Από την καλύβα

Αχ αυτή η Μύκονος!

Μιχάλης Μιχελής

Ήταν Οκτώβρης του ΄55. Ένας Μυκονιάτης, ο καπετάν Αντώνης ο Χαριτόπουλος, είδε για πρώτη φορά στη ζωή του πελεκάνο. Κολυμπούσε το έρμο μισοπεθαμένο. Ήταν ένα μεγαλόσχημο πουλί, που θες από ζαλάδα, θες από τύχη, βρέθηκε στις δικές μας θάλασσες. Γιατί, όσο έχω ακουστά, πελεκάνοι σαν κι αυτό της Μυκόνου, δεν ευδοκιμούν στα μέρη μας. Περνάνε από άλλους αέρινους δρόμους, όταν δυο φορές το χρόνο μεταναστεύουν στις ζεστές και δροσερές λίμνες.

Ας ξαναφέρουμε όμως το νου μας στην ιστορία του καπετάν Αντώνη.

Μόλις λοιπόν εκεί που ήταν στο ψάρεμα, έπιασε τον  πελεκάνο (που τα είχε χαμένα), τον έβαλε στη βάρκα και τον γύρισε στο λιμάνι.

Τον συμβούλεψαν να το δώσει το ταλαιπωρημένο πουλί στον Θοδωρή, γνωστό στην Μύκονο, για τα φιλοζωικά του αισθήματα.

Ο Θοδωρής κι ο πελεκάνος, αφού γνωρίστηκαν και τα βρήκαν, άρχισαν τις τσάρκες στην πόλη. Η σχέση τους εκτιμήθηκε πολύ από τους Μυκονιάτες. Ζευγάρι αχώριστο. Όπου σεργιανούσε ο Θοδωρής, από πίσω του κουρδιστός κι ο πελεκάνος. Μια στην αγορά τους έβλεπες και μια στο καφενεδάκι, να τρώνε τους μεζέδες τους. Το τσιπουράκι του ο Θοδωρής και τη γοπίτσα του ο πελεκάνος.

Τον βάφτισαν «Πέτρο». Γιατί ο  Πέτρος, ήταν ένας ηρωικός ψαράς, φίλος του Θοδωρή, που τον εκτέλεσαν οι Γερμανοί στην κατοχή. Το ‘χε λοιπόν κάνει τάμα ο Θοδωρής, ότι όταν με το καλό  θα έκανε παιδί, θα τ΄ ονομάτιζε στη μνήμη του χαμένου του συντρόφου…

Ο «Πέτρος»  ο πελεκάνος, έγινε το σήμα κατατεθέν της Μυκόνου. Όπου φωτογραφία του νησιού κι αυτός μέσα της. ‘Όπου οπίσθια κι εμπρόσθια καλλίπυγων τουριστριών, να ‘ σου κι ο «Πέτρος» τ’ απαραίτητο ντεκόρ.

Μια μέρα όμως ο «Πέτρος» βαρέθηκε τη ζωή αυτή …και πριν αλέκτωρ λαλήσει τρεις, τους απαρνήθηκε πετώντας για τη γειτονική …Τήνο.

Οι Μυκονιάτες πάθανε πλάκα. Βρε ο «Πέτρος» από ‘δω, βρε ο «Πέτρος» από κει, πουθενά αυτός. Ο «Πέτρος» πήγε στην Χώρα της Τήνου, για νέες κατακτήσεις!

Όταν μάθανε τα μαντάτα στη Μύκονο, κίνησε ο δήμαρχος, ο αστυνόμος κι ο παπάς, να φέρουν πίσω το πουλί. Έγινε θέμα στην Τήνο. Στύλωσαν τα πόδια τους οι Τηνιακοί και δεν άφηναν να τους φύγει. Φώναξαν τον νομάρχη από τη Σύρο για να δώσει λύση.

Τελικώς η κηδεμονία του «Πέτρου» δόθηκε στην Μύκονο. Όταν το πουλί γύρισε πίσω στο νησί, το τι πατιρντί έγινε, δεν περιγράφεται. Οι καμπάνες κτυπούσαν, οι νοικοκυρές του πρόσφεραν ψάρια κι ο δήμαρχος τον ανέδειξε σε μέγα ευεργέτη!

Ο «Πέτρος» όμως δεν χαμπάριαζε από τέτοια. Το μόνο που ήθελε ήταν ένα θηλυκό, για να ζευγαρώσει. Είχε πέσει σε κατάθλιψη!

