Τέχνη

Σηκώνομαι πολύ πρωί

Η οικογένεια Μπαρτζώκα κατάγεται από το βλαχόφωνο Συρράκο της Ηπείρου. Το τραγούδι που μας απασχολεί τραγουδιέται μέχρι και σήμερα στο Συρράκο.

Ασκώθηκα πολύ ταχιά ο μαύρος απ’ τον ύπνο

Παίρνω νερό και νίβομαι φορώ και τάρματά μου

Και πήρα δίπλα τα βουνά κι ορθά τα κορφοβούνια.

Ακούω (‘κούω) τα πεύκα που βροντούν και τις οξιές που τρίζουν

Και τα γιατάκια των κλεφτών που κλαιν τον καπετάνιο.

Ακούω (‘κούω) που βόγκαε κι έκλαιγε (κ’ έλεγεν)  ο Γιώτης ο Μπαρτζώκας

Πού ’στε παιδιά μ δεν φαίνεστε τρεις μέρες και τρεις νύχτες

Συνέχεια ανάγνωσης «Σηκώνομαι πολύ πρωί»

Promoted Post

Sponsored Post Learn from the experts: Create a successful blog with our brand new courseThe WordPress.com Blog

WordPress.com is excited to announce our newest offering: a course just for beginning bloggers where you’ll learn everything you need to know about blogging from the most trusted experts in the industry. We have helped millions of blogs get up and running, we know what works, and we want you to to know everything we know. This course provides all the fundamental skills and inspiration you need to get your blog started, an interactive community forum, and content updated annually.

Τέχνη

Ο Λόρδος Μπάυρον του Δεκέμβρη ’44 λεγόταν Johnny και ξεκίνησε από την Κεϋλάνη

Η Κεϋλάνη ήταν Ολλανδική αποικία. Αλλά ο Ναπολέων έλεγχε την Ολλανδία και οι Βρετανοί φοβήθηκαν ότι η Γαλλία θα βάλει χέρι στην Κεϋλάνη. Ξεκίνησαν λοιπόν έναν πόλεμο για την κατάκτηση του νησιού, ο οποίος ξεκίνησε το 1796 και τελείωσε το 1815.

(Λεπτομέρειες: https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A3%CF%81%CE%B9_%CE%9B%CE%AC%CE%BD%CE%BA%CE%B1#%CE%A0%CF%81%CF%8E%CE%B9%CE%BC%CE%B7_%CF%83%CF%8D%CE%B3%CF%87%CF%81%CE%BF%CE%BD%CE%B7_%CF%80%CE%B5%CF%81%CE%AF%CE%BF%CE%B4%CE%BF%CF%82 )

Με το τέλος του πολέμου ο στρατιώτης Johnny επέστρεψε στην πατρίδα του Ιρλανδία, σακατεμένος.  Οι φίλοι του τον είδαν και με το ζόρι τον αναγνώριζαν, έτσι όπως είχε καταντήσει. Κάποιος, τότε, έγραψε ένα τραγούδι γι’ αυτόν.

Οι στίχοι:

Συνέχεια ανάγνωσης «Ο Λόρδος Μπάυρον του Δεκέμβρη ’44 λεγόταν Johnny και ξεκίνησε από την Κεϋλάνη»

Βελουχιώτης, Τέχνη

Το τραγούδι του καπετάν Κώστα Γαρέφη και του καπετάνιου Άρη Βελουχιώτη

Πολλοί νομίζουν ότι το τραγούδι του Μικρού Χωριού ή του Άρη δημιουργήθηκε αμέσως μετά τη μάχη του Μικρού Χωριού, μεταξύ ΕΛΑΣ και Ιταλών, στις 18 Δεκεμβρίου 1942. Και ότι τους στίχους έγραψε η Ναυσικά Φλέγγα – Παπαδάκη, ενώ «αργότερα» το μελοποίησε ο συνθέτης Αλέκος Ξένος.

https://ethniki-antistasi-dse.gr/mikro-xorio.html

Το τραγούδι ακούστηκε και διαδόθηκε αμέσως.

