οποία παρουσιάζει η εφημερίδα «Die Welt», αποτελεί τον τρίτο τόμο της σειράς έρευνας της Επιτροπής Ιστορικών του γερμανικού υπουργείου Οικονομικών, η οποία από το 2009 εξετάζει τον ρόλο του αντίστοιχου υπουργείου του Γ’ Ράιχ. Στο βιβλίο του ο Κίλιαν αναλύει πώς γινόταν η χρηματοδότηση του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου από την γερμανική πλευρά.

    Το «αναγκαστικό δάνειο» της Ελλάδας, ύψους 476 εκατομμυρίων μάρκων του Ράιχ, σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσιάζει ο Κίλιαν σε 24 σελίδες, «δεν υπήρξε ποτέ», όπως υποστηρίζει . Σύμφωνα με τα στοιχεία του, στα οποία παρουσιάζονται οι οικονομικές σχέσεις μεταξύ της κατεχόμενης Ελλάδας και του Γ’ Ράιχ, οι Γερμανοί υπάλληλοι είχαν ως στόχο να μην επιτρέψουν να καταρρεύσει η ελληνική οικονομία, ασφαλώς όχι λόγω των αγαθών κινήτρων τους, αλλά επειδή θεωρούσαν ότι μόνο μία λειτουργούσα οικονομία μπορούσε να αποφέρει τους πόρους οι οποίοι ήταν απαραίτητοι για την οικονομική συντήρηση της κατοχής.

    Όπως αναφέρεται στο δημοσίευμα, η μελέτη επισημαίνει ότι τα κράτη που κατακτήθηκαν από την Βέρμαχτ το διάστημα 1939-1945 αναγκάστηκαν συνολικά να πληρώσουν για την ίδια την κατοχή τους 126 δισεκατομμύρια μάρκα του Ράιχ, τα οποία θα αντιστοιχούσαν σήμερα σε πάνω από δύο τρισεκατομμύρια ευρώ.

    Σύμφωνα με τον καθηγητή Ιστορίας της Οικονομίας του Πανεπιστημίου Χούμπολτ Αλεξάντερ Νούτσεναντελ, η μελέτη του Γιούργκεν Κίλιαν είναι η πρώτη που εξετάζει πραγματικά όλη την Ευρώπη. Μόνο έτσι γίνεται δυνατή μια λογική σύγκριση, εξηγεί.

    Το πιο σημαντικό συμπέρασμα κατά τον ίδιο είναι ότι τα κράτη υπό κατοχή ρημάχτηκαν στην ουσία από περίπου 1200 υπαλλήλους του υπουργείου Οικονομικών του Γ΄Ράιχ που είχαν σταλεί στις διάφορες χώρες για να κρατήσουν τον Παγκόσμιο Πόλεμο οικονομικά σε κίνηση.

    Ο Κίλιαν ωστόσο αντικρούει τον ισχυρισμό ότι στο Γ’ Ράιχ είχαν έρθει τεράστια ποσά από τις κατεχόμενες χώρες.
    in.gr, ΑΠΕ-ΜΠΕ
    http://news.in.gr/greece/article/?aid=1500175408

    Μου αρέσει!

  5. «Δεν υπάρχει κατοχικό δάνειο»!!! Τσίπα υπάρχει;

    «Δεν υπάρχει κατοχικό δάνειο»!!! Τσίπα υπάρχει;

    Αριστομένης Συγγελάκης

    «Παιδιά κουρελιάρικα σέρνονταν στο κάθε βήμα. Περιπλανιόνταν κατά μικρές αγέλες, με ύφος ζωώδικο και φοβερό, με το βλέμμα αγκιστρωμένο στη γη, αναζητώντας μια απίθανη τροφή. Μερικά, πολύ μικρά, είχαν κολλήσει το μούτρο τους στη βιτρίνα ενός εστιατορίου, που είχε μετατραπεί σε καντίνα της Βέρμαχτ (…) Καμιά φορά, κάποιος στρατιώτης πετούσε μια πορτοκαλόφλουδα απ’ το παράθυρο. Τα παιδιά χτυπιόνταν αναμεταξύ τους για να την αρπάξουν. Ο καυγάς τους είχε μια βραδύτητα παραίσθησης. Γρατζουνιόνταν και δαγκάνονταν, αλλά με κινήσεις εξαντλημένες και πολύ αργές. Ενώ ένα παιδί έχωνε τα νύχια του στο μάτι του αντιπάλου του, εκείνο, αναίσθητο στον πόνο, μασουλούσε κιόλας, εκστασιασμένο, την τσαλαπατημένη, πικρή και βρώμικη τροφή.». Αντρέας Κέδρος, «Peuple roi» («Λαέ βασιλιά»), Παρίσι, 1952.

    Είναι γεγονός ότι διαχρονικά η γερμανική προπαγάνδα έχει επιδοθεί σε ένα, άνευ ορίων, παιχνίδι εντυπώσεων μέσω της διαρροής φημών, ανυπόστατων ισχυρισμών και μυθευμάτων, προκειμένου να αποποιηθεί των ευθυνών της για τα εγκλήματα του Γ’ Ράιχ στην Ελλάδα και την απόδοση των γερμανικών οφειλών. Σύμφωνα με ό,τι κατά καιρούς έχει υποστηριχθεί, είτε δια των χειλέων Γερμανών υψηλόβαθμων αξιωματούχων ή μέσω διαρροών σε ΜΜΕ, η Ελλάδα, δήθεν, «έχει αποζημιωθεί», ή, δήθεν, κάποια «ελληνική κυβέρνηση έχει παραιτηθεί» (χωρίς να λέγεται ποια), ή ότι «το θέμα έχει οριστικά κλείσει» ή ότι, δήθεν, «οι ελληνικές αξιώσεις έχουν απωλέσει τη νομιμοποιητική τους βάση».