 

    Η Τζάκι Κέννεντι, Μύκονος (1963)

Η Τζάκι στο νησί, εντυπωσιάστηκε από τον «Πέτρο», γι’ αυτό και όταν γύρισε στην πατρίδα της, έστειλε ένα ζευγάρι πελεκάνων, τον «Αλφόνσο» και την «Ωμέγα», από την Λουϊζιάνα, για να μεγαλώσουν την πελεκάνο-κοινότητα στην Μύκονο.

Τα δυο όμως άμοιρα πουλιά, δεν άντεξαν τις δημόσιες σχέσεις και πέθαναν… μόλις έφτασαν στο νησί!

Στη συνέχεια τον ψυχοθεραπευτή του «Πέτρου» ανέλαβε  μια γαλλική κινηματογραφική εταιρεία, που πήγε στο νησί την πελεκάνα «Ειρήνη», για να του κρατάει συντροφιά. ‘Όμως η «Ειρήνη» δεν του έκανε του «Πέτρου» κι άρχισε να την περιφρονεί! Λένε ότι κόλλησε με τα χρόνια …το «μικρόβιο» της Μυκόνου. Ερωτική απάθεια!

Όμως επειδή η ιστορία είχε χρήμα, οι Μυκονιάτες βάλθηκαν να βρουν κι άλλο ξέμπαρκο πελεκάνο. Τελικά τους έκατσε ο «Δήμος», που είχε πάει κατά τύχη στην Άνδρο. Οι Ανδριώτες δεν χολόσκασαν για δαύτο. Το περήφανο πουλί  είχε καταντήσει …ζητιάνος ψαριών, στις ταβέρνες του Γαυρίου.

Όταν λοιπόν ζήτησαν τον πελεκάνο οι Μυκονιάτες από τους Ανδριώτες, αυτοί βρήκαν πρώτης τάξεως ευκαιρία για να τον ξεφορτωθούνε.

#1 Μύκονος 1964. Ο Κ. Μητσοτάκης με την κόρη του Ντόρα.

Ο «Δήμος» μεγαλούργησε στην Μύκονο. Πήγε και για ρεκλάμα του νησιού στην Αμερική. Μεγαλεία. Έκανε πασαρέλα στα καλύτερα κέντρα της ομογένειας!

Κι ενώ ο «Δήμος» ανέλαβε τον τομέα εξωτερικού εμπορίου και διαφήμισης, ο «Πέτρος» έμεινε στη Μύκονο για να τον χαϊδεύει η Τέϊλορ, η Σοράγια κι άλλες επώνυμες πριμαντόνες.

Μόνο η άλλη η πελεκάνα, η «Ειρήνη», τελικά έμεινε ξέμπαρκη, γεροντοκόρεψε και τόσα χρόνια στο νησί, δεν έκανε ούτε ένα αυγό. Ψάχνει κι αυτή για άντρα, αλλά άντρα δεν βρίσκει…

Το 1985, ήρθαν τα κακά μαντάτα. Ο «Πέτρος»  έφυγε από το μάταιο τούτο κόσμο. Πήγε από τροχαίο ατύχημα. Τον πάτησε κατά λάθος τροχοφόρο. Το νησί τον έκλαψε πολύ.  Μέχρι κι οι σημαίες κυμάτισαν μεσίστιες…

Τον «Πέτρο» τον βαλσαμώσανε, για να μείνει αθάνατο κειμήλιο στο νησί. Εάν λοιπόν επισκεφθείτε το Λαογραφικό Μουσείο της Μυκόνου, στην είσοδο δεξιά σας, θα σας υποδεχθεί ο ιστορικός πελεκάνος Πέτρος.

Μάλιστα, ο Γιώργος Κονιτόπουλος έγραψε και τραγούδι:

«Ο Ποσειδώνας έστειλε,

τον Πέτρο στο νησί,

να περπατά αγέρωχος,

σαν τον Καραμανλή».  

Το 1986, αφού χρόνισε ο συγχωρεμένος, φέρανε ένα καινούργιο πελεκάνο στην Μύκονο από το ζωολογικό κήπο του Αμβούργου και τον είπαν πάλι «Πέτρο». ‘Έτσι σαν τον Τζέιμς Μποντ, ο ήρωας συνέχισε την ιστορία, με άλλο πρωταγωνιστή.

Του «Δήμου», του άλλου (του ξενιτεμένου) πελεκάνου, στο μεταξύ χάθηκαν τα ίχνη… Είπαν ότι ξεχάστηκε κάπου σε μια δεξίωση και έπειτα εξαφανίστηκε… Δεν άντεξε να είναι όλα αυτά τα χρόνια δευτεράντζα του Πέτρου.

