Μετά, Πρόσωπα

Η αποστασία του 1965 και ο Μητσοτάκης

κυβερνηση-αποστατωνΟ Μητσοτάκης σε συνέντευξη στην εκπομπή «Μηχανή του Χρόνου» με θέμα «ο δρόμος προς τη χούντα» είχε αναφέρει: «Εκείνο το βράδυ βρέθηκα ενώπιον του σκληρότερου διλήμματος της ζωής μου, εάν δεν ορκιζόμουν, ήταν βέβαιο ότι θα πηγαίναμε σε εμφύλιο. Ήλπιζα ότι μπαίνοντας στη μέση θα μπορούσα να μαλακώσω τα πράγματα, που όντως έγινε, παρά το ότι είχαμε μερικές αναστατώσεις για ένα μικρό χρονικό διάστημα»…

Πηγή: http://www.mixanitouxronou.gr/konstantinos-mitsotakis-gia-ta-iouliana-ekino-to-vradi-vrethika-enopion-tou-skliroterou-dilimmatos-tis-zois-mou-an-den-orkizomoun-tha-pigename-se-emfilio-i-paretisi-g-papandreou-ke-i-apostasia/

Ο Μητσοτάκης υποστηρίζει ότι (περίπου) θυσιάστηκε για να μη γίνει εμφύλιος. Το επιχείρημα είναι αυταπόδεικτα προσχηματικό. Ποιος θα έκανε εμφύλιο με ποιον τον Ιούλιο του 1965;

Έχει ήδη αποδειχθεί ότι ο Μητσοτάκης συνωμοτούσε με τα Ανάκτορα για την πτώση του Γ. Παπανδρέου πολύ νωρίτερα (Γιώργος Παπαχρήστος, ΤΑ ΝΕΑ, 10.5.2008. Τίτλος: Στο φως απόρρητο έγγραφο της CIA. Πώς «τέως»- Μητσοτάκης σχεδίασαν την αποστασία)

Διαβάζουμε στο τεύχος της ΕΦΣΥΝ Κωνσταντίνος Μητσοτάκης Πενήντα Αποχρώσεις του Κέντρου:

Πρόκειται για μια τρισέλιδη έκθεση της CIA με ημερομηνία 21.1.1965 και τίτλο «Σχέδια του βασιλέως Κωνσταντίνου να εξαναγκάσει σε παραίτηση τον πρωθυπουργό Παπανδρέου». Στην έκθεση, την οποία ανακάλυψε ο ερευνητής Σταύρος Δραϊνας, περιγράφεται λεπτομερώς η κίνηση των πρωταγωνιστών της υπόθεσης: «Τα σχέδια του βασιλέως να εξαναγκάσει σε παραίτηση τον Παπανδρέου περιλαμβάνουν μια σειρά επιθέσεων εναντίον του πρωθυπουργού και του υιού του Ανδρέα μέσω του Πάνου Κόκκα, ο οποίος εδήλωσε σε διαφορετική πηγή ότι συμφωνεί να λάβει θέση εναντίον του Παπανδρέου εφόσον ο υπουργός Οικονομικών Κωνσταντίνος Μητσοτάκης αναλάβει ως υπουργός Συντονισμού ή ως αντιπρόεδρος της κυβέρνησης επί οικονομικών θεμάτων σε μια νέα κυβέρνηση. Τις λεπτομέρειες επεξεργάζονται ήδη μεταξύ τους ο βασιλεύς και ο Κόκκας. Το σχέδιο μπήκε αμέσως σε εφαρμογή, όπως αποδεικνύεται από το γεγονός ότι μόλις τρεις μέρες αργότερα, η Ελευθερία, με κύριο άρθρο της, στρεφόταν εναντίον της κυβέρνησης Γ. Παπανδρέου για τους χειρισμούς στο Κυπριακό ζήτημα.

Στη φωτογραφία μετά την ορκωμοσία της πρώτης κυβέρνησης των αποστατών οι περισσότεροι είναι  χαμογελαστοί και μερικοί σκεπτικοί. Ο Μητσοτάκης όμως κυριολεκτικά λάμπει. Προφανώς διότι με τη θυσία που έκανε η χώρα γλίτωσε τον εμφύλιο…

 

Advertisements

6 thoughts on “Η αποστασία του 1965 και ο Μητσοτάκης”

  1. Απόρρητη έκθεση Αμερικανού διπλωμάτη αποκαλύπτει τον ρόλο του σημερινού επιτίμου προέδρου της Ν.Δ. στο πολιτικό παιχνίδι που οδήγησε στη χούντα

    ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ ΜΑΓΕΙΡΕΥΤΗΚΕ Η ΑΠΟΣΤΑΣΙΑ

    Τι ειπώθηκε σε δείπνο τον Ιούνιο του ΄65 για τον Γ. Παπανδρέου, την κόντρα του με το παλάτι, τον Ανδρέα, το Κυπριακό…

    ΡΕΠΟΡΤΑΖ: ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ | ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: 11/07/2009 07:00 |
    Στο σπίτι του Μητσοτάκη μαγειρεύτηκε η Αποστασία Ο Πρωθυπουργός Γεώργιος Παπανδρέου βρέθηκε στο επίκεντρο της συζήτησης και έγινε στόχος προσβλητικών χαρακτηρισμών από τον υπουργό του 4312 29 Google +1 0

    Έγκλημα εκ προμελέτης ήταν η Αποστασία. Το αποδεικνύει απόρρητη έκθεση του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, όπου καταγράφεται σειρά συναντήσεων Αμερικανού διπλωμάτη με τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη και την «κλίκα του», αρκετές εβδομάδας πριν από την πτώση της κυβέρνησης Γεωργίου Παπανδρέου. Ο Αμερικανός επισκέπτης, στο υπόμνημά του, θεωρεί «ολοφάνερο» ότι ο Μητσοτάκης εμφανιζόταν ως «καλύτερη εναλλακτική λύση για τη θέση του Πρωθυπουργού».

    Το απόρρητο υπόμνημα- με ημερομηνία 28 Ιουνίου 1965- που αποκαλύπτουν «ΤΑ ΝΕΑ», καταρρίπτει πλήρως τους ισχυρισμούς Μητσοτάκη ότι δεν είχε καμία εμπλοκή στην κρίση που οδήγησε σε παραίτηση τον Γεώργιο Παπανδρέου αλλά αναμείχθηκε μετά στις κυβερνήσεις των Αποστατών. Αποκαλυπτικό είναι το υπόμνημα και για το Κυπριακό. Στη συνάντηση με τον Αμερικανό, ο Μητσοτάκης τάσσεται αναφανδόν υπέρ του Σχεδίου Άτσεσον, το οποίο, κατά την άποψή του, έπρεπε να επιβληθεί στον Μακάριο ακόμη και με πραξικόπημα!

    Υπενθυμίζουμε εν τάχει τα γεγονότα. Στο τέλος Ιουνίου του 1965, η κυβέρνηση Γεωργίου Παπανδρέου είναι σε τροχιά σύγκρουσης με το Παλάτι. Ο «γέρος της Δημοκρατίας» προωθεί την αντικατάσταση του αρχηγού ΓΕΣ. Όμως ο στρατηγός Γεννηματάς- που έχει παίξει ενεργό ρόλο στη «βία και νοθεία» των εκλογών του 1961- είναι ο τοποτηρητής στο στράτευμα των Ανακτόρων που αντιδρούν. Αντίθετος είναι και ο υπουργός Άμυνας Πέτρος Γαρουφαλιάς, επίσης άνθρωπος του Παλατιού. Ο Παπανδρέου επιμένει και ζητά ψήφο εμπιστοσύνης από τη Βουλή. Το πολιτικό θερμόμετρο ανεβαίνει, ενώ στήνεται σκηνικό κρίσης.