    Οι απαντήσεις από πλευράς κυρίως του κινήματος διεκδίκησης είναι άμεσες, αναλυτικές και τεκμηριωμένες και εντελώς συνοπτικά συνίστανται στο τρίπτυχο: α) καμία κυβέρνηση δεν έχει παραιτηθεί των ελληνικών αξιώσεων αλλά αντίθετα το ζήτημα έχει τεθεί επισήμως περίπου 15 φορές, β) οι γερμανικές οφειλές έχουν ισχυρή ηθική και ιστορική βάση, πλήρη νομική θεμελίωση και δεν υπόκεινται σε παραγραφή και γ) η διεκδίκησή τους εξελίσσεται εδώ και 70 χρόνια και με ιδιαίτερη ένταση την τελευταία εικοσαετία, μετά την επανένωση της Γερμανίας. Όμως, μετά από τις σαφείς ελληνικές απαντήσεις, η γερμανική κυβέρνηση δεν επανέρχεται˙ επιλέγει τη σιγή ιχθύος και περιμένει να ξεχαστεί το συγκεκριμένο «επιχείρημά» της για να επανέλθει με άλλον, εξίσου ανυπόστατο ισχυρισμό.

    Καινοφανές επιχείρημα σε σοβαρή εφημερίδα

    Αυτή τη φορά επελέγη η εφημερίδα Die Welt να φιλοξενήσει την «αποκάλυψη» ότι, δήθεν, δεν υπάρχει κατοχικό δάνειο (!). Μας ξενίζει το γεγονός ότι η σοβαρή και έγκριτη αυτή εφημερίδα επιμένει σε αυτό το θέμα. Θυμίζουμε ότι είναι η εφημερίδα που φιλοξένησε μία ιστορικής σημασίας επιστολή του Μανώλη Γλέζου, στις 3.5.2013, στην οποία ο Πρόεδρος του Εθνικού Συμβουλίου ανέδειξε ότι ο αγώνας μας για τη διεκδίκηση των γερμανικών οφειλών δεν έχει χαρακτήρα εκδίκησης, αντίθετα είναι αγώνας για δικαιοσύνη και πρέπει να ενώσει τους δύο λαούς. Η εφημερίδα στο πολύ πρόσφατο δημοσίευμά της ισχυρίζεται ότι σύμφωνα με έγγραφο που βρίσκεται «στον υπ.αρ. R27320 φάκελο στο πολιτικό αρχείο του υπουργείου Εξωτερικών» υπάρχει μεν «γερμανικό υπόλοιπο χρέους ύψους 476 εκατομμυρίων», όμως «δεν πρόκειται ούτε για δάνειο, ούτε για πίστωση, αλλά απλώς για ποσό που έχει υπολογιστεί» (!). Ας επιχειρήσουμε λοιπόν, όσο πιο συνοπτικά μπορούμε, μία πρώτη απάντηση, δεδομένου ότι υπάρχουν πολύ πιο ειδικοί στο εν λόγω ζήτημα.

    Η αλήθεια για το κατοχικό δάνειο

    Στις 14 Μαρτίου του 1942 ολοκληρώθηκε η Διάσκεψη της Ρώμης με τη συμμετοχή μόνο της Ιταλίας και της Γερμανίας, όπου αποφασίστηκε, μονομερώς, η καταβολή από την Ελλάδα στην Ιταλία και τη Γερμανία 1.500 εκατομμυρίων δραχμών το μήνα για την κάλυψη των δαπανών συντήρησης των στρατευμάτων Κατοχής. Το ποσό αυτό στη συνέχεια αναπροσαρμόστηκε στα 8.000 εκατομμύρια δραχμές το μήνα και τελικά καταργήθηκε ως όριο. Και μόνο η συγκεκριμένη απαίτηση του Άξονα ήταν πολύ βαριά και δυσανάλογη με τις οικονομικές δυνατότητες της χώρας, παραβιάζοντας κατάφωρα τα προβλεπόμενα από τον Διεθνή Κανονισμό της Χάγης του 1889 και του 1907. Πολύ περισσότερο, που πέραν των υπέρογκων εξόδων Κατοχής, στη Ρώμη αποφασίστηκε επίσης (υπενθυμίζουμε: μονομερώς!) να μπορούν οι δυνάμεις Κατοχής να λαμβάνουν από την Ελλάδα ποσά χωρίς περιορισμό (!) για τις ανάγκες των πολεμικών τους μετώπων στη Βόρεια Αφρική, τα Βαλκάνια, τη Σοβιετική Ένωση υπό τη μορφή δανείου. Το κατοχικό δάνειο ήταν αναγκαστικό (αφού επιβλήθηκε η παροχή του), ωστόσο σύντομα υπογράφηκε σύμβαση, οπότε μετατράπηκε σε συμβατικό. Όπως σημειώνει δε ο ιστορικός ερευνητής Δημοσθένης Κούκουνας, την ύπαρξη του κατοχικού δανείου (και των άλλων οφειλών) αναγνώρισε ο ίδιος ο Φον Γκραίβενιτζ, πληρεξούσιος του Γ’ Ράιχ στην Ελλάδα, με επιστολή του που ενεχείρισε στον δωσιλογικό Πρωθυπουργό Ιωάννη Ράλλη, λίγες μέρες πριν την απελευθέρωση της Αθήνας, τον Οκτώβριο του 1944. Σημειώνουμε, τέλος, ότι σύμφωνα με τα στοιχεία της Τραπέζης της Ελλάδας, οι καταβολές προς το Γ’ Ράιχ, αφαιρουμένων των εξόδων συντήρησης του γερμανικού στρατού κατοχής, ανέρχονται στο ποσό των 1.530.033.302.528.820 δραχμών.

