Ιστορίες

Τα παντρολογήματα του Ν.

Όταν ο Ν. έφτασε σε ηλικία γάμου, του προξένεψαν μια κοπέλα από ένα γειτονικό χωριό. Ήταν μετά τον Εμφύλιο, που στην περιοχή της Πυλίας είχε αρκετές χιλιάδες θύματα, νεκροί ή σακάτηδες, οι περισσότεροι νέοι άνδρες. Πολλές κοπέλες έμεναν ανύπαντρες και οι απαιτήσεις των οικογενειών από τους υποψήφιους γαμπρούς είχαν πέσει δραματικά. Έτσι έφτασε και η σειρά του Ν, ο οποίος ξεκίνησε από το χωριό του με τη συνοδεία ενός μακρινού του θείου και μετά από λίγες ώρες ποδαρόδρομο έφτασαν στο χωριό και το σπίτι της νύφης.

Φυσικά, έστρωσαν τραπέζι για το γαμπρό, ο οποίος δεν είχε ιδέα ότι η οικογένεια της μελλοντικής καλής του ήταν εαμίτες. Έτσι, όταν καταναλώθηκε κάμποσο κρασί και όλοι απαίτησαν να πει ένα τραγούδι και ο γαμπρός, ο Ν, ενθουσιασμένος από την περίσταση, άρχισε να τραγουδάει δυνατά:

Του αετού ο γιος πάει κι αυτός εμπρός

και στη δόξα κι αυτός μας οδηγεί μας οδηγεί

με γυμνό σπαθί, ο αετός μαζί,

ο αετός όπου πατεί,

πατεί και τρέμει η γη!

Του ναύτη τα κανόνια δεν θέλουν προσταγή,

ο βασιλιάς εκείνα αυτός τα οδηγεί ! 

 

Οι συμπέθεροι στην αρχή πάγωσαν και μετά αγανάχτησαν.

– Τι λέει ο κερατάς;

– Θα τον…

Έπεσαν οι γυναίκες στη μέση, τους συμμάζεψαν και δεν τον, τελικά. Ο Ν. κατάλαβε τι παραλίγο να συμβεί (και να χαλάσει ο γάμος) μετά από καιρό, όταν του τα εξήγησε η γυναίκα του.

3 σκέψεις σχετικά με το “Τα παντρολογήματα του Ν.”

  1. Η απιστία

    -Με τη θειά σου δε μιλάμε. Δηλαδή μιλάμε, αλλά δεν λέμε τίποτα, πώς να στο πω…
    -Γιατί, μπάρμπα; Η θειά φαίνεται μια χαρά γυναίκα. Πρόσχαρη, φιλότιμη…
    Ο Ν. κούνησε το κεφάλι μ’ ένα μορφασμό.
    -Φιλότιμη… ναι. Έχεις τσιγάρο;
    Έβγαλα κι ανάψαμε. Το σκοτάδι έπεφτε σιγά σιγά, αλλά πουθενά δε φαινόταν φόβος για βροχή, να τρέχουμε να σκεπάσουμε τ’αλώνια με τη σταφίδα.
    Ο Ν. αναστέναξε.
    -Είμαστε λίγα χρόνια παντρεμένοι. Τέτοιες μέρες, εγώ δούλευα κουβαλητής στον τρύγο, στο δικό της το χωριό. Αυτή είχε μείνει στο σπίτι μας, να ταΐζει τα ζωντανά… Μια μέρα, βράδυ, γυρίζω. Εις αθλίαν κατάστασιν. Είχα κάνει είκοσι εννέα μεροδούλια, απανωτά. Μαύρος από την απλυσιά, τα ρούχα μου είχανε γίνει κόκαλο. Έλεγα ο έρμος να φτάσω σπίτι, να πλυθώ στο πηγάδι και μετά να πάω μέσα, να δω την… αυτήν. Αλλά δεν κρατήθηκα, έτρεξα κατευθείαν στο σπίτι. Ανοίγω και τι να δω…
    Ο Ν. σταμάτησε για λίγο, τράβηξε την τελευταία ρουφιξιά και πέταξε τη γόπα πέρα.
    -Τη βρήκα καβάλα. Είχε βάλει τον άλλον μέσα και την καβάλαγε, στο κρεβάτι μου…
    Ο Ν. σηκώθηκε, μουρμούρισε κάτι και έφυγε προς τα περιβόλια. Ήθελα να τον ρωτήσω πράγματα, αλλά δε ρώτησα ποτέ, δε μου έκανε καρδιά να ξαναφέρω εκεί τη συζήτηση.

    Μου αρέσει!

  2. «Έκρηξη των στατιστικών σας! Σημειώσεις για τον Εμφύλιο δέχεται μεγάλη κίνηση»

    Στην πραγματικότητα, κάποιος άγνωστος ιστιοπλόος του διαδικτύου ανακάλυψε σήμερα τις «σημειώσεις», του άρεσαν και κόλλησε: δεν έφυγε παρά μετά που είχε ανοίξει μερικές δεκάδες ποστ!

    Συμβαίνει… όχι κάθε μέρα, αλλά συχνά. Και δικαιώνει, τρόπον τινά, τη δουλειά που έχω κάνει πάνω στο θέμα, τα τελευταία 15 χρόνια.

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s