Ερμής

Δημήτρης Μπάτσης και Ηλίας Αργυριάδης

mpelogianismpatsis

(Από τον «Ερμή»)

«Η στάση της ηγεσίας του ΚΚΕ απέναντι στον Μπελογιάννη σκιαγραφείται σε μεγάλο βαθμό από ένα γράμμα του Ζαχαριάδη, που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα της ΕΠΟΝ Αθήνας, στις 24 Ιουνίου 1952, απευθυνόμενο στους Επονίτες και στις Επονιτοπούλες. Νωρίτερα είχε δημοσιευτεί στον παράνομο Ριζοσπάστη και είχε μεταδοθεί από την Ελεύθερη Ελλάδα, αφού στη πραγματικότητα ήταν μια βαρυσήμαντη πολιτική τοποθέτηση που απευθυνόταν κυρίως στα μέλη του ΚΚΕ»

Ο Ερμής σηκώθηκε, πήγε σ’ ένα από τα κλειστά ερμάρια της βιβλιοθήκης του, έψαξε λίγο και επέστρεψε με το τεύχος της εφημερίδας Λεβεντιά της ΕΠΟΝ, που είχε το γράμμα του Ζαχαριάδη. Μου το έδωσε να το διαβάσω. Ήταν γραμμένο σε δοξαστικό, επικό τόνο. Σταματούσα για να σχολιάσω ή να ρωτήσω τον Ερμή.

«Εδώ λέει, ο Μπελογιάννης πάλεψε αμείλιχτα για την κομματική γραμμή, για την ενότητα του Κόμματος. Πάλεψε αδυσώπητα ενάντια στους συνθηκολόγους, οπορτουνιστές, πουλημένους, ενάντια στους φανερούς και κρυφούς εχθρούς. Γι’ αυτούς δε γνώρισε υποχωρήσεις και συμβιβασμούς. Ποιους εννοεί;»

«Τον Βαφειάδη, τον Καραγιώργη και όποιους άλλους είχε εξοντώσει ή καταδιώξει η ζαχαριαδική ηγεσία και θα αποκαθιστούσε η επόμενη»

«Αυτό πάλι δεν το καταλαβαίνω. Αφοσιωμένος στον αγώνα έφτανε μέχρι την αυτοθυσία. Τόδειξε αυτό στην πράξη. Αφού αποστόμωσε και κατακουρέλιασε τους δήμιους του Λαού μας, με το παράδειγμά του καταπάτησε κι όλους τους προδότες και δειλούς. Τον Μπελογιάννη περιμένει η αιώνια δόξα. Τους προδότες περιμένει η λησμονιά και η γενική καταφρόνια. Το παράδειγμα των Μπάτση κι Αργυριάδη δείχνει  ότι κι η πιο ταπεινή προδοσία δε σώζει τη ζωή. Αλλά ο Μπάτσης και ο Αργυριάδης εκτελέστηκαν μαζί με τον Μπελογιάννη!»

Ο Ερμής έκανε μια γκριμάτσα απαρέσκειας, κάτι που δεν είχε ξανακάνει.

