1821

Ελληνική απογοήτευση

ARISΗ μελαγχολία και η απογοήτευση για την Ελλάδα  ως σύγχρονο κράτος χρονολογούνται από τις πρώτες στιγμές της ύπαρξης της. Πόσοι και πόσοι αγωνιστές ή παράγοντες του 1821 (ακόμα και ο Μακρυγιάννης) έχουν γράψει πικρά λόγια γι’ αυτό που προέκυψε από την Επανάσταση του 1821… Αλλά, αυτή είναι η μια όψη του νομίσματος, υπάρχει και η άλλη. Μας τη δείχνει ένα γράμμα σταλμένο από το Γαλάτσι της Ρουμανίας, στα 1836. Αποστολέας είναι ο παλιός της Φιλικής Εταιρείας Αθανάσιος Ξόδιλος (1780-1846) και παραλήπτης ο εκ των ιδρυτών της Φιλικής Εμμανουήλ Ξάνθος (1772-1852).

Α! Άριστέ μοι και ακριβέ’ ας μη μελαγχολώμεν, ας μη βαρυγνωμώμεν, και ουδόλως ας μην ασχάλλωμεν. Ελληνική σημεία κυματεί εις όλον τον κόσμον, Ελλάς ήρχησε να υπάρχει εν μέσω των δεδοξασμένων λαών. Πρέσβεις της εις όλας τας μεγάλας του κόσμου πόλεις. Πρόξενοι και υποπρόξενοι και εις τους παραμικρότερους του εχθρού λιμένας…

Αυτό.

(Το απόσπασμα της επιστολής από το βιβλίο του Κωστή Παπαγιώργη για τον Εμμανουήλ Ξάνθο. Η μαθητική φωτογραφία, λίγο μετά την Κατοχή, στην Πύλο) 

Advertisements
1821

…ανέλαβε την στολήν αυτού, πενιχροτέραν και της των δασονόμων της αντιβασιλείας

Ioannis_Kapodistrias-1

Ο σημαντικότερος ηγέτης της Επανάστασης του 1821, πλάι στον Θοδωράκη Κολοκοτρώνη και απολύτως απαραίτητο συμπλήρωμά του, ήταν ο Ιωάννης Καποδίστριας. Λέω της Επανάστασης, γιατί όταν έφτασε στην Ελλάδα ο Κυβερνήτης, στις 6 Ιανουαρίου 1828, αυτή συνεχιζόταν, με αμείωτη ένταση, και κάθε άλλο παρά είχε κριθεί. Όσοι νομίζουν ότι τα πάντα τελείωσαν με τη ναυμαχία του Ναυαρίνου (Αύγουστος 1827) κάνουν πολύ μεγάλο λάθος. Πρώτον, γιατί οι σκληρές μάχες συνεχίστηκαν τουλάχιστον για ένα χρόνο ακόμα στην Πελοπόννησο, έως την άφιξη του Γαλλικού εκστρατευτικού σώματος και την αποχώρηση του Ιμπραήμ και, ακόμα σκληρότερες σε ολόκληρη τη Ρούμελη, έως το Φθινόπωρο του 1829 (μάχη της Πέτρας, 12 Σεπτεμβρίου). Δεύτερον, γιατί η συμπερίληψη της Στερεάς Ελλάδας στο υπό ίδρυση κρατίδιο δεν ήταν δεδομένη. Έπρεπε να υπάρξει ένας επίμονος και ακούραστος συνδυασμός αιματηρών πολεμικών επιχειρήσεων στο εσωτερικό και διπλωματίας σε Ευρωπαϊκό επίπεδο, έως ότου αναγνωριστεί, χωρίς περικοπές, το maximum της έκτασης του νεοελληνικού κρατιδίου, που διεκδικούσε τότε η Επανάσταση. Όπως κι έγινε, υπό την εξαιρετική καθοδήγηση του κυβερνήτη Ιωάννη Καποδίστρια.  Συνέχεια ανάγνωσης «…ανέλαβε την στολήν αυτού, πενιχροτέραν και της των δασονόμων της αντιβασιλείας»

1821

Μια πόλη της Ευρώπης

(κλικ!)

Τι είναι αυτό που οδηγεί πολλούς ανθρώπους μαζί στην απόφαση / επιλογή του θανάτου, την ώρα που μπορεί να επιλέξουν την υποταγή / επιβίωση;  Πολύ δύσκολα μπορούμε να το αντιληφθούμε αυτό.

Στο Μεσολόγγι, συνέβη κάτι ακόμα πιο ανεξήγητο: αυτοί που έκαναν αυτή την επιλογή δεν ήταν μονάχα ντόπιοι. Οι περισσότεροι ήταν πολεμιστές από άλλα μέρη, ελευθερωμένα ή όχι – υπήρχαν και πέντε Κύπριοι ανάμεσα στους υπερασπιστές της πόλης.