    Οι Γερμανοί έπεσαν σαν ακρίδα στον πλούτο της χώρας μας

    Θυμίζουμε ότι του κατοχικού δανείου είχε προηγηθεί η κυκλοφορία κάλπικων νομισμάτων (μάρκα κατοχής, μεσογειακές δραχμές και ιονικές δραχμές), ενώ παράλληλα από την πρώτη στιγμή οι γερμανικές και ιταλικές δυνάμεις (και οι Βούλγαροι στην Ανατολική Μακεδονία και Θράκη) επιδόθηκαν σε μια άνευ όρων καταλήστευση της ελληνικής οικονομίας με πολλαπλούς τρόπους (κατάσχεση της πλειοψηφίας των μετοχών των δημόσιων και ιδιωτικών επιχειρήσεων, μέσω του κλήρινγκ, διαρπαγή των μεταλλευμάτων, των τροφίμων, των εμπορευμάτων και κάθε άλλου πολύτιμου πόρου, κατάσχεση των μέσων μεταφοράς κ.α.). Όπως σημειώνει ο Μανώλης Γλέζος στο βιβλίο του «Και ένα μάρκο να ήταν», οι Γερμανοί πρωταγωνίστησαν σ’ αυτή τη διαδικασία απομύζησης του πλούτου των Ελλήνων, «υποχρεώνοντας» τον Μουσολίνι να παραπονεθεί ότι «ο Χίτλερ πήρε από τους Έλληνες ακόμα και τα κορδόνια των παπουτσιών τους»! Συνέπεια των παραπάνω μεθοδεύσεων αρπαγής του πλούτου του ελληνικού λαού ήταν η διακοπή της ομαλής λειτουργίας της ελληνικής οικονομίας, η πλήρης ανατροπή της σταθερότητας του νομίσματός της, η διάλυση του παραγωγικού και κοινωνικού ιστού, η πείνα και ο θάνατος. Ας μην ξεχνάμε το τρομακτικό αποτέλεσμα της πείνας, των εκτελέσεων, των βασανιστηρίων, των στερήσεων, των ασθενειών, όπως το αποτύπωσε στο υπόμνημά του ο εκπρόσωπος της Ελλάδας στη Διάσκεψη των Παρισίων (1945-1946) αείμνηστος Καθηγητής Αθανάσιος Σμπαρούνης: μία στις δύο οικογένειες στην Ελλάδα θρήνησαν θύματα κατά τη διάρκεια του πολέμου και της Κατοχής, ένας στους δέκα Έλληνες υπέστη αναπηρία, ενώ το 75% των παιδιών υπέφερε από ασθένειες, ακόμα και μετά τη λήξη του πολέμου.

    Το κατοχικό δάνειο βασικός μοχλός της αφαίμαξης της Ελλάδας

    Γίνεται λοιπόν κατανοητό πώς το κατοχικό δάνειο, που είχε ιδιαίτερο ρόλο στη συνολική διαδικασία αφαίμαξης των αναγκαίων όρων συντήρησης και αναπαραγωγής του ελληνικού λαού, συντέλεσε καθοριστικά στην τραγωδία της Κατοχής και, συνεπώς, η διεκδίκησή του, πέραν των άλλων ισχυρών επιχειρημάτων, έχει και ένα μεγάλο ηθικό βάρος. Η ύπαρξη δε της δανειακής σύμβασης, η πλήρης καταγραφή τόσο των έγγραφων αιτημάτων της Γερμανίας για πιστώσεις, πέραν των εξόδων Κατοχής, όσο και των καταβολών προς τη Γερμανία στον ειδικό λογαριασμό που τηρείται στην Τράπεζα της Ελλάδας, η λογιστική συμφωνία των χωριστών λογαριασμών (για τις συγκεκριμένες πιστώσεις) που κρατούσε η Τράπεζα της Ελλάδος και το Γ’ Ράιχ, η άμεση και έμμεση αναγνώριση της συγκεκριμένης οφειλής από την ίδια τη Γερμανία, τόσο την περίοδο της Κατοχής όσο και μετά, και πολλά άλλα στοιχεία, που συνοδεύονται από πλήθος αδιάσειστων τεκμηρίων, καθιστούν το κατοχικό δάνειο πλήρως τεκμηριωμένη, ισχυρά θεμελιωμένη και απαράγραπτη απαίτηση της Ελλάδας. Απαίτηση από την οποία δεν μπορεί να ξεφύγει η Γερμανία! Κι αυτό το γνωρίζει καλά η κυβέρνησή της.
    Το μόνο που αποτελεί αντικείμενο διαπραγμάτευσης είναι το σημερινό ύψος της οφειλής για το κατοχικό δάνειο, δεδομένου ότι για τον καθορισμό της υπάρχουν διαφορετικές προσεγγίσεις, σημαντικά αποκλίνουσες μεταξύ τους, που οφείλονται σε εναλλακτικές μεθόδους υπολογισμού (νόμισμα μετατροπής του κεφαλαίου, πληθωρισμός, ύψος του επιτοκίου υπερημερίας κ.α.). Αποφεύγοντας στο παρόν σημείωμα για ευνόητους λόγους την αριθμολογία, αρκούμαστε να σημειώσουμε ότι αν υπάρχει πολιτική βούληση, το ζήτημα μπορεί να διευθετηθεί σε διμερές επίπεδο με δίκαιο και αμοιβαία αποδεκτό τρόπο, προς όφελος και των δύο χωρών και της προοπτικής της Ευρώπης.