    Το δείπνο. Μέσα σε αυτή την ταραγμένη ατμόσφαιρα, τέσσερις επώνυμοι Έλληνες κι ένας Αμερικανός διπλωμάτης δειπνούν μαζί. Το ξέρουμε γιατί ο τελευταίος συνέταξε μνημόνιο για τη συνάντηση αυτή, με ημερομηνία 28 Ιουνίου 1965, κι ένα αντίγραφο υποβάλλεται προς τον Ρίτσαρντ Μπάραμ, υπεύθυνο Ελληνικών Υποθέσεων της Αμερικανικής Πρεσβείας στην Αθήνα.

    Οικοδεσπότης στο τραπέζι είναι ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, υπουργός Οικονομικών τότε της κυβέρνησης Παπανδρέου. Το δείπνο γίνεται, άλλωστε, στο σπίτι του. Συνδαιτυμόνες, πέραν του Αμερικανού διπλωμάτη, είναι ο Πάνος Κόκκας, εκδότης της εφημερίδας «Ελευθερία», ο Γιάννης Τσουδερός, βουλευτής Κρήτης της Ένωσης Κέντρου και ο υποδιευθυντής του ΙΚΑ Νίκος Δεληπέτρος.

    Η βραδιά είναι πλούσια σε εκμυστηρεύσεις και αποκαλύψεις.

    Η κουβέντα ξεκινά από τον στρατηγό Γεννηματά και μετά περνά στον Ανδρέα Παπανδρέου, με τον οποίο έχει εμμονή ο Μητσοτάκης. Κάποια στιγμή αστειευόμενος λέει πως η καλύτερη ιδέα θα ήταν να τον στείλουν στο εξωτερικό. Ιδιαίτερα απαξιωτικός εμφανίζεται ο Μητσοτάκης για τον Γεώργιο Παπανδρέου. Το Κυπριακό. Ωμός είναι ο Μητσοτάκης και για το Κυπριακό. Τάσσεται υπέρ μιας ελληνο-τουρκικής συμβιβαστικής λύσης, και τοποθετείται υπέρ του σχεδίου Άτσεσον. Ο μυστακοφόρος πρώην υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Ντιν Άτσεσον είχε αναλάβει από τον τότε Πρόεδρο Λίντον Τζόνσον να εκπονήσει ένα σχέδιο επίλυσης του Κυπριακού. Ο Άτσεσον έριξε πρώτος το σπόρο της διχοτόμησης του νησιού, δίνοντας την Καρπασία και κάποιες άλλες περιοχές στους Τούρκους, με αντάλλαγμα την ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα. Ο Μητσοτάκης επιμένει ότι η ελληνική κυβέρνηση θα είχε δεχθεί το σχέδιο το καλοκαίρι του 1964, αν ο Ανδρέας δεν έκανε προσωπικό διάβημα στον πατέρα του Γεώργιο Παπανδρέου. Ο Μητσοτάκης καταλήγει ότι το σχέδιο μπορούσε και έπρεπε να επιβληθεί στον Μακάριο- που το απέρριψε – ακόμη και διά των όπλων.

    Η κορύφωση της κρίσης. Οι επόμενες δεκαπέντε μέρες θα είναι ταραγμένες. Ο υπουργός Άμυνας Γαρουφαλιάς παραιτείται, το Παλάτι αρνείται στον Γεώργιο Παπανδρέου το δικαίωμα αντικατάστασής του. Το αδιέξοδο δεν αίρεται ακόμη κι όταν ο Πρωθυπουργός προτείνει να γίνει ο ίδιος και υπουργός Άμυνας. Η πολιτική και Συνταγματική κρίση είναι γνωστή ως «Ιουλιανά». Ακολουθεί η πτώση της κυβέρνησης Παπανδρέου και η «Αποστασία», στην οποία ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης θα είναι αρνητικός πρωταγωνιστής σε έναν ρόλο που θα στιγματίσει την πολιτική του καριέρα.

    Η κουβέντα της ελληνο-αμερικανικής παρέας για την Κύπρο δείχνει την μακρά επώαση της ιδέας ότι η αντίσταση του Μακαρίου μπορεί να καμφθεί μόνον με πραξικόπημα. Αυτό θα γίνει τον Ιούλιο του 1974 υποκινημένο από την χούντα Ιωαννίδη στην Αθήνα, ανοίγοντας την πόρτα στον τουρκικό Αττίλα.

    Το «Υπόμνημα Συζήτησης» είναι, σύμφωνα με τη διαβάθμιση των διπλωματικών απορρήτων, «εμπιστευτικού χαρακτήρα- ομάδας 3». Υποβαθμίζεται ανά 12 χρόνια, αλλά δεν αποχαρακτηρίζεται αυτόματα. Θα χρειαστεί να περάσουν σαράντα τέσσερα ολόκληρα χρόνια για να έρθει στη δημοσιότητα από «ΤΑ ΝΕΑ». Η ανάγνωσή του φωτίζει μια σκοτεινή πτυχή της νεώτερης πολιτικής Ιστορίας.

    Ο Κ. Μητσοτάκης είχε δηλώσει υποστηρικτής του σχεδίου Άτσεσον, που έριχνε τον σπόρο της διχοτόμησης της Κύπρου, και φέρεται να προτείνει ακόμη και πραξικόπημα εναντίον του Μακαρίου

    Το Υπόμνημα Συζήτησης

    Ημερομηνία: 28 Ιουνίου 1965 Θέμα: Πολιτική κατάσταση στην Ελλάδα Συμμετέχοντες: Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, υπουργός Οικονομικών Πάνος Κόκκας: Ιδιοκτήτης- εκδότης της καθημερινής εφημερίδας «Ελευθερία» Γιάννης Τσουδερός: Βουλευτής Κρήτης του κόμματος Ένωσης Κέντρου Νίκος Δεληπέτρος: Υποδιευθυντής στο Ίδρυμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων (ΙΚΑ)

    Αντίγραφα προς: Richard W. Βarham, υπεύθυνο Ελληνικών Υποθέσεων, ΝΕΑ- Αμερικανική Πρεσβεία Αθηνών Κατά τη διάρκεια δείπνου στο σπίτι του υπουργού Οικονομικών κ. Μητσοτάκη, υπήρξα μάρτυς ορισμένων από τις πολιτικές απόψεις των ισχυρών Κόκκα- Μητσοτάκη, μερίδας της Ένωσης Κέντρου. Ο Κόκκας, το πιο δυναμικό μέλος της ομάδας, υπερίσχυσε στη συζήτηση. Ο Μητσοτάκης με ήρεμο αλλά σθεναρό τρόπο επίσης πήρε ενεργό ρόλο στην κουβέντα, με τον Τσουδερό και τον Δεληπέτρο να συμμετέχουν κατά διαστήματα. Τα κυριότερα θέματα που συζητήθηκαν ήταν ο επικεφαλής στρατηγός των χερσαίων δυνάμεων Γεννηματάς, ο Ανδρέας Παπανδρέου, ο Πρωθυπουργός και η Κύπρος. Το θέμα του Ανδρέα Παπανδρέου φαινόταν να είναι εκείνο που το διέκρινε μεγαλύτερος συναισθηματισμός. Προσπάθησα να συνοψίσω παρακάτω τη συζήτηση σύμφωνα με τα θέματα.

    Στρατηγός Γεννηματάς.
    Ο κ. Κόκκας έκανε μια μακρά αναφορά για τον στρατηγό Γεννηματά, εναντίον του οποίου η εφημερίδα του κ. Κόκκα, «Ελευθερία», είχε αναλάβει μια σταθερά αυξανόμενη εκστρατεία τις τελευταίες εβδομάδες. Ο Κόκκας επισήμανε ότι το πρόβλημα ξεκίνησε με το σχέδιο «Περικλής», στο οποίο ο Γεννηματάς είχε βαθιά αναμειχθεί στη στρατιωτική του περιοχή (Κοζάνη). Ο κ. Κόκκας αναφέρθηκε σε κάποιες από τις πειθαναγκαστικές μεθόδους που χρησιμοποιούσε ο Γεννηματάς και οι υφιστάμενοί του εναντίον όχι μόνον των κομμουνιστών και των συνοδοιπόρων τους, αλλά και εναντίον των υποστηρικτών της Ένωσης Κέντρου στις εκλογές του 1961.