Αλλά το περισσότερο εντυπωσιακό ήταν η παρουσία εκεί 400 ευρωπαίων, που ήρθαν από τη Γαλλία, τη Σουηδία, τη Φινλανδία, τη Ρωσία, τη Γερμανία, την Πολωνία, την Ιταλία  κλπ  και έπαιξαν τη ζωή τους κορώνα γράμματα, για την επίτευξη ενός πολιτικού στόχου που δεν αφορούσε ούτε άμεσα ούτε έμμεσα τους ίδιους, τις οικογένειες ή τις πατρίδες τους. Συνέχεια ανάγνωσης «Μια πόλη της Ευρώπης»

1821

Η σφαγή της Τριπολιτσάς 

tripolitsa-alosis

Στη σελίδα του Θανάση Τριαρίδη υπάρχει ένα μεγάλο κείμενο, με τίτλο Η «Ελευθερία» που σφάζει αμάχους  (http://www.triaridis.gr/keimena/keimD035.htm), στο οποίο επιχειρηματολογείται η άποψη ότι η σφαγή της Τριπολιτσάς, στα 1821, υπήρξε ενέργεια ενθοκάθαρσης και «στολίζονται» καταλλήλως ο Κολοκοτρώνης και ο Διονύσιος Σολωμός. Συνέχεια ανάγνωσης «Η σφαγή της Τριπολιτσάς «

1821

Ο ένας από το μαλλί, ο άλλος από την… 

Ο καπετάν -Θοδωράκης βρισκόταν ήδη για χρόνια στη Ζάκυνθο, μετά το οριστικό ξεπάστρεμα των αφορεσμένων κλεφτών στα 1805. Στο Μωριά είχε έναν αρβανίτη φίλο εκ πατρός, τον Αλή Φαρμάκη, πλούσιο και δυνατό γαιοκτήμονα. Όταν έγινε ο Βελής (του Αλή -πασά ο γυιός) κύριος του Μωριά, θέλησε να εφαρμόσει την πολιτική του μπαμπά του, δηλαδή να κόβει τα κεφάλια των δυνατών του τόπου, για να εδραιώνεται έτσι η δική του εξουσία. Έβαλε λοιπόν στο μάτι τον Φαρμάκη και τον πολιόρκησε, με στρατό και κανόνια.

Τις συναρπαστικές λεπτομέρειες αυτής της ιστορίας, πως δηλαδή μπήκε ο καπετάν – Θοδωράκης ξανά στο στόμα του λύκου, για να βοηθήσει τον πατρικό του φίλο (δεν είχαν συναντηθεί ποτέ οι δυο τους, αλλά οι πατεράδες τους ήταν αδελφοποιτοί – κι αν αυτό σας θυμίζει την Ιλιάδα του Ομήρου καλώς σας τη θυμίζει)  και τι ακολούθησε, θα σας τις αφηγηθώ με λεπτομέρειες, αν είμαστε καλά, μιαν άλλη φορά. Σήμερα, ας περιοριστούμε σ’ ένα σπαρταριστό διάλογο ανάμεσα στον καπετάνιο και σ΄ έναν ανιψιό του Φαρμάκη, που σαν είδε πόσο ασίκικα πολεμούσε ο παλιός κλέφτης, δεν κρατήθηκε και του είπε: Συνέχεια ανάγνωσης «Ο ένας από το μαλλί, ο άλλος από την… «

1821

Ο καπετάν Γιώργης Ζέρβας, ο Αμερικανός 

Τη διανομή της ανθρωπιστικής βοήθειας είχαν αναλάβει φιλάνθρωποι Αμερικανοί εγνωσμένου κύρους, όπως ο δικαστής Σάμιουελ Γούντροφ, ο αιδεσιμότατος Τζόνας Κινγκ, ο γιατρός, απόφοιτος του Χάρβαρντ, Σάμιουελ Χάου και ο Τζορτζ Τζάρβις, ο γνωστός στους επαναστατημένους Ελληνες ως «καπετάν Γιώργης Ζέρβας, ο Αμερικανός», που είχε πολεμήσει με τον Κολοκοτρώνη στην Τριπολιτσά, είχε μάθει ελληνικά και ενδυθεί την παραδοσιακή φουστανέλα των κλεφτών και αρματολών.

Ολοι αυτοί οι εθελοντές, είτε μετά την επιστροφή τους είτε με αλληλογραφία τους μέσω Λονδίνου, έστελναν εκτενείς αναφορές της δυστυχίας που κατέτρυχε κυρίως τον άμαχο πληθυσμό, διαφωτίζοντας τη διεθνή κοινή γνώμη για το δράμα των Ελλήνων.

Στη φωτογραφία, ο Αφροαμερικανός που πολέμησε στη μάχη των Μύλων και του Πέτα, Τζέιμς Γουίλιαμς, διά χειρός του ζωγράφου Χρίστου Παλλαντζά με βάση τις περιγραφές των αμερικανών φιλελλήνων Σάμιουελ Χάου και Τζ. Μίλερ στα ημερολόγιά τους.

Συνέχεια ανάγνωσης «Ο καπετάν Γιώργης Ζέρβας, ο Αμερικανός «

1821

Αϊτή: 25 τόνοι καφέ για την Επανάσταση του 1821 

…συν η πρώτη αναγνώριση της κυβέρνησης στην επαναστατημένη Ελλάδα:

“Το πρώτο κράτος που αναγνώρισε την ελληνική επανάσταση επίσημα, ήταν η Αϊτή, ο Boyer έστειλε στις 15.01.1822 έγγραφο στην ελληνική επιτροπή του Παρισιού απαντώντας στην αίτηση των Κοραή, Πίκκολου και Βογορίδη, στο οποίο ανάγγελλε την αναγνώριση της ελληνικής προσωρινής διοίκησης και ευχόταν την νίκη της επανάστασης.
Από το : Τάσος Βουρνάς, Ιστορία της Νεώτερης Ελλάδας, Αθήνα, εκδ. Τολίδης, σελ. 94.”

Συνέχεια ανάγνωσης «Αϊτή: 25 τόνοι καφέ για την Επανάσταση του 1821 «