Σύγχρονη διαχείριση, Τέχνη

 Θάνος Μικρούτσικος: Η καντάτα για τη Μακρόνησο, Μάρτιος 2018

Ο Θ. Μικρούτσικος είπε εμφανώς συγκινημένος από το μικρόφωνο πως αυτή είναι η καλύτερη στιγμή της ζωής του, ενώ στο τέλος της συναυλίας παραδόθηκε στα έντονα συναισθήματα και κατέβηκε από τη σκηνή, με δακρυσμένα μάτια.

Από το μπλόγκ «Κατιούσα»

Η πρώτη από τις τρεις συναυλίες του Θάνου Μικρούτσικου, που είναι αφιερωμένη στα 100 χρόνια του ΚΚΕ ήταν μια μοναδική εμπειρία για όσους την παρακολούθησαν. Πήρε το κοινό σε ένα σύννεφο με νότες (όπως το “σύννεφο με παντελόνια” του Μαγιακόφσκι) και το ταξίδεψε σε στιγμές-σταθμούς του επαναστατικού κινήματος, όπως τους αλύγιστους ήρωες στο κολαστήριο της Μακρονήσου, που ταπείνωσαν το θάνατο, τους εξεγερτικούς στίχους του Μαγιακόφσκι που μας δίνουν μελοποιημένοι μια γεύση από τη μουσική της κοινωνίας του μέλλοντος, και τη μέθη από το “αθάνατο κρασί” της Μεταπολίτευσης και του πολιτικού της τραγουδιού.

Είναι μικρό το γήπεδο…

Το κλειστό του Γαλατσίου αποδείχτηκε πολύ μικρό για να χωρέσει όλο τον κόσμο, τα μέλη και τους φίλους του μικρού “Γαλατσικού χωριού”, όπως είπε ένας σύντροφος, μόνο που αυτή ήταν πολιτεία ολόκληρη, όχι απλό χωριό. Με επίσημη χωρητικότητα 6.200 θέσεις, ασφυκτικά γεμάτα τα διαζώματα και τους διαδρόμους περιμετρικά, και το κοινό να γεμίζει τελικά και το στίβο μπροστά στη σκηνή, η συνολική προσέλευση ίσως να προσέγγισε τις 10 χιλιάδες -μπορεί όμως να είναι υπερβολική αυτή η εκτίμηση. Βασικά όμως απέδειξε πως χρειαζόταν ένα μεγαλύτερο κλειστό, όπως το γειτονικό ΟΑΚΑ, για να μας χωρέσει όλους. Ιδίως όσους έφτασαν καθυστερημένοι, γιατί δυσκολεύτηκαν με το παρκάρισμα, ή όσους έκαναν το λάθος να έρθουν χαλαροί, λίγο μετά την επίσημη ώρα έναρξης -και συνέχισαν να φτάνουν αρκετή ώρα αφού είχε ξεκινήσει η εκδήλωση. Είναι τέτοια κι η διαρρύθμιση της γειτονιάς γύρω από το κλειστό, που ο συνωστισμός θύμιζε… Τούμπα και ντέρμπι τίτλου.

Έτσι κι αλλιώς η γη θα γίνει κόκκινη

Η οποία δεν ξεκίνησε με τραγούδια, αλλά με την ομιλία του Δ. Κουτσούμπα, που έκανε μια πλήρη ανάλυση -σχεδόν σαν εισήγηση- πάνω στο έργο και την προσφορά του Θάνου Μικρούτσικου. Αναφέρθηκε στο Φεστιβάλ της ΚΝΕ το 77′, το πρώτο στο οποίο είχε έρθει ο μεγάλος συνθέτης. Στο επιστημονικό συνέδριο του ΚΚΕ για τον Μπρεχτ και την εμπεριστατωμένη σχετική εισήγηση που είχε κάνει ο Μικρούτσικος. Στους μεγάλους απόντες, τη Μαρία Δημητριάδη και το Δημήτρη Μητροπάνο, που είχαν ερμηνεύσει μοναδικά τα τραγούδια του. Ενώ κόλλησε κάπου και τον κλασικό στίχο “έτσι και αλλιώς η γη θα γίνει κόκκινη”, που εκμπέμπει επαναστατική αισιοδοξία. Στο τέλος κάλεσε στη σκηνή το συνθέτη προσφωνώντας τον σύντροφο και του θύμισε τη φράση που είχε πει ο ίδιος στο τελευταίο φεστιβάλ, πως “εδώ είναι ο κόσμος μου”, λέγοντάς του πως είχε απόλυτο δίκιο.