    Υπάρχει φιλότιμο;

    Εν κατακλείδι, είναι πέραν πάσης αμφισβήτησης ότι το κατοχικό δάνειο υπάρχει, όπως και οι άλλες απαράγραπτες οφειλές (αποζημιώσεις θυμάτων, επανορθώσεις, επιστροφή πολιτιστικών θησαυρών) και εκφράζουμε την ικανοποίησή μας για τη ρητή δέσμευση της ελληνικής κυβέρνησης ότι θα τις διεκδικήσει αποφασιστικά, διευκρινίζουμε ωστόσο ότι επαγρυπνούμε για την τήρηση των δεσμεύσεων. Σημειώνουμε επίσης με ενθουσιασμό την όλο και πιο ισχυρή υποστήριξη της διεκδίκησης και μέσα στη Γερμανία. Το ερώτημα όμως είναι αν υπάρχει τσίπα, αν υπάρχει φιλότιμο στο βαθύ γερμανικό κράτος. Ή για να το πούμε αλλιώς: η Γερμανία είναι αναμφισβήτητα ισχυρή. Καλείται όμως να αποδείξει ότι είναι και δίκαιη και συνεπής στις υποχρεώσεις της. Έχει το θάρρος; Ας το ελπίσουμε!

    * Ο Αριστομένης Συγγελάκης είναι Μέλος της Σ.Ε. του Εθνικού Συμβουλίου Διεκδίκησης των Οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα και της Ένωσης Θυμάτων Βιάννου.

    http://tvxs.gr/news/egrapsan-eipan/den-yparxei-katoxiko-daneio-tsipa-yparxei

    Μου αρέσει!

  6. Ανέτρεξα σε όλες τις παραπομπές τού σεβαστού Μ. Γλέζου, (αυτές που κάνει στη σελ. 222 τού Α’ τόμου τού βιβλίου του «Εθνική Αντίσταση»), για το πόσες ήταν οι γερμανικές δυνάμεις στην Ελλάδα την 1.5.1944 («302.168» άνδρες).
    Έχουμε και λέμε:
    1) Σαράφης («Ο ΕΛΑΣ», εκδ. Επικαιρότητα, Αθήνα 1984, σελ. 443): Το μόνο που γράφει ο Σαράφης είναι ότι μετά τη συνθηκολόγηση της Ιταλίας η γερμανική δύναμη κατοχής στην Ελλάδα ήταν 100.000 Γερμανοί, συν 40.000 «αλλοεθνείς» «ενταγμένοι σε ειδικές μονάδες κατοχής». (Πολωνοί, Τσέχοι, Τάταροι κ.ά).
    Όσο να ‘ναι, ανάμεσα στους 100 (140).000 του Σαράφη και στους 302.168 που γράφει ο Γλέζος, η διαφορά είναι τεράστια…
    2) Ρίχτερ («1936-1946. Δύο Επαναστάσεις και Αντεπαναστάσεις στην Ελλάδα», εκδ. Εξάντας, Αθήνα 1975, τόμος Α’, σελ. 251-254):
    Ο Ρίχτερ παρουσιάζει τη διοικητική διάρθρωση τών γερμανικών δυνάμεων στην Ελλάδα, και δεν γράφει ΤΙΠΟΤΑ ΑΠΟΛΥΤΩΣ για το μέγεθος των δυνάμεων αυτών σε αριθμούς…
    3) Ο πολύ προσεκτικός σ’ αυτά Φλάισερ, («Ιστορία τού Ελληνικού Έθνους», τόμος ΙΣΤ, σελ. 50), στον οποίον επίσης παραπέμπει ο Γλέζος, γράφει ότι την 1.5.1944 οι Γερμανοί διέθεταν στον ελληνικό χώρο, συμπεριλαμβανομένης της Βορείου Ηπείρου και της Δωδεκανήσου (που, βεβαίως, δεν ανήκε τότε στην Ελλάδα), 142.263 άνδρες. «Με χαλαρή σύνδεση προσετίθεντο 19.290 άνδρες τών Ες-Ες, 45.000 άνδρες τού Ναυτικού και της Λούφτβαφε, σκορπισμένοι ιδίως στα νησιά, καθώς και 3.495 άνδρες, κυρίως με διοικητικά καθήκοντα, υπό τη δικαιοδοσία τού ΣΔΕ. Από το σύνολο των 210.048 ανδρών [για όλον τον ελληνικό χώρο], το πολύ τα δύο τρίτα ήταν μάχιμοι…» Από τις δυνάμεις αυτές, συνεχίζει ο Φλάισερ, μόνο η 22α Μεραρχία Πεζικού (Κρήτη) εθεωρείτο «πρώτης τάξεως», δηλαδή πλήρως αξιόμαχη…
    4) Η μόνη από τις πηγές στις οποίες παραπέμπει ο Γλέζος για να στηρίξει τη θέση του, (ότι δηλαδή την 1.5.1944 υπήρχαν στην Ελλάδα 302.168 Γερμανοί), που τον δικαιώνει, είναι ο Ενεπεκίδης («Η Ελληνική Αντίστασις 1941-1944», εκδ. Εστία 1964, σελ. 28-29).
    Ο Ενεπεκίδης κάνει λόγο για συνολικά 300.000 Γερμανούς, βασισμένος σε βιβλίο (1955) τού Γερμανού υποστρατήγου Σμιτ-Ρίχμπεργκ, επιτελάρχη τών γερμανικών δυνάμεων στην Ελλάδα. Θεωρείται σχεδόν βέβαιο ότι ο τελευταίος υπερβάλλει, προσπαθώντας να δείξει ότι η σχεδόν αναίμακτη αποχώρηση «τόσων πολλών» Γερμανών από την Ελλάδα, ήταν μια μικρή Δουγκέρκη…
    Δεν παραλείπει, βεβαίως, ο Ενεπεκίδης να μας πληροφορήσει ότι οι «300.000» Γερμανοί τής Ελλάδας προορίζονταν αρχικά για την Αίγυπτο και τα άλλα αραβικά κράτη. Μετά τη συντριβή, όμως, του Ρόμελ, (που τόσο λύπησε «τους Έλληνας μαυραγορίτας»), η Γερμανοί αυτοί «επαγιδεύθησαν εις την Ελλάδα» (!!!).