«Ο Μπάτσης ήταν νομικός και οικονομολόγος, γιος βασιλόφρονα ναυάρχου εν αποστρατεία. Ήταν ένας από τους αστούς που γοητεύτηκαν από τον μαρξισμό και προσέγγισε το ΚΚΕ. Προσπάθησε συστηματικά να ανιχνεύσει τον τρόπο με τον οποίο η Ελλάδα θα μπορούσε να αναπτυχθεί παραγωγικά, στηριγμένη στις εγχώριες πλουτοπαραγωγικές πηγές. Συμμετείχε στην Επιστημονική Εταιρεία Μελέτης Νεοελληνικών Προβλημάτων, Επιστήμη – Ανοικοδόμηση, ΕΠΑΝ. Ήταν συντάκτης, εκδότης και διευθυντής του περιοδικού Ανταίος, το οποίο κυκλοφόρησε από το 1946 ως το 1951 και ασχολιόταν με θέματα ανάπτυξης. Από άρθρα που δημοσίευσε εκεί ο Μπάτσης προέκυψε το βιβλίο του, η βαριά βιομηχανία την Ελλάδα. Τον συνέλαβαν ως μεταφορέα χρημάτων, γεγονός που παραδέχτηκε. Ουσιαστικά δεν υπήρχε άλλη κατηγορία εναντίον του. Του ζητούσαν να δεχτεί ότι ήταν ο συνδετικός κρίκος ανάμεσα στην υπόθεση των ασυρμάτων, με την οποία δεν είχε σχέση και την υπόθεση των Αεροπόρων, για τη οποία δεν είχε ιδέα. Ως αντάλλαγμα προσφερόταν η ζωή του. Ο Μπάτσης αρνήθηκε να συνεργαστεί και να ενοχοποιήσει άλλους. Σαν υπερασπιστική γραμμή είχε ότι τον παρέσυραν ο Πλουμπίδης και οι Ιωαννίδου, λέγοντάς του ότι το ΚΚΕ ζητούσε ειρήνευση και ανασυγκρότηση της χώρας. Τα λεφτά υποτίθεται ότι ερχόντουσαν γι’ αυτόν το σκοπό. Είπε ότι δεν φανταζόταν ότι γίνεται κατασκοπεία και αρνήθηκε ότι ήταν οικονομικός διαχειριστής του παράνομου μηχανισμού. Απαρνήθηκε τον κομμουνισμό και ζήτησε να τον στείλουν στην Κορέα, για να πολεμήσει στην πρώτη γραμμή. Το όφελος από τη περίπτωσή του για την Ασφάλεια στην αντικομμουνιστική της προσπάθεια ήταν μηδέν. Η άρνησή του να συνεργαστεί εξαγρίωσε τους κυβερνητικούς και κρατικούς παράγοντες που ασχολούνταν με τη δίωξη του κομμουνισμού. Έμενε η εκδίκηση και η παραδειγματική τιμωρία του ταξικού αποστάτη, ώστε να γίνει σαφές σε όλους ότι δεν υπάρχει έλεος στον αγώνα κατά του κομμουνισμού, ούτε για τα εκλεκτά παιδιά της αστικής τάξης που παρασύρονταν και γίνονταν συνοδοιπόροι του ΚΚΕ. Παρόλο που δεν είχε σχέση με την υπόθεση των ασυρμάτων και της κατασκοπίας που δικαζόταν. Ο βασιλιάς Παύλος δεν δέχτηκε σε ακρόαση τον γέροντα βασιλόφρονα ναύαρχο, που ήθελε να παρακαλέσει για τη ζωή του παιδιού του, σε μια χαρακτηριστική επίδειξη βασιλικής αναισθησίας. Ο υπουργός Ρέντης κορόιδευε τη γυναίκα του, που αγωνιούσε. Και ο Ζαχαριάδης στην περίπτωση αυτή, υμνώντας τον Μπελογιάννη και περιφρονώντας τον εκτελεσμένο Μπάτση, υπήρξε το αντεστραμμένο είδωλο του Παύλου και του Ρέντη, σε σκληρότητα και χυδαιότητα. Ο Μπάτσης μπορούσε πολύ εύκολα να σώσει τον εαυτό του, καταδικάζοντας κάποιους άλλους. Κάτι που έκαναν πολλοί σκληροτράχηλοι κομμουνιστές, όταν βρέθηκαν σε παρόμοιο δίλημμα. Κατά τη γνώμη μου είναι άξιος θαυμασμού και τιμής για τη στάση που κράτησε. Άσχετα αν αυτή η στάση δεν μπορούσε να ενταχθεί ως υπόδειγμα στις πολιτικές επιδιώξεις και τις προδιαγραφές του Ζαχαριάδη»

Υπενθύμισα τον Αργυριάδη.