Την «Ειρήνη» που μαράζωνε, την πήραν οι Οικολόγοι στην Αίγινα, στο Κέντρο Περίθαλψης. Όμως γιατρειά δεν βρήκε κι ο κυρ-δήμαρχος Μυκόνου, πήγε και την ξανάφερε στο νησί, για να ζήσει ως γριά με τις αναμνήσεις της…
Στις αρχές του 1995 ένας νεαρός πελεκάνος, ο Νικόλας, έπεσε πληγωμένος στο νησί,. Γιατρεύτηκε και προσαρμόστηκε, αφού υπήρχαν ήδη εκεί οι άλλοι δύο πελεκάνοι.

Από απέναντι οι Τηνιακοί, που δεν αντέχουν χρόνια τώρα να βλέπουν πάντα την «ουρά» της Μυκόνου να χώνεται παντού, βρήκαν κι αυτοί ένα πελεκάνο. Από το Μαϊάμι παρακαλώ!  Όχι τυχαίο πράγμα. Όμως ο κακομοίρης, έπεσε σε αγάμητο τουρίστα.

Ένας Μαροκινός τον βίασε κι έτσι το πουλί, χάθηκε άδοξα. Τώρα έχουν πάρει ένα άλλο, τον Μάρκο. Επειδή όμως φοβούνται τα χειρότερα (σε τέτοια χρόνια που ζούμε), τον φυλάνε τα βράδια,  εσώκλειστο σε ψαράδικο.

Ο κακομοίρης, έχει πολλά ψάρια για φαΐ, αλλά μάλλον τα βαρέθηκε. Μπούχτισε στην περιποίηση και στην προστασία.

Αμάν πια! Μην πας εδώ, μην πας εκεί, πρόσεχε το δρόμο, γιατί περνάνε αυτοκίνητα!

Όλο κρυφοκοιτά από τα κάγκελα του μαγαζιού τους περαστικούς και τους μισεί για την ελευθερία τους.

Ο Τηνιακός πελεκάνος,  είναι  πιο σεμνός από τον άλλο της Μυκόνου. Δεν σουλατσέρνει σαν ρεμπεσκές από ‘δω κι από ‘κεί, για τη μόστρα του νησιού. Κοπιάζει και  βγάζει το μεροκάματό του κοντά στον ψαρά. Δεν τρέχει σε δημόσιες σχέσεις.

Οι καιροί είναι δύσκολοι. Πρέπει ν’ αποκτήσει κοινωνική συνείδηση. Να ‘χει αρχές. Να είναι ενάρετος, με το κλίμα του τόπου. Γιατί, όπως και να το κάνουμε… άλλο Τήνος, με τους θεοσεβούμενους προσκυνητές κι άλλο Μύκονος με τους «ξέκολους(ες)» τουρίστες.

Είδα τον Μάρκο τον πελεκάνο της Τήνου, να  είναι σνομπαρία. Δεν έχει πολλά πολλά με τους πελάτες κι άμα λάχει, πουλάει κι αγριάδα στους ενοχλητικούς, που θέλουν να τον χαϊδέψουν.

Μάλλον σκέφτομαι, ότι  με τον ιδιόρρυθμο χαρακτήρα του, δεν κάνει για σήμα κατατεθέν του νησιού. Το καλωσόρισμα των επισκεπτών, θέλει τσαλιμάκια. Υποκλίσεις, κουνήματα και τα τοιαύτα.

Η Μύκονος ξέρει πολύ καλά να πουλά το …μύθο της. Για να κάνεις τουρισμό, πρέπει ν’ αφήσεις, …τα  πουλιά να κυκλοφορούν «ελεύθερα», όσο κι αν αυτό, τρελαίνει τους συντηρητικούς Τηνιακούς…

                                                                                Μιχάλης Μιχελής

Ο Κουστουρίτσα και οκτώ ευαίσθητοι πελεκάνοι

Οι γαστριμαργικές συνήθειες των πτηνών-πρωταγωνιστών, που ήρθαν από την Ολλανδία, καθυστερούν τα γυρίσματα της ελληνο-βελγο-γαλλικής παραγωγής «Καλοκαίρι στο Αιγαίο», όπου ο βόσνιος σκηνοθέτης θα υποδυθεί έναν έλληνα ψαρά

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ:  23/04/2010, 06:53

Το στομάχι των πελεκάνων που… εργάζονται στα γυρίσματα της ταινίας του Ολιβιέ Ορλέ στη Μήλο και στη Σίφνο δεν αντέχει το ψάρι των νερών του Αιγαίου και σε περίπτωση που τα πτηνά αλλάξουν συνθήκες διατροφής κινδυνεύουν από αρρώστιες

Είναι φρόνιμοι, υπάκουοι και δουλεύουν σκληρά. Απαιτούν την υπομονή αλλά καi την αφοσίωσή σου. Το μόνο ίσως που έχουν πραγματικά ανάγκη είναι να τηρείς αυστηρά το διαιτολόγιό τους.