    Όπως και να έχουν τα πράγματα, αν αφαιρεθούν οι γερμανικές δυνάμεις που ήλεγχαν τη Βόρειο Ήπειρο (κάποιες χιλιάδες) και τα Δωδεκάνησα (23.000), αν ληφθεί υπ’ όψιν ότι 45.000 Γερμανοί υπηρετούσαν στο Ναυτικό και στην Αεροπορία (με τους οποίους, βεβαίως η Αντίσταση δεν είχε και πολλές παρτίδες), αν ληφθούν υπ’ όψιν οι 41.518 Γερμανοί τής Κρήτης, αν ληφθεί υπ’ όψιν η «χαμηλή» κατά κανόνα στάθμη των εδώ γερμανικών δυνάμεων, (με εξαίρεση την 22α Μεραρχία Πεζικού τής Κρήτης και -μέχρις ενός σημείου- της 117ης Μεραρχίας Καταδρομών), τότε η θέση τού Γλέζου αποδυναμώνεται δραματικά. Χωρίς, βεβαίως, και να απαξιώνεται τελείως.

    Μου αρέσει!

  7. Ευχαριστούμε για την κοινοποίηση της βιβλιογραφικής σας αναδίφησης. Δεν έχω να σχολιάσω κάτι, γιατί δεν αμφισβητείται με κανέναν τρόπο (πέραν των υποθέσεων και των λογικών συνειρμών) ο αριθμός των 300.000 Γερμανών την 1η Μαϊου 1944. Είτε ήταν μάχιμοι και υψηλής ποιότητας στρατός, είτε ακαμάτες και χαραμοφάηδες (είχε και τέτοιους, κυρίως στα συντάγματα 999) Μόνο μια παρατήρηση, ο αριθμός του Σαράφη αφορά άλλο χρονικό σημείο, όχι την 1η Μαϊου.

    Μου αρέσει!

    1. Δεν καταλαβαίνω για τι ακριβώς με ευχαριστείτε.🤔
      Δεν πρόκειται περί «κοινοποίησης» εργασίας άλλου, αλλά περί αναβάθμισης σε ανάρτηση, δικού μου κειμένου (σχολίου) πρωτοδημοσιευμένου στη σελίδα σας.
      Παρέλειψα, βέβαια, να σας ευχαριστήσω για την παραπομπή στο κείμενο του Μ. Γλέζου των «Σημειώσεων για τον Εμφύλιο». Λοιπόν, σας ευχαριστώ πολύ για τον σύνδεσμο, και για το κείμενό σας στο οποίο ο σύνδεσμος αυτός παραπέμπει.