«Ο Ηλίας Αργυριάδης ήταν υπεύθυνος ασφαλείας στα γραφεία του ΚΚΕ, μετά την απελευθέρωση. Κοιμόταν εκεί, όπου γνώρισε και τον Ζαχαριάδη. Ήταν πολύ καλός πρακτικός τεχνίτης και καταλάβαινε από μηχανές, γι’ αυτό στην Ακροναυπλία και τις άλλες φυλακές τον έλεγαν Ήφαιστο και Χρυσοχέρη. Στα 1946 εγκατέστησε με οδηγίες του Βαβούδη τον ασύρματο στη βίλλα Αύρα, στη Γλυφάδα, σε μια καλά καμουφλαρισμένη υπόγεια κρύπτη, κάτω από την κουζίνα. Η πόρτα της κρύπτης ήταν από πλακάκια και για να μη διακρίνεται είχαν βάλει πλακάκια γύρω γύρω ως τη μέση των τοίχων. Η πόρτα είχε πολύ καλή εφαρμογή. Με ένα απαλό σπρώξιμο κυλούσε προς τα πίσω και έμπαινες στη κρύπτη. Τον Ιούλιο του 1947 τον συνέλαβαν, με το κύμα των συλλήψεων που ακολούθησε την αναγγελία σχηματισμού προσωρινής κυβέρνησης από τον Πορφυρογένη στο Στρασβούργο. Τον πήγαν στην Ικαρία, αλλά σε λίγες μέρες έκανε δήλωση και αφέθηκε ελεύθερος. Προφανώς με οδηγίες του Βαβούδη, που τον χρειαζόταν για τον μηχανισμό των ασυρμάτων. Ο Αργυριάδης είχε ως κάλυψη ένα πτηνοτροφείο, λίγο πιο πάνω, που δικαιολογούσε και την παρουσία της Λαζαρίδου και του αδερφού της. Όταν έφτασε η ώρα της κρίσης, ο Βαβούδης πήγε στη Γλυφάδα, πήρε την ασυρματίστρια Λαζαρίδου και την έσωσε, άφησε όμως στην τύχη τους τον Αργυριάδη, τη γυναίκα του και τις τρεις κόρες του. Παρεμπιπτόντως, ο Βαβούδης άφησε όπως ήταν και τα πειστήρια, κυρίως τους ασυρμάτους, που ενοχοποιούσαν το ΚΚΕ για δράση κατασκοπείας. Μετά τη σύλληψή του, η γυναίκα του ανακρίθηκε στην Ασφάλεια και όταν επέστρεψε στο σπίτι της αυτοκτόνησε. Η μεγάλη του κόρη, δεκατριών ετών, υπέστη εικονική εκτέλεση. Ο Αργυριάδης είχε κάθε λόγο να θεωρεί ότι το ΚΚΕ, που το εκπροσωπούσε ο Βαβούδης, κατέστρεψε την οικογένειά του. Το στρατοδικείο και οι παράγοντες που χειρίστηκαν την υπόθεση ήξεραν πολύ καλά ποιον έστελναν για εκτέλεση. Η δήθεν προδοσία, που αναφέρει με τόση ελαφρότητα ο Ζαχαριάδης, είχε να κάνει με το γεγονός ότι θα έμεναν πίσω τρία μικρά κορίτσια, χωρίς τους γονείς τους. Ο τέταρτος της εκτέλεσης, που δεν τον αναφέρει ο Ζαχαριάδης ούτε για καλό ούτε για κακό, ήταν ο Νίκος Καλούμενος, παλιός κομμουνιστής στην Κωνσταντινούπολη, όπου είχε γνωρίσει τον Ζαχαριάδη παιδί»

«Υπονοείς ότι άξιζε μια καλή κουβέντα;»

Ο Ερμής έκανε μια χειρονομία που σήμαινε καλύτερα όχι.

«Ο Καλούμενος ήταν επιπλοποιός και ήταν κι αυτός εξαιρετικός τεχνίτης, σαν τον Αργυριάδη. Η δική του κρύπτη στο σπίτι της Καλλιθέας είχε είσοδο από το πλυσταριό. Ένα σκαλοπάτι άνοιγε όταν το πατούσε απέξω σε ένα συγκεκριμένο σημείο. Αυτό το είχε επινοήσει ο Βαβούδης. Τι άλλο γράφει ο Ζαχαριάδης;»

Έπιασα πάλι την παλιά εφημεριδούλα.

«Την αγανάχτηση και την περιφρόνηση του Λαού προκάλεσαν κι άλλοι προδότες. Τέτοιοι είναι οι αποστάτες και πράχτορες του Παπάγου σαν τον Μιχάλη Κύρκο και τους άλλους που αρνήθηκαν την υποψηφιότητα του Μπελογιάννη στις τελευταίες εκλογές. Τέτοιοι είναι κι οι εργατοκάπηλοι που ζήτησαν με την υπογραφή τους την εχτέλεση του Μπελογιάννη. Πιο βρωμερά σαπίλα και πώρωση δύσκολα συναντάει κανείς»

«Μιχάλης Κύρκος ήταν ο πατέρας του Λεωνίδα. Παλαιός φιλελεύθερος, συνεργαζόταν με την ΕΔΑ. Εργατοκάπηλοι είναι η διοίκηση της ΓΣΕΕ, που είχε ζητήσει με ανακοίνωσή της την εκτέλεση του Μπελογιάννη»

Ακολουθούσε ένας ποταμός από παινέματα στον Μπελογιάννη και κατηγορίες σε Αμερικανούς, Τίτο, Πλαστήρα. Διάβασα δυνατά μια φράση από το τέλος.

«Ο Λαός κάνει τον ήρωα τραγούδι. Τον μαρμάρωσε. Κάποια ψηλή κορφή θα πάρει τ’ όνομά του. Κι όπως πιστεύει στους θρύλους του ο  Λαός μας, ο Μπελογιάννης θα βρίσκεται μαζί του, όταν ξαναφουντώσει το τελικό πάλεμα»

Ο Ερμής δεν το σχολίασε. Πήρε προσεκτικά το κιτρινισμένο έντυπο και το τοποθέτησε στη θέση του.

Μια σκέψη σχετικά μέ το “Δημήτρης Μπάτσης και Ηλίας Αργυριάδης”

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s