Ακούγεται ακόμα και γνωρίζει νέες εκτελέσεις. Για πρώτη φορά δισκογραφήθηκε από το Νότη Μαυρουδή, στα 1974, με ερμηνευτή τον Πέτρο Πανδή.  

Συνέχεια ανάγνωσης «Το τραγούδι του καπετάν Κώστα Γαρέφη και του καπετάνιου Άρη Βελουχιώτη»

1900-1940

Η ΣΥΝΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ Α. ΣΤΕΡΓΙΑΔΗ ΜΕ ΤΟΝ Κ. ΟΥΡΑΝΗ (1927)

Γράφει ο Σπύρος Θεοδωρόπουλος

(Ολόκληρο το σχετικό δημοσίευμα της εφημερίδας «ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ», της 7.4.1927)

Ένα ακόμα, σχεδόν άγνωστο στους πολλούς, ιστορικό κείμενο.Οι εδώ φίλοι μου θα ξέρουν ότι έχω πολλές φορές ως τώρα ασχοληθεί με τον Αριστείδη Στεργιάδη, τον τραγικό Ύπατο της (κάποτε «ελληνικής») Σμύρνης.Και αυτό, ακριβώς επειδή τον θεωρώ τον Μεγάλο Αδικημένο τής ΝΕ Ιστορίας.

Εντελώς αβάσιμα και άδικα, όλοι, Βενιζελικοί και Αντιβενιζελικοί, ιδίως οι Πρόσφυγες, βρήκαν στο πρόσωπό του τον «ιδανικό» αποδιοπομπαίο τράγο, και του φόρτωσαν όλες τις αμαρτίες που οδήγησαν στη Μικρασιατική Συμφορά… Αυτός, είπαν, ήταν ο μεγάλος (υπ)αίτιος του ξερριζωμού τού Μικρασιατικού Ελληνισμού.

Συνέχεια ανάγνωσης «Η ΣΥΝΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ Α. ΣΤΕΡΓΙΑΔΗ ΜΕ ΤΟΝ Κ. ΟΥΡΑΝΗ (1927)»

1900-1940

ΜΙΑ (ΣΧΕΔΟΝ ΠΑΝΤΕΛΩΣ ΑΓΝΩΣΤΗ) ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ

Αυτή η εικόνα δεν έχει ιδιότητα alt. Το όνομα του αρχείου είναι images.jpg

Σπύρος Α. Θεοδωρόπουλος

Ολόκληρη η από 5 Μαρτίου 1968 επιστολή τού Πέτρου Γουναράκη, διατελέσαντος Γενικού Γραμματέα τής Ύπατης Αρμοστείας Σμύρνης, προς την εφημερίδα ΕΣΤΙΑ, (η οποία δεν την δημοσίευσε ποτέ)…

Μια συγκλονιστική συνηγορία υπέρ τού τραγικού Υπάτου Αρμοστού Σμύρνης Στεργιάδη, του Μεγάλου αυτού Αδικημένου της ΝΕ Ιστορίας, τον οποίον πάρα πολλοί Έλληνες θεωρούν, ακόμα σήμερα, εντελώς άδικα, ως ένα εκ των μεγάλων υπαιτίων τού ξερριζωμού τού Μικρασιατικού Ελληνισμού…

Ο Μέγας αλλά ατυχής Αριστείδης Στεργιάδης (1861-1949), ο εκλεκτός τού Ελευθερίου Βενιζέλου αλλά και των (φιλοβασιλικών) διαδόχων του (μετά την μοιραία εκείνη για τον Ελληνισμό τής Ανατολής ήττα του στις εκλογές τού Νοεμβρίου 1920), ο άνθρωπος που έφαγε τη Μικρασιατική Επιχείρηση με το κουτάλι από την αρχή ως το πικρό τέλος (Μάιος 1919-Αύγουστος 1922), που τη γνώριζε όσο ελάχιστοι, και έδωσε και την τελευταία του ικμάδα του για την επιτυχία της, δεν έγραψε και δεν μίλησε, ουσιαστικά, γι’ αυτήν ποτέ!