Η καλύτερη στιγμή της ζωής μου

Ακολούθησε ο θερμός εναγκαλισμός μεταξύ τους, που συνοδεύτηκε με έναν ασπασμό, και τη βράβευση του συνθέτη από το ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, με μια τιμητική πλακέτα και ένα πολύτιμο δώρο: ένα πρωτότυπο χαρακτικό του μεγάλου εικαστικού, Γιώργου Φαρσακίδη, που το είχε φιλοτεχνήσει στο κολαστήριο της Μακρονήσου -και έδενε ιδανικά με την “Καντάτα για τη Μακρόνησο” που ακούσαμε στη συνέχεια.

Μόλις πήρε το λόγο ο Μικρούτσικος, ελαφρώς εξασθενημένος από την περιπέτεια της υγείας του και εμφανέστατα συγκινημένος, έκανε λόγο για απόλυτη συγκίνηση και ομολόγησε πως αυτή ήταν η καλύτερη στιγμή της ζωής του! Ενώ στη συνέχεια επιβεβαίωσε με ένα στίχο του Χικμέτ (“είμαστε μες στο δικό μας κόσμο”) πως εκεί νιώθει κι αυτός ότι βρίσκει τους δικούς του ανθρώπους, τους δικούς του συντρόφους.

Τον τόνο έδωσαν τα… ατονικά σημεία

Στα πρώτα δύο μέρη της συναυλίας, οι συντελεστές παρουσίασαν στο κοινό τη “Σπουδή σε ποιήματα του Βλαδίμηρου Μαγιακόφσκι” και την “Καντάτα για τη Μακρόνησο”, με το Μικρούτσικο να είναι όρθιος, διευθύνοντας με πάθος και ζωηρές κινήσεις τους μουσικούς και τους ερμηνευτές: τον Κώστα Θωμαΐδη και τη Ρίτα Αντωνοπούλου, που είχαν να αναμετρηθούν με δύσκολα κομμάτια κι αντεπεξήλθαν αξιοπρεπέστατα στις αναπόφευκτες συγκρίσεις -μεταξύ άλλων με τον εκλιπόντα Σάκη Μπουλά, που αν ζούσε, θα γιόρταζε χτες τα γενέθλιά του.

Στη μεγάλη οθόνη, στο βάθος της σκηνής, έπαιζαν παράλληλα στιγμιότυπα από ντοκιμαντέρ και κινηματογραφικές σκηνές για τη Μακρόνησο. Ενώ το πιο ιδιαίτερο σημείο, από τεχνική άποψη, ήταν πως η “Καντάτα” παρουσιάστηκε ξανά ολόκληρη στην Ελλάδα, για πρώτη φορά μετά από 42 χρόνια, συμπεριλαμβανομένων και των ατονικών μερών του έργου, που λειτουργούν σα γέφυρες για τα τραγούδια του δίσκου.

Έβγαλε βρώμα η ιστορία ότι ξοφλήσαμε

Στο τελευταίο μέρος, ακολούθησε μια επιλογή από τα πολιτικά τραγούδια του Θάνου Μικρούτσικου, που ξεσήκωσαν το κοινό. Ο συνθέτης κάθισε στο πιάνο, όπου χάρισε στους θεατές μία ακόμα σπουδαία παράσταση, ενώ στους ερμηνευτές προστέθηκε ο Μίλτος Πασχαλίδης, που δεν έχει λείψει ποτέ από τέτοιες περιστάσεις. Μαζί αφιέρωσαν μάλιστα το “Πάντα Γελαστοί” στην κόρη του Δ. Μητροπάνου, Φένια, που ήταν μεταξύ στις εκλεκτές παρουσίες στο κοινό της συναυλίας.

Ξεχωριστή στιγμή ήταν και το άνοιγμα αυτού του μέρους, με το τραγούδι “Ρόδι” που γράφτηκε ειδικά για το Κομμουνιστικό Κόμμα και παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο 7ο Φεστιβάλ ΚΝΕ-Οδηγητή, λίγο πριν από τις εκλογές του 81′, με τη Μαρία Δημητριάδη να ερμηνεύει με τη ζεστή φωνή της τους στίχους που είχε γράψει ο πολυτάλαντος Δημήτρης Ραβάνης-Ρεντής. Το τραγούδι όμως είχε μείνει ανέκδοτο και παρουσιάστηκε σήμερα ξανά στο κοινό, όπως είχε ηχογραφηθεί τότε.

Ζύμωσε ιδρώτα, αίμα, χώμα
Να πάει ψηλά, μπροστά το Κόμμα
Κοίτα, πληθύναμε πολύ
Για νέο αγώνα μας καλεί.

Εδώ μπορείτε να διαβάσετε όλους τους στίχους του τραγουδιού. Ενώ στο βίντεο που ακολουθεί -κι ανέβηκε στο πόρταλ του 902- θα δείτε μερικά χαρακτηριστικά αποσπάσματα της χτεσινής ξεχωριστής συναυλίας, που ελπίζουμε να ανέβει σύντομα ολόκληρη στο διαδίκτυο, για να μπορέσουν να την απολαύσουν κι όσοι την έχασαν.