    Σύμφωνα με τον Κόκκα, ο Πρωθυπουργός Παπανδρέου δεν ήταν υποχρεωμένος να εμπλακεί σε ένα «δίλημμα» για τον Γεννηματά. Τον Απρίλιο του 1964 ο Παπανδρέου θα μπορούσε να έχει επιλογή μεταξύ του Γεννηματά και του στρατηγού Σιαπκαρά, ενός πιο επιθυμητού στρατιωτικού, ως επικεφαλής του Στρατού. Δυστυχώς, ο Πρωθυπουργός δεν ήταν αποφασιστικός και παρ΄ όλες τις προειδοποιήσεις του Κόκκα και άλλων, επέτρεψε στον Βασιλέα να τον επηρεάσει υπέρ του Γεννηματά. Η «Ελευθερία» ήταν από την αρχή αντίθετη με αυτόν τον διορισμό.

    Σε αυτό το σημείο της συζήτησης, ο κ. Τσουδερός επέπληξε τους κυρίους Μητσοτάκη και Κόκκα που διεξήγαν μία τόσο έντονη δημοσιογραφική εκστρατεία εναντίον του Γεννηματά, η οποία, αν συνεχιζόταν, μόνο κακό θα μπορούσε να κάνει στη χώρα. Και οι δύο, Κόκκας και Μητσοτάκης, συμφώνησαν, τονίζοντας ότι για αυτόν τον λόγο επιθυμούσαν να λήξει αυτό το θέμα το συντομότερο δυνατόν.

    Προς απάντηση στην ερώτηση γιατί το θέμα αυτό εγείρεται αυτή τη δεδομένη στιγμή, ο Κόκκας έδωσε αρκετούς λόγους τονίζοντας συγκεκριμένα το σχέδιο «Περικλής», τον ρόλο του (στρατηγού) Λουκάκη σ΄ αυτή, την υπόθεση «Ασπίδα» και τις πρόσφατες κατηγορίες για σαμποτάζ στη Μακεδονία.

    Ο Κόκκας ανέφερε ότι ο Βασιλεύς δεν εμπιστεύεται τον Πρωθυπουργό και δεν θα του άρεσε μια αλλαγή στο Γενικό Επιτελείο. Παρ΄ όλα αυτά, η Ένωση Κέντρου δεν βλέπει μια εναλλακτική λύση για την απόλυση του Γεννηματά και αυτή η άποψη έχει την ευρύτερη λαϊκή υποστήριξη. Αφού ανατραπεί ο Γεννηματάς, η κατάσταση θα ξεκαθαριστεί και δεν θα υπάρξει περαιτέρω πρόβλημα. Ο Κόκκας είπε πως ήλπιζε ότι ο Βασιλεύς δεν θα ήταν ανυποχώρητος σε αυτό το θέμα, γιατί δεν είναι η κατάλληλη περίπτωση για να αντιμετωπίσουν τον Πρωθυπουργό· θα μπορούσε να κάνει κακό μόνο στον θεσμό της μοναρχίας στην Ελλάδα. Ανδρέας Παπανδρέου.
    Μέλη της ομάδας προχώρησαν στο θέμα Ανδρέας Παπανδρέου ειρωνευόμενοι το γεγονός ότι κουβαλούσε όπλο για αυτοπροστασία. Ο Κόκκας χαρακτήρισε τον Ανδρέα ως «κακό για την Ελλάδα» και δήλωσε ότι πρέπει να φύγει από τη χώρα. Κανένας δεν τον εμπιστεύεται. Όχι μόνο ασκεί κακή επιρροή προς τον πατέρα του, αλλά επίσης τον χρησιμοποιεί για τους δικούς του σκοπούς. Ο Ανδρέας δεν ενδιαφέρεται για το κόμμα της Ένωσης Κέντρου· ελπίζει να σχηματίσει το δικό του κεντροαριστερό κόμμα. Αυτές οι απόψεις, ελέχθη ότι εκφράστηκαν σε έναν Γερμανό αξιωματούχο με τον οποίο είχε μια κουβέντα ο Ανδρέας κατά τη διάρκεια της επίσκεψής του στη Γερμανία τον προηγούμενο χειμώνα.

    Ο Μητσοτάκης τόνισε επίσης τον καταστρεπτικό ρόλο του Ανδρέα στα ελληνικά πολιτικά πράγματα. Πρότεινε αστειευόμενος να ανατεθεί στον Ανδρέα μια πρεσβευτική αποστολή, ίσως στην Ουάσιγκτον, στη Νέα Υόρκη ή στο Παρίσι, ώστε να φύγει από την Ελλάδα.

    Ο Πρωθυπουργός Παπανδρέου.
    Ο Μητσοτάκης τόνισε ότι παρ΄ όλη την προχωρημένη ηλικία του, ο Πρωθυπουργός βλέπει τα πράγματα καθαρά και ενεργεί προσεκτικά. Εν τούτοις έχει δύο σοβαρά ελαττώματα: (1) είναι ηθικά ελαστικός· γεννήθηκε έτσι και (2) είναι δειλός, με παντελή έλλειψη θάρρους. Ο Μητσοτάκης υπαινίχθηκε επίσης ότι ο Παπανδρέου είναι διπρόσωπος και έχει έλλειψη αποφασιστικότητας. Κανένας δεν μπορεί να τον εμπιστευθεί· άλλα λέει στο Υπουργικό Συμβούλιο και άλλα μάλλον λέει στον Βασιλέα. Κύπρος. Υποστηριζόμενος από τον Κόκκα, ο Μητσοτάκης εξέφρασε τις απόψεις του σχετικά με το θέμα της Κύπρου: έδωσε έμφαση στη σημασία τής ελληνοτουρκικής συμβιβαστικής λύσης. Μια τέτοια λύση ήταν κοντά το περασμένο καλοκαίρι, όταν το ελληνικό Υπουργικό Συμβούλιο συμφώνησε ομόφωνα σχετικά με το Σχέδιο Αcheson. Ωστόσο, ο Ανδρέας πήγε ο ίδιος στον Πρωθυπουργό και «σαμποτάρισε» την απόφαση, χωρίς ουσιαστικά να δώσει έναν σαφή λόγο. Ο Ανδρέας συνεργάζεται με τον Μακάριο και τους αριστερούς.

    Το Σχέδιο Αcheson είναι η καλύτερη λύση· είναι πολύ καλύτερη από την παραχώρηση ελληνικού εδάφους, που καμία ελληνική κυβέρνηση θα ήταν έτοιμη να προτείνει. Όταν ρωτήθηκε σχετικά με την αποδοχή του Μακάριου για τη λύση τύπου Αcheson, ο Μητσοτάκης ισχυρίστηκε ότι θα μπορούσε και θα έπρεπε να επιβληθεί επί του Μακαρίου, με πραξικόπημα, αν χρειαστεί.

    Σχόλιο. Αυτή ήταν η δεύτερη επίσκεψή μου στο σπίτι του Μητσοτάκη μέσα σε μία εβδομάδα. Ήταν ολοφάνερο ότι η κλίκα των Κόκκα- Μητσοτάκη προσπαθούσε να κάνει σαφή τη θέση της στον «αμερικανικό παράγοντα», ίσως με έναν υπαινιγμό ότι ο Μητσοτάκης προσέφερε την καλύτερη εναλλακτική λύση για τη θέση του Πρωθυπουργού Παπανδρέου, η διακυβέρνηση του οποίου οδηγούσε την Ελλάδα σε οικονομικό και πολιτικό χάος.