Συνέχεια ανάγνωσης «ΜΙΑ (ΣΧΕΔΟΝ ΠΑΝΤΕΛΩΣ ΑΓΝΩΣΤΗ) ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ»

Χωρίς κατηγορία

Οι τελευταίες αστακομακαρονάδες (2006-2009)

Περιέχεται  μέρος  (ίσως το 1/5) από τα πολιτικά κείμενα και σχόλια που ανέβασα στα ιστολόγια «τα μυστικά του Κόλπου» και «η καλύβα ψηλά στο βουνό», στο διάστημα 2006 -2009, το οποίο καλύπτεται από τον πρωθυπουργό Κ. Καραμανλή.

            «Αδικούνται» τα θέματα για τα διεθνή, τα οικολογικά και τα κοινωνικά, σε σχέση με την ελληνική πολιτική επικαιρότητα.

Διατηρώ το copyrignt για όλα τα κείμενα του παρόντος και για τις δικές μου φωτογραφίες. Τα πνευματικά δικαιώματα όσων φωτογραφιών, γελοιογραφιών, σκίτσων κλπ περιέχονται, ανήκουν στους δημιουργούς τους.

Η παρούσα αυτοέκδοση (ΤΟΜΟΣ Α’) διατίθεται μέσω του Academia.edu δωρεάν.

Θα ακολουθήσουν κι άλλοι τόμοι, περίπου ανά πρωθυπουργό, με υλικό που φτάνει ως τώρα που γράφω αυτές τις γραμμές (Δεκέμβριος 2020). Ίσως πάει και πιο μακρυά.

https://www.academia.edu/44618251/%CE%9F%CE%B9_%CF%84%CE%B5%CE%BB%CE%B5%CF%85%CF%84%CE%B1%CE%AF%CE%B5%CF%82_%CE%B1%CF%83%CF%84%CE%B1%CE%BA%CE%BF%CE%BC%CE%B1%CE%BA%CE%B1%CF%81%CE%BF%CE%BD%CE%AC%CE%B4%CE%B5%CF%82_2006_2009_

Χωρίς κατηγορία

Αυτοί που μιλούσαν με το Θεό

Προλεγόμενα

Η Καινή Διαθήκη για τον δυτικό άνθρωπο είναι κάτι παραπάνω από βιβλίο: είναι τρόπος ζωής,  ο οποίος ακόμα και όταν δεν επιβάλλεται,  υποβάλλεται,  με χίλιους τρόπους.  Αρκεί να σκεφτούμε ότι στον τόπο μας συνοδεύουν  τον άνθρωπο αποσπάσματα της Καινής Διαθήκης, από τη γέννηση ως το θάνατό του και μετά απ’ αυτόν.

Είναι  φυσικό, για οποιονδήποτε έχει σχέση με το διάβασμα, κάποια στιγμή να διαβάσει ολόκληρη την Καινή Διαθήκη,  έστω και αν δεν είναι πιστός ή θρησκευόμενος.  Κάποιοι, διαβάζοντας, δεν παραλείπουν να κρατάνε σημειώσεις και να διατυπώνουν γραπτά ορισμένα σχόλια.  Οι σημειώσεις και τα σχόλια από μια δική μου ανάγνωση  είναι το θέμα αυτού του βιβλίου.

