Απόψεις

Η μαζικότητα της Αντίστασης

Μια ενδιαφέρουσα άποψη διατυπώνουν οι Καλύβας – Μαραντζίδης (Εμφύλια Πάθη, 2015,  σ. 127-8): «Παρά το γεγονός ότι μαζικοποιήθηκε, ιδιαίτερα το 1944, η Αντίσταση δεν υπήρξε καθολική.  Ευρύτατα στρώματα του πληθυσμού, παραδομένα στη μάχη της επιβίωσης,  ανέχθηκαν τους κατακτητές και επιχείρησαν άλλοτε με επιτυχία και άλλοτε όχι να συμβιώσουν μαζί τους. Μειονοτικές ομάδες, όπως οι Σλαβομακεδόνες ή οι Τσάμηδες, συνεργάστηκαν ενεργά μαζί τους, ενώ και άλλοι πληθυσμοί (π.χ. ένας αριθμός Βλάχων, τουρκόφωνοι Πόντιοι) ωθήθηκαν προς την ίδια κατεύθυνση για μια σειρά σύνθετους λόγους. Συνέχεια ανάγνωσης «Η μαζικότητα της Αντίστασης»

Χούντα

Συστηματική αποδόμηση (ισοπέδωση) του Καλύβα από τον… Μαραντζίδη! 

(Στο τέλος, αφού τον έχει κάψει καλά καλά, τον αλείφει με λίγο λάδι…)

7f30da6aefa03e7b6a077dbc04d69e4e

ΝΙΚΟΣ ΜΑΡΑΝΤΖΙΔΗΣ*

Εννέα σημεία για τη δικτατορία ως γεγονός, ως κληρονομιά και ως πρόσχημα

Συνέχεια ανάγνωσης «Συστηματική αποδόμηση (ισοπέδωση) του Καλύβα από τον… Μαραντζίδη! «