    Στη συνέχεια, ο Δεληπέτρος μού είπε κατ΄ ιδίαν ότι θεωρούσε τον Μητσοτάκη ως τον καλύτερο στο Υπουργικό Συμβούλιο. Υπεστήριξε ότι η ομάδα των Στεφανόπουλου- Μητσοτάκη είναι καλύτερη για τον σχηματισμό μιας νέας κυβέρνησης της Ενώσεως Κέντρου- ο Στεφανόπουλος γιατί είχε πολύ λίγους εχθρούς και είναι ευρέως αποδεκτός και ο Μητσοτάκης λόγω δυναμικότητας και της γενικής ικανότητάς του. Εμπιστευτικό Ομάδας 3 Κάθε 12 χρόνια υποβαθμίζεται όχι αυτόματα αποχαρακτηρισμένο
    – See more at: http://www.tanea.gr/news/greece/article/4526084/?iid=2#sthash.fBBDMDkt.dpuf

    Μου αρέσει!

  2. Στην αποστασία του ’65
    Η χώρα είχε μπει για τα καλά σε μακριά περίοδο ανωμαλίας. Με ηχηρή την πτώση του κοινοβουλευτικού λόγου σε επίπεδα που μόνο με τα σημερινά μπορούν να συγκριθούν. Μία συναρπαστική αναδρομή.

    Κάρολος Μπρούσαλης
    18 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2013

    http://www.protagon.gr/themata/flashback/stin-apostasia-tou-65-29376000000

    «Μεγαλειότατε, ο κ. Γαρουφαλιάς θα αποπεμφθεί. Θα τον αντικαταστήσω εγώ εις το υπουργείον Εθνικής Αμύνης». Ήταν 7 το βράδυ της 15ης Ιουλίου 1965, όταν ο πρωθυπουργός Γεώργιος Παπανδρέου απηύθυνε τα λόγια αυτά στον βασιλιά Κωνσταντίνο. Πρότεινε τη θέση του υπουργού Άμυνας, για την οποία τόσος ντόρος είχε γίνει, να αναλάβει ο εκλεγμένος με το 53% των ψήφων του λαού πρωθυπουργός. Όμως, ο νεαρός βασιλιάς ήταν καλά δασκαλεμένος. Απάντησε ξερά:

    «Κύριε πρόεδρε, δεν αποδέχομαι την άποψή σας».

    Ο Γεώργιος Παπανδρέου διαπίστωσε:

    «Ώστε, μεγαλειότατε, ευρισκόμεθα εν διαφωνία».

    Ο Κωνσταντίνος αρπάχτηκε από τα λόγια του πρωθυπουργού και με κρυφή λαχτάρα έσπευσε να προσθέσει:

    «Δυστυχώς. Και αυτό σημαίνει ότι παραιτείσθε;».

    «Βεβαιότατα. Αύριο θα σας υποβάλω την παραίτησιν της κυβερνήσεώς μου».

    Ο βασιλιάς έσπευσε να προλάβει:

    «Δεν χρειάζεται. Μου αρκεί η προφορική υποβολή της. Θεωρώ την παραίτησίν σας δεδομένην από αυτήν την στιγμήν».

    Το Ιουλιανό βασιλικό πραξικόπημα άρχισε να ξεδιπλώνεται. Ούτε τρία τέταρτα της ώρας δεν είχαν περάσει από τη στιγμή που ο Γεώργιος Παπανδρέου πέρασε την πύλη των ανακτόρων για να επιστρέψει στο γραφείο του, όταν ανακοινώθηκε ότι «ο πρόεδρος της Βουλής, Γεώργιος Αθανασιάδης Νόβας, αποδέχτηκε την εντολή του βασιλιά να σχηματίσει κυβέρνηση». Και ήδη, στο πλάι του, βρίσκονταν ο αρχιτέκτονας της ανατροπής του εκλεγμένου πρωθυπουργού, Κώστας Μητσοτάκης, και οι πρώτοι αποστάτες βουλευτές της Ένωσης Κέντρου: Παπασπύρου, Αλαμανής, Μπακατσέλος, Πιτούλης, Τούμπας και μερικοί άλλοι.

    Ο Αθανασιάδης Νόβας ήταν και ποιητής. Κάποιος (μάλλον ο Γ. Θίσβιος) κυκλοφόρησε ένα δήθεν τετράστιχό του:

    «Κι ήταν τα στήθια σου
    άσπρα σαν τα γάλατα
    και μου ’λεγες
    γαργάλα τα, γαργάλα τα».

    Ξεκινούσε άγρια η εποχή των «γαργάλα τα» που έγιναν το σύνθημα των διαδηλωτών…

    Τα πέτρινα χρόνια με κοινοβουλευτικό μανδύα ξεκίνησαν τυπικά στις 9 Φεβρουαρίου 1950. Την ημέρα εκείνη δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως η άρση του στρατιωτικού νόμου που σηματοδότησε το τέλος του εμφυλίου πολέμου. Οι εκλογικές αναμετρήσεις που ακολούθησαν, κατέληξαν σε κυβερνήσεις συνασπισμού, ώσπου, με το σύστημα των εκλογών της 16ης Νοεμβρίου 1952 (πλειοψηφικό με στενή περιφέρεια), ο Ελληνικός Συναγερμός του στρατηγού Αλέξανδρου Παπάγου έβγαλε 247 βουλευτές με το 49,2% των ψήφων. Ο Αλέξανδρος Παπάγος πέθανε στις 4 Οκτωβρίου 1955 και τα ανάκτορα κάλεσαν τον υπουργό Δημοσίων Έργων, Κωνσταντίνο Καραμανλή, στον οποίο ανέθεσαν την πρωθυπουργία. Τη λύση Καραμανλή κατάγγειλαν ως εύνοια του βασιλιά Παύλου, ολόκληρη η αντιπολίτευση αλλά και οι Παναγιώτης Κανελλόπουλος, Στέφανος Στεφανόπουλος και Σπύρος Μαρκεζίνης.

    Ήταν τα χρόνια που η ταμπέλα «εθνικόφρων» μετατρεπόταν σε διαβατήριο για την κοινωνική ανόρθωση και η κατηγορία «δημοκράτης» αρκούσε για να γίνει κάποιος στόχος άγριων διωγμών. Με τις «αύρες», τους ροπαλοφόρους και τις πυροσβεστικές αντλίες να εξαπολύονται εναντίον όποιων διαδήλωναν για οποιοδήποτε ζήτημα, ακόμα και για την Κύπρο. Με τη δράση του παρακράτους, των ΤΕΑ, της ΕΚΟΦ και του Σπουδαστικού Τμήματος της Ασφάλειας να καλύπτουν τα όποια κενά άφηνε η επίσημη τρομοκρατία.

    Η δοτή πρωθυπουργία του Κωνσταντίνου Καραμανλή διάρκεσε τεσσεράμισι μήνες αλλά ήταν αρκετή για να δημιουργήσει έναν νέο περίεργο εκλογικό νόμο: Πλειοψηφικό με εκπροσώπηση της μειοψηφίας στις μικρές και αναλογικό στις μεγάλες περιφέρειες. Έτσι, στις εκλογές του 1956 (19 Φεβρουαρίου), η νεοϊδρυμένη Εθνική Ριζοσπαστική Ένωση (ΕΡΕ) του Κωνσταντίνου Καραμανλή πήρε 47,38% των ψήφων κι έβγαλε 165 βουλευτές, ενώ η Δημοκρατική Ένωση των Γ. Παπανδρέου, Σοφ. Βενιζέλου κ.λπ. πήρε 48,15% των ψήφων αλλά έμεινε στους 132 βουλευτές. Άρχιζε η πρώτη οκταετία Καραμανλή.

    Στις επόμενες εκλογές (11.5.1958) το εκλογικό σύστημα είχε διαμορφωθεί σε «ενισχυμένη αναλογική». Έτσι, ενώ το ποσοστό ψήφων της ΕΡΕ έπεσε στο 41,16%, η δύναμή της στη Βουλή αυξήθηκε στους 171 βουλευτές. Η κυβέρνηση αυτή έμεινε ως τις 20 Σεπτεμβρίου 1961, οπότε παραιτήθηκε. Την ίδια μέρα, ιδρύθηκε η Ένωση Κέντρου με αρχηγό τον Γ. Παπανδρέου. Υπηρεσιακός πρωθυπουργός ανέλαβε ο αντιστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Δόβας, που διεξήγαγε τις εκλογές στις 29 Οκτωβρίου 1961.