 Ξεκαθαρίζω ότι το παρόν πόνημα δεν είναι παρά αυτό που δηλώνει ο υπότιτλος:  σχόλια σε μιαν ανάγνωση.  Απέφυγα   συστηματικά να επεκταθώ σε χρήση άλλων πηγών και παράθεση βιβλιογραφίας,  με ελάχιστες εξαιρέσεις. Γιατί ήθελα το κείμενο να είναι βατό στον αναγνώστη και να λειτουργήσει περισσότερο ως παρακίνηση για μια δική του ανάγνωση και έρευνα. Και να παραμείνει συνεπές στον  αρχικό του στόχο,  να παρουσιάσει την ίδια την Καινή Διαθήκη χωρίς τις ερμηνευτικές παρεμβολές που έγιναν τους επόμενους αιώνες και οι οποίες τροποποίησαν ριζικά, κατά τη γνώμη μου,  τις αρχικές διδασκαλίες του Ιησού και των λοιπών πρωταγωνιστών της. Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι όσοι πήραν μέρος στις αφηγήσεις της Καινής Διαθήκης ή έγραψαν τα κείμενα της,  συμφωνούν  πάντοτε μεταξύ τους, είτε με τον ίδιο τους τον εαυτό,  σε διαφορετικά χρονικά σημεία.

Στο πρώτο μέρος παρουσιάζονται και σχολιάζονται θέματα  από τα Ευαγγέλια,  ενώ το δεύτερο είναι αφιερωμένο στις Πράξεις των Αποστόλων. Υπάρχει και ένα τρίτο μέρος,  με ετερόκλητα, αλλά εντός ύλης, κείμενα. Άλλοτε σοβαρά, άλλοτε χιουμοριστικά.

Η Καινή Διαθήκη προσεγγίζεται ως έργο ανθρώπων,  γύρω από ανθρώπινες αναζητήσεις και διανοητικές κατασκευές, στην αέναη, όσο και μάταιη, προσπάθεια αναζήτησης του Θεού και οικοδόμησης σχέσεων μαζί του. Δεν εννοώ καθόλου ότι δεν οικοδομούνται σχέσεις, προσωπικές,  κοινοτικές ή και  εθνικές.  Μόνο που αυτές δεν αφορούν αμφότερα τα μέρη, αλλά αποκλειστικά τους ανθρώπους.  Με αυτή την έννοια,  δεν μπορεί να μου αποδοθεί κανενός είδους βλάσφημη πρόθεση. Αντιθέτως,  αν υπάρξουν έστω και λίγοι  αναγνώστες, που θα βοηθηθούν να ξεκαθαρίσουν για τι ακριβώς μιλάμε, τότε θα έχει δικαιωθεί ο κόπος που κατέβαλα μετά την ανάγνωση,  μέχρι να πάρουν τη μορφή αναγνώσματος οι σημειώσεις που κρατούσα.

Ευχαριστώ τους φίλους που συνέβαλαν στην αρτιότητα του παρόντος πονήματος,  με τις παρατηρήσεις και τα σχόλιά τους, στις διαδικτυακές αναρτήσεις των περισσότερων από τα θέματα που περιλαμβάνονται.  Εννοείται ότι η ευθύνη για οποιαδήποτε αστοχία  βαρύνει αποκλειστικά εμένα,   συμπεριλαμβανομένων των πιθανών αστοχιών στις μεταφράσεις του αυθεντικού κειμένου,  που έκανα όπου έκρινα ότι θα ήταν  χρήσιμο για τον αναγνώστη.             
Ολόκληρο το βιβλίο στο Academia.edu: https://www.academia.edu/44547979/%CE%91%CF%85%CF%84%CE%BF%C

Σύγχρονη διαχείριση

Σακελλαροπούλου για Ημέρα Εθνικής Αντίστασης: «Έμπρακτη αναγνώριση στους χιλιάδες που πολέμησαν τον φασισμό»

«Η Εθνική Αντίσταση κατά των δυνάμεων της κατοχής (1941-44) είναι μία από τις πιο λαμπρές σελίδες της σύγχρονης ιστορίας μας» τονίζει η Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κατερίνα Σακελλαρόπουλου για την Ημέρα της Εθνικής Αντίστασης.

