Τέχνη

Οh bella ciao, στη Μύκονο

Άκουσα ότι κάνει θραύση στη Μύκονο και αναρωτιόμουν γιατί. Μετά το είδα στο «la casa de papel» (το σπίτι του χαρτιού), το ισπανικό σήριαλ που κάνει σουξέ στο Netflix. Εκεί «παίζει» σε δυο σκηνές. Ιδού η πρώτη:

Βέβαια, το τραγούδι είναι διαχρονικό σουξέ και προκαλεί ενθουσιασμό… Continue reading «Οh bella ciao, στη Μύκονο»

Advertisements
Σύγχρονη διαχείριση, Τέχνη

 Θάνος Μικρούτσικος: Η καντάτα για τη Μακρόνησο, Μάρτιος 2018

Ο Θ. Μικρούτσικος είπε εμφανώς συγκινημένος από το μικρόφωνο πως αυτή είναι η καλύτερη στιγμή της ζωής του, ενώ στο τέλος της συναυλίας παραδόθηκε στα έντονα συναισθήματα και κατέβηκε από τη σκηνή, με δακρυσμένα μάτια.

Από το μπλόγκ «Κατιούσα» Continue reading » Θάνος Μικρούτσικος: Η καντάτα για τη Μακρόνησο, Μάρτιος 2018″

Τέχνη

Ένα σατιρικό ποίημα του Σεφέρη στη Μέση Ανατολή

σεφέρης

Λέξεις: Μ.Α. = Μέση Ανατολή, Ρούκος = Πέτρος Ρούσος, Ντύμας = Ανδρέας Τζήμας, Πύρος = Κομνηνός Πυρομάγλου, Δεσπότης = Κώστας Δεσποτόπουλος, Τζίρος = Ηλίας Τσιριμώκος, νταχαμπίες = τα ποταμόπλοια του Νήλου, Κίτρινος και σιωπηλός = ο πρωθυπουργός Τσουδερός (μάλλον), σουδάνια = αράπικα φιστίκια.

Για την αιτία του ποιήματος, δηλαδή την πρώτη επίσκεψη αντιπροσωπείας των ανταρτών στη Μέση Ανατολή, δείτε εδώ:

Continue reading «Ένα σατιρικό ποίημα του Σεφέρη στη Μέση Ανατολή»

Τέχνη

Κάρολος Κουν: Τα χρόνια που πιστεύαμε ακόμα σ’ ένα κόσμο απαλλαγμένο από μικρότητες και βία

(Απόσπασμα – συνιστάται επίσκεψη στην πηγή)

Το «Θέατρο Τέχνης» ιδρύθηκε το ’42 πριν 39 χρόνια, στην αρχή της Γερμανικής Κατοχής. Η ανάγκη για ένα τέτοιο θέατρο, ένα θέατρο συνόλου, είχε ωριμάσει μέσα μου πολύ πριν, τον καιρό που ιδρύθηκε η ημι-επαγγελματική «Λαϊκή Σκηνή» το ’34 και που διαλύθηκε το ’38 στη διάρκεια της δικτατορίας του Μεταξά, επειδή παίζαμε «αριστερά έργα» όπως ο Πλούτος του Αριστοφάνη κι ο Κατά φαντασίαν ασθενής του Μολιέρου. Continue reading «Κάρολος Κουν: Τα χρόνια που πιστεύαμε ακόμα σ’ ένα κόσμο απαλλαγμένο από μικρότητες και βία»