Θα ξανασυναντηθούμε

Στο φινάλε της συναυλίας, έπαιξε ένα ροκ κομμάτι από τους Dire Straits, το Sultans of Swing, χωρίς να έχει κάποια άμεση σύνδεση με την περίσταση ή τα εκατό χρόνια του κόμματος. Κάλυψε όμως την κάθοδο του Θ. Μικρούτσικου από τη σκηνή, που αμέσως πριν είχε κλείσει και αποχαιρέτησε το κοινό με μια φράση του Χικμέτ -που είναι και το δίδαγμα της στάσης των ηρωικών Μακρονησιωτών: “το ζήτημα δεν είναι αν είσαι αιχμάλωτος, να μην παραδίδεσαι, αυτό είναι”. Κι ύστερα παραδόθηκε κι αυτός στη συγκίνησή του, κατεβαίνοντας με δάκρυα στα μάτια από τη σκηνή, για τις ανεπανάληπτες σκηνές που έζησε.

Και θα τις ξαναζήσει. Θα φροντίσουμε εμείς για αυτό. Κι οι δύο επόμενες συναυλίες του, που αφιερώνοντας στα εκατό χρόνια του ΚΚΕ, σε Πάτρα και Θεσσαλονίκη. Όπως είπε και ο Θάνος στο τέλος: “Θα ξανασυναντηθούμε…”

Πηγή: Βαδίζουμε μαζί στον ίδιο δρόμο… – Κατιούσα

5 σκέψεις σχετικά με το “ Θάνος Μικρούτσικος: Η καντάτα για τη Μακρόνησο, Μάρτιος 2018”

  1. Ενώ άλλοι κάνουν εκδρομές στα βουνά και στις θάλασσες, ο Θάνος Μικρούτσικος, πάντα πρωτοπόρος, κάνει εκδρομές σε πολιτικά κόμματα.
    Την δεκαετία του ’70 ήταν σε πολύ επαναστατική φάση οπότε ήταν στο ΕΚΚΕ, δηλαδή μαοϊκός. Μετά αισθάνθηκε μία έλξη για το Πασοκ (εντάξει, βόηθαγε και το γεγονός ότι το Πασοκ ήταν πια κυβέρνηση). Κατόπιν, όταν το Πασοκ έγινε πολύ «ρεφορμιστικό» για τα γούστα του (και όλως τυχαίως δεν τον υπουργοποιούσαν πλέον), είδε το φως το αληθινό στα λιβάδια του Συριζα, αλίμονο όμως, ούτε εκεί είδε προκοπή. Τώρα την είδε ΚΚΕ και συμμετέχει σε καλλιτεχνικές φιέστες που υμνολογούν το Κόμμα.
    Δε βαριέσαι, ας είναι. Όπως θα ‘λεγε και ο πολυταξιδεμένος Θάνος, το ταξίδι είναι που μετράει.

    Μου αρέσει!

  2. Θάνος Μικρούτσικος: Είμαι οριστικά με το ΚΚΕ

    Δευ, 10/09/2018

    Την οριστική του στήριξη στο ΚΚΕ δήλωσε από την εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε για τη συλλεκτική έκδοση «Καντάτα για την Μακρόνησο – Σπουδή σε ποιήματα του Βλαδίμηρου Μαγιακόβσκη» Θάνος Μικρούτσικος.

    Η συλλεκτική αυτή έκδοση είναι αφιερωμένη στα 100 χρόνια του ΚΚΕ. Η νέα ηχογράφηση του ιστορικού δίσκου που πρωτοκυκλοφόρησε το 1976, έγινε από τους Ρίτα Αντωνοπούλου και Κώστα Θωμαΐδη και συνοδεύεται από 64σέλιδο βιβλίο.

    Για την έκδοση μίλησαν στην εκδήλωση τόσο ο Θάνος Μικρούτσικος, όσο και ο γγ της ΚΕ του ΚΚΕ, Δημήτρης Κουτσούμπας. Στην εκδήλωση παραβρέθηκαν τόσο ο Γιώργος Κιμούλης, όσο και το πρώην στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ, Γιάννης Μηλιός.

    «Είναι αυτονόητη η ευγνωμοσύνη μου για το ΚΚΕ» σημείωσε ο Θάνος Μικρούτσικος. «Η ψυχική ανάταση που τόσο πολύ χρειαζόμουνα αυτή την περίοδο μου έδωσε τεράστια δύναμη για τη συνέχεια. Αλλά δεν είναι μόνο αυτός ο λόγος.