      Το αφοριστικό «δεν αμφισβητείται με κανέναν τρόπο» [!!], είναι δική σας άποψη σεβαστή.
      Δική μου άποψη, και προφανώς όχι μόνο δική μου, είναι ότι αμφισβητείται και παρααμφισβητείται.
      Η άποψη τού Γλέζου υποτίθεται ότι στηρίζεται σε πηγές και συγκεκριμένα στον Σαράφη, στον Ρίχτερ, στον Φλάισερ και στον Ενεπεκίδη.
      1)Ο Σαράφης κάνει λόγο για 100.000 Γερμανούς συν 40.000 «αλλοεθνείς» υπό γερμανική διοίκηση. Σύνολο 140.000.
      Ενώ ο Γλέζος μιλάει για 302.168 συνολικά. Διπλάσιους, δηλαδή, και βάλε… Από πουθενά απολύτως δεν προκύπτει ότι «ο αριθμός του Σαράφη αφορά άλλο χρονικό σημείο, όχι την 1η Μαϊου»[!!].
      Ολόκληρο το κείμενο του Γλέζου εξηγεί πόσοι ήταν οι Γερμανοί στην Ελλάδα την 1.5.1944. ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ! Και παραπέμπει γι’ αυτό και στον Σαράφη. Ο οποίος Σαράφης λέει αυτά που αναφέρω ελόγου μου παραπάνω.
      Εν πάση περιπτώσει, επειδή η φράση σας αυτή αμφισβητεί κάτι που στα δικά μου μάτια φαίνεται αναμφισβήτητο, σας παρακαλώ πάρα πολύ να γνωρίσετε και σ’ εμένα πού στηρίζετε τον ακατανόητο για μένα ισχυρισμό σας, ότι «ο αριθμός του Σαράφη αφορά άλλο χρονικό σημείο, όχι την 1η Μαϊου»…
      2) Ο Ρίχτερ, στον οποίον ο Γλέζος παραπέμπει, δεν δίνει ΚΑΝΕΝΑΝ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΑΡΙΘΜΟ.
      3) Ο Φλάισερ (Ιστορία τού Ελληνικού Έθνους), μιλάει για 210.048 Γερμανούς. Αν αφαιρεθούν οι 23.000 των Δωδεκανήσων και οι (ας πούμε) 5.000 της Βορείου Ηπείρου, μένουν περίπου 180.000 Γερμανοί.
      4) Ο μόνος που δικαιώνει πλήρως τον Γλέζο, είναι ο Ενεπεκίδης.

      Αν με ρωτούσαν ποιον από αυτούς τους 4 θα εμπιστευόμουν, θα απαντούσα ανεπιφύλακτα, τον Φλάισερ.

      Αν τα στοιχεία αυτά που παραθέτω, εσείς τα χαρακτηρίζετε «υποθέσεις [από πού και ως πού;] και λογικούς συνειρμούς», διαφωνούμε!
      Δεν είναι, δα, η πρώτη φορά.
      Καλή καρδιά!🙂

      Μου αρέσει!

  8. φυσικα και αμφισβητειται γιατι προφανως τα στοιχεια που δινει ο Γλεζος ειναι λανθασμενα οπως αλλωστε και οι αριθμοι που δινει για τις δυναμεις εισβολης δειτε παραπανω το σχολιο του d-t. εκτος αν κανει λαθος ο Φλαισερ πραγμα μαλλον χλωμο.
    300000 μαλλον θα ηταν το συνολο του στρατου κατοχης αν προσθεσουμε στους Γερμανους, τους Βουλγαρους (55000) και τους Ιταλους (30000, οι 20000 αοπλοι)

    Μου αρέσει!

  9. Αν είναι «προφανώς», σύμφωνοι. Αναρωτιέμαι όμως αν υπάρχει κάτι πιο θετικό (ως ιστορική πληροφορία) γιατί ως τώρα όσοι αμφισβητούν τον αριθμό 300.000 (την 1η Μαϊου 1944) μάλλον παίζουν την κολοκυθιά.

    Μου αρέσει!

  10. Καλα δε μιλαμε για αριθμους νεκρων αλλα για τον αριθμο των Γερμανικων στρατευματων.
    Ο Φλαισερ ως επαγγελματιας ιστορικος και ως γερμανομαθης θα εχει ελεγξει τα γερμανικα αρχεια κτλπ, πραγμα που αμφιβαλλω αν το εχει κανει ο Γλεζος (καλα σιγουρος ειμαι αλλα οκ να κραταμε και καμια πισινη). Ο τελευταιος μπορει να ειναι σημαντικη προσωπικοτητα, αυτο δε σημαινει βεβαια οτι ειναι και αξιοπιστος ως ιστορικος ειδικα οταν αναφερεται σε θεματα οπως το συγκεκριμενο που εξεταζει το ποστ.
    Το ιδιο ισχυει και για τις γερμανικες αποζημιωσεις και το κατοχικο δανειο με το οποιο και εχει ασχοληθει. Καλα δεν γνωριζω ποια ειναι τα ακριβη νουμερα που αναφερει αλλα καποιοι υποτιθεται σοβαροι «μελετητες» υποστηριζουν οτι οι Γερμανοι οφειλουν εξωφρενικα ποσα που υπερκαλυπτουν 2-3 φορες το αεπ της Ελλαδας του 1940.
    Για το κατοχικο δανειο, με το οποιο και εχει ασχοληθει ο Φλαισερ, δειτε το λινκ που εβαλα στο ποστ του Μπουγα. Ο Χριστοδουλακης υποστηριζει οτι ειναι γυρω στα 15 δις ευρω.

    Μου αρέσει!

  11. «Θα» ο ένας, «δεν αποκλείεται» ο άλλος…

    Τίποτα δεν «έλεγξε» ο Γλέζος. Απλά χρησιμοποίησε τα στοιχεία που δημοσίευσαν άλλοι, τους οποίους παραθέτει με σχολαστική λεπτομέρεια.

    Μου αρέσει!