    Σε αυτές, η ΕΡΕ πλειοψήφησε με 176 βουλευτές αλλ’ ο Γ. Παπανδρέου τις κατάγγειλε ως εκλογές «βίας και νοθείας», όπου «ψήφισαν νεκροί και δέντρα», και κήρυξε τον «ανένδοτο αγώνα». Η «Μαύρη Βίβλος» που εκδόθηκε εκείνο τον καιρό, αποκάλυπτε απίθανο όργιο νοθείας και τραμπουκισμών, κυρίως στην επαρχία.

    Τον ίδιο καιρό, οι σχέσεις Καραμανλή ανακτόρων άρχισαν να ψυχραίνονται, καθώς η βασιλική οικογένεια προσπαθούσε να αναμιχθεί ενεργά κι απροκάλυπτα στην πολιτική: Για το παλάτι, η κυβέρνηση δεν ήταν παρά το εκτελεστικό όργανο της βούλησης των παλατιανών. Το απέδειξε υφαίνοντας τη δολοφονία του ανεξάρτητου βουλευτή της Αριστεράς, Γρηγόρη Λαμπράκη (22 Μαΐου 1963).

    Κάτω από το βάρος των συγκλονιστικών καθημερινών αποκαλύψεων και της ογκούμενης λαϊκής κατακραυγής, με την αντιπολίτευση να σφυροκοπά τον πρωθυπουργό ως ηθικό αυτουργό της ανωμαλίας και τον Κωνσταντίνο Καραμανλή να υπαινίσσεται ότι πίσω από όλα αυτά κρύβονταν τα ανάκτορα, η κυβέρνηση παραιτήθηκε. Ο βασιλιάς ανέθεσε την πρωθυπουργία στον Παναγιώτη Πιπινέλη, απολογητή της «Μοναρχίας εν Ελλάδι». Η χώρα, για άλλη μια φορά, βάδιζε προς τις εκλογές.

    Έγιναν στις 3 Νοεμβρίου 1963 και ανέδειξαν την Ένωση Κέντρου πρώτο κόμμα με σχετική πλειοψηφία. Ο Γεώργιος Παπανδρέου σχημάτισε κυβέρνηση έχοντας 138 βουλευτές έναντι 132 της ΕΡΕ, 28 της ΕΔΑ και 2 των Προοδευτικών του Σπύρου Μαρκεζίνη.

    Ο Γ. Παπανδρέου έπρεπε να στηριχτεί στην ανοχή της ΕΡΕ ή στις ψήφους της Αριστεράς. Θεώρησε πως το πρώτο θα ήταν αιχμαλωσία, ενώ το δεύτερο θα δικαίωνε αυτούς που μιλούσαν για λαϊκό μέτωπο. Ένα μήνα μετά τις εκλογές, στις 9 Δεκεμβρίου, ο αρχηγός της ΕΡΕ, Κωνσταντίνος Καραμανλής, με την υποψία ότι η βασίλισσα Φρειδερίκη επιβουλευόταν τη ζωή του, έφυγε στο Παρίσι. Για τον Γεώργιο Παπανδρέου δεν υπήρχε εναλλακτική λύση. Παραμονή Χριστουγέννων του 1963, υπέβαλε στον βασιλιά Παύλο την παραίτηση της κυβέρνησής του.

    Οι νέες εκλογές ορίστηκαν για τις 16 Φεβρουαρίου 1964. Με τον ελληνικό λαό να έχει ξεθαρρέψει μετά από πολλά χρόνια, η Ένωση Κέντρου πήρε το 52,72% των ψήφων εκλέγοντας 171 βουλευτές κι ο Γεώργιος Παπανδρέου σχημάτισε ισχυρή κυβέρνηση. Όμως, στις 6 Μαρτίου, πέθανε ο βασιλιάς Παύλος και στο θρόνο ανέβηκε ο Κωνσταντίνος Β’.

    Άρχισε ένας καβγάς γύρω από το αν η Φρειδερίκη θα ονομαζόταν στο εξής βασιλομήτωρ ή βασίλισσα μήτηρ. Συνεχίστηκε με το αν ο στρατός ανήκε στον βασιλιά ή στο κράτος και κορυφώθηκε με το αν ο υπουργός Εθνικής Άμυνας (ο περιβόητος Πέτρος Γαρουφαλιάς) μπορούσε να αντικατασταθεί όπως ήθελε ο πρωθυπουργός ή όχι, όπως επιθυμούσαν τα ανάκτορα. Με τη σύμπραξη του Μητσοτάκη, Φρειδερίκη και Κωνσταντίνος μεθόδευσαν την ανατροπή της κυβέρνησης με τον εξαναγκασμό του Γεωργίου Παπανδρέου σε παραίτηση, στις 15 Ιουλίου 1965.

    Αντί να προκηρυχτούν νέες εκλογές, τα ανάκτορα προχώρησαν στη δημιουργία κυβέρνησης αποστατών από την Ένωση Κέντρου που θα στηριζόταν στις ψήφους της ΕΡΕ. Ξεκινούσε η εποχή της αποστασίας με μοχλό τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη. Ξέσπασαν διαδηλώσεις, πορείες, συγκρούσεις με την αστυνομία, δολοφονήθηκε ο σπουδαστής της ΑΣΟΕΕ Σωτήρης Πέτρουλας (21 Ιουλίου 1965) και η Αθήνα, πνιγμένη στους καπνούς των ασφυξιογόνων από τις μηχανοκίνητες «αύρες», γνώρισε την αναταραχή που πήρε το όνομα «Ιουλιανά».

    Η πρώτη κυβέρνηση των αποστατών καταψηφίστηκε στις 4 Αυγούστου. Η δεύτερη, με πρωθυπουργό τον άλλοτε Ελασίτη, Ηλία Τσιριμώκο, ορκίστηκε στις 20 Αυγούστου. Καταψηφίστηκε αλλά οι αποστάτες ήταν τότε περισσότεροι. Ο απαιτούμενος αριθμός αποστατών, που προστέθηκε στον αριθμό των βουλευτών της ΕΡΕ, εξασφαλίστηκε στην ψηφοφορία για την τρίτη κυβέρνηση αποστασίας. Ήταν του Στέφανου Στεφανόπουλου που ορκίστηκε στις 17 Σεπτεμβρίου. Η χώρα είχε μπει για τα καλά σε μακριά περίοδο ανωμαλίας. Με ηχηρή την πτώση του κοινοβουλευτικού λόγου σε επίπεδα που μόνο με τα σημερινά μπορούν να συγκριθούν. Και, με τον τότε υπουργό Δημοσίας Τάξεως, όταν η αντιπολίτευση τον κατάγγειλε ότι ήταν αργυρώνητος, να χτυπά την τσέπη του με την ανοιχτή παλάμη του και να ουρλιάζει από το βήμα της Βουλής:

    «Ναι, ρε. Εγώ τα τσάκωσα. Όχι σαν εσάς, τα κορόιδα».

    Μόνο που, το επόμενο βήμα ήταν, συνταγματάρχες και στρατηγοί να αμιλλώνται, ποιοι θα προλάβουν να κάνουν πρώτοι πραξικόπημα. Με νικητές, ως γνωστόν, τους συνταγματάρχες.

    Μου αρέσει!

  3. assets.in.gr/AssetService/Image.ashx?iid=9874&t=3&
    εδω το εγγραφο με την εκθεση της CIA

    το κειμενο του Παπαχρηστου

    Μεθοδικά προετοιμασμένη πολλούς μήνες πριν, και με τη CΙΑ να είναι απολύτως ενημερωμένη για ολόκληρο τον σχεδιασμό και να δίνει το «πράσινο φως», ήταν η αποστασία του 1965, που οδήγησε στη χούντα των συνταγματαρχών και στην εθνική τραγωδία της Κύπρου.