    Το ΚΚΕ είναι το πιο ιστορικό κόμμα στην χώρα μας. 100 χρόνια παλεύει για τα συμφέροντα των πολλών. Και αυτό το αναγνωρίζουν κατά βάθος ακόμα και όσοι δεν συμφωνούν μαζί του.

    Είχα και εγώ κάποιες φορές τις επιφυλάξεις μου -όχι για την στρατηγική- αλλά κυρίως για το κυνήγι του εφικτού. Όποιος όμως διαβάζει με πάθος Ιστορία θα παρατηρήσει τα τελευταία τουλάχιστον 40 χρόνια ότι ακόμα και αρχικά ριζοσπαστικές αριστερές δυνάμεις, σε ολόκληρη την Ευρώπη, κυνηγώντας το εφικτό, είτε ενσωματώθηκαν απολύτως στο σύστημα, είτε περιθωριοποιήθηκαν.

    Αποτέλεσμα: Μαύρισαν κι άλλο το όνειρο και έστρεψαν έτσι το μέσο πολίτη που έχει στον καπιταλισμό, λόγω του καθημερινού βομβαρδισμού υποπροϊόντων, μειωμένη πολιτική συνείδηση, στην ακροδεξιά, με αποτέλεσμα ο εφιάλτης να ξαναγυρίζει.

    Το ΚΚΕ είναι το μόνο κόμμα -το λέω ανεπιφύλακτα- που δεν δημιουργεί ψευδαισθήσεις ότι στον βάρβαρο καπιταλισμό, ειδικά σήμερα, μπορούν τα πράγματα να γίνουν καλύτερα. Εγώ οριστικά είμαι μαζί του. Και έχω ένα καθήκον. Όπως το έχεις και εσύ Μάρω (απευθύνεται στη Μάρω Δούκα) και εσύ Γιώργο (στο Γιώργο Κιμούλη), και εσύ … και εσύ. Όπως το έχει και το ΚΚΕ. Να προσπαθήσουμε με τα γραπτά μας, με τις δημόσιες παρεμβάσεις μας, με την Τέχνη μας να ξανακάνουμε γοητευτική την εικόνα του κόσμου που θέλουμε να πάμε. Γιατί είμαι σίγουρος ότι όλοι θέλουμε να πάμε σε μια κοινωνία που ο άνθρωπος θα αυτοπραγματωθεί.

    Το οφείλουμε στα νέα παιδιά, στις επόμενες γενιές που έρχονται. Δεν θέλουμε έναν Πλανήτη βάρβαρο. Δεν θέλουμε έναν Πλανήτη έρημο. Θέλουμε μια κοινωνία που ψαράς θα γράφει ποιήματα και ο Ποιητής θα ψαρεύει».

    Αμέσως μετά απευθύνθηκε στο Γιώργο Κιμούλη που βρισκόταν απέναντί του: «Θέλει ο Γιώργος της παλιάς έκδοσης να πει μια κουβέντα;»

    Ο Γιώργος Κιμούλης του απάντησε: «Με κάλυψες πλήρως με όλα όσα είπες».

    Και ο Θάνος Μικρούτσικος σχολίασε: «Ααα πολύ ενδιαφέρον αυτό»…. και απευθύνθηκε στο Νίκο Σοφιανό, μέλος του Π.Γ του ΚΚΕ, λέγοντας: «Νίκο, το βιογραφικό του».

    https://www.reader.gr/news/politiki/parapolitika/thanos-mikroytsikos-eimai-oristika-me-kke-pics

    Μου αρέσει!

  3. «Γιατί είμαι σίγουρος ότι όλοι θέλουμε να πάμε σε μια κοινωνία που ο άνθρωπος θα αυτοπραγματωθεί.»

    Ναι Θάνο, όπως αυτοπραγματώνονταν στα κομμουνιστικά καθεστώτα.

    «Δεν θέλουμε έναν Πλανήτη βάρβαρο. Δεν θέλουμε έναν Πλανήτη έρημο. Θέλουμε μια κοινωνία που ψαράς θα γράφει ποιήματα και ο Ποιητής θα ψαρεύει»»

    Δεν το συζητάμε, γεμάτα τα κράτη της κομμουνιστικής Ανατολής από ποιητές που ψάρευαν και από ψαράδες που έγραφαν ποιήματα. Γεμάτα επίσης και από μυστικούς αστυνομικούς που και αυτοί στο ψάρεμα το είχαν ρίξει – ψαρεύανε ποιητές που προτιμούσαν να γράφουν ποιήματα από το να ψαρεύουν και ψαράδες που είχαν γράψει το ψάρεμα εκεί που δεν πιάνει μελάνι και προσπαθούσαν να την κοπανήσουν όπως όπως για το εξωτερικό.

    Μου αρέσει!

Γράψτε απάντηση στο Πάνος Ακύρωση απάντησης

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s