Διχασμός

Ο εύζωνος και το μαντήλι

Εύζωνες στη Σμύρνη

[Κατά την απόβαση του ελληνικού Στρατού  στη Σμύρνη, στα 1919, σημειώθηκαν “έκτροπα”,  που είχαν ως αποτέλεσμα αρκετούς θανάτους Οθωμανών και πλιάτσικο σε περιουσίες]

Η ελληνική διοίκηση έδρασε –  παρά τα λεγόμενα – αστραπιαία.  Εξέδωκε ανακοίνωση στην τουρκική και στην ελληνική γλώσσα,  με την οποία διαβεβαίωνε τους Τούρκους ότι οι Έλληνες για τα επεισόδια θα τιμωρηθούν αυστηρότερα από τους  Τούρκους. Με αυτό η Διοίκηση σκοπούσε στο να καθησυχάσει τους Τούρκους και να κατασιγάσει το μένος των Ελλήνων.  Πραγματικά, δύο ημέρες μετά την απόβαση συστήθηκε στρατοδικείο. Δεν εδίκασε Τούρκους’ εδίκασε Έλληνες. Αυτό από πολιτική άποψη είναι κατανοητό’ από  νομική και ηθική άποψη άδικο. Καταδικάστηκαν σε θάνατο δύο εύζωνοι και ένας πολίτης. Η εκτέλεση έγινε σε μία πλατεία της πόλης προς εκφοβισμό και σωφρονισμό. Η σορός τους ενταφιάστηκε στο σημείο της εκτελέσεως,  για να θυμίζει το μνήμα τους, ποια τύχη περιμένει στο εξής κάθε παραβάτη της τάξης. (…)

Αξίζει ακόμη να σημειωθεί ότι ένας εύζωνος καταδικάστηκε, γιατί βρέθηκε πάνω του ένα ξένο μαντήλι! Αυτός απολογούμενος είπε ότι το βρήκε πεσμένο στο δρόμο. Το θάνατό του επέβαλαν λόγοι σκοπιμότητας πολιτικά κατανοητοί, ηθικά όμως άδικοι. Το παλικάρι αυτό είχε οργώσει με το όπλο στο χέρι όλη τη Μακεδονία.

(Σαράντος Καργάκος, “Η Μικρασιατική Εκστρατεία (1919-1922) Από το έπος στην τραγωδία”)

 

Advertisements
Διχασμός

Ήταν «στυγνός δικτάτορας» ο Ελευθέριος Βενιζέλος;

Ο τίτλος είναι των «σημειώσεων». Το κείμενο (και ο χαρακτηρισμός) είναι του Χρήστου Γιανναρά (Καθημερινή, 12.2.2017) Το επισήμανα μέσω μιας αντίρρησης (Ν. Παπαδάκης) που ακολουθεί.

venizelos-eley

Είναι τόση η αγωνία για το σήμερα, η αβεβαιότητα για το αύριο, η ανελπιστία και η σύγχυση για τις προοπτικές, ώστε η ενασχόληση με το παρελθόν μοιάζει περιττή πολυτέλεια, σχεδόν ντιλεταντισμός.

Tαυτόχρονα, η διαχείριση της μνήμης, η Iστορία, μοιάζει να είναι πια συνάρτηση των ιδεολογικών επιλογών του ατόμου, άρα υλικό ταυτόσημο με τις ατομικές «πεποιθήσεις», επομένως «δικαίωμα» ατομικό, κατασφαλισμένο «κατά πάντων», ακοινώνητο. Continue reading «Ήταν «στυγνός δικτάτορας» ο Ελευθέριος Βενιζέλος;»

Διχασμός

Νοεμβριανά 1916: οι απαρχές του Εθνικού Διχασμού

Τον Νοέμβριο του 1916 η Ελλάδα είναι ξανά μια εθνικά  διχασμένη χώρα. Υπάρχουν δυο αντίπαλες  κυβερνήσεις, μία στη Θεσσαλονίκη με  τον Ελευθέριο Βενιζέλο και μία στην Αθήνα κάτω από την επήρεια  του βασιλιά Κωνσταντίνου. Η πολιτική διένεξη αφορά είσοδο ή μη της Ελλάδας στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Τα κύρια γεγονότα της διένεξης αφορούν διαδοχικά την παραίτηση του Βενιζέλου, τη δημιουργία ξεχωριστού κράτους με πρωτοβουλία του στην Βόρεια Ελλάδα με πρωτεύουσα τη Θεσσαλονίκη και την εκδίωξη του Κωνσταντίνου από την Ελλάδα μετά από στρατιωτική παρέμβαση των δυνάμεων της Αντάντ. Continue reading «Νοεμβριανά 1916: οι απαρχές του Εθνικού Διχασμού»

Διχασμός

Ο μοιραίος Αύγουστος του 1921 

Απόστολος Διαμαντής

Η εκστρατεία του ελληνικού στρατού στη Μικρά Ασία κρίθηκε στρατιωτικά τον Αύγουστο του 1921. Στις 8 Αυγούστου ο ελληνικός στρατός είχε διαβεί τον Σαγγάριο. Ο εχθρός ήταν ακριβώς απέναντι, μετωπικά. Η γενική επίθεση αποφασίστηκε για την επομένη, 11 Αυγούστου.