    Μυστική έκθεση της CΙΑ που φέρνουν σήμερα στη δημοσιότητα «ΤΑ ΝΕΑ» και η οποία επί 43 χρόνια παρέμενε διαβαθμισμένη ως «άκρως απόρρητη», αποκαλύπτει ότι η αποστασία που οδήγησε στην πτώση της κυβέρνησης του Γεωργίου Παπανδρέου, τον Ιούλιο του 1965, είχε οργανωθεί ήδη ώς τις τελευταίες λεπτομέρειες από τα μέσα του Ιανουαρίου του ίδιου χρόνου, ήτοι 6 ολόκληρους μήνες πριν.

    Και προφανώς δεν ήταν αποτέλεσμα μιας «πολιτικής απόφασης» της στιγμής μέσα στην κρίση του Ιουλίου, όπως ισχυρίζεται τώρα ο εκ των πρωταγωνιστών εκείνων των τραγικών γεγονότων Κων. Μητσοτάκης.

    Τηλεγράφημα της CΙΑ.

    Το έγγραφο που ανατρέπει ολόκληρη τη φιλολογία που αναπτύσσει το τελευταίο διάστημα ο κ. Μητσοτάκης, αλλά και διάφοροι ιστορικοί, είναι ένα τηλεγράφημα της CΙΑ σταλμένο από τον «σταθμό» της Αθήνας, έχει ημερομηνία 21 Ιανουαρίου 1965 και επιγράφεται «Σχέδια του βασιλέως Κωνσταντίνου να εξαναγκάσει σε παραίτηση τον πρωθυπουργό Παπανδρέου».

    Το τηλεγράφημα που βρέθηκε από Έλληνα ιστορικό, τον κ. Σπ. Δράινα, στη βιβλιοθήκη του Λίντον Τζόνσον, τότε προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών, εξακολουθεί να παραμένει
    δεσμευμένο από τη CΙΑ, με το αιτιολογικό ότι «ορισμένα εκ των προσώπωνπου αναφέρονται σ΄ αυτό είναι εν ζωή και η δημοσίευσή του ενδεχομένως να προκαλούσε αντιθέσεις και έξαψη πολιτικών παθών».

    Το απόρρητο έγγραφο της Κεντρικής Υπηρεσίας Πληροφοριών των ΗΠΑ βασίζεται σε πληροφορίες «πηγής» που δεν κατονομάζε- ται, πλην όμως από την εξέλιξη των γεγονότων μπορεί κανείς να επισημάνει με βεβαιότητα ότι αυτή η μη κατονομαζόμενη «πηγή» μετείχε στον σχεδιασμό της συνωμοσίας.

    Η βεβαιότητα προέρχεται από το γεγονός ότι η «πηγή» επιβεβαιώνεται τόσο από το πώς εξελίχθηκε η σειρά των γεγονότων- έξι ολόκληρους μήνες μετά όσο και από πληροφορίες που διακινούνταν σε έναν στενότατο κύκλο ανθρώπων, και επίσης επιβεβαιώθηκαν μεταγενέστερα από τις εξελίξεις.

    Η αυθεντικότητα του συγκεκριμένου εγγράφου διασταυρώνεται με τα αρχεία του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, τα πιο «ανώδυνα» από τα οποία αποδεσμεύθηκαν πρόσφατα, μεταξύ αυτών και το έγγραφο «173», το οποίο αναφέρει ότι το συγκεκριμένο έγγραφο της CΙΑ, που φέρνουν σήμερα στη δημοσιότητα «ΤΑ ΝΕΑ», είχε αποτελέσει αντικείμενο συζήτησης στις 27 Ιανουαρίου 1965 μεταξύ του τέως βασιλιά Κωνσταντίνου και του τότε Αμερικανού πρέσβη
    στην Αθήνα Χένρι Λαμπουίς.

    Μάλιστα, στο έγγραφο αυτό του Στέιτ Ντιπάρτμεντ αναφέρεται ότι ο Κωνσταντίνος «εξέφρασε – στον Λαμπουίς- την πρόθεσή του να ενεργήσει εναντίον της κυβερνήσεως Παπανδρέου».

    Ο «ΑΣΠΙΔΑ».

    Οι βασικοί πρωταγωνιστές της ανατροπής της νόμιμης κυβέρνησης τον Ιούλιο του 1965 (Κωνσταντίνος, Γαρουφαλιάς, αποστάτες κ.λπ.), επικαλούνται ως αιτία της κρίσης την υπόθεση «ΑΣΠΙΔΑ», η οποία οδήγησε σε αδιέξοδο τις σχέσεις Παλατιού- Παπανδρέου.

    Όπως όμως αποκαλύπτεται από το δημοσιευόμενο έγγραφο, η ανατροπή του Γεωργίου Παπανδρέου είχε δρομολογηθεί ήδη από τον Ιανουάριο του 1965 (τουλάχιστον), όταν δηλαδή
    η υπόθεση «ΑΣΠΙΔΑ» δεν είχε εμφανιστεί ούτε καν ως όνομα.

    Το Κυπριακό.

    Το συγκλονιστικό απόρρητο έγγραφο της CΙΑ αποκαλύπτει οτι οι συνωμότες- κατονομάζεται μάλιστα ο τέως- πίεζαν τους Αμερικανούς να μη βρεθεί λύση για το το Κυπριακό στο πλαίσιο του ΟΗΕ- ήταν η περίοδος που το θέμα είχε παραπεμφθεί στον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών, μετά τα γεγονότα του καλοκαιριού του 1964, με τις αεροπορικές επιθέσεις των Τούρκων κατά
    κυπριακών χωριών- επειδή κάτι τέτοιο θα αύξανε τη «λαϊκή υποστήριξη» στον Γεώργιο Παπανδρέου, τον οποίο είχαν αποφασίσει να ανατρέψουν.

    Επίσης, το έγγραφο διαψεύδει παντελώς τους ισχυρισμούς του κ. Μητσοτάκη, ότι δήθεν δεν υπήρξε όχι μόνο προετοιμασία, αλλά ούτε καν συνωμοσία, και βεβαίως καμία συνεννόηση με το Παλάτι.
    Όπως αναφέρεται συγκεκριμένα, και ονομαστικά, ο τότε βασιλιάς Κωνσταντίνος είχε απευθείας επαφή με τον Κων. Μητσοτάκη (και όταν κωλυόταν, την επαφή είχε ο έμπιστός του, ταγματάρχης, τότε, Αρναούτης) με αντικείμενο, όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται, «σχετικό με μελλοντικές κυβερνητικές αλλαγές».
    Ο ίδιος ο Κ. Μητσοτάκης, στην προσπάθειά του να δικαιολογήσει τη συμμετοχή του στην αποστασία, είπε στο πρόσφατο συνέδριο που οργάνωσε το προσωπικό του ίδρυμα κάτι που ουσιαστικά επιβεβαιώνει όλα τα προηγούμενα.
    Είπε συγκεκριμένα: «Ήμουν πανίσχυρος υπουργός Οικονομικών στην κυβέρνηση Παπανδρέου, πανίσχυρος υπουργός Συντονισμού στην κυβέρνηση Στεφανόπουλου, υπό φυσιολογικές συνθήκες ήμουν ο σχεδόν βέβαιος διάδοχος του Γεωργίου Παπανδρέου. Ζημιώθηκα από τα όσα συνέβησαν. Πήρα όμως την απόφαση να συνεργαστώ με τον Νόβα γιατί αισθανόμουν ότι η ρήξη οδηγούσε ευθέως στη δικτατορία. Δυστυχώς, όμως, καήκαμε, χωρίς να αποτρέψουμε τελικά την εκτροπή».

    Σε βιβλίο.