  12. Καλα παιζεις με τις λεξεις και τις διατυπωσεις, δεν ημασταν μπροστα οταν εγραφαν για το θεμα, ουτε ειναι διαθεσιμοι αυτοι τη στιγμη για να τους ρωτησουμε πως προεκυψαν τα στοιχεια τους.
    Εσυ γιατι εισαι τοσο απολυτος και γιατι ειναι τοσο σημαντικο για σενα να ειναι ακριβεις οι αριθμοι του Γλεζου; Ποιος ειναι ειναι πιο αξιοπιστος ο Γλεζος ή ο Φλάισερ; Αμφιβαλλω (συγγνωμη που δεν ειμαι και 100% σιγουρος) αν ο πρωτος γνωριζει και Γερμανικα για να κανει ερευνα στα γερμανικα αρχεια ή εστω να διαβασει γερμανικα βιβλια που δεν εχουν μεταφραστει στα ελληνικα.
    Οκ δεν εχω το βιβλιο του Γλεζου, ο ΣΑΘ εγραψε παραπανω οτι δεν εχει καμια παραπομπη και ο d-t εγραψε για το λημμα της wikis που παραπεμπει σε βιβλιο που υπαρχει κ ονλαιν.

    Μου αρέσει!

  13. Παρέθεσα τη μοναδική διαθέσιμη (σε μένα) πηγή που αναφέρει συγκεκριμένους αριθμούς για μία προς μία τις γερμανικές μονάδες που στάθμευαν σε ελληνικό έδαφος την 1η Μαϊου 1944. Δεν έχω κανένα άγχος αν αυτές οι δυνάμεις ήταν 30 ή 300 χιλιάδες. Απλά παρέθεσα τα μοναδικά διαθέσιμα (σε μένα) στοιχεία. Όσοι έχουν τόσο μεγάλο ζόρι να αποδείξουν ότι ο Γλέζος λέει ψέμματα ή επικαλείται αναξιόπιστες πηγές, ας το αποδείξουν τεκμηριώνοντας οι ίδιοι τον αριθμό που τους εξυπηρετεί.

    Μου αρέσει!

    1. «Παρέθεσα…..1944». Απολύτως κατανοητόν!
      «Άγχος» είναι ολοφάνερο ότι έχετε, όταν υπερασπίζεστε με τόση θέρμη τα στοιχεία τού Γλέζου, απέναντι σε κάποιον που, (χωρίς να έχει κανένα απολύτως «ζόρι»), αμφισβητεί ευθέως τα στοιχεία αυτά, και μάλιστα με βάση τις «πηγές» στις οποίες ο Γλέζος παραπέμπει για να τεκμηριώσει τη θέση του!… Η φράση «…δεν αμφισβητείται με κανέναν τρόπο (πέραν των υποθέσεων και των λογικών συνειρμών) ο αριθμός των 300.000 Γερμανών την 1η Μαϊου 1944», δεν είναι δική μου αλλά δική σας.
      Φθάνετε στο σημείο να ισχυριστείτε ότι «ο αριθμός του Σαράφη [140.000 γερμανοί] αφορά άλλο χρονικό σημείο, όχι την 1η Μαϊου», τη στιγμή που ο ίδιος ο Γλέζος παραπέμπει στον [συγκεκριμένο] Σαράφη για να αποδείξει τον ισχυρισμό του (περί 302.168 Γερμανών στην Ελλάδα την 1.5.1944)…
      Αν άλλους μπορεί να τους «εξυπηρετούν» (!!) οι αριθμοί, εμένα δεν με εξυπηρετούν. Εμένα με ενδιαφέρει η ιστορική αλήθεια και μόνο, (όπως, βεβαίως, την προσλαμβάνω ελόγου μου). αλήθεια.

      Μου αρέσει!

  14. Διευκρίνιση.
    Στο πρώτο μου σχόλιο εδώ, μεταξύ άλλων, γράφω:
    #Το μόνο που γράφει ο Σαράφης [στο βιβλίο του για τον ΕΛΑΣ] είναι ότι μετά τη συνθηκολόγηση της Ιταλίας η γερμανική δύναμη κατοχής στην Ελλάδα ήταν 100.000 Γερμανοί, συν 40.000 «αλλοεθνείς» «ενταγμένοι σε ειδικές μονάδες κατοχής». (Πολωνοί, Τσέχοι, Τάταροι κ.ά).#
    Είναι σαφές, λοιπόν, ότι ο Σαράφης μιλάει για την περίοδο μετά τη συνθηκολόγηση τής Ιταλίας (8.9.1943), που απέχει 8 μήνες από την 1.5.1944 (στην οποία αναφέρεται ο Γλέζος).
    Το απίστευτο εν προκειμένω είναι ότι ο Γλέζος παραπέμπει σ’ αυτό ακριβώς το σημείο τού κειμένου τού Σαράφη, για να αποδείξει ότι οι γερμανικές δυνάμεις στην Ελλάδα την 1.5.1944, ήταν 302.168 άνδρες!!
    Και ενώ συμβαίνει ακριβώς αυτό, εσείς επιμένετε ότι ο αριθμός που δίνει ο Γλέζος (302.168) είναι σωστός, διότι «ο αριθμός του Σαράφη (140.000) αφορά άλλο χρονικό σημείο, όχι την 1η Μαϊου»!..

    Μου αρέσει!

  15. Ο Φλαισερ σε κριτικη του για τη γνωστη ερευνα του γνωστου Καλυβα, αφου τη χαρακτηριζει πρωτοποριακη, επισημαινει ορισμενα λαθη. Ενα απο αυτα η αναφορα του Καλυβα σε Πολωνους που υπηρετουσαν στο Γερμανικο στρατο. Κατα αυτον δεν ισχυει, μαλλον θα προκειται για Γερμανους κατοικους της προπολεμικης Πολωνιας. Μαλλον το ιδιο πραγμα θα ισχυει και για τους «Τσεχους»(Σουδητες) και τους «Γαλλους» (Αλσατοι).