Η Πρόεδρος επισημαίνει ότι «η ανατίναξη της σιδηροδρομικής γέφυρας του Γοργοποτάμου, στις 25 Νοεμβρίου του 1942, συμβολίζει διαχρονικά την εκρηκτική δύναμη της ενότητας του έθνους μας» και υπογραμμίζει:

«Η σημερινή επέτειος είναι η έμπρακτη αναγνώριση και τιμή στους χιλιάδες αγωνιστές της ελευθερίας. Σε όλους εκείνους, άνδρες, γυναίκες και παιδιά, που με απαράμιλλη αυταπάρνηση και γενναιότητα πολέμησαν τον φασισμό και τον ναζισμό και θυσιάστηκαν για την πατρίδα».

https://www.news247.gr/politiki/sakellaropoyloy-ethnikis-antistasis-anagnorisi-timi-polemisan-fasismo.9057663.html

Σχόλιο: Αυτά σημαίνουν ότι πρέπει να ξεχωρίζουμε την Αντίσταση από τον Εμφύλιο. Δε μπορείς να τιμάς, για παράδειγμα, τον Ζέρβα για το Γοργοπόταμο και να μην τιμάς παράλληλα και εξίσου τον Βελουχιώτη.

Σύγχρονη διαχείριση

Απόδοση τιμής ή αλλοίωση της συλλογικής μνήμης για τα γεγονότα της Κατοχής; Η περίπτωση των Πύργων Εορδαίας Κοζάνης

Πριν λίγο καιρό ένας βουλευτής Θεσσαλονίκης και πρώην υπουργός παρέστη και κατέθεσε στεφάνι στο μνημείο του Ασβεστοχωρίου Θεσσαλονίκης. Ο ίδιος παρουσίασε στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης τη συμμετοχή του, με το ακόλουθο κειμενάκι:

Πότε Πια Φασισμός! Στο Ασβεστοχώρι σήμερα τιμήσαμε τη μνήμη και των αγώνα των είκοσι αγωνιστών της Εθνικής Αντίστασης που εκτελέστηκαν από τα γερμανικά στρατεύματα κατοχής τον Ιούλιο του 1944.

Το μνημείο αναφέρει: «εκτελέστηκαν από τα στρατεύματα κατοχής, 26 Ιουλίου 1944»[1]

Σχολίασα ως εξής:

Συνέχεια ανάγνωσης «Απόδοση τιμής ή αλλοίωση της συλλογικής μνήμης για τα γεγονότα της Κατοχής; Η περίπτωση των Πύργων Εορδαίας Κοζάνης»

1900-1940

ΕΝΑ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΘΑΥΜΑ!

5bb61d18240000510056a2a6

Του Σπύρου Θεοδωρόπουλου

Μια συγκλονιστική αποκάλυψη που φαίνεται ότι καταρρίπτει έναν (ακόμα) βενιζελικό / «δημοκρατικό» (αντιδεξιό) μύθο.

Επί ένα σχεδόν αιώνα, αρχής γενομένης από το 1930, η ελληνική κοινωνία βομβαρδίζεται ανηλεώς με ένα -όπως αποδεικνύεται- τερατώδες ιστορικό ψεύδος!

Ότι ο περιβόητος Νόμος 2870 του 1922, (ΦΕΚ 119 της 20.7.1922), ψηφίστηκε από την τότε φιλοβασιλική κυβέρνηση, ειδικά για να παρεμποδιστεί η μαζική έλευση στην Ελλάδα, των Ελλήνων προσφύγων τής Μικράς Ασίας, των θυμάτων, δηλαδή, της «διαβλεπόμενης» από την κυβέρνηση ως βέβαιης και επικείμενης, καταστροφής (κατάρρευση μετώπου)· οι «ανάλγητοι» εκείνοι κυβερνήτες, άφησαν, τάχα, ΕΣΚΕΜΜΕΝΑ, τους Έλληνες της Μικράς Ασίας στο έλεος των μανιασμένων Τούρκων, για μη «μιάνουν», με τον ερχομό τους εδώ, την Αθήνα και «χαλάσουν» Παλάτι…

Συνέχεια ανάγνωσης «ΕΝΑ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΘΑΥΜΑ!»