    Το έγγραφο της CΙΑ, που όπως προαναφέρθηκε ανακάλυψε ο ιστορικός κ. Δράινας στη βιβλιοθήκη του Λίντον Τζόνσον στην πόλη Όστιν του Τέξας, θα περιλαμβάνεται στο υπό έκδοση βιβλίο του για τα γεγονότα εκείνης της ταραγμένης πολιτικά περιόδου, που χάραξαν την πολιτική ζωή της χώρας για πολλές δεκαετίες. Κατά τον κ. Δράινα, βρέθηκε ανάμεσα σε άλλα έγγραφα ενός φακέλου με τον οποίο αναλυτής της CΙΑ, αρμόδιος για θέματα Μεσογείου στο Εθνικό Συμβούλιο Ασφαλείας, ονόματι Ρομπέρτ Γ. Κόμερ, ενημέρωνε τον πρόεδρο Τζόνσον για την κατάσταση.

    Τίτλος του φακέλου: «1965 Κυβερνητική κρίση».

    Το έγγραφο όπως είναι φυσικό ανατρέπει ολόκληρη την επιχειρηματολογία του Κ. Μητσοτάκη για την «αποστασία» και τις δικές του τεράστιες ευθύνες, και προφανώς αποδεικνύει οτι δεν «έχει λύσει τους λογαριασμούς του με την Ιστορία», όπως τώρα υποστηρίζει…

    Μου αρέσει!

  4. Ακολουθει επιστολη απαντηση του Μ για το εγγραφο που εβαλες πιο πανω, ειχε στειλει απαντηση και για το εγγραφο που δημοσιευσε ο Παπαχρηστος αλλα δεν υπαρχει ονλαιν

    Σχετικά με το δημοσίευμα της εφημερίδος σας, του περασμένου Σαββατοκύριακου, 11-12 Ιουλίου, υπό τον εντυπωσιακό δισέλιδο τίτλο “Στο σπίτι του Μητσοτάκη μαγειρεύτηκε η Αποστασία”, έχω να πω τα εξής:
    Διάβασα και εγώ, με ιδιαίτερη προσοχή και πολύ ενδιαφέρον, σε φωτοαντίγραφο το αμερικανικό έγγραφο, στο οποίο ο συντάκτης σας κ. Δ. Μητρόπουλος στηρίζεται για να βγάλει τα συμπεράσματά του. Το Ίδρυμα “Ανδρέας Παπανδρέου” είχε την καλοσύνη να το θέσει στη διάθεσή μου, μόλις του το ζήτησα. Είναι ένα από τα πολλά αμερικανικά έγγραφα της περιόδου εκείνης, τα οποία εδόθησαν στη δημοσιότητα μετά την πάροδο της τριακονταετίας. Από τους ιστορικούς θα εκτιμηθεί και αυτό, μαζί με όλα τα άλλα, κατ΄ αξίαν. Θεωρώ όμως χρήσιμο για να μπορεί να γίνει, έστω και μετά σχεδόν μισό αιώνα, μια νηφάλια και πολιτισμένη συζήτηση για την ανήσυχο εκείνη περίοδο να επισημάνω τα εξής:
    1 Από το έγγραφο βγαίνει έντονη η αγωνία μας, που τη συμμερίζονταν όλες οι πτέρυγες της Ε.Κ., ενώπιον της απειλούμενης ρήξης Γεωργίου Παπανδρέου και Στέμματος. Από τίποτα όμως δεν προκύπτει ότι “εμαγειρεύετο Αποστασία”. Το αντίθετο μάλιστα.
    Σήμερα είναι πλέον αδιαμφισβήτητο και γενικώς παραδεκτό ότι διαφωνήσαμε με τον Γεώργιο Παπανδρέου γιατί επιμέναμε να παραμείνει στην εξουσία και να βρεθεί αξιοπρεπής διέξοδος της διαφοράς του με τον βασιλιά, σχετικά με το υπουργείο Εθνικής Άμυνας. Αγωνιστήκαμε με πάθος να τον κρατήσουμε στην εξουσία, ενώ αυτός, δυστυχώς, και για τον τόπο και για την Ε.Κ., τελικά προέκρινε τη ρήξη.
    2 Ήμουν πράγματι υποστηρικτής του σχεδίου Αcheson. Να θυμηθούμε ότι η κυβέρνηση της Ε.Κ. με τον Γ. Παπανδρέου είχε επανέλθει στην πολιτική της ένωσης και ότι είχε φθάσει σε πλήρη ρήξη και διακοπή σχέσεων με τον Μακάριο. Το σχέδιο Αcheson το εισηγήθηκε θερμά ο Γ. Παπανδρέου στο υπουργικό συμβούλιο, το οποίο το δέχθηκε ομόφωνα με ενθουσιασμό και χειροκροτήματα.
    Το σχέδιο Αcheson προέβλεπε ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα με αντάλλαγμα τη χερσόνησο της Καρπασίας. Ήμουν επίσης υποστηρικτής της ακόμη καλύτερης λύσης που προέβλεπε το μνημόνιο Τούμπα- Τσακλαγιαγκίλ, λύση που εγώ διαπραγματεύτηκα, η οποία προέβλεπε ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα, με αντάλλαγμα την αγγλική βάση της Δεκέλειας, που και σήμερα αποτελεί έδαφος του Ηνωμένου Βασιλείου και θα εδίδετο στην Τουρκία. Και στις δύο περιπτώσεις γνωρίζαμε ότι θα αντιμετωπίζαμε άρνηση του Μακάριου και θα έπρεπε να κάνουμε κάθε προσπάθεια να τον πείσουμε.
    Προσωπικά όμως, πραξικόπημα εναντίον του, εγώ τουλάχιστον, ποτέ ούτε διανοήθηκα. Άλλωστε οι σχέσεις μου με τον Μακάριο ήσαν εξαίρετες και ποτέ δεν διαταράχθηκαν. Υπήρξα εκείνος που αποκατέστησα τις σχέσεις Ελλάδος- Κύπρου, μετά τη μεταπολίτευση, επί κυβερνήσεως Σ. Στεφανόπουλου και διατήρησα επαφή μαζί του και στην εξορία, επί δικτατορίας. Τότε μάλιστα, μας προσκάλεσε επίμονα, εμένα και τον Πάνο Κόκκα να πάμε στην Κύπρο, πρόσκληση που δεν δεχθήκαμε για να μην τον βάλουμε σε μπελάδες με την Χούντα.
    Πιστεύω ακράδαντα ότι ο πρόωρος θάνατός του ήταν τραγωδία και για την Κύπρο και για τον Ελληνισμό. Απεδείχθη ότι ήταν ο μόνος που θα μπορούσε να δώσει λύση στο μεγάλο μας εθνικό θέμα, κάτι που δυστυχώς οι διάδοχοί του δεν κατόρθωσαν μέχρι και σήμερα».

    Μου αρέσει!

  5. Τι αναφερει ο Παπαχελας στο βιβλιο ο βιασμος της Ελληνικης Δημοκρατιας για τη συναντηση Κων. πρεσβη ΗΠΑ που ακολουθησε λιγες μερες μετα την 3σελιδα αναφορα της CIA