Η πρώτη μέρα κύλησε θετικά για τον ελληνικό στρατό, αλλά έγινε εσφαλμένη εκτίμηση, κυρίως λόγω εσφαλμένης χαρτογράφησης, πως ο τουρκικός στρατός απομακρύνονταν από τον Σαγγάριο και υποχωρούσε προς Άγκυρα, διότι διέβλεπε κίνδυνο υπερκέρασης. Επομένως, σύμφωνα με αυτήν την εκτίμηση, έπρεπε η Στρατιά να ακολουθήσει την ίδια κατεύθυνση, συνεχίζοντας με ασφαλή πορεία την προέλαση και την γρήγορη διάλυση του τουρκικού στρατού. Continue reading «Ο μοιραίος Αύγουστος του 1921 «

Διχασμός

Το αντιδικτατορικό κίνημα στα Χανιά το 1938

Σπύρος Κουζινόπουλος

Ένα λίγο-πολύ άγνωστο γεγονός στην ελληνική πολιτική ιστορία, αποτελεί το αντιδικτατορικό κίνημα του ανυπότακτου Κρητικού λαού κατά της δικτατορίας Μεταξά που εκδηλώθηκε στα Χανιά στις 29 Ιουλίου 1938. Ένα κίνημα σχεδόν αυθόρμητο, που θα μπορούσε να πάρει μεγαλύτερες διαστάσεις και να εξαπλωθεί σε ολόκληρη τη χώρα, εάν υπήρχε σωστή προετοιμασία και απουσίαζε η… αφέλεια κάποιων από τους οργανωτές του.

Η δικτατορία του Μεταξά επιβλήθηκε, στις 4 Αυγούστου 1936 με την ανοχή του αστικού πολιτικού κόσμου και την εύνοια του Παλατιού. Το μίσος του δικτάτορα για τη δημοκρατία ήταν γνωστό από νωρίς. «Θεωρώ τον κοινοβουλευτισμόν εκπεσόντα και θα αγωνισθώ προς έξοδον εξ αυτού» δήλωνε το 1934. Παρόλα αυτά, παρότι ήταν δηλωμένος θαυμαστής των φασιστικών καθεστώτων Χίτλερ και Μουσολίνι που κυριαρχούσαν τότε στην Ευρώπη, ο πολιτικός κόσμος δεν έπραξε τίποτα για να του φράξει έγκαιρα το δρόμο. Continue reading «Το αντιδικτατορικό κίνημα στα Χανιά το 1938»

Διχασμός, ΚΚΕ

Όταν ο Μεταξάς πρότεινε στο ΚΚΕ (ΣΕΚΕ) να συγκυβερνήσουν

Η άγνωστη πρόταση, του μετέπειτα διώκτη τους, Ι. Μεταξά στους Κομμουνιστές να συγκυβερνήσουν μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή. Την ίδια ώρα οι Μανιάτες κρατούμενοι έσωσαν από το απόσπασμα τους φυλακισμένους ηγέτες του ΚΚΕ (Pics)

Πηγή: Μηχανή του Χρόνου: Η άγνωστη πρόταση Μεταξά στους κομμουνιστές να συγκυβερνήσουν – Μηχανή του Χρόνου – NEWS247

Διχασμός

Εθνικός Διχασμός: συνοπτική αφήγηση

Venizelos-Konstantinos

1.

Τον Οκτώβριο του 1915, ο Ελευθέριος Βενιζέλος αγορεύοντας στη Βουλή απαρίθμησε αναλυτικά όλα τα εδαφικά κέρδη που θα είχε η Ελλάδα αν έμπαινε στον πόλεμο, στο πλευρό της Αντάντ:

  • Κύπρος
  • Δυτική Θράκη (την κατείχε τότε η Βουλγαρία)
  • Περιοχή Δοϊράνης – Γευγελής (από τη Σερβία)
  • (τουλάχιστον) το βιλαέτι Αϊδινίου στη Μικρά Ασία.

Η κυβέρνηση Ζαϊμη, η οποία αποτελείτο από φερέφωνα του Βασιλιά Κωνσταντίνου Β’, απέρριψε τις προτάσεις αυτές της Αγγλίας, ευνοώντας όχι μόνο τη Γερμανία αλλά και τους «κληρονομικούς» (κατά την έκφραση του Βενιζέλου) αντιπάλους της Ελλάδας, δηλαδή τη Βουλγαρία και την Τουρκία.  Continue reading «Εθνικός Διχασμός: συνοπτική αφήγηση»