Γυναίκες, Θεσσαλονίκη

Κατοχή: Γυναίκες της Θεσσαλονίκης στο εκτελεστικό απόσπασμα

Γ.Δήμου: “Γυναίκες της Αντίστασης” (ξυλογραφία)

του Σπύρου Κουζινόπουλου

Εκατοντάδες χιλιάδες γυναίκες στρατεύθηκαν στα 3,5 χρόνια της σκλαβιάς 1941-1944 στο υπέροχο κίνημα της Εθνικής Αντίστασης. Χιλιάδες έδωσαν την ίδια τους τη ζωή στις μάχες που έγιναν στις πόλεις και τα βουνά για την αποτίναξη της ναζιστικής κατοχής. Πάνω από 50 γυναίκες μόνο στην πόλη της Θεσσαλονίκης στήθηκαν στο εκτελεστικό απόσπασμα από τους Γερμανούς ή κατακρεουργήθηκαν από τους ταγματασφαλίτες συνεργάτες τους.

Αποτίοντας τον οφειλόμενο φόρο τιμής στη μνήμη τους, δημοσιεύουμε στο τέλος έναν αρκετά ολοκληρωμένο πιστεύουμε, κατάλογο με τα ονόματά τους.

Η συμβολή στον αγώνα

Ουσιαστική, ήταν η συμβολή των γυναικών στον αντιφασιστικό αγώνα του ελληνικού λαού κατά των χιτλερικών επιδρομέων. Το Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο (ΕΑΜ) που αποτέλεσε τον βασικό κορμό της Αντίστασης, αμέσως μετά την ίδρυσή του, στις πρώτες του κιόλας διακηρύξεις βροντοφώναξε το σεβασμό του στα δικαιώματα των γυναικών και τις καλούσε στον αγώνα για την εθνική και κοινωνική απελευθέρωση. Continue reading «Κατοχή: Γυναίκες της Θεσσαλονίκης στο εκτελεστικό απόσπασμα»

Advertisements
Γυναίκες

Οι γυναίκες του ΔΣΕ: φωτογραφική προπαγάνδα φίλων και αντιπάλων 

Πρώτα όμορφες, προπαγανδιστικές φωτογραφίες, με ένοπλες αντάρτισσες ή ακόμα και νοσοκόμες, διαβιβάστριες κλπ. Και μετά, αντάρτισσες που μόλις έχουν αιχμαλωτιστεί. Τέλος, υπηρεσιακές φωτογραφίες της ασφάλειας και, για πολλές από τις γυναίκες του ΔΣΕ ή του ΚΚΕ στις πόλεις, το εκτελεστικό απόσπασμα.

*


Continue reading «Οι γυναίκες του ΔΣΕ: φωτογραφική προπαγάνδα φίλων και αντιπάλων «

Γυναίκες

Η έμφυλη Λευκή Τρομοκρατία 

Η εμφυλη βία ήταν η απάντηση στη χειραφέτηση των γυναικών μέσα από το ΕΑΜικό κίνημαΗ εμφυλη βία ήταν η απάντηση στη χειραφέτηση των γυναικών μέσα από το ΕΑΜικό κίνημα | ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΤΟΥ 20ου ΑΙΩΝΑ, τ.Δ1

Τα κορίτσια πούταν πρώτα στην Ε.Π.Ο.Ν. / πίνουν φάρμακα, πονάνε / και τον Στάλιν βλαστημάνε / που τις έβγαλε στο δρόμο τον κακόν

Χίτικη εκδοχή του τραγουδιού «Γιούπι-Για» (1945-46)

Eδώ και περίπου δεκαπέντε χρόνια η εμφύλια βία είχε αναχθεί σε κεντρικό ερμηνευτικό ζήτημα της δεκαετίας του ’40. Προκαλώντας έντονες συζητήσεις και υπερακοντίζοντας τα στενά όρια του ακαδημαϊκού διαλόγου, η μελέτη της βίας αναμφίβολα εμπλούτισε τον τρόπο που κατανοούμε όσα συνέβησαν στην πιο δραματική περίοδο της σύγχρονης ελληνικής Ιστορίας.

Ωστόσο, οι μεθοδολογικές προϋποθέσεις που τέθηκαν και οι ερευνητικές προτεραιότητες που πρυτάνευσαν, έφεραν μεν στο προσκήνιο διαστάσεις του φαινομένου που είχαν παραγνωριστεί, συσκότισαν όμως άλλες.

Το αξίωμα ότι ο φόνος είναι η απόλυτη μορφή βίας, μετρήσιμη ποσοτικά, οδήγησε στην υποτίμηση άλλων μη ανθρωποκτόνων μορφών βίας, ενώ η τάση για ποσοτικοποίηση υποβίβασε σε δεύτερη μοίρα ορισμένα ποιοτικά χαρακτηριστικά της βίας. Continue reading «Η έμφυλη Λευκή Τρομοκρατία «