    Τέσσερις ημέρες μετά την επίσκεψη στο Καστρί, ο Λαμπουίζ συναντήθηκε με τον βασιλέα
    Κωνσταντίνο στα Ανάκτορα. Ήταν εξαιρετικά σημαντική συνάντηση, γιατί ο Κωνσταντίνος άνοιξε
    πρώτη φορά τα χαρτιά του, αναφορικά με τις προθέσεις του έναντι του Παπανδρέου. Ο σύμβουλός
    του Χοϊδάς είχε κάνει ορισμένες βολιδοσκοπήσεις μετά τις εκλογές του 1964, αλλά ήταν η πρώτη
    φορά που ο νεαρός μονάρχης μιλούσε τόσο ανοικτά στον αμερικανό πρέσβη για τους ενδοιασμούς του για τον αρχηγό της Ε.Κ.
    Ο βασιλέας ισχυρίστηκε ότι η Ελλάδα βρισκόταν σε χαώδη κατάσταση και ανέπτυξε τις ανησυχίες
    του για την εξάπλωση του κομμουνισμού. Ο Λαμπουίζ συμφώνησε με τον Κωνσταντίνο, ο οποίος
    αποκάλυψε ότι δεχόταν πιέσεις να στραφεί εναντίον του Παπανδρέου. Αναρωτήθηκε όμως αν ήταν η κατάλληλη στιγμή, αφού η Ε.Κ. είχε απήχηση στο λαό, και εξέφρασε την ανησυχία ότι ο
    Παπανδρέου θα «κατέβαινε στους δρόμους» σε περίπτωση που τον ανέτρεπε.252
    Ο Κωνσταντίνος ήταν έκδηλα ανήσυχος για το διορισμό του Τσιριμώκου και ισχυρίστηκε ότι ο
    Παπανδρέου του είχε υποσχεθεί ότι δεν θα τον τοποθετούσε ποτέ στο υπουργείο των Εσωτερικών.
    Εν συνεχεία εξήγησε ότι είχε πιέσει τον Παπανδρέου να μην προβεί στην ανάθεση του υπουργείου στον Τσιριμώκο, αλλά ότι εκείνος αρνήθηκε να υποχωρήσει. Αποκάλυψε μάλιστα στον συνομιλητή του ότι «ένιωσε τον πειρασμό να προχωρήσει σε αναμέτρηση με τον Παπανδρέου, φοβήθηκε όμως ότι θα έπεφτε σε παγίδα». Από τη συνομιλία αυτή διαφαίνεται πως το ίδιο ακριβώς σκηνικό που οδήγησε στην παραίτηση του Γεωργίου Παπανδρέου τον επόμενο Ιούλιο είχε εκτυλιχθεί και στις αρχές του 1965, με τη διαφορά ότι ο Κωνσταντίνος δεν ένιωθε ακόμη αρκετά ισχυρός για να έλθει σε ρήξη με τον αρχηγό της Ε.Κ. Ο Κωνσταντίνος δεχόταν ήδη πιέσεις από το περιβάλλον και τους συμβούλους του, που προέρχονταν από το στρατό και τις δυνάμεις ασφαλείας, να μην επιτρέψει στον Παπανδρέου να ελέγξει τους κρίσιμους αυτούς τομείς, έστω και αν διακινδύνευε να προκαλέσει περίοδο παρατεταμένης αστάθειας.
    Ο Λαμπουίζ δεν έφερε αντιρρήσεις στα επιχειρήματα του Κωνσταντίνου. Τον προειδοποίησε όμως
    ότι «προτού βρεθεί αντιμέτωπος με τον Παπανδρέου, έπρεπε να σιγουρευτεί πρώτα ότι θα κερδίσει την αναμέτρηση». Ο πρέσβης αποκάλυψε ότι και ο ίδιος δεχόταν πιέσεις για να συμβουλεύσει τον Κωνσταντίνο να ανατρέψει τον Παπανδρέου, αλλά ότι πίστευε πως «οι συνθήκες δεν το επιτρέπουν και αν ο βασιλέας κινηθεί πρόωρα θα προκαλέσει ανεπανόρθωτη ζημιά στο θεσμό της μοναρχίας».

    Ο βασιλέας άκουσε τη γνώμη του Λαμπουίζ και δήλωσε ότι «αν ο Παπανδρέου αναμειχθεί στο
    στρατό, όπως έκανε στη χωροφυλακή, θα ζητήσει την παραίτησή του». Σημείωσε ακόμη ότι ο
    Παπανδρέου ήθελε να μεταθέσει τον Γαρουφαλιά από το υπουργείο Άμυνας στο υπουργείο
    Συντονισμού, αλλά είχαν προβάλει αντιρρήσεις τόσο ο Γαρουφαλιάς όσο και ο ίδιος».

    Ο ρόλος του Τσιριμώκου
    Ο αρχηγός της Ε.Κ. είχε να αντιμετωπίσει την καχυποψία του παλατιού, τη δυσφορία του
    στρατεύματος, αλλά και τις εσωτερικές διαμάχες του κόμματός του. Ακόμη και οι υπουργοί της
    κυβέρνησής τ ου δ εν έ δειχναν ε μπιστοσύνη σ τον α ρχηγό τ ους κ αι π ροετοίμαζαν τ ο έ δαφος γ ια τ η διαδοχή.
    Ένας από αυτούς, ο υπουργός των Εσωτερικών Ηλίας Τσιριμώκος, συνέφαγε με στελέχη της
    αμερικανικής πρεσβείας στο σπίτι του πολιτικού συμβούλου Τζων Όουενς και συζήτησαν τις
    εσωτερικές πολιτικές εξελίξεις. Ο Τσιριμώκος αποτελούσε «κόκκινο πανί» για τις αμερικανικές
    υπηρεσίες, λόγω του αριστερού παρελθόντος του, ήθελε όμως να ανατρέψει αυτήν την εικόνα,
    επειδή συνειδητοποιούσε ότι θα του δημιουργούσε προβλήματα στο πολιτικό του μέλλον. Ο
    βουλευτής της Ε.Κ. παραδέχτηκε ότι ο κομμουνισμός αποτελούσε πραγματικό πρόβλημα για τη
    χώρα. Η διαφορά ήταν ότι η Ε.Κ. ήθελε να το αντιμετωπίσει με «πεφωτισμένη» πολιτική, ενώ η ΕΡΕ
    με μέτρα καταστολής.
    Ο υπουργός ωστόσο σόκαρε τους συνομιλητές του όταν τους είπε ότι η ιδέα του Κανελλόπουλου να καλέσει τους βουλευτές της Ε.Κ. να εγκαταλείψουν τον Παπανδρέου και να προχωρήσουν στο
    σχηματισμό κεντροδεξιάς κυβέρνησης ήταν πολύ καλή. Ο ευφυής πολιτικός και δεινός ρήτορας
    πρόσθεσε πάντως ότι οι συνθήκες δεν ήταν ακόμη ώριμες και ότι ο Κανελλόπουλος βιάστηκε να
    δημοσιοποιήσει την πρωτοβουλία του. Στο τηλεγράφημά τους, οι συνομιλητές του Τσιριμώκου τον
    χαρακτήριζαν οπορτουνιστή και το σχόλιό του για την πρόταση δημιουργίας κεντροδεξιάς
    κυβέρνησης «περίεργο» για άνθρωπο που μόλις πριν από λίγες ημέρες είχε διοριστεί υπουργός από εκείνον που τώρα εμφανιζόταν πρόθυμος να ανατρέψει.

    Μερικες παρατηρησεις δικες μου
    Καπου ειχα δει δεν θυμαμαι που ακριβως οτι ο Κων ειχε πει στον αμερικανο πρεσβη οτι ο πατερας του ειχε συγκρουστει για τους ιδιους λογους δηλ ελεγχο του στρατευματος με τον Καραμανλη και τον ειχε αναγκασει σε παραιτηση.
    Η αποστολη της μεραρχιας στην Κυπρο δεν ειχε σαν σκοπο μονο την αποκρουση τουρκικης εισβολης αλλα και επιβολης του σχεδιου Ατσενσον στο Μακαριο.
    Η ενοτητα της Ε.Κ ηταν εξ αρχης προβληματικη, οι επιθεσεις της Ελευθεριας και του Κοκκα εναντιον του πρωθυπουργου και του περιβαλλοντος του, βλεπε Ανδρεας, ειχαν προηγηθει δειτε το πρωτοσελιδο της εφημεριδας της 1ης Νοεμ 1964 οπου κατηγορει τον πρωθυπουργο για αντιδημοκρατικη συμπεριφορα.
    Ο Ανδρεας ειχε κατηγορηθει για καποιο οικονομικο σκανδαλο και ειχε παραιτηθει το Νοεμβριο του 64, παρουσιασε την επιθεση εναντιον του ως ενορχηστρωμενη απο τους Αμερικανους (τα γνωστα στη δεκαετια του 80 ξενα και ντοπια συμφεροντα)
    Ψιλοασχετο, συμφωνα με το πορισμα της Κυπριακης βουλης για το πραξικοπημα και την εισβολη στο νησι, αναμειξη στο πραξικοπημα ειχε ο ιδιοκτητης του ΔΟΛ και εκδοτης των ΝΕΩΝ και του Βηματος Χρ. Λαμπρακης

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s