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο μεταφέρθηκαν περίπου δύο τόνοι ψάρια από την Ολλανδία στο Αιγαίο: ο τρόπος ώστε οι οκτώ πελεκάνοι, οι πραγματικοί σταρ της ταινίας «Καλοκαίρι στο Αιγαίο» («Un ete Grec»), να μη βαρυστομαχιάσουν. Οπως μαθαίνουμε, το στομάχι των πουλιών που… εργάζονται στα γυρίσματα της ταινίας του Ολιβιέ Ορλέ στη Μήλο και στη Σίφνο δεν αντέχει το ψάρι των νερών του Αιγαίου. Δεν είναι καθόλου αστείο. Αν τα πτηνά αλλάξουν συνθήκες διατροφής, κινδυνεύουν από αρρώστιες. Οι εν λόγω πελεκάνοι βρίσκονται στα ελληνικά νησιά εδώ και περίπου δύο μήνες προκειμένου να προσαρμοστούν στις κλιματικές συνθήκες του Αιγαίου και να είναι έτοιμοι για τα γυρίσματα. Την εκπαίδευσή τους ανέλαβαν οκτώ μέλη της εκπαιδευτικής ομάδας που δούλεψε στο σπουδαίο γαλλικό ντοκυμαντέρ του Ζακ Περέν «Ταξιδιάρικα πουλιά». Πώς προέκυψαν όμως οι πελεκάνοι στην ιστορία; Το ελληνοβελγογαλλικής συμπαραγωγής «Καλοκαίρι στο Αιγαίο» βασίζεται στο μυθιστόρημα του Ερίκ Μπουασέτ «Νικόστρατος», το οποίο αναφέρεται στην ιστορία ενός έλληνα εφήβου που γίνεται φίλος με έναν πελεκάνο, τον Νικόστρατο.

Ο πατέρας του παιδιού είναι ένας έλληνας ψαράς που όμως στην ταινία φέρει τη μορφή ενός… βόσνιου σκηνοθέτη, του Εμίρ Κουστουρίτσα, του οποίου ο κύκλος γυρισμάτων στη Μήλο ολοκληρώθηκε προσφάτως. Τα γυρίσματα έχουν μεταφερθεί στη Σίφνο, όπου δημιουργήθηκε ειδικός «οικισμός» για την εκπαίδευση των πελεκάνων. Σε όλο το νησί έχουν αναρτηθεί αφισέτες με έναν πελεκάνο που μιλάει στους κατοίκους.

Ο Εμίρ Κουστουρίτσα (αριστερά) μπορεί να είναι πασίγνωστος στους Ελληνες, ο μεγάλος σταρ όμως της ταινίας «Καλοκαίρι στο Αιγαίο» είναι ο Γάλλος Φρανσουά Ξαβιέ Ντεμεσόν (δεξιά)

O Κουστουρίτσα που αποχωρεί την Πρωτομαγιά είναι ο σταρ της ταινίας. Ωστόσο το στοίχημα για τα ταμεία των γαλλικών αιθουσών ακούει στο όνομα Φρανσουά Ξαβιέ Ντεμεσόν και θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους σταρ της Γαλλίας σήμερα. Γεννημένος το 1973 στην περιοχή του Παρισιού, ο Ντεμεσόν σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες και μεταφέρθηκε στη Νέα Υόρκη αναζητώντας μια καριέρα στα διεθνή οικονομικά. Την επομένη της επίθεσης της 11ης Σεπτεμβρίου 2001 αποφάσισε να επιστρέψει στην παλιά του αγάπη, την κωμωδία, όπου και διαπρέπει- προσφάτως τον είδαμε στον «Μικρό Νικολά». Προτού πάει στη Σίφνο ο Ντεμεσόν έδωσε το παρών στο 11ο Γαλλόφωνο Κινηματογραφικό Φεστιβάλ.

Οι Γεννάδιος Πάτσης,Ντίνος Ποντικόπουλος και Βίκυ Μαραγκάκη είναι μερικοί από τους έλληνες ηθοποιούς της ταινίας, ενώ ο Παναγιώτης Καλαντζόπουλος ανέλαβε τη σύνθεση της μουσικής της. Τέλος, σε ό,τι αφορά τη χώρα μας (αναμένεται να προβληθεί την άνοιξη του 2011 σε διανομή Feelgood Εntertainment), συμπαραγωγός εταιρεία είναι η Βlack Οrange.

http://youtu.be/WpM6Xx8xw2w

Πηγή: Αχ αυτή η Μύκονος! | Η καλύβα ψηλά στο βουνό

Advertisements

2 thoughts on “Αχ αυτή η Μύκονος!”

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s