Από την καλύβα

Βύζιτ 

…ο Φρίξος, το μικρό σαλιγκαράκι, άφησε τη μαμά του να βόσκει στον κήπο και έφυγε, για να εξερευνήσει τον κόσμο. Σκαρφάλωσε στο πρώτο παράθυρο που βρήκε μπροστά του και αφέθηκε να κουτρουβαλήσει από την άλλη μεριά. Έπεσε πάνω σε κάτι ελαστικό, που δεν τρωγόταν. Τώρα, προσπαθεί να προσανατολιστεί, αλλά νοιώθει χαμένος. Ωστόσο διατηρεί την αισιοδοξία του…

caracol1

Γράφει ο Θανάσημος

“ΜΑΜΑΑΑΑΑΑΑ!!!” φώναξε ο Φρίξος μόλις κατάφερε να σηκωθεί όρθιος. “ΕΛΑ ΕΔΩΩΩΩΩΩΩ. ΒΕΝΤΟΥΖΩΝΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑΑΑΑΑΑΑ!!!” είπε ευτυχισμένος που ένοιωθε όλο του το κορμί να κολλάει επάνω σε κάθε σπιθαμή του βυζιού της Τασούλας.

“Αχ, τι ωραία που είναι εδώ!” είπε χαρούμενος. “Σαν λούνα παρκ! ΓΟΥΙΙΙΙΙΙΙΙ !!!!” φώναξε και κατρακύλησε την κατηφόρα του βυζιού. Πέντε λεπτά μετά είχε φτάσει στο στέρνο.

“Ουάου!” είπε και χτένισε τις κεραίες του που τις είχε ανακατέψει ο άνεμος. “Σούπερ τσουλήθρα!” συμπλήρωσε και κοίταξε γύρω του εξερευνητικά.

Δεξιά, ανηφόρα. Αριστερά, ανηφόρα. Πίσω, ανηφόρα. Μπροστά, κατηφόρα. Και στο βάθος μπορούσε να διακρίνει κάτι σαν κήπο. Ξεκίνησε λοιπόν τρέχοντας να το εξερευνήσει.

Δέκα λεπτά μετά, είχε φτάσει στον κήπο. Τι περίεργος που ήταν! Δεν είχε ούτε ένα χόρτο! Είχε βέβαια το ύψος ενός συνηθισμένου κήπου αλλά ήταν όλος φτιαγμένος από κάτι κατσαρά μαύρα πράγματα. Ο Φρίξος πήρε μια βαθιά ανάσα και ξεκίνησε την περιπέτεια.

“Είμαι ο Τζι άι Τζο!” έλεγε μέσα του και χωνότανε όλο και πιο βαθιά στον κήπο, μέχρι που έφτασε σε ένα ξέφωτο. Το έδαφος εκεί ήταν απαλό, λείο και κατηφορικό και κατέληγε σε μια επικίνδυνη χαράδρα. Στην αρχή της χαράδρας προέβαλε ένα μικρό ύψωμα, σαν σκαμνάκι. Ο Φρίξος το κοίταξε και αποφάσισε να κάτσει λίγο επάνω του, να ξαποστάσει.

“Ωραία είναι εδώ! Ααααααχχχχχ!” είπε και βεντούζωσε καλά – καλά, για να μην πέσει στην κατηφόρα.
“Ααααααχχχχχ!” αναστέναξε στον ύπνο της και η Τασούλα

“Ε;” είπε ο Φρίξος και γύρισε πίσω του να δει ποιος μίλησε
“Ααααααχχχχχχχχχ!!!” αναστέναξε ξανά η Τασούλα

Ο Φρίξος στριφογύρισε από την άλλη μεριά και κοίταξε εξεταστικά το δάσος
“ΑΑΑΑααααααααχχχχχχχχχ!!!!!!” αναστέναξε ξανά η Τασούλα

“Μα τι γίνεται;” είπε ο Φρίξος και έκανε να ανασηκωθεί, αλλά δεν μπόρεσε: είχε βεντουζώσει για τα καλά.
“ΑΑΑΑΑΑΑΑααααααααααααχχχχχχχχχχχχ!!!!!!!!!!!!” αναστέναξε ξανά η Τασούλα

Ο Φρίξος ξαναπήρε φόρα και δοκίμασε να ξανασηκωθεί. Απέτυχε.
“ΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑααααααααααααααχχχχχχχχχχχχχχχχχ!!!!!!!!!!” αναστέναξε η Τασούλα

Και ξανά…
“ΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑααααααααααχχχχχχχχχχχχχχχ!!!!!!!!”

Και ξανά… και ξανά… και ξανά…
“ΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑαααααααααααααααχχχχχχχχχχχχχχχ!!!!!!!!”

Μέχρι που τελικά ο Φρίξος μαζεύτηκε πίσω, μάζεψε όλη του την δύναμη, σφίχτηκε, έσμπρωξε όσο πιο πολύ μπορούσε προς τα επάνω και… ΠΟΠ! ξεβεντούζωσε.

“ΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧ!!!!!!!!!!!!!!!!” ακούστηκε μια αγωνιώδης κραυγή που γέμισε τον χώρο και ξαφνικά όλο το έδαφος κάτω απ’ τα πόδια του Φρίξου τινάχτηκε με δύναμη.

Μέσα σε κλάσματα του δευτερολέπτου, ο Φρίξος που είχε πιαστεί αβεντουζάριστος βρέθηκε να πετάει στον αέρα.

“ΟΥΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ !!!!!!!!!!” φώναξε χαρούμενος καθώς διέσχιζε με φόρα το παράθυρο και έπεφτε πάλι πίσω στον κήπο, δίπλα στην μάνα του.

“ΠΟΥ ΗΣΟΥΝΑ;;;;” έβαλε τις φωνές η μάνα του που τον έψαχνε εδώ και τόση ώρα και είχε γίνει πράσινη απ’ τον θυμό της.
“Μέσα!” είπε ο Φρίξος χαρούμενος. “Και γαμώ!”

Πηγή: Βύζιτ | Η καλύβα ψηλά στο βουνό

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s