    Αναφερει ο Γλεζος αριθμο γερμανικων απωλειων που προκαλεσαν οι αντιστασιακες δυναμεις; (πιο ενδιαφερον θεμα δειτε και το θορυβο που δημιουργηθηκε απο προσφατη αναρτηση του Τζημερου στο φ/β)
    Τελος παντων περισσοτερα για αυτο στα σχολια στο ποστ του ΣΑΘ για το γερμανικο νεκροταφειο στο Διονυσο.

    Μου αρέσει!

  16. Μηπως ο Σαραφης στο βιβλιο του «Ο ΕΛΑΣ» αναφερει οτι τα στρατευματα κατοχης (Γερμανοι+Ιταλοι) αριθμουσαν 300000 πριν απο τη συνθηκολογηση των Ιταλων;

    Δειτε τη συζητηση στο συλλογικο τομο «Απο την Αντισταση στον Εμφυλιο» (σελ 225) δηλ την εκδοση των πρακτικων συνεδριου που εγινε στο Λονδινο το 1978 με συμμετοχη επιφανων ιστορικων (Σβορωνου, Φλαισερ, Ριχτερ, Γιαννουλοπουλου Γιανη, Κλογκ, Παπαστρατη) πρωταγωνιστων της εποχης (Χατζη, Μαγιερς, Χαμοντ) αλλα και ακαδημαικων, φοιτητων κτλπ (Κατηφορη μετεπειτα ευρωβουλευτη του Πασοκ, Κυρτσου πολυ μαχητικου τοτε προεδρου της ΚΝΕ Λονδινου κτλπ κτλπ)

    Στο διαλογο που ακολουθησε των ανακοινωσεων, ακαδημαικος (οχι ιστορικος) αναφερει οτι συμφωνα με το βιβλιο του Σαραφη η δυναμη του στρατου κατοχης (Γερμανοιταλοι) ηταν γυρω στις 300000 πριν την ιταλικη συνθηκολογηση. Οι Γερμανοι ηταν γυρω στις 100000 συν 40000 αλλοεθνεις (σχολιο ΣΑΘ πιο πανω). Ακολουθως πηρε το λογο ο Ριχτερ και απαριθμησε τις γερμανικες μεραρχιες την ιδια περιοδο, ανεφερε οτι η 4η μεραρχια SS απαρτιζοταν απο 2 αστυνομικα ταγματα και καταληγει οτι αυτο σημαινει συνολικη δυναμη 50000-70000 Γερμανων.

    Μου αρέσει!

  17. @ GRENADE

    Όχι. Ο Σαράφης μιλάει για 100.000 Γερμανούς και 40.000 «αλλοεθνείς» (ενταγμένους σε ειδικές γερμανικές μονάδες κατοχής), «μετά τη συνθηκολόγηση της Ιταλίας». (σελ. 443 του βιβλίου του «Ο ΕΛΑΣ»).

    Ο Ιωάννης Χόνδρος, («Η Ελληνική Αντίσταση 1941-1944. Επανεκτίμηση», στο «Η Ελλάδα στη 10ετία 1940-1950», Θεμέλιο 1984), γράφει:
    «Ο αριθμός τών γερμανικών στρατευμάτων ανέβηκε από 75.000 τον Μάρτιο του 1942 σε 273.000 άνδρες τον Δεκέμβριο 1943…»
    Πάντα κατά τον Χόνδρο, η δραματική αυτή αύξηση δεν οφειλόταν κατά κύριο λόγο στην αντιστασιακή αλλά στη συμμαχική απειλή (απόβαση).
    Άλλο, συμπληρώνω ελόγου μου, αν τελικά η απόβαση έγινε στη Σικελία (Ιούλιος-Αύγουστος 1943).

    Ο Σαράφης έγραψε προ του 1957*, ο Ενεπεκίδης το 1964, ο Ρίχτερ το 1975, ο Χόνδρος το 1978 (συνέδριο Washington).
    Ο (γερμανικής καταγωγής) καθηγητής Φλάισερ, που γνώριζε τις εργασίες όλων αυτών, είχε άριστη πρόσβαση στα γερμανικά αρχεία και έγραψε το 2000, νομίζω ότι είναι ο πλέον έγκυρος και αξιόπιστος από όλους τούς παραπάνω προηγηθέντες.
    Και, όπως έγραψα στο 2ο σχόλιό μου εδώ, ο Φλάισερ μιλάει για περίπου 180.000 Γερμανούς στρατιώτες στην Ελλάδα την 1.5.1944. Όπως έχω ήδη εξηγήσει, στον αριθμό αυτόν δεν περιλαμβάνονται οι Γερμανοί που κατείχαν τα Δωδεκάνησα (που δεν ανήκαν τότε στην Ελλάδα) και τη Βόρειο Ήπειρο.

    (*) Το βιβλίο αυτό γράφτηκε από τον Σαράφη με τη συνεργασία τού Μακρίδη (Έκτορα) και του Παπασταματιάδη, και λογοκρίθηκε από τον Σιάντο και τον Ζαχαριάδη… (Δες Γ. Ιωαννίδης, «Αναμνήσεις», Θεμέλιο 1979, σελ. 283-284).

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s